Archief - Op 28 jarige leeftijd weer gaan studeren

Ik zit momenteel in een situatie waar ik mogelijk zou kunnen gaan studeren voor computerwetenschappen aan de VUB. Ik heb geen financiële lasten (zei het kinderen of een huis of zo), en zou zelf mogelijk bij mijn ouders kunnen gaan intrekken, wat betekent dat ik een voltijdse studie zou kunnen aangaan, alsook wat geld kan sparen door te werken doorheen het jaar.

Alleen ben ik wat onzeker over mijn leeftijd, in meerdere aspecten. Ik zou ook graag nog de kans hebben om een familie te stichten, en een carrière starten op 31 lijkt me nogal laat. Maar vooral heb ik angst omtrent de sociale situatie daar op school. Het lijkt me dat situaties zoals groepswerken nogal moeilijk zullen verlopen dankzij het leeftijdsverschil. En ik ben ook iemand die toch een beetje sociaal contact nodig heeft doorheen de dag, en het lijkt me nogal... raar om als 28 jarige vriendschapsrelaties aan te gaan met mensen rond de 18 jaar.

Heeft er iemand hier ervaring mee, van welk perspectief dan ook?

Zeker doen, we zullen wss allemaal tot 80 jaar moete werken dat je nu afgestudeerd zijt op u 23ste, 28ste of 35ste maakt ni veel uit als je toch nog 30 jaar moet gaan werken

En in de klas zitten altijd wel mensen die wat 'ouder' zijn. Bij mij bvb waren er redelijk veel die boven de 24-25 waren

Ik heb exact dat gedaan wat jij van plan bent. Ik ben er wel op mijn 30ste aan begonnen, ondertussen ben ik er 33 en nét afgestudeerd als bachelor informatica (applicatieontwikkeling). Er zitten trouwens veel meer oudere studenten dan je nu denkt. De meesten beginnen er inderdaad wel op hun 18de aan, maar bij ons vond je studenten van rond de 25-26, rond de 30 zoals mezelf en zelfs mensen tegen de 40 aan. Leeftijd maakt dus niets uit.

Ik dacht ook dat het in het begin zeer awkward ging zijn om tussen al die jongeren te zitten, maar dat verschil in leeftijd valt wel mee. Qua sociaal contact heb ik niets verkeerds gemerkt, iedereen ging met mij op dezelfde manier om als met hun leeftijdsgenoten. Misschien komt dat ook wel omdat ik mezelf echt geen 30+ voel en ze dus ook niet het gevoel hadden dat ze tegen een ouder persoon bezig waren. Ik had een leeftijdsverschil van ongeveer 12 jaar met de meesten en ik heb mij eigenlijk rot geamuseerd op die drie jaar. Ik sta ook wel altijd open voor een grap of een flauwe mop, dat helpt misschien ook wel

Als er bv in een groepsopdracht eens een conflict was omwille van de jeugdige ingesteldheid bij sommigen, dan werd dat gewoon gezegd. Na een tijdje werk je ook gewoon altijd met dezelfde mensen samen en je zal dan ook weinig problemen tegenkomen. Ik zou het leeftijdsverschil echt pas als laatste argument gebruiken om NIET terug te studeren, zeker in jouw geval!. Een carrière starten na je 30ste is inderdaad niet conventioneel, maar als je je wil bijscholen/omscholen zal het toch niet anders kunnen. Het laat trouwens aan bedrijven zien dat je geen schrik hebt om bij te leren en dat je vooruit wil in het leven. Je zal niet minder kansen krijgen dan iemand die op zijn 21ste afstudeert, integendeel. In verband met een gezin starten en dergelijke, dat is zeer subjectief. Ik ben gelukkig alleen en kinderen interesseren me eigenlijk niets. Dat helpt natuurlijk ook wat bij de keuze

Ben zelf 27 en bezig aan een Bachelor Toegepaste Informatica in afstandsonderwijs terwijl ik full time werk. Mijn ervaring zal dus anders zijn dan de jouwe, want jij kan je full-time richten op die opleiding.

Wat is je hoogst behaalde opleiding tot nu toe? Als je al een degelijke Bachelor/Master behaald hebt, zijn je slaagkansen aanzienlijk groot. Die 4-6 jaar werken die je al achter de rug hebt, hebben je ook een pak waardevolle attitudes en gewoontes bijgebracht die je enorm gaan helpen bij je opleiding.

Heb je een partner? Mogelijks wil die bouwen/kinderen en gaat het tot conflicten leiden als dit allemaal uitgesteld wordt door je studie. Zeker als jij een man bent en je vriendin/vrouw haar biologische klok hoort tikken... Daartegenover heb ik bij veel van m'n collega-studenten gemerkt dat hun partner net een belangrijke steunpilaar is. Afstandsonderwijs weegt wel zwaar op een relatie, maar in jouw geval zal dat wel nog meevallen. Weet wel dat je enkele jaren een pak minder gaat verdienen, en dat gaat ook beperken wat je kan doen/kopen... Wat op zich een bron van wrevel kan zijn.

Ivm je leeftijd: er wordt van ons allen verwacht dat we tot ons 67 gaan werken (en wie weet hoeveel dat nog opschuift de komende 40 jaar...). Je hebt nog 40 jaar carrière te gaan, 31 jaar is nog altijd relatief jong... En je start niet meer van 0 als je op je 31e terug aan de slag gaat — je kent de spelregels van het bedrijfsleven een pak beter dan 21-jarige en je hebt al geleerd hoe je snel dingen kan leren. IT is een sector waar nog steeds veel hoogopgeleide mensen gezocht worden en het ziet er niet naar uit dat ICT binnenkort in belang gaat afnemen. Als het je interesseert, je er redelijk goed in bent, en je de kost van de opleiding (= enkele jaren niet full-time kunnen werken) aanvaardbaar vind, overweeg het dan zeker.

En groepswerken... Wij doen enkel projecten met andere afstandsstudenten, dus er is al onmiddellijk wederzijds begrip en respect. Als ik daarentegen de dagstudenten tegenkom op het examen denk ik vaak: "was ik op die leeftijd ook zo oppervlakkig en kinderachtig? ... waarschijnlijk wel...". Ik kan me wel inbeelden dat groepswerken met die gastjes voor geen van beide partijen een sinecure zijn. Maar meestal heb je nog andere oudere studenten in de groep ook hoor, en je leert mekaars situaties en perspectieven wel te appreciëren.

Je hoeft niet per se full-time gaan studeren. Je kan veel vakken in examencontract doen en zo educatief verlof bekomen (wij kunnen 15 dagen betaald verlof krijgen door 1 vak in examencontract op te nemen... Niet dat je 3 maanden verlof krijgt als je 6 vakken opneemt, er is een limiet van 150 uren voor een full-timer denk ik) — dan kan je nog part-time werken ondertussen bv.

Iedereen z'n situatie is uniek en er is geen perfect antwoord; alleen afwegingen. Weet alleen: het is nu of nooit als je ook nog kinderen wilt.

Zeker doen! Tijdens mijn master informatica waren er wel meerdere mensen boven de 30 (eentje 40+). Niks om over in te zitten.

ik doe dit in combinatie met 3 ploegen en educatiefverlof.

mijn ervaring hierin is dat we soms wel wat zwarte sneeuw zien voor een bepaalde test of onderdeel maar, het is zeker haalbaar !!!!
resultaat van het doorzetten nu en erdoor te zijn heb ik besloten om nog verder te doen met de studies.
ook op het werk is dit zeer motiverend aangezien ze hier wel blij zijn dat ik op eigen houtje mijn kennis vergroot....
1 studiejaar later heb ik nu een keuze om in het weekend te stappen met een andere functie.... echter moet ik hiervoor wel eens nadenken en op 9lives eens wat reacties lezen

laatste goede raad die ik wil meegeven is het feit dat je steeds moet doen zonder achteraf misschien spijt te hebben

Leer zowat de slang hé, "yolo swag etc...", zie dat je goed overweg kan met fidget spinners en je bent vertrokken.

En een fles water smijten zodat ze staand op een tafel landt.

NotoriousP zei:

Leer zowat de slang hé, "yolo swag etc...", zie dat je goed overweg kan met fidget spinners en je bent vertrokken.

Klik om te vergroten...

Vrij scheve reactie, maar goed ieder zijn ding!

MrKend54l zei:

Vrij scheve reactie, maar goed ieder zijn ding!

Klik om te vergroten...

Er heeft hier precies iemand iets tegen fidget spinners.

Hey! In februari ben ik ook opnieuw gaan studeren. Het was wat moeilijk om terug beginnen te studeren maar ondertussen ben ik terug vertrokken. Ik ben destijds op kot gegaan in Gent en doe dat nog steeds. Ondertussen pendel ik tussen mijn hogeschool en mijn verblijfplaats in Gent. Het is een knop die je moet omdraaien om terug tussen studenten te zitten die tot bijna 10 jaar jonger zijn. Je wordt er elke dag mee geconfronteerd, het leeftijdsverschil weliswaar, maar het lukt wel. Zeker als je jouw doel voor ogen hebt en dat is dat papiertje dat ze 'diploma' noemen

el zorro zei:

Hey! In februari ben ik ook opnieuw gaan studeren. Het was wat moeilijk om terug beginnen te studeren maar ondertussen ben ik terug vertrokken. Ik ben destijds op kot gegaan in Gent en doe dat nog steeds. Ondertussen pendel ik tussen mijn hogeschool en mijn verblijfplaats in Gent. Het is een knop die je moet omdraaien om terug tussen studenten te zitten die tot bijna 10 jaar jonger zijn. Je wordt er elke dag mee geconfronteerd, het leeftijdsverschil weliswaar, maar het lukt wel. Zeker als je jouw doel voor ogen hebt en dat is dat papiertje dat ze 'diploma' noemen

Klik om te vergroten...

Ondertussen is die wel al een dik jaar bezig ze :')

Dirk13 zei:

Als jullie een soort project hebben, of een doel die x aantal jaren duurt. Zijn jullie niet bezorgd dat het halverwege gewoon misloopt? Dat je in principe al die jaren verspilt hebt.

Klik om te vergroten...

Ik heb meer schrik om op mijn 50e in de zetel te zitten en te denken "verdomme, had ik 20 jaar geleden maar x of y geprobeerd!"

Dirk13 zei:

Waar halen jullie toch die toekomstplannen?
Jullie zijn zo overtuigd dat binnen X aantal jaar jullie doel is bereikt. Na mijn studies, heb ik verschillende jobs gehad, met vallen en opstaan. Elke keer had bij elke job mijn leven al gepland. Maar door omstandigheden weer moeten wijzigen. Nu ben ik vast bezig, en heb ik redelijk wat spaargeld, ik kan me nu focussen op een toekomstdoel.
Maar hopen doe ik niet, omdat ik uit ervaring weet dat er altijd iets kan mislopen.


Als jullie een soort project hebben, of een doel die x aantal jaren duurt. Zijn jullie niet bezorgd dat het halverwege gewoon misloopt? Dat je in principe al die jaren verspilt hebt.

Klik om te vergroten...

Dus ge vindt van uzelf dat je goed bezig bent omdat je je nu op je toekomstdoel kan richten en tegelijk vraag je je af hoe iemand aan een project dat x aantal tijd duurt begint omdat het risicovol is?

Alles kan mislopen, uw relatie kan halverwege de bouw van een huis stuk gaan. Ge kunt uw werk volgende maand kwijt zijn. Er zijn maar weinig doelen of projecten die zonder risico zijn.