Lex93
Legacy Member
Hey, ik zal het verhaal hier even zo kort mogelijk proberen te houden.
Ik word eind dit jaar 21 en ben nu voor het derde jaar op de universiteit. Ik heb een jaar industrieel ingenieur gestuurd, dat vond ik te praktisch en technisch en ik ben daarmee gestopt om lichamelijke opvoeding en bewegingswetenschappen in Leuven te gaan studeren. Ik zit nu in mijn tweede jaar en ben altijd probleemloos en met zeer weinig te leren geslaagd, ook bij industrieel ingenieur.
Maar sinds een paar maanden voel ik mij gewoon niet meer op mijn plaats, ik ben door een aantal omstandigheden een stuk volwassener geworden en besef nu dat ik echt wel gewoon voor de leukste en makkelijkste weg heb gekozen en niet met het oog op de toekomst of wat ik later wil worden. Ik doe mijn huidige studie heel graag, heb er goede vrienden, maar ik voel mij niet uitgedaagd en ik besef ook dat ik niet heel veel kanten zou opkunnen met dit diploma later.
Aan de andere kant wou ik altijd leerkracht worden en dat is nu eigenlijk nog steeds een beroep dat ik graag en goed zou doen. Maar als je weet hoe onbegonnen werk het is als LO leerkracht aan de bak te komen en dat ik eigenlijk even graag/liever wetenschappen zou geven, voelt dit toch niet juist aan. De richting waar ik veel over heb gelezen is Bio-ingenieur, het combineert eigenlijk al mijn interesses, zonder de hypertechnische die mij vroeger verdreven van industrieel en je kan er mijn inziens alle kanten mee uit.
Tenslotte zit ik nu wel met het feit dat ik 21 ben. Mijn vriendin en veel van mijn vrienden studeren dit of volgend jaar al af en ik zie het niet helemaal zitten om volledig opnieuw te beginnen. Maar als ik de tijd kon terugdraaien zou ik niet twijfelen. Mijn schrik is nu dat ik deze richting afmaak, wellicht vast kom te zitten in interims of een job onder mijn niveau en dat dit de rest van mijn leven aan mij gaat knagen.
Ik wou dit eens op een forum vragen, alvorens ik er heel mijn familie en vriendin mee opschud. Alle kritiek en inbreng is zeer welkom.
Mercikes, Lex.
Ik word eind dit jaar 21 en ben nu voor het derde jaar op de universiteit. Ik heb een jaar industrieel ingenieur gestuurd, dat vond ik te praktisch en technisch en ik ben daarmee gestopt om lichamelijke opvoeding en bewegingswetenschappen in Leuven te gaan studeren. Ik zit nu in mijn tweede jaar en ben altijd probleemloos en met zeer weinig te leren geslaagd, ook bij industrieel ingenieur.
Maar sinds een paar maanden voel ik mij gewoon niet meer op mijn plaats, ik ben door een aantal omstandigheden een stuk volwassener geworden en besef nu dat ik echt wel gewoon voor de leukste en makkelijkste weg heb gekozen en niet met het oog op de toekomst of wat ik later wil worden. Ik doe mijn huidige studie heel graag, heb er goede vrienden, maar ik voel mij niet uitgedaagd en ik besef ook dat ik niet heel veel kanten zou opkunnen met dit diploma later.
Aan de andere kant wou ik altijd leerkracht worden en dat is nu eigenlijk nog steeds een beroep dat ik graag en goed zou doen. Maar als je weet hoe onbegonnen werk het is als LO leerkracht aan de bak te komen en dat ik eigenlijk even graag/liever wetenschappen zou geven, voelt dit toch niet juist aan. De richting waar ik veel over heb gelezen is Bio-ingenieur, het combineert eigenlijk al mijn interesses, zonder de hypertechnische die mij vroeger verdreven van industrieel en je kan er mijn inziens alle kanten mee uit.
Tenslotte zit ik nu wel met het feit dat ik 21 ben. Mijn vriendin en veel van mijn vrienden studeren dit of volgend jaar al af en ik zie het niet helemaal zitten om volledig opnieuw te beginnen. Maar als ik de tijd kon terugdraaien zou ik niet twijfelen. Mijn schrik is nu dat ik deze richting afmaak, wellicht vast kom te zitten in interims of een job onder mijn niveau en dat dit de rest van mijn leven aan mij gaat knagen.
Ik wou dit eens op een forum vragen, alvorens ik er heel mijn familie en vriendin mee opschud. Alle kritiek en inbreng is zeer welkom.
Mercikes, Lex.


