LaCucaracha
Legacy Member
Ik werk sinds 4,5 jaar (ben nu 31) als bedrijfsjurist in een (zeer) groot bedrijf, waarbij de evaluatieprocedure en de daaropvolgende (eventuele) opslag op het einde van het jaar gebeuren ( evaluatie eind november - brief met daarin je opslag in vermeld). Het "gebruik" is dat je je brief neemt , eens instemmend knikt en dat is dan dat.
Nu, ik heb zowel voor 2016 als voor 2017 een zeer goede evaluatie gekregen en heb als opslag respectievelijk 150 € en 175 €, terwijl de rest quasi niets kreeg ( ter vergelijkin: in 2015 had ik een gewoon goede evaluatie en kreeg ik 0 € opslag, enkel verhoging van mijn variabel loon). Na mijn laatste evaluatie ben ik dan nog geëvolueerd naar een andere "salariscategorie" waardoor mijn variabel loon 1000 € bruto hoger ligt. (maar dit - buiten mijn verhoogd variabel loon- geeft geen enkele garantie voor de toekomst naar toekomstige loonsverhogingen toe )
Ik heb 2 directe vrouwelijke collega's en we ressortern onder een diensthoofd dat nog maar sinds begin februari in dienst is getreden. Hij weet wel algemeen van aanpakken, maar heeft quasi geen inhoudelijke kennis ( wat je, voor alle duidelijkheid, hem niet kunt verwijten) van de producten waarvoor onze dienst verantwoordelijk is, hij is zich hier nog volop aan het inwerken.
De ene vrouwelijke collega is mijn leeftijd en gaat begin juli in zwangerschapsverlof ( haar eveluaties waren in 2016 en 2017 minder dan de mijne) , de andere is tegen de 50 en zit nog altijd niet in die tussencategorie waar ik recent naar geëvolueerd ben en houdt zich ook bezig met producten waarvan het management niet zo wakker ligt, dit in tegenstelling tot mijn jongste collega en ikzelf die zich bezighouden met onze core business.
Toen duidelijk werd dat mijn vorig diensthoofd zou vertrekken, ben ik (op aanraden van mijn vertrekkend diensthoofd) met zijn baas gaan spreken om mijn ambitie en interesse uit te drukken in de functie van diensthoofd. Ze heeft wat rond de pot gedraaid, maar uiteindelijk kwam het erop neer dat het voor mij nog wat te vroeg kwam (wat ik op zich vanuit haar standpunt perfect te begrijpen valt, vermits ik in alle eerlijkheid mij voor die functie ook nog wat te onervaren vind, maar bon, je krijgt die kans dan ook niet iedere dag). Iets nadien heeft ze mij wel bij haar geroepen hoe ik mij voelde bij de aanstelling van ons huidig diensthoofd ( dat uit een parallel team als het onze kwam : hij deed dus hetzelfde als ik, alleen met 10 jaar meer ervaring en reeds geëvolueerd naar nog een hoger tussenniveau). Ik heb mij toen wat op de vlakte gehouden en gezegd dat ik het volledig zie zitten onder hem etc
Ze zei dat ze er op ging toezien dat ik mijzelf ook meer in the picture zou kunnen zetten ( wat onder mijn vorig diensthoofd niet zo goed lukte, omdat die vooral aan haar eigen weg timmerde en ons niet zo uit d everf deed komen bij het hoger management, al mocht ik dan eigenlijk niet klagen met mijn goede evaluaties)
ik mag binnenkort aan een specifieke vorming deelnemen die enkel voor de mensen met een zeer goede evaluatie is weggelegd, wat er toch ook op wijst dat ze mij graag willen houden.
Het is mij recent ter ore gekomen dat iemand die het bedrijf heeft verlaten ( zeg gerust: naar de uitgang geduwd) en exact dezelfde functie deed als mij, zij het in een parallel team dat verantwoordelijk is voor andere producten ( overigens hetzelfde team als dat waaruit ons huidig diensthoofd eveneens afkomstig is) nu gaat werken voor een ander (kleiner) bedrijf in onze sector en zo maar eventjes 1000 € bruto meer zal verdienen... Ze is wel 10 jaar ouder dan ik, maar ik beschik nog over een extra juridische specialisatie die zij niet heeft en die wel nuttig is voor ons werk.
Om nu to the point te komen: ik denk eraan om nu mijn stoute schoenen aan te trekken en naar mijn N+2 te stappen en opslag te vragen. De "leverage" die ik heb is dat mijn collega binnen enkele maanden dus 4 maand op zwangerschapsvelrof gaat ( en ik een groot deel van haar taken erbij zal moeten pakken,m aar ik ben ook de enige die dat effectief kan, vermits mijn andere collega niets van die producten kent en mijn diensthoofd de materie nog niet genoeg zal beheersen op dat moment) en dat ik op een leeftijd en ervaringsniveau ben dat ik interessant ben voor de concurrentie. Daarnaast heb ik natuurlijk het argument van de verloning die mijn ex-collega nu heeft bij haar nieuwe werkgever.
Als ik wacht tot het einde van het jaar, zal ik zeer hard gewerkt hebben, om daar maar mogelijks maar matig of niet voor beloond te worden ( ik ben van tussencategorie veranderd, dus de verwachtingen liggen hoger etc, dus kans bestaat dat mijn evaluatiecijfer lager zal zijn), vermits mijn leverage van vervanging collega dan alvast weg is.
Het risico dat ik ook loop is dat ik het niet krijg en dat ze mij gaat afrekenen op mijn "inhaligheid" en/of gaat zeggen: waarom kom je hier nu mee af en niet eind vorig jaar etc. Zwak punt is ook dat ik geen concreet aanbod heb van een ander bedrijf ofzo (ik wil bovendien ook niet onmiddellijk vertrekken,maar ik wil wel loon naar werken en nu heb ik toch een beetje het gevoel dat ik in het zak word gezet). Bovendien is de positie van diensthoofd nu weer vervlogen en zijn er binnen het bedrijf eigenlijk geen andere functies meer waarvoor ik in aanmerking kom die mij interesseren.
Wat zouden jullie in mijn situatie doen? Z ijn jullie zelf al eens ooit in dergelijke situatie gekomen? Zouden jullie enkel die stap zetten indien je een concreet aanbod van een andere werkgever op zak hebt? Graag jullie mening!
Greetz
Nu, ik heb zowel voor 2016 als voor 2017 een zeer goede evaluatie gekregen en heb als opslag respectievelijk 150 € en 175 €, terwijl de rest quasi niets kreeg ( ter vergelijkin: in 2015 had ik een gewoon goede evaluatie en kreeg ik 0 € opslag, enkel verhoging van mijn variabel loon). Na mijn laatste evaluatie ben ik dan nog geëvolueerd naar een andere "salariscategorie" waardoor mijn variabel loon 1000 € bruto hoger ligt. (maar dit - buiten mijn verhoogd variabel loon- geeft geen enkele garantie voor de toekomst naar toekomstige loonsverhogingen toe )
Ik heb 2 directe vrouwelijke collega's en we ressortern onder een diensthoofd dat nog maar sinds begin februari in dienst is getreden. Hij weet wel algemeen van aanpakken, maar heeft quasi geen inhoudelijke kennis ( wat je, voor alle duidelijkheid, hem niet kunt verwijten) van de producten waarvoor onze dienst verantwoordelijk is, hij is zich hier nog volop aan het inwerken.
De ene vrouwelijke collega is mijn leeftijd en gaat begin juli in zwangerschapsverlof ( haar eveluaties waren in 2016 en 2017 minder dan de mijne) , de andere is tegen de 50 en zit nog altijd niet in die tussencategorie waar ik recent naar geëvolueerd ben en houdt zich ook bezig met producten waarvan het management niet zo wakker ligt, dit in tegenstelling tot mijn jongste collega en ikzelf die zich bezighouden met onze core business.
Toen duidelijk werd dat mijn vorig diensthoofd zou vertrekken, ben ik (op aanraden van mijn vertrekkend diensthoofd) met zijn baas gaan spreken om mijn ambitie en interesse uit te drukken in de functie van diensthoofd. Ze heeft wat rond de pot gedraaid, maar uiteindelijk kwam het erop neer dat het voor mij nog wat te vroeg kwam (wat ik op zich vanuit haar standpunt perfect te begrijpen valt, vermits ik in alle eerlijkheid mij voor die functie ook nog wat te onervaren vind, maar bon, je krijgt die kans dan ook niet iedere dag). Iets nadien heeft ze mij wel bij haar geroepen hoe ik mij voelde bij de aanstelling van ons huidig diensthoofd ( dat uit een parallel team als het onze kwam : hij deed dus hetzelfde als ik, alleen met 10 jaar meer ervaring en reeds geëvolueerd naar nog een hoger tussenniveau). Ik heb mij toen wat op de vlakte gehouden en gezegd dat ik het volledig zie zitten onder hem etc
Ze zei dat ze er op ging toezien dat ik mijzelf ook meer in the picture zou kunnen zetten ( wat onder mijn vorig diensthoofd niet zo goed lukte, omdat die vooral aan haar eigen weg timmerde en ons niet zo uit d everf deed komen bij het hoger management, al mocht ik dan eigenlijk niet klagen met mijn goede evaluaties)ik mag binnenkort aan een specifieke vorming deelnemen die enkel voor de mensen met een zeer goede evaluatie is weggelegd, wat er toch ook op wijst dat ze mij graag willen houden.
Het is mij recent ter ore gekomen dat iemand die het bedrijf heeft verlaten ( zeg gerust: naar de uitgang geduwd) en exact dezelfde functie deed als mij, zij het in een parallel team dat verantwoordelijk is voor andere producten ( overigens hetzelfde team als dat waaruit ons huidig diensthoofd eveneens afkomstig is) nu gaat werken voor een ander (kleiner) bedrijf in onze sector en zo maar eventjes 1000 € bruto meer zal verdienen... Ze is wel 10 jaar ouder dan ik, maar ik beschik nog over een extra juridische specialisatie die zij niet heeft en die wel nuttig is voor ons werk.
Om nu to the point te komen: ik denk eraan om nu mijn stoute schoenen aan te trekken en naar mijn N+2 te stappen en opslag te vragen. De "leverage" die ik heb is dat mijn collega binnen enkele maanden dus 4 maand op zwangerschapsvelrof gaat ( en ik een groot deel van haar taken erbij zal moeten pakken,m aar ik ben ook de enige die dat effectief kan, vermits mijn andere collega niets van die producten kent en mijn diensthoofd de materie nog niet genoeg zal beheersen op dat moment) en dat ik op een leeftijd en ervaringsniveau ben dat ik interessant ben voor de concurrentie. Daarnaast heb ik natuurlijk het argument van de verloning die mijn ex-collega nu heeft bij haar nieuwe werkgever.
Als ik wacht tot het einde van het jaar, zal ik zeer hard gewerkt hebben, om daar maar mogelijks maar matig of niet voor beloond te worden ( ik ben van tussencategorie veranderd, dus de verwachtingen liggen hoger etc, dus kans bestaat dat mijn evaluatiecijfer lager zal zijn), vermits mijn leverage van vervanging collega dan alvast weg is.
Het risico dat ik ook loop is dat ik het niet krijg en dat ze mij gaat afrekenen op mijn "inhaligheid" en/of gaat zeggen: waarom kom je hier nu mee af en niet eind vorig jaar etc. Zwak punt is ook dat ik geen concreet aanbod heb van een ander bedrijf ofzo (ik wil bovendien ook niet onmiddellijk vertrekken,maar ik wil wel loon naar werken en nu heb ik toch een beetje het gevoel dat ik in het zak word gezet). Bovendien is de positie van diensthoofd nu weer vervlogen en zijn er binnen het bedrijf eigenlijk geen andere functies meer waarvoor ik in aanmerking kom die mij interesseren.
Wat zouden jullie in mijn situatie doen? Z ijn jullie zelf al eens ooit in dergelijke situatie gekomen? Zouden jullie enkel die stap zetten indien je een concreet aanbod van een andere werkgever op zak hebt? Graag jullie mening!
Greetz
