Archief - HELP! doctoreren, een goed idee?

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
a

alientje

Legacy Member
Hallo iedereen!

Dit is mijn eerste post dus bear with me.

Ik heb eerst een lerarenopleiding gevolgd in Engels en geschiedenis en zit nu momenteel in m'n masterjaar Taal- en letterkunde: Engels aan de Universiteit van Antwerpen.

Nu is het zo dat ik er al jaren van droom om professor te worden. Dit is echt mijn droomjob en ik had dus ook plannen gemaakt om mij in te schrijven als kandidaat doctorandus voor volgend jaar. Ik had mij er al lang mentaal op voorbereid dat doctoreren ontzettend zwaar zou zijn maar had, in mijn naïviteit, nooit gedacht aan wat het proces na het doctoreren inhoudt. Blijkbaar smijten ze met doctorandi naar uwe kop en al helemaal met mensen die later prof willen worden. Ik heb ook gelezen dat het proces om prof te worden vrij gruwelijk is. Het is ontzettend competitief en je spendeert meer tijd aan het solliciteren dan aan onderzoek. De kans dat ik dus ooit prof zal worden is blijkbaar klein.

M'n vrienden hadden me al geadviseerd dat ik het dan toch maar moest proberen maar ik ben bang dat ik met een doctoraat taal-/letterkunde mijn kansen op de arbeidsmarkt ontzettend verklein, aangezien ik heb gelezen dat je al snel als vakidioot en overgekwalificeerd wordt aangezien. Ik besef ook dat ik nu eenmaal niet zo'n gemakkelijke richting heb gekozen qua doctoreren en die onzekerheid van het eeuwige solliciteren en van universiteit naar universiteit springen bevalt me niet. Ik ben nu eenmaal iemand die graag zekerheid heeft in haar leven.

Maar het loslaten van deze droom valt mij heel zwaar en ik wou dus vragen wat jullie er van denken. Is mijn kans op prof worden zo nihil? En hoe zit dat effectief met mijn kansen op de gewone, niet academische arbeidsmarkt? Zou ik het dan toch maar proberen of is dat te riskant voor mijn toekomst?

Alvast bedankt!
T

Th1x4nG

Legacy Member
alientje zei:
ik ben bang dat ik met een doctoraat taal-/letterkunde mijn kansen op de arbeidsmarkt ontzettend verklein
Klik om te vergroten...

Met een master taal- en letterkunde zijn die ook al onbestaande, dus dat lijkt me het probleem niet.
Gewoon voor dat doctoraat gaan, al zeker als het uw droom is. Zelfzekerder zijn in het leven! :)
R

Rubenowns

Legacy Member
alientje zei:
Hallo iedereen!

Dit is mijn eerste post dus bear with me.

Ik heb eerst een lerarenopleiding gevolgd in Engels en geschiedenis en zit nu momenteel in m'n masterjaar Taal- en letterkunde: Engels aan de Universiteit van Antwerpen.

Nu is het zo dat ik er al jaren van droom om professor te worden. Dit is echt mijn droomjob en ik had dus ook plannen gemaakt om mij in te schrijven als kandidaat doctorandus voor volgend jaar. Ik had mij er al lang mentaal op voorbereid dat doctoreren ontzettend zwaar zou zijn maar had, in mijn naïviteit, nooit gedacht aan wat het proces na het doctoreren inhoudt. Blijkbaar smijten ze met doctorandi naar uwe kop en al helemaal met mensen die later prof willen worden. Ik heb ook gelezen dat het proces om prof te worden vrij gruwelijk is. Het is ontzettend competitief en je spendeert meer tijd aan het solliciteren dan aan onderzoek. De kans dat ik dus ooit prof zal worden is blijkbaar klein.

M'n vrienden hadden me al geadviseerd dat ik het dan toch maar moest proberen maar ik ben bang dat ik met een doctoraat taal-/letterkunde mijn kansen op de arbeidsmarkt ontzettend verklein, aangezien ik heb gelezen dat je al snel als vakidioot en overgekwalificeerd wordt aangezien. Ik besef ook dat ik nu eenmaal niet zo'n gemakkelijke richting heb gekozen qua doctoreren en die onzekerheid van het eeuwige solliciteren en van universiteit naar universiteit springen bevalt me niet. Ik ben nu eenmaal iemand die graag zekerheid heeft in haar leven.

Maar het loslaten van deze droom valt mij heel zwaar en ik wou dus vragen wat jullie er van denken. Is mijn kans op prof worden zo nihil? En hoe zit dat effectief met mijn kansen op de gewone, niet academische arbeidsmarkt? Zou ik het dan toch maar proberen of is dat te riskant voor mijn toekomst?

Alvast bedankt!
Klik om te vergroten...

Altijd uw droom in het leven volgen...
Binnen X aantal jaar ga je er enorm veel spijt van hebben als je het niet doet!

Als backup kan je altijd meedoen met examens voor een statutaire job... Met een master kan je een mooie carrière opbouwen bij de staat.

Ik heb na jaren ongelukkig in mijn job te zijn mijn droom gevolgd en ben super gelukkig nu...
N

NotoriousP

Legacy Member
Welke waarde heeft dat doctoraat? Doctoreren enkel om een doctoraat te hebben, lijkt me redelijk nutteloos.
Het is enkel een vereiste voor een prof, niet voor een lector bijvoorbeeld (zelfde job, iets minder loon & arrogantie).

Kennis van mij zal dit jaar zijn doctoraat afronden, zonet melding gehad dat heel de industrie stopt met verdere ontwikkeling in hetgene hij doctoreert.
Nuttig he :)
b

bosic

Legacy Member
Je kan ook prof worden zonder doctoraat. Maar dat is vrij uitzonderlijk. Sowieso is het een gesloten wereldje waar connecties nog steeds heel belangrijk zijn.
N

NotoriousP

Legacy Member
Tegenwoordig niet meer hoor.
Vroeger ging dat nog maar met het overaanbod aan doctoraten en de vereiste om onderzoek te doen als prof, kom je er geen meer tegen die nu nog prof worden zonder.
s

squalleke123

Legacy Member
alientje zei:
Hallo iedereen!

Dit is mijn eerste post dus bear with me.

Ik heb eerst een lerarenopleiding gevolgd in Engels en geschiedenis en zit nu momenteel in m'n masterjaar Taal- en letterkunde: Engels aan de Universiteit van Antwerpen.

Nu is het zo dat ik er al jaren van droom om professor te worden. Dit is echt mijn droomjob en ik had dus ook plannen gemaakt om mij in te schrijven als kandidaat doctorandus voor volgend jaar. Ik had mij er al lang mentaal op voorbereid dat doctoreren ontzettend zwaar zou zijn maar had, in mijn naïviteit, nooit gedacht aan wat het proces na het doctoreren inhoudt. Blijkbaar smijten ze met doctorandi naar uwe kop en al helemaal met mensen die later prof willen worden. Ik heb ook gelezen dat het proces om prof te worden vrij gruwelijk is. Het is ontzettend competitief en je spendeert meer tijd aan het solliciteren dan aan onderzoek. De kans dat ik dus ooit prof zal worden is blijkbaar klein.

M'n vrienden hadden me al geadviseerd dat ik het dan toch maar moest proberen maar ik ben bang dat ik met een doctoraat taal-/letterkunde mijn kansen op de arbeidsmarkt ontzettend verklein, aangezien ik heb gelezen dat je al snel als vakidioot en overgekwalificeerd wordt aangezien. Ik besef ook dat ik nu eenmaal niet zo'n gemakkelijke richting heb gekozen qua doctoreren en die onzekerheid van het eeuwige solliciteren en van universiteit naar universiteit springen bevalt me niet. Ik ben nu eenmaal iemand die graag zekerheid heeft in haar leven.

Maar het loslaten van deze droom valt mij heel zwaar en ik wou dus vragen wat jullie er van denken. Is mijn kans op prof worden zo nihil? En hoe zit dat effectief met mijn kansen op de gewone, niet academische arbeidsmarkt? Zou ik het dan toch maar proberen of is dat te riskant voor mijn toekomst?

Alvast bedankt!
Klik om te vergroten...

Als het onderzoek iets is dat je interesseert moet je niet twijfelen en academisch blijven. De kansen om in jouw vakgebied elders onderzoek uit te voeren zijn heel klein. Weet wel wat je ervoor op lange termijn zal opofferen. Als Post-doc academisch blijven is een leven lang om de 3 jaar vechten voor financiering, tot je effectief prof wordt. Dat wil ook zeggen dat je om de 3 jaar van omgeving moet veranderen etc. In ruil voor al die inspanningen krijg je een matig hoog loon (2,5k netto ongeveer als postdoc, 2k als doctorandus) en geen extralegale voordelen. Je moet het dus echt wel doen omdat je gepassioneerd bent door onderzoek.
N

Nahrtent

Legacy Member
alientje zei:
Ik heb eerst een lerarenopleiding gevolgd in Engels en geschiedenis en zit nu momenteel in m'n masterjaar Taal- en letterkunde: Engels aan de Universiteit van Antwerpen.
Nu is het zo dat ik er al jaren van droom om professor te worden.
Klik om te vergroten...

Is het buitenland een optie? In ZO-Azië zijn leerkrachten Engels extreem gewild op allerlei niveaus, afaik. Ik weet wel niet of je dan beter af bent met of zonder doctoraat, maar het is misschien de moeite vna het informeren waard.
c

coldplayke

Legacy Member
Ik heb een gelijkaardige keuze moeten maken: had ook taal- en letterkunde gestudeerd (Engels-Duits) en had van een prof het voorstel gekregen om een doctoraat te schrijven dat verder zou bouwen op mijn thesis. Hij had mij aangeraden een aantal "kleine" aanpassingen te maken aan het onderwerp zodat de kans op een beurs groter zou zijn, maar uiteindelijk heb ik na lang twijfelen toch besloten om het niet te doen. De kleine aanpassingen waren op den duur helemaal niet meer zo klein en ik zag het niet zitten om 4 jaar opzoekingswerk te doen dat mij niet zo heel erg interesseerde.

Als je een onderwerp mag uitwerken waar je volledig achterstaat zou ik je kans wel wagen. Ik ken een aantal mensen die gedoctoreerd hebben in literatuur of taalkunde, eentje daarvan is goed op weg om een vaste stek aan de unief te krijgen, maar de andere 3 hebben al een njet te horen gekregen en werken nu in het middelbaar onderwijs of in een avondschool. Volgens mijn bescheiden steekproef dus 25% kans op een verlengde loopbaan aan de universiteit :p
S

Sylverscythe

Legacy Member
Ik volg wat de meesten hier zeggen, doe het als het je interesseert. Later ga je het waarschijnlijk niet meer doen, en als dit jouw passie is, waarom niet?

Ik ken jouw sector niet voldoende, maar over het algemeen gaan er deuren open en dicht met een doctoraat. Zeer waarschijnlijk krijg je een voor jouw sector vrij mooi startloon, en als onderzoek iets voor jou is wordt het een leuke periode. Voor hetzelfde geld ontdek je dat het geweldig tegensteekt en geef je na een jaar op, wat jouw promotor je niet in dank zal afnemen (maar hoef jij je dat aan te trekken?).

Daarna lijkt het mij dat als je buiten de academische wereld wil werken, je op veel plaatsen aan dat doctoraat weinig zal hebben. De vraag is dan, is het ook een handicap? Op plaatsen waar ze volgens barema's betalen zou dat wel eens kunnen. Dat moet je zelf eens nagaan voor jouw sector, ik denk dat de andere posters daar meer zicht op hebben. De meerwaarde van een zwaar theoretisch doctoraat in iets zoals taal- en letterkunde lijkt mij eerder klein, maar er zullen ongetwijfeld wel nog jobskansen voor zijn.

Ik zou mij echter niet blindstaren op de functie van prof, en dan bedoel ik dat je leven niet zal mislukken als je geen prof kan worden. De academische wereld heeft op dit moment inderdaad een overschot aan PhD studenten, waarvan een redelijk deel doorgroeit tot postdocs. Van die hoop postdocs wordt er dan een minderheid prof, want hoeveel posities zijn er zo per universiteit in jouw vakgebied? Als je voor prof wil gaan, hou er dan ook rekening mee dat er een zeker belang wordt gehecht aan postdoc ervaring in het buitenland.
S

Sfax

Legacy Member
Lijkt me vooral dat je jezelf eerst de vraag moet stellen waarom je prof wil worden. Is het omwille van de onderzoeksmogelijkheden? De mogelijkheid tot lesgeven? Het aanzien?
En ook: heb je de juiste skill-set om prof te worden? Ben je iemand die van nature uit leiding kan/wil geven? (proffen zijn al lang niet meer de eeuwige vakidioten en moeten in staat zijn een onderzoeksdepartement aan te sturen)

Bepaal de rest op basis van je antwoorden op die vragen.
Je zit niet in een richting waarvan de vraag vanuit de niet-academische gigantisch hoog is, dus tenzij emigreren een realistische optie is of tenzij je heel graag in het onderwijs wil staan, moet je je an sich niet gigantisch veel zorgen maken over dat "overgekwalificeerd" zijn (buiten dan voor regulier, non-academisch onderwijs, daar gaan ze je idd als over-qualified beschouwen). Belangrijker is dan de vraag wat je zelf wil bereiken en of een doctoraat je daarbij helpt of niet. Wil je met onderzoek bezig blijven, dan helpt een doctoraat zeker. Wil je academisch onderwijzen, dan helpt dat ook. Wil je prof worden, dan is het zelfs nodig, maar je moet geen prof zijn om die eerste twee te kunnen doen.
Is een doctoraat een garantie op academisch onderwijs of onderzoeker kunnen blijven? Nee, dat hangt af van hoe goed je zelf bent en hoe groot de vraag is.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan