Annemieke
Legacy Member
Ik ben 18 jaar en zit in het eerste jaar burgerlijk ingenieur aan de TU Delft. Op zich vind ik de studies wel interessant en qua punten zit het ook goed (tot nu toe alles boven 7 op 10). In september was ik nog heel gemotiveerd en ging ik met enthousiasme elke dag naar de colleges en zo maar sinds half oktober is dat steeds minder geworden.
Tegenwoordig slaap ik 10 uur per nacht en ben ik overdag doodmoe. Ik woon alleen op kot dus ik moet zelf afwassen, kuisen, etc. maar ik heb daar gewoon de energie niet meer voor. Ik weet niet hoe dit komt maar ik ben van plan om hier eens mee naar de dokter te gaan. (Ook omdat ik al wekenlang aanslepende keelpijn heb)
Behalve de lichamelijk vermoeidheid sta ik ook onder constante stress, soms zo zelfs zo erg dat ik er buikpijn van krijg. Ik zit de hele tijd te denken aan wat ik allemaal moet doen voor school zoals studeren en oefeningen maken en als iets niet meteen lukt dan maak ik mij daar enorm druk in. Ik kan me bijna niet meer bezighouden met dingen die ik vroeger leuk vond omdat ik de hele tijd zit te denken: 'ik zou nu kunnen werken voor school in plaats van mijn tijd te verspillen', met schuldgevoelens tot gevolg. Kort gezegd: ik ben enorm bang om niet te slagen. Ik heb geprobeerd om dit gevoel van mij af te zetten maar het lukt echt niet.
Het is ook niet zo dat ik deze studie met hart en ziel doe. Het voelt meer als een verplichting, niet alleen tegenover mijn ouders maar vooral tegenover mijzelf....
Het probleem is eigenlijk dat ik al sinds ik klein ben droom om iets in de creatieve richting te doen. Tekenen en knutselen is mijn passie en mijn leven en er wordt mij altijd gezegd dat ik daar iets mee moet doen. Tijdens de les heb ik constant de neiging om te tekenen en het is ook het enige waar ik tegenwoordig nog een beetje energie voor kan opbrengen. Als ik met creatieve dingen bezig ben dan denk ik even helemaal nergens meer aan en ben ik gewoon.... gelukkig.
Om maar even een cliché uitdrukking te gebruiken: in mijn hart weet ik dat tekenen is wat ik echt wil, maar als ik nu stop me deze studie dan lijkt het tegenover mezelf alsof ik 'opgeef' en ik ben bang dat ik daar dan de rest van mijn leven spijt van zal hebben. (En ik weet dat het geen goede reden is maar ik ben ook een beetje bang om mijn pa teleur te stellen.)
Ik weet echt niet wat ik moet doen... Sowieso wil ik dit jaar nog afmaken en ik zal waarschijnlijk wel geslaagd zijn, maar is het beter om dan te stoppen met de studie burgerlijk ingenieur en dan een studie te doen die ik echt wil (zoals grafische vormgeving aan sint-lukas)? Of zou ik beter mijn 5 jaar afmaken, zodat ik een diploma heb, en dan alsnog een tweede studie beginnen?
Tegenwoordig slaap ik 10 uur per nacht en ben ik overdag doodmoe. Ik woon alleen op kot dus ik moet zelf afwassen, kuisen, etc. maar ik heb daar gewoon de energie niet meer voor. Ik weet niet hoe dit komt maar ik ben van plan om hier eens mee naar de dokter te gaan. (Ook omdat ik al wekenlang aanslepende keelpijn heb)
Behalve de lichamelijk vermoeidheid sta ik ook onder constante stress, soms zo zelfs zo erg dat ik er buikpijn van krijg. Ik zit de hele tijd te denken aan wat ik allemaal moet doen voor school zoals studeren en oefeningen maken en als iets niet meteen lukt dan maak ik mij daar enorm druk in. Ik kan me bijna niet meer bezighouden met dingen die ik vroeger leuk vond omdat ik de hele tijd zit te denken: 'ik zou nu kunnen werken voor school in plaats van mijn tijd te verspillen', met schuldgevoelens tot gevolg. Kort gezegd: ik ben enorm bang om niet te slagen. Ik heb geprobeerd om dit gevoel van mij af te zetten maar het lukt echt niet.
Het is ook niet zo dat ik deze studie met hart en ziel doe. Het voelt meer als een verplichting, niet alleen tegenover mijn ouders maar vooral tegenover mijzelf....
Het probleem is eigenlijk dat ik al sinds ik klein ben droom om iets in de creatieve richting te doen. Tekenen en knutselen is mijn passie en mijn leven en er wordt mij altijd gezegd dat ik daar iets mee moet doen. Tijdens de les heb ik constant de neiging om te tekenen en het is ook het enige waar ik tegenwoordig nog een beetje energie voor kan opbrengen. Als ik met creatieve dingen bezig ben dan denk ik even helemaal nergens meer aan en ben ik gewoon.... gelukkig.
Om maar even een cliché uitdrukking te gebruiken: in mijn hart weet ik dat tekenen is wat ik echt wil, maar als ik nu stop me deze studie dan lijkt het tegenover mezelf alsof ik 'opgeef' en ik ben bang dat ik daar dan de rest van mijn leven spijt van zal hebben. (En ik weet dat het geen goede reden is maar ik ben ook een beetje bang om mijn pa teleur te stellen.)
Ik weet echt niet wat ik moet doen... Sowieso wil ik dit jaar nog afmaken en ik zal waarschijnlijk wel geslaagd zijn, maar is het beter om dan te stoppen met de studie burgerlijk ingenieur en dan een studie te doen die ik echt wil (zoals grafische vormgeving aan sint-lukas)? Of zou ik beter mijn 5 jaar afmaken, zodat ik een diploma heb, en dan alsnog een tweede studie beginnen?

