Interessante thread, zeker en vast, maar ik dach toch dat het vrij algemeen geweten was dat Einstein zelf ook niet met sluitende antwoorden kon komen voor verschijnselen op (sub)atomair gebied? Correct me if I'm wrong iemand maar mijn "overzicht" zoals ik het begrepen heb van de fysica is zoiets:
* "astronomische fysica": krachten en snelheden buiten ons dagelijks referentiekader: het gebied van Einstein en co., waar relativiteit vrij sluitend is. Massas in grootte orde van die van sterren en planeten, snelheden van pakweg 0,1-1 c.
* "dagelijkse fysica": normalere snelheden en krachten, wat we gebruiken als we op onze fiets stappen of een hangbrug bouwen. De effecten door Einstein beschreven gelden hier ook nog, maar zijn zo goed als verwaarloosbaar vanwege te klein. Het Newton gebied zeg maar.
* "(sub)atomaire fysica": vragen als: hebben fotonen (en ik dacht ook elektronen) massa of zijn het EM golven, en waarom gedragen ze zich soms als deeltjes en dan weer als golven leidde tot alle mogelijke quantum theoriën, waarvan sommige verrassend goed de lading leken te dekken.
Het probleem bij deze drie velden, of 2 voor de puristen, is dat naarmate men overgaat van het ene veld in het andere er ineens een hele nieuwe set wetten en regels gaan gelden en dat deze wetten elkaar uit lijken te sluiten. Hieruit zijn dan allerlei exotische theoriën tevoorschijn gekomen zoals (super)string theorie, M theorie, branes enz. die proberen een theoretische achtergrond te geven voor alles, van het astronomische tot het subatomaire.
Of heb ik dat verkeerd?
Sharku