Archief - Farmacie te zwaar, wat nu?

Hey!
Mijn vriendin zit nu in haar eerste jaar Farmacie en zit dus midden in de examens. Echter heeft ze het heel erg zwaar en staat ze op het randje van een inzinking. Voornamelijk omdat fysica zwaar en moeilijk is en omdat de andere vakken ook niet te onderschatten zijn. Uiteraard heeft ze geen zin om 5 jaar te zwoegen en altijd op het randje van een depressie te zitten. Dus vraagt ze zich af wat ze eventueel hierna kan doen, als blijkt dat het echt niet gaat. Ik heb haar overtuigd om toch nog het tweede semester te doen, omdat ik zeker weet dat ze de leerstof aankan (ze heeft wetenschappen wiskunde gestudeerd) en omdat ik denk dat de grote aanpassing ook wel een rol speelt (veel langer studeren dan in het middelbaar, snel donker wat ook al depressief maakt) en haar tweede semester lijkt minder zwaar omdat ze dan twee namiddagen vrij heeft wat ze in het eerste semester niet had. Nu is het ook dat de paasvakantie midden in het semester valt en dat zal ook wel ademruimte geven. Zijn er mensen die ervaring hebben met deze situatie? Is het tweede semester echt chiller? En zijn de komende jaren van farmacie kalmer dan het eerste jaar?

Indien het te zwaar zou zijn, wat zijn dan de mogelijke oplossingen? Ze zou een professionele bachelor laboratoriumtechnologie overwegen, en ik begrijp dat wel want dat zou haar rust geven, maar eerlijk gezegd denk ik dat ze wel degelijk een hoger niveau aankan. Dus is er iets op de universiteit dat makkelijker is dan farmacie maar wel nog altijd een uitdaging is? En dat in de lijn licht van farmacie? (chemie en biologie, fysica is een struikelvak). Biowetenschappen ziet ze niet zitten want dat vindt ze te technisch, ingenieur wilt ze niet, ze zoekt iets labo-achtig.

Alvast bedankt!

Niet aanstellen en doorzetten, dit is zo typisch voor eerste jaars studentjes... het eerste jaar is vaak ook het zwaarste.
Ze zal er anders spijt van hebben.

En hoe kan fysica nu moeilijk zijn als ze uit we-wi komt? Het is toch niet alsof ze daar al direct kwantum krijgen?

Iets op unief makkelijker dan farmacie zonder fysica, niet technisch, geen ingenieur mét labo? Ja dan wordt de keuze al heel beperkt ...
Biomedische labotechnieken (hogeschool) is inderdaad een stuk 'lager' niveau dan farmacie maar is 100% labo. Erna kan er nog steeds verder geschakeld worden naar andere richtingen zoals Ing (zoals ik ook heb gedaan). Biomedische wetenschappen lijkt me echter het meest voor de hand liggend, maar ik heb geen idee wat de moeilijkheidsgraad is hiervan tov farmacie.

NotoriousP zei:

Niet aanstellen en doorzetten, dit is zo typisch voor eerste jaars studentjes... het eerste jaar is vaak ook het zwaarste.
Ze zal er anders spijt van hebben.

En hoe kan fysica nu moeilijk zijn als ze uit we-wi komt? Het is toch niet alsof ze daar al direct kwantum krijgen?

Klik om te vergroten...

Ze had in het middelbaar ook maar 54 procent op fysica. En het wilt toch niet zeggen dat omdat je uit een wetenschapsrichting komt, dat je automatisch maar goed bent in wiskunde, chemie, fysica...?

Van reacties als de jouwe komt mijn haar spontaan recht. 1/3 studenten hebben psychische problemen, en waarom? Omdat altijd maar gezegd wordt "zet nu gewoon door en stel u niet zo aan". Zelfde reden waarom mensen met een depressie of een burn out er niet voor uit durven komen. En dan verschiet je ervan dat België een van de hoogste zelfmoordcijfers heeft van Europa. Tja, als alles alleen maar wordt afgeschilderd als "aanstellen" zou je voor minder.

DriesDW zei:

Ze had in het middelbaar ook maar 54 procent op fysica. En het wilt toch niet zeggen dat omdat je uit een wetenschapsrichting komt, dat je automatisch maar goed bent in wiskunde, chemie, fysica...?

Van reacties als de jouwe komt mijn haar spontaan recht. 1/3 studenten hebben psychische problemen, en waarom?

Klik om te vergroten...

Waarschijnlijk komt die info uit één of andere achterlijke studie? Ik kan het me al voorstellen. Een hele semester lang wat op stap gaan en zitten lachen met mensen die het wel serieus nemen, om dan na de uitslagen van de eerste examens op één of andere enquête in te vullen dat je met zelfmoordgedachten zit.

Nu over je vriendin. Er zijn wel meerdere eerstejaars die reeds denken aan een overstap nog voor ze examens hebben gemaakt. Je kan natuurlijk niet recht in haar gezicht zeggen dat ze niet belachelijk moet doen en gewoon doorzetten, want dan ga je een tijdje droog staan.

Ik zou zeggen, probeer haar wat te steunen en moed in te spreken. Misschien valt het uiteindelijk al bij al nog mee.

Kijk, al dat geneuzel altijd over fysica. Iedereen die wiskunde kan en chemie, kan toch ook fysica? Precies of er iets rocket science (pun intended) aan fysica wat je in geen enkel ander vak vindt. Vooral in de farmacie... Met alle respect, maar als fysica bij de farmacie te moeilijk is, zal ongeveer elke wetenschappelijke richting te moeilijk zijn...

'en ze had maar 54 voor fysica in middelbaar', so what. Als al de andere vakken ok waren, no biggie.

En wat is dat 'ze wil labo stuff doen'. Dan moet je geen unif doen. Ik heb heb ook life science gedaan en 20h per week in een labo rondgelopen tijdens studies, maar geen dag in mijn leven in een labo gewerkt. Dat is voor de robot of de 'minions' van labo-technologie. Saai, repetitief, uitvoerend.

1 op 5 studenten heeft kans op depressie - De Standaard Mobile van de KU Leuven zelf. Zelfmoordcijfers mag je zelf opzoeken, maar komen uit Europese onderzoeken.

Wij zijn dit semester welgeteld 1 keer uit geweest, en dat was op vrijdagavond in onze eigen stad. We hebben nog geen voet in de overpoort gezet.

Ik heb latijn - wiskunde gedaan, 80 procent voor wiskunde, 75 procent voor chemie en 55 procent voor fysica. Dus ja, fysica kan moeilijk zijn.

Ik probeer haar zoveel mogelijk te steunen en positief te zijn, maar gemakkelijk is het natuurlijk niet als ze de hele tijd weent aan de telefoon. Toch bedankt voor de nuttige reacties!

Laat ze eerst eens zien hoe het nu gaat. Het is geen schande om er een jaar langer over te doen of herexamens te hebben!
Na het eerste jaar gaat het meestal gemakkelijker. Bovendien gaat het beter gaan als ze meer tijd heeft (minder les). Laat haar eens denken of de lessen die ze gaat nuttig zijn, of ze deze best kan missen.
Heeft ze genoeg gedaan in het 1ste jaar? Misschien is de leerstof moeilijk, maar vallen de examens heel goed mee?

Allemaal dingen over na te denken !

Moest het niet lukken, kan ze bijvoorbeeld biomedische wetenschappen (ook unief) proberen.
Hierbij heb je geen fysica/wiskunde en weinig chemie.

En als je de kans hebt : verras haar door naar haar toe te gaan met bijvoorbeeld een pot ijs.

Steun uw vriendin zo goed mogelijk. Laat haar de examens afleggen en wacht de resultaten af. Nadien kan ze een beslissing nemen, moest dat noodzakelijk zijn.

Heeft ze tijdens het jaar continu geleerd, naar de lessen geweest, ex-examens opgelost, extra oefeningen gemaakt,...??

Zo ja, dan misschien toch uitkijken naar een switch indien slechte resultaten.

Zo neen, tandje bijsteken in het 2de semester en in Augustus.

Kijk, ik zal uw vriendin eens iets zeggen:

Op unief krijg je slagen, zeker in het eerste jaar. Remedie: terugvechten en studeren. Vergeet biomedische wetenschappen, net als farmacie is het geen lachertje.

Mijn profiel uit het middelbaar:

-Laatste uit heel de ASO-richting
-Wetenschappen-Talen
-geregeld met hakken over de sloot, ook wat betreft fysica en chemie.

Het eerste jaar farmacie kreeg ik dan ook slaag. Ik buisde op alles (ALLES). Het jaar nadien maakte ik de klik: zonder studeren kom je nergens. Jawel, ik had tweede zit en het was een leerschool. Maar nadien heb ik geen tweede zit meer gehad.
Het eerste jaar is altijd een moeilijke overgang, nadien komt dat zeker en vast te beteren. Je komt uit het middelbaar, je weet amper wat studeren is...als ze de klik maakt en ze slaagt in het eerste jaar, dan zijn haar slaagkansen nadien heel groot. VOLHOUDEN

NotoriousP zei:

Niet aanstellen en doorzetten, dit is zo typisch voor eerste jaars studentjes...

Klik om te vergroten...

Dit,

Waarom beseft ze nu pas dat de richting te moeilijk is, als jij (Dries) laat uitblijken dat ze niet alles tot de laatste moment liet staan qua leren?

Allé, iedereen heeft weer al zijn vooroordelen klaar zonder ook maar iets over de student in kwestie te weten...
Waar heb ik dit nog gezien? Oja... in zowat alle threads op 9lives lately...

Doorzetten en het 2de semester ook proberen (ook indien je op alles buist het 1ste semester), normaal kom je al meer tot het besef hoe je het studeren moet aanpakken tijdens uw 2de semester. Pas na een volledig jaar kan je analyseren of het wel haalbaar is.

DriesDW zei:

Van reacties als de jouwe komt mijn haar spontaan recht. 1/3 studenten hebben psychische problemen, en waarom? Omdat altijd maar gezegd wordt "zet nu gewoon door en stel u niet zo aan". Zelfde reden waarom mensen met een depressie of een burn out er niet voor uit durven komen. En dan verschiet je ervan dat België een van de hoogste zelfmoordcijfers heeft van Europa. Tja, als alles alleen maar wordt afgeschilderd als "aanstellen" zou je voor minder.

Klik om te vergroten...

Tegenwoordig moeten studenten hun handje vastgehouden worden dat het niet meer normaal is. En dan beginnen ze aan hun eerste job tussen een pak haaien en worden ze helemaal depressief.
Beetje weerbaarheid kweken kan geen kwaad. Doe het desnoods in twee keer?

Mijn eerste jaar : 5 herexamens
Tweede jaar: 2 herexamens
3e tot 5e : 0 herexamens

Universiteit vergt gewoon wat aanpassing.

Als het over farmacie in Gent gaat, kan ik wel bevestigen dat mijn vrienden/kennissen fysica het moeilijkste vak vonden in het 1e jaar en de meesten kwamen toch uit wewi met deftige punten.

Dus als ze het voor de rest ziet zitten, gewoon doordoen.

Aye, ik doe zelf ook farmacie en heb het zelf ook allemaal meegemaakt. Bij ons lag het slaagcijfer fysica tamelijk hoog (65% in eerste zit dacht ik). Algemene chemie daarentegen zat dik onder de helft.
Fysica op zich is niet moeilijk aangezien de te kennen theorie/formule's echt heel klein is maar je ze moet leren toepassen in veel omstandigheden. Fysica is 90% oefeningen maken en 10% uw theorie nakijken, anders slaag je niet. Nog zo'n vak is organische chemie I in de 2e semester, zeg tegen uw lief dat ze voor dat vak haar uiterste best doet. Traditioneel het grootste buisvak van heel het eerste jaar, maar het vak legt ook de basis voor bijna alles van de volgende jaren. Als je daar blijft op sukkelen ga je elk jaar tegen muren aanlopen.

Als ze op het eerste examen op geen één vak slaagt, dan raad ik wel aan om een aantal vakken van de 2e semester weg te laten zodat ze meer tijd heeft om zich voor te bereiden op de 2e zit.
Dan zit ze wel een jaartje langer op de unief, maar dan kan ze in dat bisjaar een aantal vakjes uit de master al doen waardoor die al een beetje minder zwaar wordt.

DriesDW zei:

Ze had in het middelbaar ook maar 54 procent op fysica. En het wilt toch niet zeggen dat omdat je uit een wetenschapsrichting komt, dat je automatisch maar goed bent in wiskunde, chemie, fysica...?

Van reacties als de jouwe komt mijn haar spontaan recht. 1/3 studenten hebben psychische problemen, en waarom? Omdat altijd maar gezegd wordt "zet nu gewoon door en stel u niet zo aan". Zelfde reden waarom mensen met een depressie of een burn out er niet voor uit durven komen. En dan verschiet je ervan dat België een van de hoogste zelfmoordcijfers heeft van Europa. Tja, als alles alleen maar wordt afgeschilderd als "aanstellen" zou je voor minder.

Klik om te vergroten...

Ik was in het middelbaar gebuisd op wiskunde en ben nu Ir. dus wat is uw punt? Ze heeft voldoende fysica gehad om zeker niet met achterstand te starten alsook genoeg ervaring om te weten dat fysica op dit niveau vaak niet meer is dan correct de opgave lezen en de juiste formule toepassen.

Man jij bent al een even grote aansteller als je vriendin precies... van stress bij studies naar zelfmoord springen, wat een drama queen.
Alsof ze in andere landen niet zeggen van u niet aan te stellen, daar wordt de jeugd gewoon niet zo beschermd waardoor ze al tegen iets kunnen eens ze volwassen zijn.

Dit is zo stereotypisch voor eerstejaars studenten die voor de eerste keer echt moeten studeren.
Ik was exact hetzelfde in mijn eerste jaar en blijf erbij dat ze mij beter gedwongen hadden om door te zetten en niet van richting laten veranderen.

Ik zou niet teveel luisteren naar de negatievelingen hier! Ik zit in m'n derde jaar burgie, dus weet weinig af van farmacie maar wel van doorzetten. Een maat van mij zit nu zo in z'n 2de/3de jaar farmacie en die sukkelt wel zwaar met fysica ook. Hij kwam - samen met mij - uit wewi8, maar dat zegt eigenlijk barweinig.

Ik had maar 2 nipte herexamens in 't eerste jaar op meerkeuze-examens van wetenschapsvakken (100% oefeningen - wat ik persoonlijk niet echt kunnen vind, de prof kan niet eens zien of je de werkwijze/redenering snapt en 1 rekenfout kan fataal zijn), maar wat mij geholpen heeft om dit aantal in te perken is door te beseffen dat het vooral rond de oefeningen draait. Je kan je wel blindstaren op theorie tot je het ooit volledig doorhebt, maar je moet echt kunnen spelen met de oefeningen. Dat helpt ook ferm om later dan de theorie volledig te snappen en toe te passen. Ik denk wel dat dit van toepassing is bij haar fysica, tenzij een groot deel op theorie staat? Veel vriendinnen van mij zijn van die type's die keihard blokken op die theorie, bijna uit schrik om oefeningen te maken, en dat loopt vaak slecht af.

EscWash0r zei:

Ik zou niet teveel luisteren naar de negatievelingen hier!

Klik om te vergroten...

Ik zie nochtans geen enkele post over opgeven en vooral posts over doorzetten.

On-topic:
Aangezien we januari zijn: gewoon doorzetten en de analyse maken op het einde van het jaar.
Hou er rekening mee dat er in een eerste jaar idd algemene vakken (zoals fysica) zitten die moeilijk kunnen zijn. Pas op het einde van het jaar zal ze kunnen inschatten of dat vooral het probleem is/was of niet.

Ze kan op het einde van het jaar nog altijd switchen, maar hou er rekening mee dat er niet zoiets bestaat zoals "een beetje gemakkelijker".
Indien u vriendin redelijk ambitieus is, zal ze ook niet gelukkig zijn in een richting die te gemakkelijk is.