Steve-
Legacy Member
Wat ben ik blij dat er nog supporters als u zijn. Toen ik begin jaren 2000 als klein manneke met mijn pa ging kijken heb ik genoeg van dat soort fluitconcerten meegemaakt. Ik herinner mij de voorronde voor de CL in 2003 tegen Rapid Boecharest. Vlak voor de rust 2-0 achter gekomen met dramatisch voetbal. Na een fluitconcert van jewelste werd die match nog gewonnen met 3-2 na 2 goals van Jestrovic en eentje van Seol. Anderlecht domineerde die tweede helft. Het voetbal was goed.Plopperdeplop zei:Nee niet door de fans, door onze communicatieverantwoordelijke. Grote Oli-fan datte. Niemand had een idee hoe en wanneer je moest stemmen op dat 'speler van het jaar'-gedoe. Ineens was die verkozen, zomaar.
Wat niet betekent dat Deschacht niet redelijk wat fans heeft trouwens, in het stadion. Dat klopt. Zijn dezelfden die op Wasyl staan te roepen. En de andere helft ergert zich dood in die mensen. Dat heeft niet veel meer met Anderlecht te maken. Mensen die zich wat hebben laten opjutten door andere supporters die vinden dat je altijd achter je ploeg moet staan en wat Engelse sfeer erin brengen en van die zever.
Ik ben fan geworden van een ploeg waar je op je gemakje in je kostuum met een glas wijn wat naar de match kan gaan kijken en als ze slecht spelen onder de rust met een striemend fluitconcert de kleedkamer binnengaan (ook al staan ze voor) opdat Constant VDS himself na de match de trainer buitengooit voor een ander. Dát was het Anderlechtpubliek. Niet dat flauw afkookseltje van de Bruggesupporters, tegenwoordig. Deschacht zou in de jaren '90 genadeloos weggefloten geweest zijn.
Dat was nog een van die matchen waarin het publiek een belangrijke rol speelde. Dat gebeurt niet meer in het Astridpark. Spelers als Deschacht zijn de helden, en de supporters zijn content met 3 punten. Jammer.

