Willem2
Legacy Member
Beste lezers,
Na een online zoektocht over het topic "baas beu" kwam ik terecht op deze site.
Sta me aub toe het probleem even te schetsen ...
Eind jaren 90 (om privacyredenen vermeld ik het exacte jaar liever niet) ben ik afgestudeerd als graduaat boekhouder. Sindsdien heb ik een tiental jobs gehad, niet omdat ik niet goed was in mijn job, verre van zelfs, maar het probleem is telkens de baas.
Bij het merendeel van deze jobs kwam er een einde aan, omdat ik de arrogantie, het roepen, tieren, schreeuwen, tegenwerken, liegen en bedriegen van bazen zo beu als kouwe pap ben. Op een job heb ik zes jaar gewerkt en dat was bij nader inzien omdat de baas zijn mensen respecteerde en ook een voorbeeld was. De rest ... wel, ik ben al 2 keer in die 20 jaar thuisgeweest met burnout omwille van de hierboven omschreven baas-gerelateerde problemen.
Zo ook op mijn huidige job. Het is deze keer niet in de zin van "roepen en schreeuwen", gelukkig maar. Het is de attitude van mijn baas. Het is er zo een van "luister naar wat ik zeg naar kijk niet naar wat ik doe". Hij heeft alle reden om super tevreden te zijn over het werk van mij en mijn collega. Ik werk in deze firma ondertussen 5 jaar in de boekhouding, en heb alles zo efficiënt georganiseerd, zo goed voor elkaar, dat zelfs de auditors me komen te vertellen dat wij hun favoriete klant zijn en belastingcontroleurs me komen te vertellen "als al onze klanten zo waren, dan hadden wij geen werk meer".
Hierna hebben jullie nu een letterlijk, puur arrogant voorbeeld van mijn baas zijn stijl: hij verplicht ons om de werkuren te respecteren maar is zelf de laatste om aan te komen en dikwijls genoeg de eerste om te vertrekken. Hij verbiedt mij om 1 dag per week van thuis uit werken wegens de lange afstand, maar doet het wel zelf 1 dag per week, en stuurt me thuis op mijn privé-email zelfs een dringende email als ik per uitzondering 3 dagen ziek thuis ben. We moeten vooral niet proberen hier iets over te zeggen want dan is de reactie (in 't Frans) "ik ben jullie hierarchisch overste, daar hebben jullie niets over te zeggen". Arrogantie ten top :doh:. "Het goede voorbeeld geven" is iets wat hij zeker niet kan.
Ook ondersteuning krijgen we niet tot amper. Hij schuift de taken die hij zelf niet wil doen naar ons door. Sommige problemen kent hij al meer dan vijf jaar maar hij geeft ons geen enkele ondersteuning naar het hoofdkantoor toe. Voor een bepaald probleem heb ik 2 jaar moeten aanmodderen, ik kon het zelf niet oplossen, hij kon me bij het hoofdkantoor de nodige ondersteuning geven, maar dat heeft wel 2 jaar geduurd. Als ik zelf zoiets aanhaal krijgen mijn collega's en ikzelf geen gevolg. Ook als we vragen naar onze toekomstige salarisevoluties is hij ineens doof en krijgen we geen antwoord.
We zijn met z'n allen wel vriendelijk naar hem, maar deze arrogantie en gebrek aan ondersteuning heeft sinds anderhalf jaar tot gevolg dat ik consequent weiger om mee op restaurant te gaan, als hij ons 1 keer per trimester uitnodigt. Ik heb mijn eigen morele waarden en een daarvan is dat ik afstand bewaar tegenover mensen die A zeggen, maar B doen. Dat is het soort mensen dat, in mijn ervaring, graag een mes in de rug van anderen steekt - en dat heeft hij ook al gedaan.
Ik heb al overwogen om de boekhouding te verlaten, want ik word het echt beu om voor een baas te werken, om als zelfstandige geld met internet te verdienen, om een eigen thuiskantoor te runnen, en ik ben ook zelfstandige in bijberoep, maar de sprong om hem uit mijn leven te ontslaan is zwaar. Ik kan het financieel echt niet met minder doen dan ik nu heb.
Wat zouden jullie doen?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
"Willem" (echte naam is om privacyredenen gewijzigd)
Na een online zoektocht over het topic "baas beu" kwam ik terecht op deze site.
Sta me aub toe het probleem even te schetsen ...
Eind jaren 90 (om privacyredenen vermeld ik het exacte jaar liever niet) ben ik afgestudeerd als graduaat boekhouder. Sindsdien heb ik een tiental jobs gehad, niet omdat ik niet goed was in mijn job, verre van zelfs, maar het probleem is telkens de baas.
Bij het merendeel van deze jobs kwam er een einde aan, omdat ik de arrogantie, het roepen, tieren, schreeuwen, tegenwerken, liegen en bedriegen van bazen zo beu als kouwe pap ben. Op een job heb ik zes jaar gewerkt en dat was bij nader inzien omdat de baas zijn mensen respecteerde en ook een voorbeeld was. De rest ... wel, ik ben al 2 keer in die 20 jaar thuisgeweest met burnout omwille van de hierboven omschreven baas-gerelateerde problemen.
Zo ook op mijn huidige job. Het is deze keer niet in de zin van "roepen en schreeuwen", gelukkig maar. Het is de attitude van mijn baas. Het is er zo een van "luister naar wat ik zeg naar kijk niet naar wat ik doe". Hij heeft alle reden om super tevreden te zijn over het werk van mij en mijn collega. Ik werk in deze firma ondertussen 5 jaar in de boekhouding, en heb alles zo efficiënt georganiseerd, zo goed voor elkaar, dat zelfs de auditors me komen te vertellen dat wij hun favoriete klant zijn en belastingcontroleurs me komen te vertellen "als al onze klanten zo waren, dan hadden wij geen werk meer".
Hierna hebben jullie nu een letterlijk, puur arrogant voorbeeld van mijn baas zijn stijl: hij verplicht ons om de werkuren te respecteren maar is zelf de laatste om aan te komen en dikwijls genoeg de eerste om te vertrekken. Hij verbiedt mij om 1 dag per week van thuis uit werken wegens de lange afstand, maar doet het wel zelf 1 dag per week, en stuurt me thuis op mijn privé-email zelfs een dringende email als ik per uitzondering 3 dagen ziek thuis ben. We moeten vooral niet proberen hier iets over te zeggen want dan is de reactie (in 't Frans) "ik ben jullie hierarchisch overste, daar hebben jullie niets over te zeggen". Arrogantie ten top :doh:. "Het goede voorbeeld geven" is iets wat hij zeker niet kan.
Ook ondersteuning krijgen we niet tot amper. Hij schuift de taken die hij zelf niet wil doen naar ons door. Sommige problemen kent hij al meer dan vijf jaar maar hij geeft ons geen enkele ondersteuning naar het hoofdkantoor toe. Voor een bepaald probleem heb ik 2 jaar moeten aanmodderen, ik kon het zelf niet oplossen, hij kon me bij het hoofdkantoor de nodige ondersteuning geven, maar dat heeft wel 2 jaar geduurd. Als ik zelf zoiets aanhaal krijgen mijn collega's en ikzelf geen gevolg. Ook als we vragen naar onze toekomstige salarisevoluties is hij ineens doof en krijgen we geen antwoord.
We zijn met z'n allen wel vriendelijk naar hem, maar deze arrogantie en gebrek aan ondersteuning heeft sinds anderhalf jaar tot gevolg dat ik consequent weiger om mee op restaurant te gaan, als hij ons 1 keer per trimester uitnodigt. Ik heb mijn eigen morele waarden en een daarvan is dat ik afstand bewaar tegenover mensen die A zeggen, maar B doen. Dat is het soort mensen dat, in mijn ervaring, graag een mes in de rug van anderen steekt - en dat heeft hij ook al gedaan.
Ik heb al overwogen om de boekhouding te verlaten, want ik word het echt beu om voor een baas te werken, om als zelfstandige geld met internet te verdienen, om een eigen thuiskantoor te runnen, en ik ben ook zelfstandige in bijberoep, maar de sprong om hem uit mijn leven te ontslaan is zwaar. Ik kan het financieel echt niet met minder doen dan ik nu heb.
Wat zouden jullie doen?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
"Willem" (echte naam is om privacyredenen gewijzigd)

. Je plaatst je weg van je collega's die je nodig hebt om samen als één blok naar je baas te gaan. Het kan ook een moment te zijn om problemen te bekijken die er in de groep liggen te broeien.