Archief - Langeafstandsrelaties

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

LsV

Legacy Member
Zijn hier mensen met ervaring met een langeafstandsrelaties - als in: écht lange afstand. De situatie: ik verhuis voor 9 maanden (tot midden juni) vanuit Brussel naar Chicago in september. Ik heb 2 ‘langere’ vakanties, 2 weken met kerst en nieuwjaar en dan 2 weken spring break. Ik ben nu aan het daten met iemand, maar ik weet niet of het zin heeft om ermee door te gaan als het toch gedoemd is om te eindigen. We kennen elkaar ook nog niet zo lang. Ik heb veel vrienden die zeggen dat het onmogelijk zal zijn. Wat zijn jullie ervaringen?

Tailball

Legacy Member
LsV zei:
Zijn hier mensen met ervaring met een langeafstandsrelaties - als in: écht lange afstand. De situatie: ik verhuis voor 9 maanden (tot midden juni) vanuit Brussel naar Chicago in september. Ik heb 2 ‘langere’ vakanties, 2 weken met kerst en nieuwjaar en dan 2 weken spring break. Ik ben nu aan het daten met iemand, maar ik weet niet of het zin heeft om ermee door te gaan als het toch gedoemd is om te eindigen. We kennen elkaar ook nog niet zo lang. Ik heb veel vrienden die zeggen dat het onmogelijk zal zijn. Wat zijn jullie ervaringen?

Wat ik me eerder al afvroeg: waarom begin je uberhaupt met daten of denk je aan een relatie als je weet dat je binnenkort voor 9 maanden het land uit bent en nu al met twijfels zit?
Wat het dan niet verstandiger (en eerlijker) voor beiden om dit niet te doen?


Om op je vraag te antwoorden: gaat echt prima hoor. 't Is niet voor eeuwig, het is maar voor 9 maanden.
En niet aan 1 stuk, je kan elkaar tussendoor, zoals je zelf aangeeft, nog zien. Tegenwoordig kan je ook prima facetimen, dus alleen de echte affectie ontbreekt een tijdje.

Het is ook aan jouw en je partner om het mogelijk te maken. Nu al met twijfels zitten geeft me de indruk dat je er niet volledig voor wil gaan.
Dan is 9 maanden echt te lang. En het moet van 2 kanten komen: als je partner het ook niet ziet zitten of zo lang niet echt wil wachten, dan ga jij zelfs heel weinig er aan kunnen veranderen.

Mulan

Legacy Member
Ik sluit me aan bij Tailball met als enige opmerking dat je eigen leeftijd daar ook wat in bepalend is. De doorsnee 18-jarige zal de 9 maanden veel lastiger vinden dan de doorsnee 30-jarige om te overbruggen. En wat heb je te verliezen? Ofwel verbreek je de relatie nu ofwel overleeft ze het niet als je daar zit, eindresultaat is hetzelfde toch? Behalve dat je in de ene optie wél een kans hebt er als koppel uit te komen en met de andere optie (nu al verbreken) totaal niet.

LsV

Legacy Member
Tailball zei:
Wat ik me eerder al afvroeg: waarom begin je uberhaupt met daten of denk je aan een relatie als je weet dat je binnenkort voor 9 maanden het land uit bent en nu al met twijfels zit?
Wat het dan niet verstandiger (en eerlijker) voor beiden om dit niet te doen?


Om op je vraag te antwoorden: gaat echt prima hoor. 't Is niet voor eeuwig, het is maar voor 9 maanden.
En niet aan 1 stuk, je kan elkaar tussendoor, zoals je zelf aangeeft, nog zien. Tegenwoordig kan je ook prima facetimen, dus alleen de echte affectie ontbreekt een tijdje.

Het is ook aan jouw en je partner om het mogelijk te maken. Nu al met twijfels zitten geeft me de indruk dat je er niet volledig voor wil gaan.
Dan is 9 maanden echt te lang. En het moet van 2 kanten komen: als je partner het ook niet ziet zitten of zo lang niet echt wil wachten, dan ga jij zelfs heel weinig er aan kunnen veranderen.

Is zeker niet zo dat ik twijfel aan hem, hoor - ben daar wel vrij zeker van. Is vooral een kwestie van: is dat praktisch haalbaar?
Meer een soort van ‘schrik’, aangezien het wel een volledig nieuwe situatie is.

LsV

Legacy Member
Mulan zei:
En wat heb je te verliezen? Ofwel verbreek je de relatie nu ofwel overleeft ze het niet als je daar zit, eindresultaat is hetzelfde toch? Behalve dat je in de ene optie wél een kans hebt er als koppel uit te komen en met de andere optie (nu al verbreken) totaal niet.

Da’s zeker waar! Proberen waard dan.

berenod

Legacy Member
Bij een prille relatie is dat best wel lastig kan ik me inbeelden.

Ik heb hetzelfde gedaan, verhuis van de andere kant van de wereld (waar ik al 20 jaar woonde) terug naar België, echtgenote (toen 11 jaar gehuwd) is wegens omstandigheden (werk, zakelijke verplichtingen en visum papierwinkel/red tape) pas anderhalf jaar later naar België kunnen overkomen.

Ik ben wel twee weken ginder geweest en zij drie weken hier gedurende dat anderhalf jaar. Dus elkaar toch om de pakweg dikke 5 maand "live" kunnen zien, sommige dingen zijn nu niet helemaal hetzelfde via skype :D :D

Is uiteindelijk helemaal geen probleem geweest, wel elke dag een uurke skype...

Ik zou zelfs durven zeggen dat het de relatie nog sterker gemaakt heeft!

Ondertussen weeral 5 jaar gelukkig gehuwd verder!

Tailball

Legacy Member
LsV zei:
Is zeker niet zo dat ik twijfel aan hem, hoor - ben daar wel vrij zeker van. Is vooral een kwestie van: is dat praktisch haalbaar?
Meer een soort van ‘schrik’, aangezien het wel een volledig nieuwe situatie is.

Elkaar 9 maanden niet zien is praktisch het meest haalbare wat er bestaat.
Daarvoor moet je net geen moeite :D

Of het emotioneel haalbaar is, laat ik aan jou en je partner. Die vraag kan niemand beantwoorden...

ashuray

Legacy Member
Ik heb een lange afstandsrelatie gehad. 3 jaar maar na 2 jaar ben ik wel daar naartoe verhuisd. Warcry is ook een goed voorbeeld. En zo zijn er hier nog wel. Bij ons is het gedaan geraakt omdat samenwonen met zo iemand toch helemaal anders kan zijn. Dan spendeer je ineens veel meer tijd samen en leer je die persoon pas kennen. Maar jullie wonen allebei in België dus :p. Ik zou het nog aanzien..daten is nog geen echte relatie.

sandervdw

Legacy Member
LsV zei:
Zijn hier mensen met ervaring met een langeafstandsrelaties - als in: écht lange afstand. De situatie: ik verhuis voor 9 maanden (tot midden juni) vanuit Brussel naar Chicago in september. Ik heb 2 ‘langere’ vakanties, 2 weken met kerst en nieuwjaar en dan 2 weken spring break. Ik ben nu aan het daten met iemand, maar ik weet niet of het zin heeft om ermee door te gaan als het toch gedoemd is om te eindigen. We kennen elkaar ook nog niet zo lang. Ik heb veel vrienden die zeggen dat het onmogelijk zal zijn. Wat zijn jullie ervaringen?

Mijn vriendin heeft 6 maand in Aberdeen gewoond, en in die periode ben ik 1 weekend naar daar geweest.

Is dat makkelijk: nee, als uw relatie al ver genoeg staat vertrouw je elkaar en ik was vrij zeker dat mijn vriendin mij daar niet ging bedriegen en het is nooit in mij opgekomen om naar iemand anders te kijken...
Als uw relatie niet op dat punt is, dan vraag je wel om problemen...

9 Maand is trouwens ook niet oneindig lang he ;).

Bij ons heeft het de relatie vorm gegeven. Je leert meer zelfstandig te leven, veel koppels vinden dat wij nu nogal "naast elkaar" leven omdat wij niet elke avond samen TV kijken (zij kijkt vaak naar bvb Blind Getrouwd, terwijl ik dan in de kelder een film kijk). Maar doordat je geleerd hebt om elkaar die vrijheid te geven, is er ook nooit iemand die iets "tegen zijn zin" moet kijken. Dus je leert anders met elkaar te leven binnen een relatie.

Cpt. Caparzo

Legacy Member
Ik zit momenteel in een langeafstandsrelatie. Ik in België en mijn vriendin in Taiwan en dat al 3 jaar lang.

Alles behalve makkelijk maar wij zijn de afgelopen jaren er toch sterk doorgekomen! En nu zijn we stappen aan het ondernemen om samen te gaan wonen.

Dus zeker niet onmogelijk zoals u vrienden zeggen, maar het valt ook niet te onderschatten.

Pan

Legacy Member
Ik ben ervaringsdeskundige in de negatieve zin.
Toenmalige vriendin heeft tijdens onze langeafstandsrelatie van meerdere jaren meer extra partners gehad dan ik in totaal heb gehad (nog mooi uitgedrukt) :) Maar dat was een sloerie dus wellicht niet representatief.

Satkan

Legacy Member
Gezien ik veel reis, ben ik meestal liefde tegengekomen in het buitenland.
Ik ben twee jaar samen geweest met iemand uit China,
en door die relatie weet ik dat een lange afstandsrelatie meestal niet lang duurt.

Daarom dat ik, wanneer ik 11 maanden samen ben met mijn huidige vriendin, bij haar ga wonen.

?therapy?

Legacy Member
Het is zeker mogelijk. Alles hangt af hoe serieus jullie allebei ermee omgaan. :)

Zelf zit ik in Ierland en mijn vrouw in Brazilie. De voorbije 2.5 jaar was het lange afstand jammer genoeg tot ze met haar studies klaar is. :) Het scheelt dat zij naar Ierland kon komen in de zomervakantie voor haar ( december tot Maart) en ik dan een maand naar Brazilie met mijn verlof.
Het is kut om afscheid te nemen maar na een tijdje geraak je weer in je routine van te werken/studeren. Elke dag wel contact vind ik persoonlijk wel belangrijk.

Wat vooral helpt is weten dat het maar voor een bepaalde periode is. :) Je weet dat het maar voor 9 maanden is, het is een tijdelijk iets dat maakt het veel gemakkelijker om mee om te gaan. Je hebt dat als goal om naar te streven ;)

Voor mij nog een paar maanden tot die lange afstand troep gedaan is. :woohoo: Plus ik heb al met mijn vrouw lange tijd samengewoond dus dat is dan ook weer geen verrassing later. :lol:

Pieterjan94

Legacy Member
Ik heb mijn vriendin een paar maanden voor mijn erasmuservaring leren kennen.
Gelukkig was mijn Erasmusbestemming Amsterdam waardoor de afstand wel eenvoudig te overbruggen was en we elkaar wel een paar weekends hebben gezien in dat half jaartje.

Initieel had ik misschien nog getwijfeld over de stap naar een relatie aangezien ik vertrok en ik niet dacht dat zo een relatie kon slagen, maar uiteindelijk ging dat toch echt vlot en zijn we binnen een paar weken vier jaar samen.

Niet geschoten is altijd mis.

Obscurax

Legacy Member
Ik heb mijn Turkse vriendin leren kennen in België tijdens haar AFS uitwisselingsproject. Daarna 4 jaar een afstandsrelatie gehad terwijl ze studeerde en nu woont ze bijna 3 jaar in België. Dus ja, het is mogelijk maar onderschat het niet.

Sylverscythe

Legacy Member
Elkaar leren kennen in de VS, dan ongeveer een jaar ik in België en zij in Mexico, maar wel met een bezoek van haar ertussen, dus al bij al niet zo veel. Als je beiden wat volwassen bent valt dat goed mee, uiteindelijk kan je met whatsapp, messenger, facetime, ... elkaar bellen met videobeelden.

Het grootste probleem is dat Chicago 7 uur achterloopt op ons, dus als je daar om 8u opstaat is het hier 15u, als jij om 17u thuis bent van de lessen is het hier middernacht. Dus je zal wat moeten kijken wanneer jullie afspreken elkaar te zien.

ashuray

Legacy Member
Ziet hij het wel zitten? Weet hij er ondertussen van? Iirc zei je hier ergens dat hij het nog niet wist omdat het te vroeg was om te bespreken?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan