soulreaper
Legacy Member
Hallo allen,
Ik ben 43 jaar, en ze hebben me "gedegradeerd" op mijn werk. Ik had een evaluatie van 75%, doch de nieuwe baas vond het niet goed genoeg en heeft me in een zogenaamd verbeteringstraject gestoken. Ik geef toe dat ik nogal nonchalant mijn werk deed, maar aan de andere kant was het werk wel steeds gedaan, en soms meer dan er gepland was, en ik was al voor shiftaanvang mijn stukken aan het halen, fixturen aan het klaarzetten, deed overuren zo veel ik kon( vorig jaar 190) en was niet te beroerd om op zondag te gaan werken. Nu goed, zeer vervelende baas, en ik had al van dag 1 het gevoel dat dat traject niet goed zou aflopen. Baas niet tevreden, dus ik heb mijn huidige functie moeten verlaten en dus 3 categorieën moeten zakken.
Heb 8 jaar een mooie job gehad, met veel afwisseling en regelmatige rustmomenten, en nu hebben ze me dus aan een robot gezet om stukken te maken... En geloof me, die "degradatie" heeft me harder geraakt dan ik had gedacht, ook omdat het op mijn leeftijd al niet meer zo evident is, ik ben ruglijder en ik heb onstekingen op beide achillespezen, dus ik vrees dat ik ofwel gedurende lange tijd ga ziek vallen, is het niet van de genoemde klachten, dan is het wel van een depressie.
Dus nu is mijn vraag wat mijn opties zijn? Ik ben gestopt met studeren op het einde van het 5de middelbaar TSO, dus heb mijn 5de jaar zelfs niet afgemaakt ( Bijzondere Jeugdzorg). Ik kon op Ford beginnen te werken en 1400 euro voor een 18 jarige snotneus was in de jaren 80 een serieuse pot goud. Ook was het net de periode van de 1ste witte woede optochten en betogingen, en kregen toen allemaal de opmerkingen, die heden ten dage eigenlijk nog steeds te horen zijn: ondergewaardeerd werk, zwaar werk, onregelmatige uren en slecht betaald.
Dus wat zijn mijn opties? De meeste mensen die ik ken zeggen dat ik een rustig persoon ben( alhoewel dat soms op dit forum wat minder opvalt
, maar he, dit is het internet, we doen ons hier allemaal heel anders voor dan we in werkelijkheid zijn.), die heel goed met mensen kan omgaan en delicate situaties op een diplomatische manier kan oplossen, dus ik zoek iets in die richting, maatschappelijk werker of straathoekwerker of zoiets.
Iemand enig idee hoe ik dit moet aanpakken, want als ik nog lang in de huidige situatie moet blijven zitten, dan word ik depressief? Ik heb al loopbaanbegeleiding gevraagd, maar dit start pas weer terug in juli.
Alvast bedankt.
Ik ben 43 jaar, en ze hebben me "gedegradeerd" op mijn werk. Ik had een evaluatie van 75%, doch de nieuwe baas vond het niet goed genoeg en heeft me in een zogenaamd verbeteringstraject gestoken. Ik geef toe dat ik nogal nonchalant mijn werk deed, maar aan de andere kant was het werk wel steeds gedaan, en soms meer dan er gepland was, en ik was al voor shiftaanvang mijn stukken aan het halen, fixturen aan het klaarzetten, deed overuren zo veel ik kon( vorig jaar 190) en was niet te beroerd om op zondag te gaan werken. Nu goed, zeer vervelende baas, en ik had al van dag 1 het gevoel dat dat traject niet goed zou aflopen. Baas niet tevreden, dus ik heb mijn huidige functie moeten verlaten en dus 3 categorieën moeten zakken.
Heb 8 jaar een mooie job gehad, met veel afwisseling en regelmatige rustmomenten, en nu hebben ze me dus aan een robot gezet om stukken te maken... En geloof me, die "degradatie" heeft me harder geraakt dan ik had gedacht, ook omdat het op mijn leeftijd al niet meer zo evident is, ik ben ruglijder en ik heb onstekingen op beide achillespezen, dus ik vrees dat ik ofwel gedurende lange tijd ga ziek vallen, is het niet van de genoemde klachten, dan is het wel van een depressie.
Dus nu is mijn vraag wat mijn opties zijn? Ik ben gestopt met studeren op het einde van het 5de middelbaar TSO, dus heb mijn 5de jaar zelfs niet afgemaakt ( Bijzondere Jeugdzorg). Ik kon op Ford beginnen te werken en 1400 euro voor een 18 jarige snotneus was in de jaren 80 een serieuse pot goud. Ook was het net de periode van de 1ste witte woede optochten en betogingen, en kregen toen allemaal de opmerkingen, die heden ten dage eigenlijk nog steeds te horen zijn: ondergewaardeerd werk, zwaar werk, onregelmatige uren en slecht betaald.
Dus wat zijn mijn opties? De meeste mensen die ik ken zeggen dat ik een rustig persoon ben( alhoewel dat soms op dit forum wat minder opvalt
, maar he, dit is het internet, we doen ons hier allemaal heel anders voor dan we in werkelijkheid zijn.), die heel goed met mensen kan omgaan en delicate situaties op een diplomatische manier kan oplossen, dus ik zoek iets in die richting, maatschappelijk werker of straathoekwerker of zoiets.Iemand enig idee hoe ik dit moet aanpakken, want als ik nog lang in de huidige situatie moet blijven zitten, dan word ik depressief? Ik heb al loopbaanbegeleiding gevraagd, maar dit start pas weer terug in juli.
Alvast bedankt.