Wss da ge die nog ni gezien hebt, dees is speciale relativiteit, kheb da zelf nog maar juist gezien (voor kerstmis natuurlijk, nu examens...)
Het enige "nieuwe" wat ik eigenlijk gebruikt heb is:
E² = m²c^4 + p²c²
Dat is de formule voor de energie van een voorwerp, deeltje,....
Als ge deze formule gebruikt voor een object met snelheid nul, dus impuls nul geeft ze trouwens een bekende formule:
E = mc²
Wat ik verder nog gebruikt het is een Taylorontwikkeling voor Sqrt[1 + x]
Sqrt[ ] is trouwens gewoon een notatie voor ne vierkantswortel ze.
Taylorontwikkeling zult ge wss nog opt secundair zien als ge een wiskundige richting volgt. Da is een veel gebruikte manier om functies te benaderen en voor dees geval geeft die als resultaat:
Sqrt[1 + x] = 1 + x/2 - x²/8 + ...
Die formule geldt wel enkel voor kleine waarden van x!
In wa ik uitgewerkt heb in mijn vorige post heb ik dus Sqrt[1 + p²/(m²c²)] benadert met zo een Taylorontwikkeling.
Ik mocht da benadere omda in het geval van uwen auto de snelheid, en dus p²/(m²c²) héél klein is (met een kleine snelheid bedoel ik, klein tov de lichtsnelheid)
Dit geeft dus: Sqrt[1 + p²/(m²c²)] = 1 + p²/(2m²c²) - ...
In de laatste regel heik p = mv ingevuld om tot de meest gebruikte uitdrukking van de kinetische energie te komen.
Dat ik daarbij zet dat p = mv de klassieke impuls is, daarmee bedoel ik da in de specialerelativiteit de impuls nimeer gelijk is aan mv, maar voor kleine snelheden tov de lichtsnelheid is p = mv een zéér goede benadering voor deze relativistische impuls
Khoop dat het nu een beetje duidelijker is...