Archief - Hulp/advies nodig

Beste mensen,

Dit lijkt een niet-werkgerelateerd bericht maar wil mijn situatie schetsen alvorens tot mijn job gerelateerde vraaag te komen.

Ik werk nu sinds een jaar binnen de ICT. Laten we zeggen dat mijn studiejaren zeer moeilijk waren op prive vlak. Ik mocht mijn vriendin maandenlang niet zien wegens haar strenge vader. Mijn papa, opa en onkel zijn in mijn studiejaren overleden. Had ook veel druk thuis omdat ik de rol van de papa moest vervullen en mijn familie op financieel vlak helpen. Ik had hoop dat alles ging verbeteren bij het starten van mijn carriere maar voorbije maanden waren ook zeer moeilijk. Ik leer niets bij op mijn job. Elke dag routine en documentatie werk. Meermaals geklaagd maar er gebeurde niets. Van job veranderd en via consultancy bureau in gelijkaardige omgeving beland.. enkele weken geleden zijn ik en mijn vrouw ook ons ongeboren kindje kwijt. Soite, kutjaren. Prive vlak gaat beter maar mijn werk maakt me ziek. En ik heb het gevoel dat ik vroegere gebeurtenissen nog niet heb verwerkt. Alles lijkt zo opgestapeld.

Ik heb hulp nodig en ben naar de dokter gegaan. Hij had het over een depressie en chronische stress. Ik zou dus enkele weken thuis moeten blijven. Hoe denken jullie dat bedrijven omgaan met mensen die na een jaartje werken reeds een soort van burn out hebben? Ik ben een heel gedreven persoon maar voel me nu uitgeput. Aan de andere kant wil ik niet gezien worden als een slappie die na enkele maanden werken het niet meer ziet zitten.

Ik weet natuurlijk zeer goed dat mijn gezondheid belangrijker is dan werk.. maar toch zou ik graag willen weten of jullie tips hebben om toch nog die depressie/downtime op een of ander manier te kunnen verdedigen bij toekomstige sollicitaties.

Dank bij voorbaat!

Mvg

Heeft je dokter je niet doorverwezen naar een psycholoog of psychiater? Lang thuiszitten werkt niet positief op een werkgever en lost weinig op.

Het is heel simpel (ook kind verloren tijdens de zwangerschap) : who gives a fuck Wat een ander er van denkt? Heb jij geen recht op gezondheidszorg? Mocht je 6 weken out zijn met een gebroken arm, kreeg je begrip. Krijg je kanker, kreeg je begrip. Gaat het over je mentale gezondheid, ben je plots een zwakkeling? Belachelijke redenering.
Dus laat je thuis zetten. Geef de reden niet door (mogen ze niet om vragen) en zoek uit wat je kan helpen. Alleen thuis zitten zal niets constructief veranderen. Therapie, relaxatie, medicatie, metitatie,... Zoek uit wat voor jou werkt en bedenk vooral dat enkel JIJ verantwoordelijk bent voor je eigen gezondheid. Mentaal en fysiek. En niet een werkgever.
Mijn man is daar ook heel duidelijk in geweest naar zijn nieuwe werkgever: ik ben thuis gebleven na het verlies van ons kind en mijn gezin zal ALTIJD op 1 komen te staan. En zijn werkgever nu maakt daar weinig van. 2u vroeger stoppen voor een afspraak bij de gyneacoloog? Geen probleem. 2x gebeld met vals alarm dat we dachten dat onze spruit geboren ging worden. 2x is hij onmiddellijk vertrokken. Kreeg vooral "veel succes!" ipv commentaar. We hebben nu een relatief gezonde dochter. Maar ze is al enkele keren opgenomen in het ziekenhuis en dan komt hij een uurtje later op het werk aan. Zo lang hij het laat weten, maken ze er ècht niets van! Bedenk voor wie en met wie je wil werken. Mensen die snappen wat prioriteiten zijn en empathie hebben? Of carrière jagers die vinden dat je ALTIJD paraat moet staan als loonslaaf? Je bent heus geen slechtere of mindere werknemer omdat je even tijd neemt... We moeten tot ons 65-67 werken. Wat zijn enkele weken of maanden op al die decennia?
Ik heb trouwens zelf intensieve therapie gevolgd (2x per week) en start nu, na 2j thuis te zitten (zwanger--verwerking- zwanger--huismoeder) terug met werken. Als vrouw zijn ze iets milder dat ik die tijd heb genomen maar het maakt mij ècht niet uit welk oordeel een ander er over heeft hoor. Het is MIJN leven dus ik doe wat ik denk dat het beste voor mij en mijn gezin is....

Ik sluit mij aan bij de rest. Bij je probleem moet je niet nadenken over je (toekomstige) werkgever(s). Je gezondheid komt op de eerste plaats, en mogelijks ga je je toekomstige carrière alleen maar benadelen door er niets aan te doen.

Plus, je zegt dat je binnen de ICT sector werkt: daar gooien ze je toch dood met vacatures. Je toekomst ziet er daar niet snel slecht uit.

Niet van wakker liggen wat anderen denken, eigen gezondheid primeert, toch jammer hoe de arbeidswereld in elkaar zit met vooroordelen en werkgevers/collega's zonder empathie die zich dan ook nog eens dokter wanen. Gebruik de tijd om tot rust te komen en zoek eventueel hulp bij psycholoog/psychiater/therapeut...


Voor je carrière moet je geen schrik hebben, in principe kan je nu tijd nemen om jezelf op desporen te krijgen en nadien elders beginnen, zonder dat die nieuwe wg dat hoef te weten...