Archief - Relativiteit

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Shade

Legacy Member
tgc_9012 zei:
Iets dat me net te binnen schoot.
Aangezien wij ons nooit 2x op dezelfde coördinaten kunnen bevinden in de ruimtetijd, stel ik me een minimum tijdseenheid voor. Na 1 minimum tijdseneheid zouden we ons dus op andere coördinaten bevinden in het heelal.
Aangezien er een soort minimum in lengte bestaat (Plancklengte), zouden de coördinaten op schaalverdeling met de Plancklengte als eenheid kunnen zijn (in een 4 dimensionele voorstelling met 3 lengte dimensies en 1 tijd dimensie). Als die 3 coördinaten veranderen verandert de tijd ook als gevolg. Zou er dan een minimum tijdseenheid zijn?
Plancktijd ;)

vraagje: waarom zou je tijdscoordinaat moeten veranderen al je je ruimtecoordinaten verandert?
(of anders als je een bal op een hellend vlak recht vooruit rolt(2D ruimte verandert, 1D tijd verandert) moet die dan ook opzij bewegen?)

Shade

tgc_9012

Legacy Member
Shade zei:
Plancktijd ;)

vraagje: waarom zou je tijdscoordinaat moeten veranderen al je je ruimtecoordinaten verandert?
(of anders als je een bal op een hellend vlak recht vooruit rolt(2D ruimte verandert, 1D tijd verandert) moet die dan ook opzij bewegen?)

Shade
Bekijk het eens anders. Als de tijd verandert met 1 eenheid, moet een voorwerp zich altijd op een andere plaats bevinden omdat de aarde om zijn as draait, de aarde zond de zon draait, ons zonneselsel ronddraait in het melkwegstelsel,...
Relativistisch gezien he :)

Fighting Hobbit

Legacy Member
Kan het theoretisch gezien niet zijn dat we ooit nog eens terug op dezelfde coördinaat komen, als we ervan uitgaan dat er misschien ergens een soort middelpunt is. Bij de abstracte wiskunde heb je ook 2 of 3 assen die tot in het oneindige doorlopen, maar toch is er ergens een oorsprong. Misschien is dit in het heelal ook wel het geval (ergens zou het mij wel logisch lijken)

Shade

Legacy Member
tgc_9012 zei:
Bekijk het eens anders. Als de tijd verandert met 1 eenheid, moet een voorwerp zich altijd op een andere plaats bevinden omdat de aarde om zijn as draait, de aarde zond de zon draait, ons zonneselsel ronddraait in het melkwegstelsel,...
Relativistisch gezien he :)
ja maar in dat geval is uw ruimtelijke verplaatsing niet rechtstreeks het gevolg van uw verplaatsing in de tijd.
Als je een punt hier zou hebben en het blijft dezelfde plaatscoordinaten hebben tov vaste sterren dan zal enkel de tijdscoordinaat varieren(maar het ding gaat hier niet op aarde blijven liggen.
Mijn voorstel was: neem een 4D ruimte laat 3 coordinaten varieren en concludeer daaruit dat de 4e ook varieert(wat jij wil proberen doen).
Indien die stelling opgaat dan zit je niet in een 4D ruimte maar in een 3D, je deeltje is immers bepaald door 3coordinaten en kan overal komen.
Wat in contradictie is met je aanname ;)

Shade

Shade

Legacy Member
Fighting Hobbit zei:
Kan het theoretisch gezien niet zijn dat we ooit nog eens terug op dezelfde coördinaat komen, als we ervan uitgaan dat er misschien ergens een soort middelpunt is. Bij de abstracte wiskunde heb je ook 2 of 3 assen die tot in het oneindige doorlopen, maar toch is er ergens een oorsprong. Misschien is dit in het heelal ook wel het geval (ergens zou het mij wel logisch lijken)
ja probleem is echter dat we op een bol zitten die steeds groter wordt, ie het oppervlak komt steeds verder van die oorsprong te zitten.

Shade

Fighting Hobbit

Legacy Member
Iemand een idee voor een leuke planeet om te bestreken, ik moet als taak voor aardrijkskunde tegen volgende week donderdag (den 10de november) een planeet bespreken. Opties zijn: Mercurius, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto
Welke zijn de interessantste volgens jullie? Uranus en vooral Neptunus lijken mij wel de moeite, maar ik zou het orgineel willen aanpakken, maar de bedoeling blijft wel van gewoon een 15 tal kenmerken te geven...

edit: Ik ben eigenlijk ook op zoek naar een site met echte foto's via telescoop, mag van elke planeet zijn, ik vind het sowieso interessant...

Matn

Legacy Member
Fighting Hobbit zei:
Iemand een idee voor een leuke planeet om te bestreken, ik moet als taak voor aardrijkskunde tegen volgende week donderdag (den 10de november) een planeet bespreken. Opties zijn: Mercurius, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto
Welke zijn de interessantste volgens jullie? Uranus en vooral Neptunus lijken mij wel de moeite, maar ik zou het orgineel willen aanpakken, maar de bedoeling blijft wel van gewoon een 15 tal kenmerken te geven...

edit: Ik ben eigenlijk ook op zoek naar een site met echte foto's via telescoop, mag van elke planeet zijn, ik vind het sowieso interessant...

Ik zou eerst denken aan Jupiter, grootste en zwaarste planeet, kun je wat vertellen over de stormen die daar op zijn, waaruit dat het bestaat enzo. En dan misschien ook nogwat over de manen er rond, ik dacht dat Jupiter een maan had die mogelijks leven zou kunnen bevatten? Misschien interessant om wat langer bij stil te staan.

Fighting Hobbit

Legacy Member
MATN zei:
Ik zou eerst denken aan Jupiter, grootste en zwaarste planeet, kun je wat vertellen over de stormen die daar op zijn, waaruit dat het bestaat enzo. En dan misschien ook nogwat over de manen er rond, ik dacht dat Jupiter een maan had die mogelijks leven zou kunnen bevatten? Misschien interessant om wat langer bij stil te staan.
Ja, inderdaad, jupiter is een heel fascinerende planeet, enkel spijtig dat ik er al vrij veel over weet, dkzou graag veel bijleren met zo'n taak als deze...

Shade

Legacy Member
Fighting Hobbit zei:
Iemand een idee voor een leuke planeet om te bestreken, ik moet als taak voor aardrijkskunde tegen volgende week donderdag (den 10de november) een planeet bespreken. Opties zijn: Mercurius, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto
Welke zijn de interessantste volgens jullie? Uranus en vooral Neptunus lijken mij wel de moeite, maar ik zou het orgineel willen aanpakken, maar de bedoeling blijft wel van gewoon een 15 tal kenmerken te geven...

edit: Ik ben eigenlijk ook op zoek naar een site met echte foto's via telescoop, mag van elke planeet zijn, ik vind het sowieso interessant...
mercurius: dichtste bij de zon(en niet de warmste), baan die relativistische effecten ondervind
Jupiter: grootste, rooie vlek, ringen, paar dozijn maantjes
Saturnus: cf Jupiter zonder vlek en grootste, ringen
Uranus: ringen, ligt om zijn zij wss door "botsing" lang geleden, maantjes
Pluto: vraag of het planeet is? begeleidende maan Charon die bijna even groot is en erop aan het neerstorten is :D...
ge ziet kunt over allemaal vertellen.(bij Pluto kunt ge er die andere dingen bij betrekken die men de naam 10e planeet heeft gegeven de laatste 5 jaar ;) )

Shade

tgc_9012

Legacy Member
Ik zou over mercurius uitweiden, enkel al door de speciale baan :D
Je kan inderdaad ook praten over het feit dat mercurius zich dichter bij de zon bevindt dan venus, maar dat het op mercurius toch koeler is dan op venus door het broeikaseffect op venus.

Gonzo the Great

Legacy Member
Lensos zei:
Wat ik een zeer vreemde theorie vind, is dat er van elk 'deeltje' er maar 1 zou zijn in heel het universum. Zo zou er bijvoorbeeld maar 1 elektron zijn, dat gewoon door de tijd reist en zo op bepaalde plaatsen op bepaalde tijdstippen verschijnt. Ik heb er een tekeningetje voor jullie bij gemaakt:

http://users.skynet.be/Lensos/elektron.JPG

Het blauwe bolletje is het elektron dat door tijd en ruimte reist. Het rode vlak is de ruimte op 1 bepaald ogenblik. Ik heb wel maar 2 van de 3 ruimtelijke dimensies getekend om het een beetje duidelijk te houden :crazy: . Je kunt zien hoe het elektron zo toch op meerdere plaatsen tegelijk kan zijn.

Ooit eens gezien bij fysica, in de aanloop naar de relativiteitstheorie:
Een kerel (Shrodinger of zoiets noemde die) wou het volume bepalen van dat "kleinste deeltje" waar iedereen van sprak toen.
Dit was zijn gedachtenexperiment:
men neme 1 kubus van 1 kubieke meter
men laat daarin los: 1 "kleinste deeltje"
men gokt waar het zit, tot men het heeft
volume kleinste deeltje = 1 kuub / het aantal gokken

Dit had hij in formules gegoten van de statistiek en uitgerekend, en wat bleek:
het aantal kansen om het deeltje te treffen was 1!!!
Dus altijd eerste keer prijs gewoon, alsof het deeltje verschijnt waar je het gaat zoeken. :oink: Zijn sommige Matrix-toestanden dus echt mogelijk, zoals diene spoon en al?

Fighting Hobbit

Legacy Member
Miechels zei:
Ooit eens gezien bij fysica, in de aanloop naar de relativiteitstheorie:
Een kerel (Shrodinger of zoiets noemde die) wou het volume bepalen van dat "kleinste deeltje" waar iedereen van sprak toen.
Dit was zijn gedachtenexperiment:
men neme 1 kubus van 1 kubieke meter
men laat daarin los: 1 "kleinste deeltje"
men gokt waar het zit, tot men het heeft
volume kleinste deeltje = 1 kuub / het aantal gokken

Dit had hij in formules gegoten van de statistiek en uitgerekend, en wat bleek:
het aantal kansen om het deeltje te treffen was 1!!!
Dus altijd eerste keer prijs gewoon, alsof het deeltje verschijnt waar je het gaat zoeken. :oink: Zijn sommige Matrix-toestanden dus echt mogelijk, zoals diene spoon en al?

Als dat deeltje dan zogezegd niet door de wand van die kubus kan en elke keer terugbotst is de snelheid zo groot dat dankzij een meetfout dat deeltje zich in feite overal bevind.
Enfin, tis moeilijk om uit te leggen, maar kan je misschien iets specifieker zijn met de voorwaarden, toestanden e.d.?

Cygnus-ß °|X1|°

Legacy Member
Shade, ik heb hier nog nooit op gereageerd, maar ik vind uw postings over deze onderwerpen altijd super.
Kmoet zeggen, ik snap het niet altijd hoewel ik mij in de materie verdiep op vlak van hobby maar doe zo voort.


:niceone:

Lensos

Legacy Member
Eve een vraagje:

Er wordt toch altijd gezegd dat je in de ruimte minder oud wordt, omdat je snelheid groter is. Het klassieke voorbeeld is dan dat van een tweeling waarvan een op aarde blijft, en de ander tege zich met een hoge snelheid in de ruimte (in een raket of op voyager ofzo :crazy: ). Als na een tijdje de broers terug samenkomen op aarde is de aardling veel verouderd, en onze astronaut niet.

Hoe zit dit voor de astronaut, is zijn broer niet jonger gebleven dan hem, want tov de astronaut beweegt de broer toch met een hoge snelheid, terwijl hij zelf 'stilstaat'. Ik dacht altijd dat je het systeem gewoon vrij mag kiezen, maar dat leidt in dit geval tot een fout.

Help?

Tom!

Legacy Member
Lensos zei:
Eve een vraagje:

Er wordt toch altijd gezegd dat je in de ruimte minder oud wordt, omdat je snelheid groter is. Het klassieke voorbeeld is dan dat van een tweeling waarvan een op aarde blijft, en de ander tege zich met een hoge snelheid in de ruimte (in een raket of op voyager ofzo :crazy: ). Als na een tijdje de broers terug samenkomen op aarde is de aardling veel verouderd, en onze astronaut niet.

Hoe zit dit voor de astronaut, is zijn broer niet jonger gebleven dan hem, want tov de astronaut beweegt de broer toch met een hoge snelheid, terwijl hij zelf 'stilstaat'. Ik dacht altijd dat je het systeem gewoon vrij mag kiezen, maar dat leidt in dit geval tot een fout.

Help?
Wat jij beschrijft is de tweelingenparadox en is bijgevolg niet juist. Uit de SRT volgt dat enkel waarnemers in een inertiaal referentiestelsel gelijkwaardig zijn en dat is hier niet het geval.

Fighting Hobbit

Legacy Member
Een paradox is een "schijnbare" tegenstelling.
Hier staat volledig uitgelegd waarom de tweelingbroer die reist toch jonger zal zijn.
Als ik het goed begrijp komt het erop neer dat de broer op aarde in verhouding tot de reizende broer ongeveer in rust blijft terwijl de broer een reis weg en een reis terug naar de aarde onderneemt, waartussen hij een U-vormige bocht maakt, die dan voor dit effect zorgt...
Shade?

Shade

Legacy Member
Fighting Hobbit zei:
Ik vrees dat ik u ook niet echt ga kunnen helpen bij deze...die dingen zijn (voor mij toch) tamelijk lastig om op te splitsen(en om eerlijk te zijn die uitleg op wikki is voor mij niet echt overtuigend gezien vanuit het ruimteschip je hetzelfde kunt zeggen. Het wordt nog gecompliceerder als je gewoon zou zeggen dat de reizende broer het hele universum rond zou reizen(tvg je vliegt volledig rond de aarde en komt op hetzelfde punt uit) om terug op aarde te komen, dan heb je je bocht niet meer.)

Het probleem bij deze dingen is uitzoeken wie in "rust" is.
Voor die tweeling kun je de reis in 2 stukken opsplitsen: heen en terug.
Voor de tweeling op aarde: die ziet het ruimteschip op 2 verschillende plaatsen(hier en ginder) en hij kan een tijdsdilatatie gaan berekenen(ie zijn tijd duurt langer).
Voor de broer op het schip die ziet de aarde en dat ver punt(eg Alpha cantauri) op dezelfde plaats door zijn raampje passeren, hij heeft dus enkel 2 verschillende tijden om mee te werken en zal een lengte contractie vinden(ie voor hem lijkt de afstand korter)

Shade

tgc_9012

Legacy Member
Als een voorwerp zich aan een bepaalde snelheid voortbeweegt zal zijn massa groter zijn. Nu mijn vraag is of dit enkel komt door m = E/[(1/sqrt(1-(v²/c²)))c²] (afgeleid van E = (1/sqrt(1-(v²/c²)))(mc²) )
of is de totale massa van het voorwerp in beweging dan m = E/[(1/sqrt(1-(v²/c²)))c²] + de kinetische energie (Ek) ?

of is hier m = m0/sqrt(1-(v²/c²)) van toepassing?

Tom!

Legacy Member
tgc_9012 zei:
Als een voorwerp zich aan een bepaalde snelheid voortbeweegt zal zijn massa groter zijn. Nu mijn vraag is of dit enkel komt door m = E/[(1/sqrt(1-(v²/c²)))c²] (afgeleid van E = (1/sqrt(1-(v²/c²)))(mc²) )
of is de totale massa van het voorwerp in beweging dan m = E/[(1/sqrt(1-(v²/c²)))c²] + de kinetische energie (Ek) ?

of is hier m = m0/sqrt(1-(v²/c²)) van toepassing?
Het is overal diezelfde Lorentz-factor die erin voorkomt, namelijk 1/sqrt(1-v²/c²).
Waar jij op doelt, de grotere massa bij grotere snelheden, is makkelijk samen te vatten in die laatste formule die je geeft, deze voor de relativistische massa die de rustmassa (m0) "corrigeert" i.f.v. de snelheid. Deze formule is in principe altijd van toepassing in die zin dat relativistische effecten altijd aanwezig zijn - maar niet altijd "merkbaar" (maar dat is een kwestie van schaal).
Naar onze 'aardse' normen krijg je hier pas een wezenlijk verschil vanaf het moment dat je snelheid over de 10% van c gaat, maar die grenswaaarde is natuurlijk ook maar een richtlijn.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan