Archief - Psychologie: iemand wegduwen

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

NSA.Rhinox

Legacy Member
Gegroet!
Kunnen de psychologen(-in-wording) mij het volgende gedrag uitleggen?

"Een persoon met problemen die je probeert te helpen, kan jou wegduwen."


Over de situatie kan ik niet veel zeggen. Daarmee weet ge dus waarom ik dit hier kom vragen. (Voor diegenen die dachten dat dit huiswerk zou zijn.. :naughty: )

Alvast bedankt!

toru

Legacy Member
Je eigen verwaarlozen, eerst om andere geven, dan om jezelf, en ik het geval van de mens met problemen, zich gaat opdringen voor hulp bij jou en zo dit gedrag van verwaarlozen aan te moedigen en te stimuleren .. Oid toch?


(ik volg zelfs geen aso/tso richting dus nvm als het fout is)

UnD3RD0G

Legacy Member
Even allen willen zijn , om zelf eens te kunnen stilstaan bij je problemen, weten waar je zelf staat.
dus, hulp is weklom, maar nu even niet, laat me nu even met rust, ik wil even alleen zijn , dan duw je iemand weg die hulp aanbied?

Oldskooler

Legacy Member
euuhm :s

zo van 'zager bolt et af'??? :s Of 'ik heb ef hulp ni nodig'.

Waarom zou je daar iets achter moeten zoeken?

Huasheng

Legacy Member
- De persoon ziet de hulp als een daad van medelijden, en heeft totaal geen behoefte aan medelijden. Ook al is de hulp oprecht goed bedoeld en niet uit medelijden. (Dit wil niet perse zeggen dat die persoon jou niet afkan.)

- De persoon wil je niet betrekken in zijn/haar problemen, en wil het alleen oplossen. M.a.w. de persoon geeft te veel om je om je te bedelven met zijn/haar problemen, en denkt het alleen aan te kunnen.

- De persoon moet niets van je weten en als zeker je hulp niet.

Bart Religion

Legacy Member
persoon heeft geen behoefte om geholpen te worden (of vind dat er niets meer te helpen valt)

TheFallen

Legacy Member
Huasheng zei:
- De persoon ziet de hulp als een daad van medelijden, en heeft totaal geen behoefte aan medelijden. Ook al is de hulp oprecht goed bedoeld en niet uit medelijden. (Dit wil niet perse zeggen dat die persoon jou niet afkan.)

- De persoon wil je niet betrekken in zijn/haar problemen, en wil het alleen oplossen. M.a.w. de persoon geeft te veel om je om je te bedelven met zijn/haar problemen, en denkt het alleen aan te kunnen.

- De persoon moet niets van je weten en als zeker je hulp niet.

Daaraan toe te voegen

- De persoon sluit anderen uit, is eerder een gesloten type en laat mensen niet direct toe haar/hem te helpen. (Beetje zoals Huasheng zegt maar dit is niet noodzakelijk omdat deze om jou geeft...)

- De persoon wil niet op die manier geconfronteerd worden met haar/zijn probleem. Daarvoor ligt het te gevoelig

- De persoon probeert het probleem te ontkennen.

er kunnen eigenlijk zoveel redenen zijn aan de hand van wat jij ons geeft

Oldskooler zei:
euuhm

zo van 'zager bolt et af'??? Of 'ik heb ef hulp ni nodig'.

Waarom zou je daar iets achter moeten zoeken?

Omdat men, ook al zegt men dat, toch hulp zou willen? of nodig heeft? :)

Oldskooler

Legacy Member
TheFallen zei:
Omdat men, ook al zegt men dat, toch hulp zou willen? of nodig heeft? :)

Dat weet ek ook wel. De redenen zijn zo overduidelijk en typisch, dat de vraag nogal vreemd overkomt. Alsof men iets zoekt, terwijl er niet veel te zoeken valt.

Iedereen kan die vraag toch grotendeels beantwoorden.

BlueIce

Legacy Member
in professionele situaties gebeurt het nogal dat cliënten alle contact plots verbreken, omdat ge te dichtbij komt. Misschien is't zoiets? Ze willen wel hulp, maar zijn (in veel gevallen) al zo vaak ontgoocheld geweest in de hulpverlening dat ze het liever zelf afbreken dan nog eens teleurgesteld te raken. Het is veel gemakkelijker (en veel minder pijnlijk) om zelf iets af te breken dan te wachten tot het misloopt.

NSA.Rhinox

Legacy Member
BlueIce zei:
in professionele situaties gebeurt het nogal dat cliënten alle contact plots verbreken, omdat ge te dichtbij komt. Misschien is't zoiets? Ze willen wel hulp, maar zijn (in veel gevallen) al zo vaak ontgoocheld geweest in de hulpverlening dat ze het liever zelf afbreken dan nog eens teleurgesteld te raken. Het is veel gemakkelijker (en veel minder pijnlijk) om zelf iets af te breken dan te wachten tot het misloopt.

:bow: Klinkt zeer aannemelijk. Iemand die dit kan bevestigen van tijdens zijn/haar studies? (no offense BlueIce :))

TanteFien

Legacy Member
aanvulling van de andere redenen: kan ook uit koppigheid zijn. Zeker als 't een vrouw is ;-) Dan zéggen ze wel dat je je hulp niet nodig hebben, maar eigenlijk willen ze niet liever. Moeilijk om door te hebben trouwens. Maar zeker mogelijk.

Of als ze zodanig willen zwelgen in hun zelfmedelijden. "ik ben alleen op de wereld en niemand kan mij helpen, boehoe". Ook wel emo genoemd.

Warlock

Legacy Member
ja dat kan kloppen
uit zelfmedelijden constant om aandacht smeken, maar dan altijd de boot afhouden als t erop aan komt

angelke83

Legacy Member
NSA.Rhinox zei:
Gegroet!
Kunnen de psychologen(-in-wording) mij het volgende gedrag uitleggen?

"Een persoon met problemen die je probeert te helpen, kan jou wegduwen."


Over de situatie kan ik niet veel zeggen. Daarmee weet ge dus waarom ik dit hier kom vragen. (Voor diegenen die dachten dat dit huiswerk zou zijn.. :naughty: )

Alvast bedankt!

Ik ben geen studente pchylogie, maar wel studente maatschappelijk werkster :) (binnen een maand MW'er).

Ze willen geen hulp van je, bang dat je medelijden hebt, bang voor afwijzing... Ze willen hun probleem niet aanvaarden of weten echt geen raad en gaan daarom soms ook afstandelijk doen. Cliënten met zware problematieken hebben het vaak zo moeilijk dat ze gerust gelaten willen worden. Maar aan de andere kant beseffen ze soms ook wel dat er iets met hen scheelt en dat ze iemand nodig hebben die naar hen luistert en hen helpt.

Belangrijkste als hulpverlener is dat je die mensen in hun waarde laat: laat hen zelf dingen beslissen, in overleg met jou uiteraard, maar zij moeten er volledig achter staan. Ze moeten zich gewaardeerd voelen en niet bedreigt: m.a.w. jij moet niet in hun plaats dingen beslissen "doe het zo en zo" maar samen met hen. Tenslotte werk je niet voor hen, maar met hen... Als je dit vergeet, kan het grote problemen bezorgen en kan je voor je het weet een cliënt hebben die niet meer bij je komt...

Waarom die vraag, :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan