Archief - Lager onderwijsvraagje

Hallo,

Cut to the case:

Dochter is 7 jaar en zit sinds dit schooljaar in het tweede studiejaar bij een juf. In het eerste studiejaar had ze hoegenaamd geen problemen: steeds 80 tot 90 procent op toetsen/rapporten...Nu komt ze in het tweede en na 6 weken was het al rood alarm. Er is mogelijke dyslexie/dyscalculie (volgens de juf, mind) omdat ze trager leest dan de rest. Tot dan waren de wiskundige toetsten echter zeer goed. Je krijgt een klop van de hamer omdat er nooit alarmsignalen werden opgemerkt. Nu zit ze bij een zorgjuf, waar ze vrij veel progressie bij maakt. Wat ons echter opvalt is de manier van lesgeven, en we vragen af of dat normaal is. De zeer grote brokken WERO, waar aan de kinderen wordt gevraagd (een week op voorhand) om een achttal A4 bladen vanbuiten te leren. Vragen genre 'Welke materialen worden gebruikt bij de bouw van een woning' (oplossingen: PVC, aluminium...) 'verklaar: recycleren', 'Waarvoor staat PMD', Caprisunnetjes horen niet bij PMD omdat er metaallaagje aan de binnenkant zit, noem 2 negatieve effecten van de mens in de natuur (jagen als oplossing, waarvoor je wel nog in discussie kan gaan. Zelf eerder anti-jagen hoor ). Dit zijn echter kinderen die volop leren lezen en schrijven, wat is het nut om over PVC en aluminium te babbelen? Ik denk niet dat ik al wist wat dat was toen ik in het zesde leerjaar zat. Daarenboven leren ze sinds enkele weken de deeltafels en worden de toetsen onmiddellijk op tijd gequoteerd, waarna de resultaten bergaf beginnen te gaan.

Nu viel me ook op dat de juf haar eigen dochter begon te drillen net voor een dansles. Dat meisje zat alleen met haar moeder in de kleedkamer, terwijl ze het niet kon laten om bovenstaande WERO toets te oefenen. Dat kind wou gewoon dansen, maar mocht niet vertrekken alvorens te antwoorden op al haar vragen. Waarom ik dit vermeld? Wel, ik ontken niet dat er problemen kunnen zijn, maar ik wil ook wel eens weten of dit allemaal normaal is. Het niveau dan. Ons dochter lijkt naar het zesde te zijn overgestapt ipv naar het tweede. Overal hoor ik andere, even ongeruste, ouders hetzelfde probleem aankaarten: het is te veel, kinderen wenen, ouders wenen, etc...Ik hoorde laatst nog andere ouders tegen haar bezig en ze gaf de indruk van alles af te wimpelen. Leerkrachten hebben al wel eens de naam van vast te zitten in hun eigen gelijk, maar hier lijk je wel een mooi voorbeeld te hebben. Bovendien zijn ouders wiens kind al verder zit zijn ook opeens verbaasd over het gestegen niveau.

Wat zijn jullie ervaringen?

Onderstaande is amper ervaring, aangezien ik zelf geen kinderen heb, en het dus jaren eerder moet zoeken:

Het is een moeilijke hé, enerzijds ken je als ouder je kind meestal wel beter dan een juf (toch na een paar maanden), anderzijds ben ik niet zo'n fan van het in vraag stellen van leerkrachten. Als je natuurlijk zegt dat het bij andere ouders van hetzelfde is, dan bestaat de kans wel dat ze misschien wat ver gaat. Is die juf nieuw? Misschien moet je eens met ouders praten waarvan de kinderen er vorig jaar bijzaten. Ook zou ik alleszins toch proberen het zo constructief mogelijk te houden en die juf zelf eens te spreken op een oudercontact ofzo. Ik weet niet wat WERO is, maar misschien kan je eens de leerplannen raadplegen?

Als ik terugdenk aan mijn schooltijd hadden wij in het 5de leerjaar plots meer werk (zoals in, ik herinner mij nog een avond dat ik met mijn vader aan mijn huiswerk bezig zat, wat langer duurde dan ongeveer elk huiswerk in het middelbaar later). In het middelbaar dan hadden wij in het 3de een leerkracht wiskunde die nieuw was (vandaar dat ik het vraag) en meteen begon met overhoringen van het jaar ervoor. Ik scoorde op de eerste slecht, zoals iedereen, waarna er een 2de (aangekondigde) kwam, ik vergat de achterkant in te vullen, en ik op het volgende oudercontact ook werd omschreven als iemand met moeilijkheden die misschien moest zakken. Dan was het natuurlijk goed dat mijn moeder inzag dat het over 2 meetpunten ging, terwijl ik gewoon een vrij sterke student was. Daarna ook nooit problemen gehad met eender welk vak, terwijl die leerkrachte een beetje de wind van voren kreeg van haar collega's en uiteindelijk verdween.

Geen mening, ik volg je wel zeker in dat dat geen leerstof lijkt voor een tweede leerjaar. Men mag de kinderen gerust leren sorteren en dergelijke met alle milieu hetze van tegenwoordig maar dit lijkt me inderdaad wat zot.

Nu, in se kan een leerkracht je dochter niet laten blijven zitten omdat ze niet weet wat PVC is, dus ik zou me thuis misschien wat focussen om er zeker van te zijn dat ze geen reken/lees achterstand heeft, en zorg er vooral voor dat het thuis leren leuk is.

En eens een goede babbel met de juf vragen met de andere ouders die hetzelfde ervaren kan ook wonderen doen. Probeer een avond te plannen met de directie erbij.

Ik heb vooral les gegeven in het 3de leerjaar en wat jij opsomt lijkt me netjes aan te sluiten bij wat ik moest geven en op welke manier.
Dit gezegd zijnde maakt de methode van de vakken (de werkboekjes dus) én het schoolbeleid heel veel uit! Wij kiezen bewust om onze dochter net niet naar het klassieke onderwijs te sturen omdat het idd heel vaak "drillen" is en les geven aan de middenmoot zonder veel rekening te houden met de sterksten of zwaksten.
Kan goed zijn dat jij je als ouder of je dochter zelf, zich veel beter zou voelen bjj een totaal andere school. Vb een kleine wijkschool met graadsklassen, Freinet of Steiner,....

Zoals Mulan zegt KAN het, maar hangt het af van welke manier.

Tijdsopname van wiskunde-opdrachten is niet zeldzaam, de vraag is natuurlijk hoe de school/leerkracht daarmee om gaat. Er zijn kinderen die door die stress onderpresteren, maar eigenlijk perfect op niveau zijn (gewoon even moeite hebben met die nieuwe manier van testen).

Los daarvan heb ik de indruk dat in sommige scholen percentages echt NIKS zeggen. Een kind die <90% in het eerste lager heeft is dan een "zwak" kind in de lagere jaren, terwijl in andere scholen je echt sterk bent met >90%. Staar je niet blind op die percentages, zowel in positieve als in negatieve zin. Belangrijkste is een gesprek met je school (leerkracht of zorgleerkracht dus). Heb je al eens gevraagd waarom je kind dyscalculie of dyslexie zou hebben volgens de leerkracht? Want het is niet omdat ze afzwakt, dat ze daarom dyslectisch zou zijn... Is het CLB al ingeschakeld om eventueel een diagnose te doen, als er écht een indicatie van dyslexie/dyscalculie zou zijn?

8 A4-bladen "van buiten leren" is er natuurlijk over. Maar zijn dat 8 A4-bladen vol tekst of 8 pagina's met enkele regeltjes tekst per pagina en voor de rest veel afbeeldingen? moeilijk om dit hier in te schatten.

Op zich niks mis mee met plastiek of aluminium apart te gebruiken als term als bepaalde kinderen dat zo aangaven. Geen standaardwoorden om te leren schrijven, maar op zich geen ramp. M'n zoon is nu ook volop bezig tegen zijn klasgenootjes over flexitarier en recycleren etc (hij wil beter voor de natuur doen en heeft deze termen opgedaan). En hij zit nog wat lager .

Dus een antwoord: het kan een draak van een leerkracht zijn, maar ook iemand die inpikt op woordenschat of concrete voorbeelden die écht gebruikt wordt in de klas. Spreek erover met de zorg, met je leerkracht of met de directie. En telkens duidelijk beginnen met "ik begrijp het mss verkeerd, maar..." ipv "jullie doen mijn kind iets aan" .

Eens praten met ouders van kinderen die vorig jaar bij deze leerkracht zaten, lijkt mij een goed idee.
Als deze leerkracht al 10 jaar op die school les geeft, dan zou ik mij eigenlijk geen zorgen maken, tenzij er elk jaar 5 kinderen blijven zitten door haar.

Over de vakinhoud: wij hadden 10 jaar geleden ook al het vak WO (wereldoriëntatie) en dat is inderdaad heel veel vanbuiten leren, wij hadden toen een heel boekje met allemaal definities die we moesten kennen. Ik zou je kind eigenlijk vooral ook niet onderschatten. Kinderen kunnen veel en op deze leeftijd leren ze eigenlijk heel snel en heel veel bij. Ik zou ook niet te veel panikeren in het bijzijn van je kind of niet te veel negatieve uitspraken doen over de leerkracht. Als je als ouder bijvoorbeeld zegt tegen je kind "dit is echt niet normaal dat je dat allemaal moet kennen" dan gaat ze dat misschien overnemen en op voorhand het al opgeven. Terwijl als je zegt "dat is inderdaad best wel veel, maar als we elke dag een bladzijde doen, dan kunnen we dit wel" dan zal je misschien zelf nog verstelt staan van hoe ze het aanpakt. Mijn ouders vroegen mij zulke zaken elke avond op en zaten bij mij als ik huiswerk etc. moest maken. Belangrijkste is dat je goed babbelt met je kind, en ingrijpen als ze misschien zelf aangeeft dat het te veel is. Verder hadden wij elk jaar twee keer een wiskundetest die inderdaad op tijd stond, maar waren testen van de overheid uit, dus ik weet niet of dit hier ook het geval kan zijn.

Waarmee ik natuurlijk niet wil zeggen dat er geen probleem kan zijn met de leerkracht. Maar heeft iedereen in zijn lagere school periode geen strenge/moeilijke leerkracht gehad? Sommige kinderen gaan juist beter presteren met een striktere methode en drillen etc terwijl anderen beter presteren als ze vrijer worden gelaten. Indien dat laatste zouden alternatieve scholen misschien inderdaad een betere optie zijn.

Mijn dochter zit ook in het tweede leerjaar en ze leren toch ook over aluminium en pmd enzo hoor. Ze leren ook al bewerkingen tot 100, inclusief vermenigvuldigen en delen. Ze komt ook vaak naar huis met huiswerk waar ze soms tot een uur mee bezig is. Ik denk dus niet dat het abnormaal is