Archief - De stap naar (hoger) management

Dag iedereen,

Ik ben 31j, afgestudeerd als industrieel ingenieur elektromechanica en ben via via in de gezondheidszorg terecht gekomen.
Mijn huidige functie is 50/50 aansturen/zelf uitvoeren,uitwerken en rapporteer aan de technisch directeur.

Qua job zit ik goed, interessante jobinhoud, verdient goed en ik heb een zekere vrijheid.
Intern zijn er weinig mogelijkheden behalve wanneer binnen een kleine 10j de technisch directeur op pensioen gaat.
Ik ben momenteel niet actief op zoek naar een andere functie.

Out of the blue heb ik een telefoon gekregen of ik interesse had in een functie als technisch directeur van enkele woonzorgcentra...
Naast het fijne gevoel dat ik kreeg omdat ik 'opgemerkt' werd, weet eigenlijk niet goed hoe ik ermee om moet gaan.

Het is absoluut een mooie stap vooruit (richting manager <-> expert/specialist), maar ik twijfel wat de taak van een directeur.
Uiteindelijk is het toch 'getting shit done'? Daarnaast voel ik me ergens onzeker (wat misschien goed is) over het feit dat je dan bovenaan staat, je hebt niet echt iemand om op terug te vallen.
Maar aan de andere kant vind ik het boeiend op beleid te kunnen vormen, het pad van de organisatie mee te kunnen bepalen.

Zijn er hier mensen die ook dergelijke stap gezet hebben? Hoe hebben jullie dit ervaren?
Hoe ervaar je de job op zich?

Je kan altijd eens op gesprek gaan en deze vragen daar stellen:

Wat verwachten jullie?
Waar zien jullie mij staan in deze positie binnen 6 maanden 1 jaar.
Welke metrics kan ik gebruiken om te zien of ik goe bezig ben
waarom is de vorige weg
is de functie inhoud gewijzigd tegen over de vorige

Etc...

Dat gaat u al veel inzicht geven. Je kan dan nog steeds vriendelijk bedanken voor hun interesse.

Het is iets wat je moet kiezen of je het wilt doen. Niet noodzakelijk wat beter is of meer verdient.

Ik denk niet dat er voor technische profielen (expert niveau) qua loon gigantische verschillen zijn tgo managers; zeker niet als je het afweegt tgo werkdruk, stress en gezever die er bij komt.

Het is inderdaad 'getting shit done'. Planningen maken, veel administratie, veel 'duwen en trekken', veel meetings, mensen opvolgen etc. Als je je daar niet comfortabel bij voelt en niet op je strepen durft staan in meeting/tgo andere mensen, moet je het inderdaad niet doen. Ik ken veel onderzoekers die super zijn in hun vak, of ITers die goed zijn in hun vak. Maar ze kunnen met moeite opbrengen om op tijd een timesheet in te vullen of actiepunten uit een meeting opvolgen. En die willen ook geen projecten managen, laat staan manager zijn.

Je moet er ook tegen kunnen dat je veel shit over je zult krijgen, waar je niks aan kunt doen. Issues in een project en het project is gefaald, te duur, te traag. De kelk der vernedering laten passeren en ondertussen je mensen die het verkloot hebben beschermen. Je moet ook een beetje het 'politieke' spelletje spelen en zorgen dat ze je stoeltje niet omver willen duwen.

Als je het leuk vindt om dat allemaal wil doen, moet je het doen.

Het nadeel is dat je uiteraard achterop zult vallen in technische skills en binnen een jaar of 10-20 enkel nog manager kunt spelen. Dat is een risico. Als ze ooit eens besparen of herstructureren, heb je geen hard skills om je te onderscheiden....



En iedereen heeft iemand om op terug te vallen of rekenschap aan te geven. Follow the money.... Zelfs een CEO van een 100k company heeft rekenschap af te leggen aan zijn board. Elke directeur heeft een directiecomite, medewerkers waar je de vraag aan kunt stellen "Wat moeten we doen" en een raad van bestuur of iets soortgelijks die hem controleert/opvolgt/xxx

cege zei:

En iedereen heeft iemand om op terug te vallen of rekenschap aan te geven. Follow the money.... Zelfs een CEO van een 100k company heeft rekenschap af te leggen aan zijn board. Elke directeur heeft een directiecomite, medewerkers waar je de vraag aan kunt stellen "Wat moeten we doen" en een raad van bestuur of iets soortgelijks die hem controleert/opvolgt/xxx

Klik om te vergroten...

Volgens mij heeft de TS het hier over het omgekeerde: iemand die nog hoger geplaatst is en de kogels opvangt wanneer er geschoten wordt als een beslissing verkeerd uitvalt. Het is logisch dat men onzekerheid heeft op dit vlak aangezien men uit de comfortzone komt. Het is dan een kwestie van hoe sterk je in jezelf gelooft en of je denkt de skills te hebben of te verwerven.

Tristan zei:

Qua job zit ik goed, interessante jobinhoud, verdient goed en ik heb een zekere vrijheid.
Intern zijn er weinig mogelijkheden behalve wanneer binnen een kleine 10j de technisch directeur op pensioen gaat.
Ik ben momenteel niet actief op zoek naar een andere functie.

Klik om te vergroten...

Uiteindelijk ga je toch voor jezelf moeten beslissen of je die stap wil zetten of niet. Voel je in elk geval tot niets verplicht. Mensen hebben vaak het idee dat ze promotie moeten maken of dat ze moeten jobhoppen om altijd maar meer en meer te gaan verdienen. Maar er is ook helemaal niets verkeerd mee om je huidige functie gewoon verder te zetten. Naar mijn gevoel ben je nu gewoon heel gelukkig in je huidige job.
Dat kan misschien ook in de nieuwe job, maar voor't zelfde geld slaat het volledig tegen natuurlijk.