Archief - quarterlife crisis?

Ik weet niet zeker of die wel bij werk en studie hoort maar uiteindelijk heeft het nog meeste met tevredenheid met uw werk te maken dus....
Wat is quarterlife crisis?
Iedereen kent wel midlife crisis, dus nog eens in den helft gedeeld.

Quarterlife cris treft zich vooral bij jonge, recent afgestudeerde hoogopgeleide mensen die na hun studies niet goed weten wat ze willen met hun leven. Vooral ontevredenheid over hun werk, omdat ze tijdens hun studies bepaalde verwachtingen hadden over hun professionele loopbaan en eens back to reality ziet het er allemaal anders uit. Ze hebben schrik dat ze nooit gaan bereiken wat ze willlen bereiken zowel op professioneel als privé vlak, anderszijds hebben ze heimwee naar hun universiteitsjaren omdat dat de "veilige omgeving" was. Eigenlijk vind ik de term "crisis" nogal overdreven maar enfin.

Zijn er nog mensen die deze situatie herkenbaar vinden?

Ik moet zeggen ik toch wel.
Ik heb een universitair diploma, had vrij hoge verwachtingen toen ik studeerde en eens afgestudeerd pas werk gevonden na een moeilijke zoektocht.
Zowel qua loon en niveau was het echt niet direct wat ik had voorgesteld tijdens mijn studiejaren. Ik werk nu imo in een vrij kinderachtige werkomgeving waarbij elkaar bitsige opmerkingen geven een nationale sport is en elkaar met rekkertjes beschieten tot "vrij cool" wordt gerekend. Daarnaast is onze werkvloer een echte "gossiptown" waarbij persoon A iets slechts zegt over persoon B en B iets slecht over C en vice versa.
Ik ben altijd een vrij volwassen persoon geweest en dus met sommige collega's kom ik niet zo goed overeen.
Vooral in begin had ik er heel moeilijk mee en miste ik echt de universiteit, ondertussen is die fase al over maar ik weet nog altijd niet goed wat ik wil op professioneel vlak.

Ik veronderstel dat niemand de prefecte job heeft en er bij iedere job wel minpunten heeft.
Zijn er eigenlijk wel mensen die 100% tevreden zijn met hun job?
Zijn er anderen die hun verhaal over slechte kanten van hun job willen vertellen?

Loon: de overgrote meerderheid van de studenten denkt een hoger loon te krijgen dan ze uiteindelijk ontvangen. Echt ziek hoe sommige mensen direct zoveel denken te incasseren.

Omgeving: hangt denk ik sterk af van het gemiddelde opleidingsniveau. Zit ge daar tussen allemaal universitair geschoolden, of is het vooral de secretaresse-A1's die op uw systeem werken? Eerste zou mij verbazen als ze zich zo bezighouden. Ofwel ligt het aan de bedrijfscultuur die gewoon te relaxed is.

Inderdaad, had ik ook. Ik was totaal niet tevreden met mijn functie, en ben het daar afgebold, ook al was dat redelijk controversieel aangezien er jaarlijks in België tienduizenden mensen zijn die falen om zelfs nog maar de opleiding te mogen krijgen voor de functie die ik had... Maar dat kon me eerlijk gezegd niet schelen. Ik kan binnen een paar maanden waarschijnlijk mijn echte droomjob gaan uitoefenen. Het was een moeilijke keuze om te maken en velen zouden het als "zelf-vernietigend" of "absurd" zien, maar het was het dubbel en dik waard.

Meer details ga ik verder niet geven.
Je moet doen wat je graag doet in het leven ... hoeveel geld je job opbrengt of hoeveel vrije tijd en macht je ermee krijgt is allemaal slechts van lagere prioriteit tov hoe graag je je job doet.

werkt en kijk ondertussen rond voor een betere job, doe dat nog 5 jaar tot je op je gemak zit en je bent klaar voor je midlifecrisis omdat het leven een sleur is geworden

@ Time:
Er werken enkele universitairen op ons verdiep, ook A1 maar ook veel middelbare diploma's.
Probleem is ook dat ancienniteit bij ons heel belangrijk is, hoe langer ge daar zit, hoe meer ge te zeggen hebt en hoe meer ge u moogt permitteren.
En ik ben de jongste in ancienniteit, dus als iemand met veel ancienniteit een aantal uren niks anders zit te doen dan klappen met andere collega's dan durft niemand iets zeggen maar als ik dat zou doen (louter hypothetisch want ik haat mensen die al hun werk afschuiven op andere collega's dus zal zelf ook niet doen) dan breekt de hel los. Als de leidinggevende er niet is dan zijn er echt wel sommige die meer zitten te tetteren dan te werken. Op zich als 't werk afgeraakt is dat geen probleem maar als het niet afgeraakt gaan ze ervan uit dan iemand (lees: ik dus) voor hen inspringt.

@commissar:
van job veranderen is ook makkellijker gezegd dan gedaan hé
hoeveel mensen blijven niet op hun werk louter alleen omwille van de maandelijkse paycheck
ik heb zelf ervaren hoe moeilijk het is om op zoek te gaan naar een job dus nu is het echt nog wat doorbijten en hopen dat als ik meer ancienniteit heb dat ik dan ook meer op mijn strepen kan staan.

Ik weet niet goed wat ik wil doen met mijn leven, ik heb het gevoel dat ik van dag tot dag leef. Maar ik wist wel wat me te wachten stond in het 'echte leven'. Hoewel ik was al redelijk negatief ingesteld, ik ben gewoon nog negatiever geworden .

Om maar te zeggen, wat ze u op school laten geloven, staat ver af van de realiteit.

En ik heb ook niet echt een ambitie. Ik wil gewoon een job achter een pc, dichtbij huis, uren kloppen en naar huis. Nooit iets gehad, van dat wil ik worden.

Momenteel ben ik niet ontevreden over mijn werk, maar ik erger me wel aan sommige zaken, maar dan denk ik weer, op een ander is het niet beter.

joeylee zei:

@ Time:
Er werken enkele universitairen op ons verdiep, ook A1 maar ook veel middelbare diploma's.
Probleem is ook dat ancienniteit bij ons heel belangrijk is, hoe langer ge daar zit, hoe meer ge te zeggen hebt en hoe meer ge u moogt permitteren.
En ik ben de jongste in ancienniteit, dus als iemand met veel ancienniteit een aantal uren niks anders zit te doen dan klappen met andere collega's dan durft niemand iets zeggen maar als ik dat zou doen (louter hypothetisch want ik haat mensen die al hun werk afschuiven op andere collega's dus zal zelf ook niet doen) dan breekt de hel los. Als de leidinggevende er niet is dan zijn er echt wel sommige die meer zitten te tetteren dan te werken. Op zich als 't werk afgeraakt is dat geen probleem maar als het niet afgeraakt gaan ze ervan uit dan iemand (lees: ik dus) voor hen inspringt.

@commissar:
van job veranderen is ook makkellijker gezegd dan gedaan hé
hoeveel mensen blijven niet op hun werk louter alleen omwille van de maandelijkse paycheck
ik heb zelf ervaren hoe moeilijk het is om op zoek te gaan naar een job dus nu is het echt nog wat doorbijten en hopen dat als ik meer ancienniteit heb dat ik dan ook meer op mijn strepen kan staan.

Klik om te vergroten...

Welk diploma heb je, en wat is de titel van de job die je uitvoert?

@bathydra:
titel van job en waar ik exact werk ga ik niet zeggen op een publiek forum want kan nog tegen mij gebruikt worden op de werkvloer
ik heb rechten gestudeerd en werk niet in de private sector

Btw quarterlife crisis heeft niet alleen invloed op professioneel vlak maar op persoonlijk vlak. Dagelijkse sleur, werken, eten en slapen gepaard gaande met vriendschappen die verwateren.

Ik denk dat het ook veel afhangt van de sector waarin je werkt. Hogergeschoolden in de technische sector zijn bvb zeer gegeerd, staat het werk in je huidig bedrijf je niet aan dan ben je zeker dat je direct ergens anders aan de slag kan.

Persoonlijk zou ik ook niet aarzelen om de stap te zetten. Hoe langer je blijft wachten hoe moeilijker het zal worden.

joeylee zei:

@bathydra:
titel van job en waar ik exact werk ga ik niet zeggen op een publiek forum want kan nog tegen mij gebruikt worden op de werkvloer
ik heb rechten gestudeerd en werk niet in de private sector

Btw quarterlife crisis heeft niet alleen invloed op professioneel vlak maar op persoonlijk vlak. Dagelijkse sleur, werken, eten en slapen gepaard gaande met vriendschappen die verwateren.

Klik om te vergroten...

met die mentaliteit van met rekkerkes schieten en degene met hoogste anciniteit is baas dacht ik al dat het niet privaat ging zijn

tja:
- aan de studenten: welcome to real life ofzo?
- op hogeschool zaten evenveel idioten dan in secundair technisch niveau
- zoek gewoon een andere job als't u nie aanstaat, ook al kost het u wat tijd en moeite
- heb ook in privé gewerkt en daar was het soms erger dan wat jij vernoemt...
- ancieniteitzever, ge komt er allemaal om uw boterham te verdienen dus gewoon genoeg doorsteken tot ze het kotsmoe zijn

Mijn functie die ik nu uitoefen doe ik echt graag. Elke dag is er wel een nieuwe situatie die de kop opsteekt en het geeft me veel voldoening als ik die kan oplossen. Merk steeds meer dat ik aan het werk dat ik doe verslaafd begin te worden. Mijn "dorst" naar kennis over het bedrijf is niet te stillen.

Maar dat alles neemt niet weg dat ik nogal wat angst heb dat mijn job binnen afzienbare tijd echt repetitief gaat aanvoelen. Als dat zou gebeuren dan denk ik dat ik me snel ga vervelen. Misschien komt dit door het feit dat ik enkel onder druk kan presteren. Moet veel deadlines halen enzo.

Ook kan ik me soms wel hekelen aan bepaalde collega's. Onze supervisor is echt een goede manager vind ik. Hij staat altijd open voor de feedback die we hem geven (ook negatieve) en als we goed gewerkt hebben organiseert hij altijd activiteiten voor ons. Uitstappen enzo met het werk. In't kort : heel plezant.

MAAR hij krijgt van bepaalde collega's altijd bakken kritiek die niet altijd terecht zijn. Natuurlijk altijd achter zijn rug. Het grappige van de zaak is dat die personen net degenen zijn die het grootste deel van de dag invullen met lange gesprekken over:

1) Wat er gisterenavond gebeurd is in Sara & Familie/Thuis
2) Opscheppen over hoe goed hun kinderen presteren in het 4de LEERJAAR (just LOL)
3) Roddelen over jan en alleman

Echt die doen op een hele dag bijna niks met als gevolg dat de hardwerkende collega's nog meer moeten doen. Ook beseffen ze niet goed wat onze manager voor ons allemaal doet. Ben gene slijmbal ofzo maar vind het echt erg. Vind het niet enkel erg voor hem maar ook voor ons.

Probleem is dat niemand dat groepje hierover durft aan te spreken want als je dat zou doen dan ga je tenonder aan de roddels die ze over jou zullen verspreiden.

Ondanks dit alles werk ik er graag. Het enigste grote probleem dat ik heb is dat ik niet weet wat ik wil doen/ bereiken in mijn leven. Dat leidt soms toch wel tot grote frustraties.
..

Nja beke zien da uw werk wa intellectueel uitdagend is ook he. Als er daar met rekkerkes schieten is dat precies toch niet alles...

zie, ik ga dat nooit voor hebben
ik heb helemaal geen verwachtingen dus dan kunt ge nooit teleurgesteld worden ^^

Al lijken dat soort collega's me idd wel uitermate irritant.

kben nog lang niet aant werk maar voorlopig heb ik ook nog niet echt verwachtingen , kheb natuurlijk wel een droom van ALS dit nu eens mogelijk zou zijn maar tis nu niet dat ik de grond inzak als het niet zou zijn maarja misschien dat ik er binne paar jaar anders over denk.

Ik herken het gevoel.
Samen met enkele vrienden (universitairen die vrijgezel zijn) vragen we ons ook soms af "hoe het verder moet"

Het draait niet echt om het loon, want dat zit goed (het gevoel draait trouwens totaal niet om materiële verwachtingen). Eerder om het totaalplaatje.
We vragen ons gewoon af of dit wel 'het leven is' zoals we willen: elke dag vroeg opstaan, hele dag werken, moe thuis komen, forceren om nog iets te doen, ... terwijl er nog zoveel dingen te doen en te ontdekken zijn in deze wereld.
Het zit nu éénmaal in de maatschappij ingebakken: studeren, werken, samenwonen, kindjes maken etc

Het beeld van het bedrijfsleven valt ook minder goed mee dan verwacht.

We jutten elkaar op om niet in die gewoonte te vallen en om andere zaken te proberen: projecten proberen op te starten, denken over ideeën, over buitenlandse trips (eventueel met een goed doel in het achterhoofd), ...

Maar dat is wel normaal en komt vaker voor.
De aanpassing van het studentenleven naar het werkleven is voor sommige mensen nu éénmaal een grote aanpassing.

Marly zei:

.... Onze supervisor is echt een goede manager ...

Klik om te vergroten...

Bazen kunnen nooit iets goed doen, eender wat ze doen, een eigenschap die bij de meeste mensen zit ingebakken.
De meesten klagen dan ook over zaken waarover ze niet te klagen hebben. Mss een vorm van jaloezie, zelfcomplex of gewoon geen situaties kunnen/willen begrijpen.

Ik ben nog aant studeren (politieke wet) maar mijn droom is om leider te worden van de arbeider en boerenstaat België.

Met standbeelden en schilderijen van mij.

Ik heb hier ook al over nagedacht terwijl ik nog maar 20 ben, bijna afgestudeerd als professionele bachelor (niet veel waard dat diploma dus) en wil verder doen aan unief. De eerstkomende drie jaar ga ik er dus nog geen last van hebben, maar wat er later komt... Mijn doel voor ogen is mij te amuseren (zowel op unief als later), ik hoop natuurlijk een plezante job te mogen doen met duidelijke doelen en vaste projecten (die maanden tot een jaar of meer lopen) en niet het van x naar y naar z wat ik nu zie op mijn stagebedrijf (ze willen alles doen, in totaal meer actieve projecten en deadlines dan er medewerkers zijn), maar het loon blijft natuurlijk wel een belangrijk punt.

Wat betreft alleen/samen gaan wonen later heb ik geen probleem. Ben nu al van plan te verhuizen naar Brussel van zodra ik kan en ik denk niet dat ik mij ergens vast ga nestelen de eerste jaren dat ik werk. Ik denk dat het in die tijd redelijk belangrijk is dat je u nog wat flexibel kan opstellen. 'k Ken iemand die begint te werken deze zomer in de IT, hij woont in Aalst en begint ook in de buurt bij een bedrijf. Tegelijk wil hij ook al een huis kopen in de buurt. Als die job later tegenvalt en je moet eventueel naar Brussel dan ben je al verplicht van elke dag te pendelen voor 3-4 uur ofwel het huis al te verkopen (of eventueel houden en verhuren als het mogelijk is). Ik hou het dus liever op het huren en zorgen dat ik kan verhuizen wanneer nodig, maar toegegeven is het nog wel een redelijke tijd alvorens op op dat punt ben. Tegenwoordig blijven er trouwens enorm veel lang thuis wonen, maar dat moet u liggen natuurlijk (niet het geval bij mij).

Vriendschappen verwateren lees ik hier, en dat klopt zeker. Maar ik mag hopen dat de meesten toch wel weer beginnen met nieuwe bezigheden naast de job of juist blijven verder doen met oude. Jaren geleden zat ik in een vzw (nu al 6 jaar niet meer) en ik mis het verenigingsleven wel. Na mijn studies ga ik er zeker terug in stappen. Uiteraard moet je hier tijd voor hebben, dus als je de carrièreman en harde werker wordt is die kans op veel vrije tijd al wat minder.

Via via ken ik er ook die al willen trouwen (pas 21j), ik kan alleen hopen dat ze weten wat ze doen. Ikzelf zie mij dat niet doen de eerste 8 - 10 jaar.

Dus tja, hangt er van af wat uw wensen zijn, wil je snel nestelen of niet, wil je al uw tijd in werk steken of niet, ...

kunnen posts als deze niet verboden worden?

edit: oei, dat is @noreee

ik heb weinig verwachtingen, alleen dat mijn werk en inzet nu beloond wordt in het kunnen leiden van een zo zorgeloos mogelijk leven...