Geen fysicus, wel al fysica mogen geven in het middelbaar onderwijs.
In het middelbaar ligt bij dat stuk van de fysica inderdaad de nadruk op het feit dat je dient te beseffen dat de elektronen - de negatieve deeltjes - de mobiele ladingen uitmaken.
Een positief geladen staaf heeft dus elektronen verloren (en bevat positieve ionen), een negatief geladen staaf heeft elektronen erbij gekregen (en bevat dus negatieve ionen).
Strikt genomen moet je weten welke materialen over elkaar wrijven om te weten welke lading de plastic staaf krijgt, maar in de praktijk bevinden praktisch alle plastic soorten zich onderaan in de de tribo-elektrische reeks (
https://nl.wikipedia.org/wiki/Tribo-elektrisch_effect), zoals sandervdw terecht aanhaalt is het klassieke demo-experiment bij lessen fysica enerzijds het opwrijven van een plastic staaf met een kattenvel of wollen doek, wat resulteert in een negatief geladen staaf en anderzijds hetzelfde doen met een glazen staaf, die positief geladen wordt.
Vervolgens kan je die ladingen op elkaar laten "reageren" of gebruiken om inductie aan te tonen met een elektroscoop. Goede tip: zorg dat je de tekeningen die je hiervan maakt of zal maken in de les, goed kan natekenen en begrijpt (!), dan beheers je dat stuk leerstof normaal gezien voldoende. Dat is ook een klassieke toets/examenvraag.
Als je gespecialiseerde literatuur gaat raadplegen zal je vinden dat er bij wrijving niet alleen elektronen maar ook hele ionen (en dus in feite materiaal) overgedragen kunnen worden, maar zo ver moet je het in het middelbaar echt niet gaan zoeken. Deze experimenten passen immers in een lessenreeks waarin men opbouwt van het elektron als mobiele lading bij statische elektriciteit, waarna men vervolgens kan overgaan naar de basiswetten van elektriciteit (Ohm, Kirchoff, etc.).
). Als er dan elektronen bijkomen, dan krijg je negatieve ionen.