Archief - Mijn man een workaholic?

Hallo,
mijn naam is Nele. Ik ben nu twee jaar en vier maanden met Robbie, en we hebben samen een kindje van 14 maanden, Antje. Ik heb ook nog een dochter uit een vorige relatie die bijna 4 jaar is.
Robbie en ik zien elkaar doodgraag, maar de laatste tijd gaat het iets moeilijker. Allé, het is eigenlijk al wat langer dan de laatste tijd. Na Antjes geboorte en mijn moederschapsrust ben ik per interim gaan werken. Ik heb geen dilpoma, dus ander werk vind ik niet makkelijk. Ik werkte als verkoopster of als arbeidster, telkens een week, eens twee weken, eens vijf weken, soms een paar dagen, maar niet aan één stuk door dus. Als ze me nodig hadden, komden de interims bellen.
We merkten dat er te weinig geld binnen kwam, we kwamen maar net rond, dus Robbie besliste om een tweede job aan te nemen naast zijn voltijdse dagjob. Via een kennis kreeg hij de kans om freelance te gaan opdienen. Hele nachten was hij soms weg tijdens de week, plus soms bijna 24 uur aan een stuk door (echt zonder overdrijven) tijdens de weekends. Maar het financieele werd wel in orde. Tuurlijk hield robbie het niet vol, ik had hem al vaak gezegd dat hij ongezond bezig was, maar hij moest toch eerst zijn klop krijgen voor hij dat ook besefte. Ik heb hem meer dan eens gezegd dat ik met minder kon, als hij maar gezond was, maar hij leek niet naar mij te willen luisteren. Ettelijke ruzies zijn hieraan verloren gegaan...
Uiteindelijke moest hij toch toegeven dat het niet meer vol te houden was, en deed hij het wat rustiger aan. En toen introduceerde iemand van op zijn dagjob hem met de wereld van Euphony. Bij Euphony verkoop je telefoon, elktriciteit enz aan wie erin geïnteresseerd is. Robbie is een statuut van zelfstandige in bijberoep aangegaan, en is nu hele dagen bezig met euphony. Vergaderingen, bijeenkomsten, team meetings, afspraken met klanten, en wat nog meer, hij is opnieuw heel weinig thuis dus. Hij doet het nog niet lang (sinds eind september, maar doet het graag en goed, en financieel werpt het inderdaad opnieuw zijn vruchten af dus ik ben in dat opzicht wel trots op hem. Ik heb hem dat ook al gezegd, dat ik blij ben dat hij iets doet dat hij graag doet. Het is al minder erg dan wanneer hij ging opdienen, hij is nu tijdens de week 's avonds thuis tussen 11u30 en 12u, maar dan lig ik toch meestal al te slapen, want ik ben sinds begin oktober met een opleiding verpleegkundige begonnen, en ik heb voldoende rust nodig.
Die opleiding, dat is ook wel iets dat hij achter staat hoor, we hebben het er uitvoerig over gehad, en hij wilde ook dat ik het ging doen, ik zou er anders niet aan begonnen zijn.

Dus we zien elkaar echt graag, maar ik vrees dat er iets aan de hand is, ik vrees dat hij zoveel met zijn werk bezig is, en met het financieele dat eraan vasthangt, dat hij ons, zijn gezin, uit het oog aan het verliezen is.
Ik heb het hem al enkele proberen duidelijk te maken, dat ik het niet leuk vind dat we hem zo weinig zien, dat hij nooit eens tijd heeft voor ons (ook al is hij dan wel eens thuis hé, dan is hij hier bezig), maar hij wil het niet horen...
Zijn dit eigenschappen voor een workaholic? Weet iemand hier iets meer over? Kan ik hier iets aan doen, of aanvaard ik het best en wacht ik verder af?
Alle tips zijn welkom hoor.
Alvast bedankt!

Ik wil niet te vlug oordelen, maar hij doet het nog maar sinds september?

Is dat dan niet wat normaal dat hij zich mss wat wil bewijzen tegenover zijn nieuwe werkgever en zich ten volle inzet?

Ik vind workahaholic een heel erg voorbarige conclusie, ik stel mij er iets heel erg anders bij voor. Een persoon die om 5.30 al op kantoor is en pas om 11 's avonds thuis komt (wat hier wel het geval is maar dan nog), in de week-end in de weer is met paperassen.

Er is een verschil tussen hard werken (zich willen bewijzen of carrière wil maken omwille van het financiële plaatje) en verslaafd zijn aan uw werk.

de eis dat het harde werken een dwangmatig-compulsief karakter moet hebben (men kan niet anders)

Klik om te vergroten...

Ik denk niet dat hij volgens jouw beschrijving een workaholic is, eerder een beetje de balans kwijt tussen werk en gezin .

Dag God of death
ik waardeer je reactie en je mening, maar ik zou er toch iets tegenin willen brengen.
Die job bij Euphony, daar heeft hij geen werkgever. Zoals ik al zei, hij is ervoor zelfstandig in bijberoep geworden, hij werkt dus enkel en alleen voor zichzelf. En dat overwerken, tweede job nemen, tijdens de week na zijn dagjob en in het weekend, doet hij niet nog maar sinds eind september. Euphony doet hij nog maar sinds eind september, inderdaad, maar ook al zoals ik al zei, ervoor was het het opdienen hé... En dat was nog veel erger...

En wat bedoel je precies met de balans kwijt? Allé, ik begrijp die uitdrukking uiteraard wel, maar hoe bedoel je het in deze context?

Bedankt voor je reactie!

Het kan misschien ongeïnteresseerd of verkeerd overkomen, maar je zou best met je
verhaal naar een deskundige gaan me dunkt. Wat de meeste forumgangers hier voor je
kunnen doen is hun kijk op je verhaal geven, maar niemand van ons heeft enige
professionele opleiding/ervaring binnen dit gebied!

Je zou best eens contact opnemen met een psycholoog of je huisdokter om de
"symptomen" voor te leggen en de situatie te laten inschatten. Deze zullen je een
meer sluitend antwoord kunnen geven als wij ooit zouden kunnen! Op die manier
weet je ook direct waar je staat.

Mvg,
Nikolas

Omdat iemand veel werkt zou ik nu niet meteen naar de dokter gaan. Vraag hem gewoon dat hij wat minder werkt.

In zijn ogen zal hij dit allemaal doen voor jullie, voor zn vrouw, zn kind. En ook wel wat voor zichzelf. Mn beste vriend was zelfstandig telecom vertegenwoordiger. Ik ben B2B Account Manager geweest ( en binnenkort opnieuw ). Dus ik kwam enkel bij bedrijven. 9 to 17 job, voor het grootste deel. Iemand die voor mij de telefoons doet en de afspraken maakt. Ik was meestal om 18 of 19u bij mn vrouwtje thuis.

Hij daarentegen was sommige dagen om 8u de deur uit en om 20u nog niet thuis.
De "gouden" tijden liggen net wanneer de andere mensen thuis zijn, of thuiskomen. En dat is nu net buiten de kantooruren. Daardoor kom je in het vaarwater van je gezin terecht.

Is dat een workaholic... Goh, er zijn gewoon keuzes in het leven die je moet maken.
Ofwel vind je een gewone 9 to 17 job en pas je je leven daar naar aan, of je zoekt een zware 9 to 17 job en bent 's avonds ook stikop maar op tijd thuis. Of je zoekt een baan waar je zeer goed mee verdienen kunt, zeer veel voor moet werken maar minder tijd hebt om zelf te genieten van dat geld...

Bij mij komt het gezin op de eerste plaats, en zo lang ik toe kom ben ik al halverwege.
Maar niet bij iedereen is dat het zelfde. Een kwestie van perspectief, verwachtingen, ...
Ik weet natuurlijk niet wat jullie situatie is. Maar als je niet toe komt financieel moet je in eerste plaats je levensstijl in mijn mening gaan analyseren voor je je te pletter gaat werken om rond te komen.

Ik hoop echt dat je een oplossing vindt, op dit forum zal je wel enkele ervaringen enzo krijgen. Maar spijtig genoeg zal je hier geen antwoord vinden denk ik...

Wanneer is uw opleiding gedaan?
Als jij aan de slag kunt, zal hij minder 'mogen' werken want dan verdienen jullie beide geld. Indien het nog 3jaar is is het natuurlijk niet uit te houden, maar als je tegen juni je diploma hebt is het nog wel te doen.
Het moet in ieder geval heel moeilijk zijn voor jullie allebei, jij omdat je een man wilt die er is voor jou en de kindjes, en hem omdat hij precies niet inziet wat er mis is en het beste voor jullie wilt.

Als ik het zo bekijk onderhoud hij jullie wel, wees blij dat hij dat wil doen en voor zijn gezin wil werken en dat hij vooral werkt de toekomst van u kinderen.

Het is misschien een zure appel die je door moet bijten als je hem niet veel ziet maar voor hem zal het ook niet gemakkelijk zijn. Je moet het ook van een ander standpunt bekijken.

En zoals hierboven al gezegd is, als u opleiding gedaan is en je hebt werk zal u ventje ook minder hard mogen gaan werken.


Best een half jaar afwachten en dan nog eens samen goed bekijken hoever jullie dan staan.

Ik wil iedereen die al gereageerd heeft bedanken!
Ik besef inderdaad heel goed dat ik eigenlijk wel blij mag zijn dat mijn man ervoor wil zorgen dat we financieel niets te kort komen, maar ja, hoever hij erin gaat is natuurlijk niet zo leuk...
Maar jullie hebben misschien wel gelijk, ik kan maar best de situatie afwachten en door de zure appel bijten en dan later zien hoe het nog verder verloopt.

Mijn studies zijn pas begonnen, dus het is inderdaad nog drie jaar... Ik heb hem al enkele keren gevraagd of het niet beter zou zijn dat ik er toch niet mee zou verder gaan, en gewoon terug proberen werk te zoeken, maar hij wil echt dat ik dit doe. Vooral voor mezelf wil hij dat. Hij weet dat dit iets is dat ik echt heel graag wil doen, het geeft me een doel, en ik ga eindelijk de job hebben die ik wil. Dat toont dan natuurlijk nog maar eens dat hij me echt wel heel graag ziet, anders zou hij niet zo begripvol zijn.
Je kan je niet inbeelden hoe schuldig ik me soms voel dat hij zo hard moet werken... Aan de andere kant (mijn moeder wees me hierop ;-), ik doe wel het huishouden en de kinderen alleen, en ik moet nog studeren en ander schoolwerk doen tussendoor, dus het is ook geen peulenschil voor mij.
Ik ben trots op mezelf, ik ben zeker trots op mijn man, maar ik vrees soms dat het allemaal wat teveel is, dat onze relatie er enorm onder lijdt (ook voor ons kindjes is het ver van ideaal uiteraard, die zien hun papa toch bitter weinig), en vraag me dan toch af of het wel nodig is, zovéél werken...
Nu ja... Afwachten dan maar, I guess.

Be a slave of the system .

bijdrage? we weten da gij de maatschappij haat. Misschien kunt ge da in elke thread poste?

Vrouwen, den ene moment klagen ze dat er nie genoeg geld binnenkomt en dan als er toch genoeg geld binnenkomt klagen ze dat het gezinsleven er aan onderuit gaat.
No hard feelings natuurlijk maar dit is toch een typisch opzicht aan vrouwen hoor. Kzeg niet da alle vrouwen zo zijn maar de meeste ..
En eerlijk gezegd, ik ken niet veel jobs waar ge goed uw geld verdient en enorm veel tijd over hebt.

Jama, Math'ke heeft es een prachtig punt ze

Math'ke zei:

Vrouwen, den ene moment klagen ze dat er nie genoeg geld binnenkomt en dan als er toch genoeg geld binnenkomt klagen ze dat het gezinsleven er aan onderuit gaat.
No hard feelings natuurlijk maar dit is toch een typisch opzicht aan vrouwen hoor. Kzeg niet da alle vrouwen zo zijn maar de meeste ..
En eerlijk gezegd, ik ken niet veel jobs waar ge goed uw geld verdient en enorm veel tijd over hebt.

Klik om te vergroten...

Zij heeft het over niet rondkomen en dat is iets wat je niet wilt meemaken..

Als uw studies af zijn dan kan hij wat minder werken, omdat jullie dan samen meer verdienen. Maar gaan de kinderen dan tegelijk de vader én de moeder niet weinig zien?

't is enorm knap dat hij al die opofferingen wil maken om u en de kinderen te onderhouden. Maar besef goed dat wanneer ge dit voor 3 jaar volhoudt, dat het u relatie volledig kan kapot maken. Ik spreek spijtig genoeg uit een (soortgelijke) ervaring.

Om het héél cru te zeggen, en ik wil niet dat ge dit persoonlijk opneemt ... maar als ge een gezinnetje en kinderen hebt, is het niet echt meer de moment om terug te gaan studeren. Keuzes die je in het verleden hebt gemaakt (of moest maken) kunnen zuur opbreken later. Nu moeten er rekeningen betaald worden.

workaholic? enkel als hij gaat werken om te werken. als hij lange uren doet om rond te komen, is hij geen workaholic.

Catscratch zei:

't is enorm knap dat hij al die opofferingen wil maken om u en de kinderen te onderhouden. Maar besef goed dat wanneer ge dit voor 3 jaar volhoudt, dat het u relatie volledig kan kapot maken. Ik spreek spijtig genoeg uit een (soortgelijke) ervaring.

Om het héél cru te zeggen, en ik wil niet dat ge dit persoonlijk opneemt ... maar als ge een gezinnetje en kinderen hebt, is het niet echt meer de moment om terug te gaan studeren. Keuzes die je in het verleden hebt gemaakt (of moest maken) kunnen zuur opbreken later. Nu moeten er rekeningen betaald worden.

Klik om te vergroten...

Het is heel moeilijk maar het kan hoor. Want je trekt dop tijdens de studie van een knelpuntberoep. Bij mijn broer is dat toch zo, hij heeft gewerkt en studeert nu opnieuw en hij trekt dop omdat hij studeert voor een knelpuntberoep.

MonkeyPenis zei:

bijdrage? we weten da gij de maatschappij haat. Misschien kunt ge da in elke thread poste?

Klik om te vergroten...

Dat ge alleen maar denkt dat ge zoveel moet werken omdat ge denkt dat ge van alles nodig hebt, terwijl dat dat hoegenaamd niet zo is.

En ik haat de maatschappij niet.

ik zou nog hebben gewacht met uw studies, ik denk dat uw man nu veel werk heeft omdat hij alles zelf heeft moeten doen en omdat het nog maar het begin is, ik denk dat er na een jaar zn werk wa meer gesettled is en dat hij meer de keuze heeft of hij der nog zo hard aan wilt werken.
ik begrijp dat uw studies voor u belangrijk kunnen zijn, maar ik denk dat gezin >> studeren