Archief - Relativiteit

Fighting Hobbit zei:

Ik zat daarstraks dus te lezen in mijn boek van Hawking (hamaai, klassieke mechanica is ook ni altijd simpel ) en ik dacht dus een beetje over protonen en neutronen en elektronen. Een neutron is zo ongeveer te vergelijken met een proton zonder lading, laten we dat stellen. Is er eigenlijk ook een soort elektron zonder lading?
Nog een vraagje, gewoon ter opfrissing van mijn geheugen, is de massa van een proton niet ongeveer gelijk aan die van een neutron en een electron opgeteld?

Klik om te vergroten...

jep, afhankelijk van hoe ge het bekijkt kunt ge zeggen dat het proton en neutron hetzelfde deeltje zijn. Je geeft dat deeltje een soort eigenschap(vergelijk het bvb met spin, in QM hebben ze zo een half dozijn van die eigenschappen) en het ene is dat deeltje met (als we de spin analogie doortrekken) spin up en andere spin down. Hun verschil in massa wordt daardoor veroorzaakt .
Dat verschil in massa is niet de massa van een elektron(of een geheel veelvoud ervan, iets dat ge op bepaalde semireligeiuze kwatschsites wel es durft zien).
About dat elektron zonder lading, denk ik niet dat ze al zoiets hebben gevonden,(als lepton deeltje), probleem is dat ze tegenwoordig zoveel elementaire deeltjes hebben(was in de jaren 60 dat het ineens mis begon te gaan, elke maand een nieuw ).

Uw 120° was toch nie bij een H2O mag ik hopen , daar is het immers iets van een 109°, weet ge ook waarom ze kloegen .

Ik zit int zesde en wij zijn nu bezig met beweging, dus snelheid, versnelling, valversnelling,... Ik vrees dat wij dit jaar geen relativiteit zullen zien aangezien ik ni denk da de leerkracht dat voldoende beheerst om uit te legge.
Een vraagje, het relativiteitsbeginsel, is dat gewoon het feit dat zowel ruimte als tijd relatief zijn (niet-absoluut), maar dat er een verband is tussen beiden waardoor waarnemingen toch de zelfde zijn (bv. twee waarnemers zien de verplaatsing van licht van punt A naar punt B, waarnemer één zal een andere afstand en tijd waarnemen als waarnemer twee en toch zal er een verhouding zijn tussen deze verschillen zodat de uiteindelijke lichtsnelheid die ze berekenen toch de zelfde is (meetfouten niet meegerekend)). Of begrijp ik het een beetje verkeerd?
De vraag in het kort is dus, wat is het relativiteitsbeginsel...

Klik om te vergroten...

Jep relativiteit slaat op het niet bestaan van een absolute tijdruimte.(je hebt bvb ook galieische relativiteit, dat ruimtetijd ala Newton ) Ruimte en tijd zijn altijd gekoppeld dus daar heeft het weinig mee te maken. Het is hoofdzakelijk dat er geen onderscheid in natuurwetten mag zijn voor verschillende waarnemers die in rust zijn(ie eenparig rechtlijnig bewegen). Dus het antwoord op je voorbeeld is ja. Persoon A ziet het licht bvb 2X afleggen in T, terwijl B hetzelfde licht X ziet afleggen in T/2(X en T is telkens in het stelsel van de waarnemer)--> beide zien dezelfde snelheid voor dat licht, nl c.
SR heeft geen absolute ruimtetijd, maar wel een absolute snelheidsruimte(gelinkt aan de lichtsnelheid), wa dus ook niet goe is. Ge hebt de ziekte van Newton gewoon overgenomen en een niveuake opgeschoven=> Algemene relativiteit, dan doet het er zelfs niet toe of je waarnemers versnellen(of een cirkelbeweging doen).

Samengevat komt het relativiteitsbeginsel(voor SR) heel simpel neer op: ge moogt niemand voortrekken. Communisme in de fysica: iedereen gelijk.

Shade

Inderdaad , we meten ook alles in relatie tot onze aarde ,
elke snelheid wordt gemeten ten opzichte van de waarnemer.
Wetenschappers meten de snelheid van een deeltje "waarschijnlijkheisgolf "
en komen tot de conclusie dat het 99.9% van C is , toz van de waarnemer .
Maar de waarnemer bevindt zich op Aarde in een baan rond de Zon ,
de zon in een baan rond de kern van onze melkweg en onze melkweg verwijderd zich ,met hoge snelheid van Andromeda .
Velen zijn nu geneigt om te concluderen dat ons deeltje "waarschijnlijkheisgolf " op een Planeet bij een andere waarnemer
in de Andromeda stelsel trager ,of sneller beweegt
Dit zou inderdaad zo zijn indien de Tijd absoluut zou zijn ,
Maar door de factor tijd in de berekening in te voegen zal de snelheidl C , voor de waarnemer in Andromeda , weer gelijk zijn .
Daar C constant is moet er een andere variabele zijn , de tijd dus .
De tijdsduur voor beide waarnemers is anders . ( volgens Einstein )

Leg je Hand voor een minuut op een gloeiende ovenplaat en het lijkt een uur
leg je hand voor een uur op een bloedmooie vrouw en het lijkt een minuut

Mijn planeetbespreking van Mercurius is af, ik heb het hele verhaal van Vulcanus en de rare baan gedaan, maar zou iemand eens willen checken of het zo goed geformuleerd is?

planeetbespreking zei:

• Deze planeet was ook verantwoordelijk voor het ontstaan van de Vulcanus mythe. Wetenschappers ontdekten dat door toepassing van de Newtoniaanse wetten telkens een baan berekenden die een minieme afwijking vertoond met de waarnemingen. Newton had ook gesteld dat alle lichamen in de ruimte zijn invloeden (in de vorm van zwaartekracht) op elkaar uitoefenden, de sterrenkundigen uit de 19e eeuw hadden besloten dat er dus nog een planeet voor Mercurius stond, die zo dicht bij de zon stond dat ze niet goed waarneembaar was. Deze planeet kreeg de naam Vulcanus.
• Lang heeft de denkbeeldige planeet Vulcanus niet bestaan, toen Albert Einstein in de vroege 20ste eeuw met zijn relativiteitstheorie (in dit geval. de algemene) op de proppen kwam, verklaarde hij de afwijking in de baan op een andere manier. De basis van zijn theorie was dat de zwaartekracht geen kracht is, maar een kromming in de ruimtetijd. Elk lichaam kromt de ruimtetijd, hoe groter de massa, hoe groter de kromming.Aangezien Mercurius zich zo dicht bij de zon bevindt, zal de kromming die de zon maakt zo’n grote invloed hebben op Mercurius, dat diens baan lichtjes afwijkt van de baan die ze volgens Newton zou moeten volgen.

Klik om te vergroten...

alvast bedankt

nice

Shade zei:

nice

Klik om te vergroten...

Danku, volledig zelf geformuleerd, nu weet ik ineens dat ik het echt tegoei begrijp...
ik had mij relativiteit toch iets zwaarder voorgesteld, maja, dees is natuurlijk maar het topje van de ijsberg.
Jaja, physics is fun (hebbe wij oit van de leerkracht fysica als screensaver moete instelle; nuja, tis natuurlijk ni slim om aan de screensaver te prutse als de projector opstaat . Wat is een extra uur fysica toch leuk...)

oh, wees gerust het is zwaarder , dat mercurius dingetje is Algemene relativiteit, in vergelijking daarmee is SR iets als tot 20 leren tellen.

Ok, ik heb dus nog een stukje in dat boek gelezen, ik heb dus enkele vragen...
De aarde beweegt in een rechte lijn door de 4D ruimte-tijd, maar omdat de zon die kromt gaan we in een gebogen baan rond de zon, of ervaren we dat toch zo. Nu, die baan is een elips (elyps? ovaal ), nu wilde ik vragen of dit dus betekend dat de zon dus eigelijk ook geen perfecte bol is, maar dus eerder eivormig?
De tweede vraag is: Stel, ik sta op de zon, maar dat is een grote vaste steen, dus ik kan er gewoon op staan als op de aarde, maar ze geeft nog altijd dezelfde eigenschappen als voorheen. Dus ze buigt de ruimte-tijd, is het dan gewoon volledige donker, aangezien al het licht afgebogen wordt?
Buigt de aarde de ruimte-tijd, zo nee, is dit omdat de aarde geen energie uitzend?

Tja, dat zijn gewoon allemaal dingen die mij logisch lijken, dus schiet me niet dood als het fout is...

elke massa buigt ruimte-tijd , hoe groter de massa hoe groter de buiging .

Vb van extreme buiging ,
een zwart gat , een ineengestorte ster (zon)
nu heb ik vragen rond zo'n singulariteit , zo'n supernova zijn massa neemt toch
niet toe bij de ontploffing , integendeel het stoot zelfs delen af .
Zelfde massa in kleine volume = extreme buiging ?

Sgt Slaughter zei:

elke massa buigt ruimte-tijd , hoe groter de massa hoe groter de buiging .

Vb van extreme buiging ,
een zwart gat , een ineengestorte ster (zon)
nu heb ik vragen rond zo'n singulariteit , zo'n supernova zijn massa neemt toch
niet toe bij de ontploffing , integendeel het stoot zelfs delen af .
Zelfde massa in kleine volume = extreme buiging ?

Klik om te vergroten...

Maar de energie neemt wel toe...

Fighting Hobbit zei:

Ok, ik heb dus nog een stukje in dat boek gelezen, ik heb dus enkele vragen...
De aarde beweegt in een rechte lijn door de 4D ruimte-tijd, maar omdat de zon die kromt gaan we in een gebogen baan rond de zon, of ervaren we dat toch zo. Nu, die baan is een elips (elyps? ovaal ), nu wilde ik vragen of dit dus betekend dat de zon dus eigelijk ook geen perfecte bol is, maar dus eerder eivormig?
De tweede vraag is: Stel, ik sta op de zon, maar dat is een grote vaste steen, dus ik kan er gewoon op staan als op de aarde, maar ze geeft nog altijd dezelfde eigenschappen als voorheen. Dus ze buigt de ruimte-tijd, is het dan gewoon volledige donker, aangezien al het licht afgebogen wordt?
Buigt de aarde de ruimte-tijd, zo nee, is dit omdat de aarde geen energie uitzend?

Tja, dat zijn gewoon allemaal dingen die mij logisch lijken, dus schiet me niet dood als het fout is...

Klik om te vergroten...

Als ik mij niet vergis beweegt de maan zich voort in het afgekromde gebied dat de aarde veroorzaakt.

tgc_9012 zei:

Als ik mij niet vergis beweegt de maan zich voort in het afgekromde gebied dat de aarde veroorzaakt.

Klik om te vergroten...

Ja, das waar ook, dom dat ik daar niet aan gedacht heb
Dus uiteindelijk kromt elk lichaam licht af, maar dan zo miniem dat dit bijna niet waarneembaar is?

jep.

daarnaast kunt ge die cirkel enkel hebben bij een niet draaiend object, vanaf dat ge begint te roteren wordt de ruimte niet zo schoon meer vervormt(btw ze zijn op het moment de data van een sonde, gravity probe B, aan het analyseren, binnen een jaar komen ze met de resultaten, die zouden moeten aantonen of AR juist is ivm het verwringen van ruimte als de massa roteert).
Daarnaast hebt ge een heel zonnestelsel en zowat alle materie van de melkweg die storingen gaan geven op uw cirkel. De storingen zijn weliswaar zeer klein(het elliptisch zijn van de baan van de aarde is zoiets als een cirkel die ge met uw passer trekt ).

Daarnaast zijn er nog een hele hoop zaken die ervoor zorgen dat het geen cirkel is, alles wat wordt ingevangen door een kracht zal een baan volgen die een kegelsnede is(hyperbool en parabool voor meteoren, ellipsen en cirkels voor alles wat hier blijft).

Shade

Fighting Hobbit zei:

Maar de energie neemt wel toe...

Klik om te vergroten...

Er bestaat zoiets als de wet van behoud van energie
Voor een toename van energie heb je een energiebron nodig .
Een supernova is een stervende ster , heeft net al zijn brandstof verbruikt .

Sgt Slaughter zei:

Er bestaat zoiets als de wet van behoud van energie
Voor een toename van energie heb je een energiebron nodig .
Een supernova is een stervende ster , heeft net al zijn brandstof verbruikt .

Klik om te vergroten...

Wij hebbe juist bij kosmologie dat een supernova een ontploffende ster is, mja, leerstof in het secundair heeft grote gaten...
ik veronderstel gewoon dat de massa van die ster zo groot wordt dat die opgeslokt wordt door haar eigen zwaartekracht, zo wordt dat toch altijd omschreven...
Ik had al het gewoel dat een supernova iets anders is...

Fighting Hobbit zei:

Wij hebbe juist bij kosmologie dat een supernova een ontploffende ster is, mja, leerstof in het secundair heeft grote gaten...
ik veronderstel gewoon dat de massa van die ster zo groot wordt dat die opgeslokt wordt door haar eigen zwaartekracht, zo wordt dat toch altijd omschreven...
Ik had al het gewoel dat een supernova iets anders is...

Klik om te vergroten...

kinda...

De massa van een ster wordt gedurende haar leven eigenlijk zelfs altijd kleiner(4 protonen weegt meer dan 1 He kern, en dan heb je ook alles dat met zonnevlammen de ruimte in wordt gestuurd).
Ge weet dat een zon onstaat door het ineenzakken van een grote gaswolk(planeten is de leftover die zich gaan samenpakken in rondvliegende keitjes)...de kracht die hier de oorzaak van is is de zwaartekracht.
Naarmate de gaswolk kleiner wordt wordt de druk erin groter en groter(ordinaire PV=nRT). Druk op zich is kracht per oppervlak(tot nu toe allemaal elementaire fysica) zodat ge kunt begrijpen dat op het moment dat die druk(kracht/opp) gelijk wordt aan de zwaartekracht de 2 krachten elkaar gaan opheffen en er dus geen netto kracht meer over is. Andersgezegd uw wolk verkleint niet meer.
Het enige wat ge nu nog moet weten is waar die druk vandaan komt. Wie/wat is de schuld hiervan. Moesten we kunnen zeggen dat de temperatuur constant blijft dan zouden we moeten concluderen dat de druk wordt geleverd door de botsende deeltjes, maar voor een ster is dat niet het geval de temperatuur gaat oplopen tot op een bepaald moment die temperatuur hoog genoeg is om een fusiereactie in de kern van de ster op gang te brengen. Hierbij wordt He gecreerd, maar ook licht(aka fotonen). Het molentje van Crookes klinkt waarschijnlijk wel bekend in de oren...wel we hebben nu een 2e bron gevonden die een drukkracht kan leveren: licht. Die kracht op dat molentje in een klaslokaal mag er wel niet al te fel uitzien, maar in een ster zelf is die enorm veel groter(hoe meer fotonen hoe groter de kracht, en er worden er gruwelijk veel gegenereerd) en is het de kracht die ervoor zorgt dat een ster niet verder in elkaar zakt. Nu zie je het al komen, geen fusie= geen fotonen. Dus als een ster alle H, die het kan omzetten, heeft omgezet in He, is het lolleke afgelopen en zal de zwaartekracht terug de enige kracht zijn=> de ster begint weer te krimpen tot de temperatuur opnieuw hhoog genoeg is om een volgende fusiereactie te starten. Hetzelfde liedje herhaalt zich een aantal keren(afhankelijk van de totale massa van de ster). Bij een ster met genoeg massa voor een supernova geraakt de ster zover dat ze bij haar laatste fusiecyclus ijzer gaat creeren. Wanneer het daarmee afgelopen is bestaat er geen fusiereactie meer die energie (= fotonen) kan opleveren en het hele boeltje klapt in elkaar. In de kern beginnen heel wat zotte dinge te gebeuren(e- worden in protonen geperst etc, quantummechanica gaat aan de slag om tegendruk te leveren, krijg je een neutronenster) maar voor de supernova komt het erop neer dat de buitenkant naar binnen valt en op de kern eigenlijk terugkaatst de ruimte in. Uiteindelijk blijft er dan enkel die kleine kern achter en afhankelijk van hoe zwaar die is blijft die tot in het oneindige verder instorten(zwart gat) of op een bepaald moment heb je een kwantummechanisch iets dat voor een tegendruk zorgt(degeneratiedruk van neutronen bij een neutronenster, in menselijke taal, neutronen zijn fermionen, en fermideeltjes willen dezelfde ruimte niet delen(pauliprincipe, gekend uit fysica/chemie ivm elektronen) dus ze mieten elk een klein beetje ruimte hebben. Dat zorgt voor een druk die de zwaartekracht tegenhoud en compenseert. Het enige wat een neutronenster verder nog doet is afkoelen.

Samengevat: de massa van uw ster wordt niet groter,maar er is gewoon niets meer dat weerwerk kan bieden aan de zwaartekracht van zoveel massa.
Dat is ook de reden waarom de aarde de aarde blijft en niet inploft tot een ministerretje, ze heeft in totaal te weinig massa om te starten, je hebt een minimum massa nodig zodat de totale zwaartekracht groot genoeg is om bvb coulombkracht te kunnen neutraliseren.

Shade en nu slaap...

4 H atomen vormen 1 He atoom fusie in de zon
1 He atoom weegt minder als 4 H atomen
Overschot aan massa wordt uitgestoten als Energie E=MC²
Een He atoom heeft minder massa maar neemt meer volume in,
2 elektronen in de K-schil en 2 in de L-schil zorgen daarvoor .
Daadoor neemt onze zon in volume toe , bekijk volgende animatie eens >>
life of a star

Maar dit is niet wat ik wou duidelijk maken , wat ik bedoelde met de
implosie van een supernova >
Zelfde massa in klein volume (ter grote van een basketbal)= zwart gat met grotere aantrekkingskracht )
Deze enorme toename in aantrekkingskracht past in geen enkele wiskundig model
de theorie van de graviton schiet hier tekort, net als ons bevattingsvermogen.

Sgt Slaughter zei:

4 H atomen vormen 1 He atoom fusie in de zon

Klik om te vergroten...

1 D kern en 1 T kern vormen 1 He kern + 1 neutron

Amai, chapeau aan shade, die heeft indertijd zijn les goed geleerd

Sgt Slaughter zei:

4 H atomen vormen 1 He atoom fusie in de zon
1 He atoom weegt minder als 4 H atomen
Overschot aan massa wordt uitgestoten als Energie E=MC²
Een He atoom heeft minder massa maar neemt meer volume in,
2 elektronen in de K-schil en 2 in de L-schil zorgen daarvoor .

Klik om te vergroten...

* Helium heeft maar 2 elektronen dus dat zou enkel uw 1s vullen(Kschil)
* De berekende atoomstraal voor He is kleiner dan die voor H, heeft te maken met de heoveelheid lading in de kern
* in het centrum van een ster heb je een plasma=> kernen en elektronen vormen aparte dingen.
Een betere uitleg voor dat uitzetten en krimpen

Maar dit is niet wat ik wou duidelijk maken , wat ik bedoelde met de
implosie van een supernova >
Zelfde massa in klein volume (ter grote van een basketbal)= zwart gat met grotere aantrekkingskracht )
Deze enorme toename in aantrekkingskracht past in geen enkele wiskundig model
de theorie van de graviton schiet hier tekort, net als ons bevattingsvermogen.

Klik om te vergroten...

hmm, waar zit die grotere aantrekkingskracht? Vervang de zon door een zwart gat met dezelfde massa en het enige wat in ons zonnestelsel verandert is dat het licht uitgaat. Een model bouwen voor een sterevolutie waarbij je altijd een zwart gat krijgt is niet moeilijk, gewoon een systeem waar gravitatie de enige kracht is en je deeltjes in rust starten. Schakel alle andere krachten uit(EM,...) dat zou je zelfs een zwart gat van een tennisbal kunnen maken.

shade

Tussen al deze zware breinbrekende materie,
eventjes tijd voor wat anti-materie:

Hoe ontstaan zwarte gaten?
























Door zwarte sokken te dragen