JonathanVD
Legacy Member
Hi allemaal,
Ik zit momenteel in m'n eerste jaar graduaat (HBO5) electro-mechanica.
Dit lukt me en als ik m'n best blijf doen dan heb ik volgend jaar juni m'n diploma.
Het ding is.. Ik merk dat m'n interesses niet langer in de technische sector liggen..
Ik heb namelijk al enkele jaren gewerkt als technieker/arbeider en wilde hogerop geraken. Vandaar dat ik weer ben gaan studeren.
Nu ik enkele maanden ver in de opleiding ben (deze begon reeds in september), krijg ik een goed beeld van de toekomstige jobs waarvoor ik gekwalificeerd zal zijn..
Probleem is dat deze me niet erg boeien. Elke dag opstaan om een technische job te doen die me weinig enthousiast maakt, lijkt me... wel dom.
Ik merk dat er maar één ding is dat me heel natuurlijk komt en waar ik van nature erg goed in ben. Dat is mensen helpen.
Niet op medisch vlak maar op sociaal vlak/levenskwaliteit verbeteren.
Elke dag opstaan wetende dat ik die dag enkele afspraken heb met mensen die ik kan helpen en zijn/haar situatie kan verbeteren, lijkt me veel meer waard dan enkele technische problemen oplossen.
Klinkt mogelijk allemaal vrij ideologisch I know..
Nu zit ik wel in deze technische richting..
Moesten er jobs bestaan waarbij een technisch geschoold persoon toch wat sociaal werk kan verrichten, zou ik dit meteen doen.
Realiteit is dat deze jobs tot zover ik weet niet bestaan.
Nu zit ik wat vast.. Toch de diploma halen en in een technisch bedrijf aan de slag gaan of me (nogmaals) trachten te herscholen naar een orthopedagogische/sociaal hulpverlenende richting?
Ik zit momenteel in m'n eerste jaar graduaat (HBO5) electro-mechanica.
Dit lukt me en als ik m'n best blijf doen dan heb ik volgend jaar juni m'n diploma.
Het ding is.. Ik merk dat m'n interesses niet langer in de technische sector liggen..
Ik heb namelijk al enkele jaren gewerkt als technieker/arbeider en wilde hogerop geraken. Vandaar dat ik weer ben gaan studeren.
Nu ik enkele maanden ver in de opleiding ben (deze begon reeds in september), krijg ik een goed beeld van de toekomstige jobs waarvoor ik gekwalificeerd zal zijn..
Probleem is dat deze me niet erg boeien. Elke dag opstaan om een technische job te doen die me weinig enthousiast maakt, lijkt me... wel dom.
Ik merk dat er maar één ding is dat me heel natuurlijk komt en waar ik van nature erg goed in ben. Dat is mensen helpen.
Niet op medisch vlak maar op sociaal vlak/levenskwaliteit verbeteren.
Elke dag opstaan wetende dat ik die dag enkele afspraken heb met mensen die ik kan helpen en zijn/haar situatie kan verbeteren, lijkt me veel meer waard dan enkele technische problemen oplossen.
Klinkt mogelijk allemaal vrij ideologisch I know..
Nu zit ik wel in deze technische richting..
Moesten er jobs bestaan waarbij een technisch geschoold persoon toch wat sociaal werk kan verrichten, zou ik dit meteen doen.
Realiteit is dat deze jobs tot zover ik weet niet bestaan.
Nu zit ik wat vast.. Toch de diploma halen en in een technisch bedrijf aan de slag gaan of me (nogmaals) trachten te herscholen naar een orthopedagogische/sociaal hulpverlenende richting?