Archief - aan de slag tijdens invaliditeit

Ik ben moeilijk te definiëren volgens psychiaters. ADHD komt heel vaak terug, beetje dwangneurose, overgevoelig en aanleg tot depressie. Ik ben nu al enkele jaren thuis, sta op invaliditeit ( het type van langer dan een jaar ziek).
Feit is: ik heb nooit een job kunnen houden ondanks het feit dat ik een hoog IQ heb, zeer communicatief en creatief ben, vlot overkom en meerdere talen spreek. Vaak ben ik bij sollicitaties de gedroomde kandidaat en word ik na een week, soms twee weken, maar zelden langer bij de directeur geroepen en weet ik hoe laat het is. Met collega's klikt het nooit. Als ik lange tijd ergens moet samenzitten, word ik gek.
Omdat ik het financieel niet makkelijk heb, zou ik willen starten met bv. een uurtje of 5, max. 10 per week te werken met toestemming van de AG. Mijn psychiater staat nogal sceptisch tegenover GTB omdat die vaak betuttelend zijn en veeleer mensen met een laag IQ aan de bak helpen. Ik wil ook niet gepusht worden in een bepaalde richting. Thuiswerk zou nog ideaal zijn, maar zeker geen dingen genre herbalife of iets waar je zelfstandig voor moet worden.

en wat is je vraag?

Of iemand ervaring heeft met instanties als GTB en of iemand alternatieven kent?

De ex van een vriend is via zo'n trajectbegeleiding aan werk geraakt. Die gingen met haar mee op sollicitatie. Uiteindelijk is ze in een strijkatelier begonnen, maar na twee maanden had ze dat opgegeven. Niet veel later dan terug met die begeleiding aan de bak geraakt als administratief bediende ergens.
Nu, ik weet haar ervaring er niet mee gezien het onmogelijk was om er een gesprek mee te onderhouden

Daar ben ik bang voor: ik ben wel in staat om een gesprek te voeren, intellectuele dingen te doen en ik ben bang dat ze je dan meteen marginaliseren.

Djenner zei:

Daar ben ik bang voor: ik ben wel in staat om een gesprek te voeren, intellectuele dingen te doen en ik ben bang dat ze je dan meteen marginaliseren.

Klik om te vergroten...

Wat zijn de hoofdredenen waarom je het altijd maar zo kort uithoudt op een nieuwe job?

Krijg je normaal ook niet behoud van je invaliditeitsuitkering tijdens je studies?

Anders lijkt het financieel niet haalbaar. Werken & studeren als invalide zal wel niet, of zelfs mogen.

Inschrijvingsgeld, vervoer of kot, medische onkosten, etc

Ik ben nog nooit zelf ergens opgestapt, altijd ontslagen geweest. Redenen waren uiteenlopend, maar heel vaak omdat het mentaal zeer uitputtend is voor mij. Ik heb altijd mijn best gedaan, ben op de één of andere manier goed in niets.

"Goed zijn in niets" is te moeilijk te bepalen na 1 à 2 weken een bepaalde job uit te oefenen.
Mij lijkt het dat er een andere reden zal zijn, als je echt zo gemotiveerd bent zoals je zegt dat je bent.

Ik zou, als je MAG werken, een paar interims proberen. Niemand is goed in 'niets'. Ik wist ook niet wat ik wou doen na school en mijn 1e job was, toevallig, eigenlijk op mijn lijf geschreven. Ik doe het nog altijd met een passie. (De ene dag al meer dan de andere ). Interims doen is de ideale manier om jobs te proberen. Je gaat een week en desnoods stap je weer op daarna. En als je het ECHT niet ziet zitten, kan je zelfs onderling overeenkomen om het contract te verbreken.

Zware concentratieproblemen, hyperactiviteit,....Als iets me niet boeit, reageer ik echt slecht en daar heb ik reeds alles aan gedaan.
Ik ben eigenlijk enkel goed in creatieve en artistieke dingen: schrijven, muziek, heb ook een goede stem ( zowel praten als muzikaal), maar dat zijn dingen die door de vdab en interimkantoren meteen worden afgewimpeld. Ik heb ook totaal geen netwerk op dat vlak ( wel kunsthumaniora gedaan, maar was wat te klassiek getint). Wanneer ik creatief bezig ben, kom ik tot rust. Vandaar dat thuiswerk ideaal zou zijn voor mij. Toch krijg ik nooit gehoor bij officiële instanties en dat vind ik nogal jammer.