Archief - Geneeskunde studeren na andere opleiding?

Hallo allemaal, ik kom hier met een onderwerp waar ik nog al enkele berichten over heb gelezen, maar zou toch even met mijn situatie jullie mening willen horen en tips krijgen indien jullie er hebben!
Ik ben dus 21 jaar, en studeer momenteel ergotherapie (2e jaar). Ik heb in het middelbaar wetenschappen-talen gedaan, en heb erna biomedische wetenschappen gestudeerd. voor ik deze studie begon was ik eigenlijk van plan geneeskunde te doen, maar ben dan toch gegaan voor de biomedische richting omdat mij toen toch meer puur op het wetenschappelijke wou richten. Ik ben na mijn eerste jaar dus gestopt. Ik was toen meer bezig met opstap gaan enzo en mijn motivatie minderde met de maanden. uiteindelijk ben ermee gestopt en ben ik het volgende schooljaar begonnen aan de richting ergotherapie. Ik ken mensen die dit doen en het leek me heel interessant.

Maar, nu ik steeds verder in deze studie zit begin ik steeds meer spijt te hebben dat ik mijn vorige wens en studie heb laten vallen en zie ik me daar eerder gelukkig in worden. Ik ben veel meer gefocust en de tijd van opstap gaan elke week is ook voorbij en ben er echt constant mee bezig dat ik geneeskunde wil gaan doen.

Aangezien ik na deze studie ergo (wil dit zeker afronden, dan heb ik toch altijd dit diploma achter de hand) 3 jaar amper wetenschappen (wel de spieren bij anantomie en biologie gericht opde spierwerking) heb gezien ben ik bang dat ik dit niet meer ga kunnen, toch zeker voor het ingangsexamen.
Ik was dus van plan deze vakantie cursussen omtrent de wetenschapsvakken te zoeken, handboeken voor het ingangsexamen etc. te zoeken en leren. En dan proberen volgende jaar tijdens de vakanties (want met stage en mijn bachelorscriptie gaat het natuurlijk druk worden) dit bij te houden en oefeningen te maken. Maar natuurlijk maak ik me heel druk dat dit niet genoeg ga zijn Ben echt gemotiveerd en zal dus zeker mijn best doen, maar dan hoor ik vaak dat zelfs studenten die WeWi of LaWi gedaan heb niet doorgeraken.
Aan de andere kant hoor je soms ook dat mensen uit een compleet andere vooropleiding of na enkele jaren een beroep uit te oefenen deze toelatingsproef halen dus dat geeft me dan weer hoop.

Wat vinden jullie van deze situatie? Zou het haalbaar zijn? En vooral, heeft iemand hier ervaring mee en zijn er tips voor je zo goed mogelijk voor te bereiden?

Alvast bedankt!!

Tjonge jonge, denk toch even na voor je iets doet.

Enfin, om er niet veel woorden aan vuil te maken:
Je ging initieel BMW studeren omwille van een goede, duurzame reden. Namelijk omdat je je meer op het wetenschappelijke wil richten, en niet omdat je gebuisd was voor geneeskunde. So far so good.
En nu wil je plots (na nog een andere richting gedaan te hebben) alsnog geneeskunde studeren, en ik zie nergens uw motivatie waarom je van bovenstaande reden bent afgestapt die stelt dat je eigenlijk beter BMW doet?! Vreemd. Dan gaan er alweer alarmbellen rinkelen bij mij, terwijl een 3de switch in studiekeuze best wel eens uw definitieve zou mogen zijn.

Ik zou dus goed nadenken waarom je op dat vlak van gedacht veranderd bent, en dat je deze keer ten volle achter die keuze staat.

Wat een reactie.. het was toch wel duidelijk dat ik nu zeker weet dat ik een fout het gemaakt met ergo te kiezen en nu heel zeker geneeskunde wil gaan doen..
Er zijn genoeg mensen die na enkele studies nog twijfelen en alnog iets anders gaan doen -> stages komen vaak later in de richting, vaak zie je dan ook pas hoe het er werkelijk aan toe gaat + mensen veranderen doorheen de jaren

Als tweede, biomedische en geneeskunde zijn twee richtingen die dicht bij elkaar liggen. Ken veel mensen die toch geswitcht zijn van gedachte tss die 2 richtingen. Ook aangezien ik al BMW gedaan heb en nu dus ik dus goed weet dat geneeskunde mij toch meer ligt dan BMW, zal ik dit toch wel zeker weten. Dus zo vreemd is dat dan toch niet??

Mijn vraag ging niet over twijfelen over de studierichting die ik wil studeren. Want ik weet nu zeker wat ik wil -> het gaat over de mogelijkheid om dit te halen en tips

Gewoon doen, ge zijt 21.

Why not? Later ga je alleen maar spijt hebben als je het niet hebt geprobeerd. Gewoon doen!

Theb zei:

Wat een reactie.. het was toch wel duidelijk dat ik nu zeker weet dat ik een fout het gemaakt met ergo te kiezen en nu heel zeker geneeskunde wil gaan doen..

Klik om te vergroten...

Je vraagt om hulp, en de grootste hulp die jij nu kan krijgen is iemand die eerlijk zegt tegen jou dat je eerst eens goed moet nadenken voor je zulke keuzes maakt. En als ik dan in uw post lees dat je eerst x wou studeren i.p.v. y omwille van een zeer concrete reden, terwijl je op het einde die reden compleet negeert en zegt dat je nu zeker y wil studeren... Sorry maar dan heb je er nog niet hard genoeg over nagedacht vrees ik.

Uw tweede uitleg is daar ook getuige van:

Theb zei:

Er zijn genoeg mensen die na enkele studies nog twijfelen en alnog iets anders gaan doen -> stages komen vaak later in de richting, vaak zie je dan ook pas hoe het er werkelijk aan toe gaat + mensen veranderen doorheen de jaren

Klik om te vergroten...

<->

Theb zei:

Als tweede, biomedische en geneeskunde zijn twee richtingen die dicht bij elkaar liggen. Ken veel mensen die toch geswitcht zijn van gedachte tss die 2 richtingen. Ook aangezien ik al BMW gedaan heb en nu dus ik dus goed weet dat geneeskunde mij toch meer ligt dan BMW, zal ik dit toch wel zeker weten. Dus zo vreemd is dat dan toch niet??

Klik om te vergroten...

Ik weet niet of dat vreemd is. Eerst zeg je dat je het pas kan weten na stages, en nog geen minuut later zeg je dat je het nu zeker weet omwille van uw eerste jaren (waarin geen stage voorkwam)?! Tja...

Bovendien, als je beweert dat je door uw ervaring van de eerste jaren BMW ontdekt hebt dat Geneeskunde misschien meer iets voor jou is, dan zal ik u moeten teleurstellen over de relevantie van deze ervaring aangezien de eerste jaren nauwelijks verschillen van elkaar. Ik hoop dus dat je de eerste jaren BMW toch nog een beetje interessant vond?

Verder nog dit: Het feit dat veel mensen switchen tussen deze richtingen (meestal van BMW naar Geneeskunde) ligt louter aan vormfouten in ons onderwijs:
- Verschuif morgen het ingangsexamen van Geneeskunde naar BMW, en je zal het verloop exact in de omgekeerde richting zien verschuiven.
- Schaf morgen het ingangsexamen voor beide richtingen af, en er zal even weinig geswitcht worden tussen deze opleidingen als tussen eender welke andere opleidingen.
Ik zou daar dus niet teveel uit afleiden.

Om te concluderen: de basisopleidingen verschillen niet veel van elkaar maar de insteek is wel vrij verschillend. Kijk niet naar welke richting je het liefste zou doen (dat is slechts korte termijn), maar kijk naar welk beroep je later zou willen doen (lange termijn). En daar verschillen een BMW'er en arts toch enorm, kort gezegd: wetenschappelijke versus sociale benadering.

Theb zei:

Mijn vraag ging niet over twijfelen over de studierichting die ik wil studeren. Want ik weet nu zeker wat ik wil -> het gaat over de mogelijkheid om dit te halen en tips

Klik om te vergroten...

Hoe zeker is "zeker" in jouw geval?

Mogelijkheden en tips zijn niet moeilijk:
- Mogelijkheden: heb je tijd, geld (van uw ouders) en credits genoeg? Dan is het mogelijk.
- Tips om door het ingangsexamen te geraken vind je hier genoeg op het forum en eigenlijk overal op het internet.

Als je je huidige opleiding afmaakt kun je het ingangsexamen proberen en is er niets verloren ongeacht de uitkomst lijkt mij. Door zelfstudie je achtergrond terug wat optrekken lijkt mij ook een beetje voorbereiding op een theoretisch veel zwaardere richting dan ergotherapie.

Ik maak mij wel een gelijkaardige bedenking als mac-bc, je hebt biomedische wetenschappen opgegeven door omstandigheden, maar dit soort omstandigheden (pak meer vrijheid) zijn dingen waar elke student mee te maken krijgt. Je zegt dat je biomedische hebt gekozen omdat je je meer op het wetenschappelijke wou richten, wat ik een vreemde redenering vind persoonlijk. Waar ik naartoe wil is dat je door biomedische te proberen niet weet dat geneeskunde wel je ding gaat zijn, enkel dat een universitaire richting met veel theorie je niet echt lag...Dus ik zou zeggen denk er goed over na.

Als je dan nog altijd geneeskunde wil doen, ga er dan gewoon voor. Dat beetje leeftijdsverschil maakt niets uit op termijn.

Je kent jezelf beter dan dat iemand anders kan, maar je moet ook volledig eerlijk zijn tegenover jezelf. Uiteindelijk maak jij de keuze, en niemand anders op dit forum.

Ik vind het geen slechte keuze om de ingangsproeven te doen na je bachelor, je hebt niets te verliezen. Het enige waarover ik twijfel is of je wel, eenmaal je door het ingangsexamen bent, die langdurige richting aan zult kunnen. Dan heb ik het niet over intensiteit, maar puur over het vele aantal jaren die de richting inneemt. Je studeert op z'n minst 7 jaar, en na die 7 jaar moet je sowieso nog specialiseren want dat diploma is, om kort door de bocht te zijn, evenveel waard als een academisch bachelordiploma.

Ik heb na m'n eerste studiekeuze van professionele bachelor naar academische bachelor gegaan. Na een jaar (en herexamens) had ik nog altijd 3 onvoldoendes (2x9 en 1x7). Ik ben er van overtuigd dat ik na X aantal jaren wel zou geslaagd zijn, puur op vlak van potentieel. Maar ik moest er super veel moeite voor doen. En ik weet van mezelf dat ik het nooit volgehouden zou hebben om 5 jaar aan een stuk dit vol te houden. Na dat jaar ben ik dus ook gestopt. Ik heb geen spijt dat ik gestopt ben, maar ik ben ook wel blij dat ik het op z'n minst geprobeerd heb. Ik heb meer spijt dat ik bij m'n eerste richting zo snel gestopt ben terwijl ik het wel aangekund zou hebben. De reden waarvoor ik toen stopte was omdat de richting mij totaal niet lag. Achteraf bekeken heb ik het gevoel dat ik misschien (iets) meer heb moeten proberen.

TL;DR: Naar mijn mening is het belangrijkste dat je eerlijk bent tegenover jezelf. Geloof je erin, ga er dan voor. Maar hou er rekening mee dat de studies enorm lang kunnen duren, en als je nu al enkele keren van studierichting veranderd bent is de kans wel groot dat je bij een 7-jarige studie ook zult stoppen.

Geneeskunde is tegenwoordig wel 6 jaar dacht ik, dus ja de threadstarter zou dan relatief "oud" zijn wanneer hij afstudeert. Stage zal wel gebeuren tegen een loon waarvan je kan leven.

Langs de andere kant, wat is een paar jaar extra studeren t.o.v. een leven vol spijt? Ik zou zelfs aanraden dat ingangsexamen in augustus mee te doen als "test", lukt het je dan wél, dan lukt het je volgend jaar ook en dan kan je beginnen plannen. Je huidige richting zou ik zeker eerst afmaken. Zoek een goede studentenjob die je de komende jaren kan blijven combineren met je studies, mocht het financieel moeilijker liggen.

Trouwens ergotherapie biedt misschien éénmaal afgewerkt, ook een goede optie om ergens deeltijds aan de slag te gaan in weekends of avonden, bv. in een een bejaardentehuis? Het zal je studies er niet makkelijker op maken, maar indien nodig zal je wel

Waar een wil is is een weg...

Velen worden gedwongen om op 18-jarige leeftijd een keuze te maken, wat bij sommigen de foute blijkt te zijn achteraf (ik heb dit zelf meegemaakt). Daar is niks mis mee en dit hoort nu éénmaal ook bij het zelfstandig volwassen worden. Nu ik aanneem uit je post dat je een duidelijke ambitie hebt ontwikkeld doorheen de jaren lijkt mij dit positief. Het is ook zeer mooi meegenomen dat je een wetenschappelijke richting hebt gedaan in het secundair onderwijs, maar bijlessen zijn toch wel een aanrader. Veel bijlesbureaus zijn gespecialiseerd in het "toegangsexamen geneeskunde" waardoor je uzelf toch gericht kunt voorbereiden.

Uiteraard is geneeskunde een langdurige en intensieve opleiding zoals hierboven reeds werd vermeld, 6 jaar voor de basis geneeskunde en dan pas begint de specialisatie (huisarts, chirurg,...). Een chirurg studeert al minstens 12 jaar en een huisdokter 9 jaar (corrigeer me als ik fout ben). Maar nogmaals waar een wil is is een weg, en ook het feit dat je 21 jaar bent vindt ik persoonlijke positief omdat je dan meestal al zelfstandiger bent en een duidelijker toekomstbeeld hebt.

Kortom als je deze ambitie hebt en bereid bent om er extra inspanning in te steken ga ervoor!

Schonkie zei:

Een chirurg studeert al minstens 12 jaar (corrigeer me als ik fout ben).

Klik om te vergroten...

Geen 12 jaar, wel 11 jaar. 6+5 at max.

Sooth Awful zei:

Geen 12 jaar, wel 11 jaar. 6+5 at max.

Klik om te vergroten...

Oké, bedankt voor de correctie.

Sooth Awful zei:

Geen 12 jaar, wel 11 jaar. 6+5 at max.

Klik om te vergroten...

Maar in de praktijk doet iedereen nóg een extra jaar erna
6 jaar is alleszins lang, ik zou het niet meer kunnen opbrengen na die 3 jaar, maar langs de andere kant, er zijn er altijd die al een bach of master hebben die het toch maar weer halen !

chento zei:

Maar in de praktijk doet iedereen nóg een extra jaar erna
6 jaar is alleszins lang, ik zou het niet meer kunnen opbrengen na die 3 jaar, maar langs de andere kant, er zijn er altijd die al een bach of master hebben die het toch maar weer halen !

Klik om te vergroten...

Bwah, dat valt al bij al nog mee, hoor. Het laatste anderhalf/twee jaar van de master zijn toch (bijna) enkel maar stages. Dus je hebt in principe maar 4.5/4 jaar 'echt' studeren, want net zoveel is als alle andere serieuze wetenschappelijke richtingen.

Sooth Awful zei:

Bwah, dat valt al bij al nog mee, hoor. Het laatste anderhalf/twee jaar van de master zijn toch (bijna) enkel maar stages. Dus je hebt in principe maar 4.5/4 jaar 'echt' studeren, want net zoveel is als alle andere serieuze wetenschappelijke richtingen.

Klik om te vergroten...

Ja, maar 5 jaar zou ik ook lang vinden na een andere opleiding al gedaan te hebben.