Bij mij op de avondschool zat er iemand die op de dienst Buitenlandse Zaken werkt en af en toe gedetacheerd werd naar het buitenland (hij volgde de opleiding om hogerop te geraken).
Je moet om te beginnen uiteraard diplomatieke examens afleggen (had hij ook gedaan) waarvan ze pas de x beste doorlaten. Daarna moest je jezelf ook nog eens komen 'verdedigen' voor een jury bestaande uit consuls en andere diplomatieke pieten die je allerlei pekelige vragen stellen om je reacties te testen. Als je hier in slaagt begin je als attaché (of zoiets

), het laagste op de diplomatieke ladder.
In je loopbaan moet je dan steeds hogerop klimmen. Als bijkomende eis om ambassadeur of consul te worden moet je ook een bepaalde politieke signatuur en connecties hogerop hebben. De ambassadeurposten worden via een ongeschreven maatstaf verdeeld onder de grote politieke families.
Als laatste eis moet je ook een zekere ouderdom hebben, volgens hem meestal 55+. Ambassadeurschap wordt nagenoeg altijd gegeven als 'afsluiter' van je diplomatieke carrière.
Consul wordt je volgens hem iets makkelijker vooral omdat er daar meer van nodig zijn en het geen zo'n hoge aanzien als ambassadeur heeft. Iig kan je het niet 'zomaar' worden, er gaat een heel leven aan vooraf

.