Archief - Net beginnen werken en twijfelen

Dag iedereen,

Ik ben een meisje van 23 jaar en nieuw op dit forum. Dit jaar ben ik afgestudeerd en werk ik sinds juli in een reclamebureau. Ik doe mijn werk heel graag en vind het leuk om creatief bezig te zijn. Maar toch knaagt er al een tijdje een onzeker gevoel. Soms denk ik dat ik in een soort midlife crisis zit en niet weet wat ik wil met mijn leven terwijl ik het soms wel goed weet. Klinkt misschien raar maar soms twijfel ik of mijn job wel echt voor mij is. Ik weet zeker dat ik dit niet voor de rest van mijn leven ga doen want vroeg of laat wil ik zelfstandige worden, maar het is ook zo stom om nu al, na die paar maanden werken, te zitten piekeren. Ik denk dat ik het gevoel heb dat ik nu aan mijn lot wordt overgelaten en niet goed weet wat ik moet verwachten van "te gaan werken". Het zijn wel redelijk lange dagen en er is veel druk met deadlines maar nu niet om te zeggen dat je er van dood valt. Soms wou ik dat ik een normale job had, met doodnormale uren en redelijk uitvoerend werk in plaats van me elke dag te moeten bewijzen maar dan denk ik: "mens toch, je bent net bezig... Je hebt er voor gestudeerd..." Kort samengevat: ik zit in de knoop (met mezelf). Herkent iemand zich hier ook in? Is dit normaal als je net begint te werken? Ik wou dit gewoon even kwijt.

Je doet je werk heel graag maar toch wil je een andere job?
Nee, ik denk niet dat je iemand in die situatie gaat vinden.

Smooch,

Elke job heeft voor en nadelen hoor Ik (en ook een collega) denk ook soms van goh zou het nu niet toffer zijn van een gewone job te doen? Met gewone job bedoel ik dan toekomen, dezelfde taak elke dag uitvoeren en weer naar huis.

Maar als puntje bij paaltje komt denk ik dat een job met deadlines en dergelijke een net iets grotere uitdaging bied. Dit zorgt er dan voor dat je soms moe en gefrustreerd thuis komt, maar zal je ook langer geboeid/bezig houden me dunkt.

Van werken moet je niet veel verwachten. Je leert makkelijk veel nieuwe mensen kennen en dergelijke. Elke maand geld op je rekening krijgen is ook wel super (zeker als je bij je ouders woont).

Het is belangrijk om voor jezelf uit te maken als een job je ligt of niet. Doe je het graag of niet. Ga je met "plezier" naar je werk?

Smoochi zei:

Soms denk ik dat ik in een soort midlife crisis zit en niet weet wat ik wil met mijn leven terwijl ik het soms wel goed weet. Klinkt misschien raar maar soms twijfel ik of mijn job wel echt voor mij is.

Klik om te vergroten...

dat is echt niet vreemd hoor, je moet je jobverwachtingen en je échte job altijd wat op elkaar afstemmen. Een job is niet zoals je tijdens je studies "hoort", langs de andere kant kan je ook je job (deels) afstemmen op je leven.

Heb je een job die veeleisend is en je leegzuigt, maar wil je toch iets creatiefs en zelfstandig én met druk doen? Dan kan je kiezen voor een drukke job zoals je die mss nu hebt, of kan je zoeken naar een "saaiere" job die je de nodige basis geeft qua loon, zekerheden, ..., maar combineer je dit met een bijberoep waar je je het zo lastig als je zelf wil kan maken .

Het is alleszins absoluut niet abnormaal om op je 23ste in de war te zijn over "hoe de toekomst er uit ziet". Ik ben er 27 en ik weet het ook nog altijd niet goed

Mijn werk momenteel is geen hoogvlieger, maar ik heb de mogelijkheid om mijn zin min of meer te doen, 4/5de te werken en goed betaald te worden. Deze criteria zitten momenteel goed dus heb ik geen behoefte om te veranderen. In mijn vrije tijd doe ik nog wat zelfstandig werk voor kennissen.

Geluk staat wel altijd op de eerste plaats, dus vraag je af van "ben ik gelukkig op mijn huidige job?". Op mijn vorige job heb ik zelf eerst ontslag genomen vooraleer ik een andere job had (geen aanrader alvast!) maar ik moest daar absoluut weg omdat ik doodongelukkig was. Vrijwel elke dag kwam ik in tranen naar huis, dus dat ging echt niet meer.

Hou er wel rekening mee dat elke job zijn plus- en minpunten heeft. Als ik het zo lees zit je daar niet slecht. Probeer in je vrije tijd er misschien over na te denken om iets in bijberoep te doen, of leef je gewoon uit met enkele persoonlijke projectjes

Ah, de quarter-livers. Typisch generatie Y en jonger. Een ondoordachte studiekeuze maken op 18j (door het overaanbod en meestal omdat ze zichzelf gewoon nog niet kenden). En daarna van existentiële crisis naar existentiële crisis hollen. Tip: op 26j, wanneer je jezelf wellicht een pak beter kent, is het nog niet te laat om een nieuwe weg inslaan met de "juiste" studie. Als je dan afstudeert rond je 30ste zal je nog 40 jaar loopbaan hebben. Het is de te verkiezen optie boven een leven lang van crisissen en vragen.

Zoals ik al eens zei, Geneeskunde is een studie die ook vaak zo'n latere "roeping" in het leven kan zijn. Dus bij ons zie je ook dertigers, zelfs beginnende veertigers. Als zij afstuderen zullen zij nog lang genoeg aan de slag kunnen gaan met werk gegarandeerd.

simpel te verklaren hoor. op school heb je gewoon véél meer vrije tijd en een pak minder stress. studenten geloven dat natuurlijk nooit en stilletjesaan krijg je dus dit gevoel als je aan het werken bent.

gewoon niet al te druk in maken als je na een tijdje begint te merken dat de stress e.d. teveel worden is het tijd om naar een andere job uit te zien (stel dat dan ook niet te lang uit. het is even een sprong wagen, maar achteraf voel je je daar meestal beter bij). als dat niet gebeurd wen je normaal gezien wel aan je nieuwe "ritme" van vrije tijd/werk.

en als het een troost mag zijn: ik denk niet dat iemand een volledige lange termijn plan heeft hoor. ben momenteel 25 en net voor de eerste keer van job veranderd. verder nadenken als "ik wil binnenkort wel alleen gaan wonen" doe ik momenteel ook niet hoor.

Smoochi zei:

Dag iedereen,

Ik ben een meisje van 23 jaar en nieuw op dit forum. Dit jaar ben ik afgestudeerd en werk ik sinds juli in een reclamebureau. Ik doe mijn werk heel graag en vind het leuk om creatief bezig te zijn. Maar toch knaagt er al een tijdje een onzeker gevoel. Soms denk ik dat ik in een soort midlife crisis zit en niet weet wat ik wil met mijn leven terwijl ik het soms wel goed weet. Klinkt misschien raar maar soms twijfel ik of mijn job wel echt voor mij is.

Klik om te vergroten...

Het leven is geen examen, he. Soms wennen als vers afgestudeerde, maar je moet zelf weten wat je wil doen. Er is geen optimale keuze waar je 10/10 voor krijgt. Niemand kan je daarbij helpen, behalve jezelf. Zorg in elk geval dat je dingen doet naast je werk (vrienden/sporten/partner/hobby), zodat je daar altijd een 'backup' hebt.

Ik weet zeker dat ik dit niet voor de rest van mijn leven ga doen want vroeg of laat wil ik zelfstandige worden, maar het is ook zo stom om nu al, na die paar maanden werken, te zitten piekeren.

Klik om te vergroten...

Niks is voor eeuwig, niemand verwacht dat toch?

Ik denk dat ik het gevoel heb dat ik nu aan mijn lot wordt overgelaten en niet goed weet wat ik moet verwachten van "te gaan werken". Het zijn wel redelijk lange dagen en er is veel druk met deadlines maar nu niet om te zeggen dat je er van dood valt. Soms wou ik dat ik een normale job had, met doodnormale uren en redelijk uitvoerend werk in plaats van me elke dag te moeten bewijzen maar dan denk ik: "mens toch, je bent net bezig... Je hebt er voor gestudeerd..."

Klik om te vergroten...

Dat is inderdaad wel iets wat frequent terugkomt bij heel verse starters. Het is werken, dat is wat anders dan voorgekauwde cursussen herkauwen of een practicum of opdracht maken waarvan de doelstelling heel duidelijk afgelijnd is en er een voorbeeldoplossing is. Dacht je dat ze je zouden betalen om simpel en voorspelbaar werk te doen? Daar zul je je moeten doorbijten en over kunnen zetten.

Doodnormale uren en uitvoerend werk. Velen beseffen pas na hun studies wat de gevolgen zijn van het kiezen van verdere studies en bepaalde diploma's. Dat is 1 ervan. Jezelf bewijzen zul je je komende jaren nog veel en frequent moeten doen. Of je het nu leuk of niet leuk vindt, of het nu fair is of niet. Ook daar zul je je over moeten zetten. Het is deel van het volwassen worden.

Kleine tip. Je moet stoppen met jezelf in vraag te stellen en te verwachten dat iedereen je zal helpen. Je moet gewoon zelf doen wat je denkt dat het best is. Niemand weet het beter dan jij, anders hadden ze je die job niet gegeven. Dat is niet aan je 'lot overrgelaten worden', maar 'ze geven je vertrouwen om je ding te doen'.

Kort samengevat: ik zit in de knoop (met mezelf). Herkent iemand zich hier ook in? Is dit normaal als je net begint te werken? Ik wou dit gewoon even kwijt.

Klik om te vergroten...

Dat is normaal hoor, iedereen moet daar door raken. Die thesis afwerken, dat was zwoegen en zo eenzaam... 1-2 jaar later heb je er op je werk 5 per jaar gemaakt ...

ik denk dat je twijfels gewoon te maken hebben met de overschakeling van student naar werkmens, dat is een heel belangrijke, "definitieve" ommezwaai in je leven. Ik doe mijn werk doodgraag maar voelde me tot enkele weken terug ook nog onzeker, ik had ff het gevoel dat ik het allemaal niet meer wist. Ik wijt dat volledig toe aan die grote verandering.

Smoochi zei:

Dag iedereen,

Ik ben een meisje van 23 jaar en nieuw op dit forum. Dit jaar ben ik afgestudeerd en werk ik sinds juli in een reclamebureau. Ik doe mijn werk heel graag en vind het leuk om creatief bezig te zijn. Maar toch knaagt er al een tijdje een onzeker gevoel. Soms denk ik dat ik in een soort midlife crisis zit en niet weet wat ik wil met mijn leven terwijl ik het soms wel goed weet. Klinkt misschien raar maar soms twijfel ik of mijn job wel echt voor mij is. Ik weet zeker dat ik dit niet voor de rest van mijn leven ga doen want vroeg of laat wil ik zelfstandige worden, maar het is ook zo stom om nu al, na die paar maanden werken, te zitten piekeren. Ik denk dat ik het gevoel heb dat ik nu aan mijn lot wordt overgelaten en niet goed weet wat ik moet verwachten van "te gaan werken". Het zijn wel redelijk lange dagen en er is veel druk met deadlines maar nu niet om te zeggen dat je er van dood valt. Soms wou ik dat ik een normale job had, met doodnormale uren en redelijk uitvoerend werk in plaats van me elke dag te moeten bewijzen maar dan denk ik: "mens toch, je bent net bezig... Je hebt er voor gestudeerd..." Kort samengevat: ik zit in de knoop (met mezelf). Herkent iemand zich hier ook in? Is dit normaal als je net begint te werken? Ik wou dit gewoon even kwijt.

Klik om te vergroten...

Wat is je diploma feitelijk en welke tittel heb je op je werk precies?

Als je nu al piekert, raad ik je aan om geen zelfstandige te worden. Onbetaalde facturen en deadlines zijn dagdagelijkse kost.

Fransz zei:

Als je nu al piekert, raad ik je aan om geen zelfstandige te worden. Onbetaalde facturen en deadlines zijn dagdagelijkse kost.

Klik om te vergroten...

^Dit.

Elke nieuwe werkmens mispakt zich serieus. Het leven van een student is zalig want je hebt weinig verplichtingen en je bent vrij.
Vanaf je begint te werken, is dit voorbij en moet je beginnen plannen. Gewoon even aanpassen en proberen leuke zaken te plannen in je vrije tijd.
En wanneer je een werkplaats gewoon bent en goede collega's hebt, zal dit wel beteren.

Beste Smoochie

Wees blij, je hébt een job.
Dat deze contextueel, inhoudelijk niet 100% jouw ding is, is absoluut normaal.
In de reclame-sector wordt je als beginner geleefd en doodgeklopt met deadlines, en dat aan een minimaal loon.
De vraag is "wat doe je eraan?"

>Ik weet zeker dat ik dit niet voor de rest van mijn leven ga doen want vroeg of laat wil ik zelfstandige worden.

Prima keuze
wat moet je dan doen?
Tijdens je tijd als werknemer, kan je veel voorbereidend werk doen om als zelfstandige te beginnen. maak er gebruik van.

-) denk na wat je wil doen als zelfstandige
-) verzamel connecties en referenties zoveel je kan
-) volg opleidingen waar je kan, op kosten van je werkgever, als bediende heb je daar RECHT op.
-) vermijd een bedrijfswagen te krijgen als bediende, dat maakt de stap naar zelfstandigheid een stuk moeilijker.
-) neem ontslag als je er klaar voor bent, in praktijk: als je ergens een deftig freelance-contract weet je versieren.

daarna is het grootste probleem: omdat je veel verdient: hoe vermijden dat je veel te veel belastingen betaalt.

Als je nu al piekert, raad ik je aan om geen zelfstandige te worden. Onbetaalde facturen en deadlines zijn dagdagelijkse kost.

Klik om te vergroten...

Onzin en bangmakerij.