MaximumOfBass
Legacy Member
Beste mede-9livers
Ik sta op dit moment een beetje met de rug tegen de muur en heb hulp of inzicht nodig van externen, of misschien zelfs ervaringsdeskundige.
Ik studeer (lees: sta ingeschreven) momenteel KMO-Management aan de KdG. Echter na het zoveelste jaar dat mijn examens niet goed waren heb ik dit afgelopen jaar van de school zelf een STOP-maatregel gekregen (kort samengevat: slaag 60% van uw ingeschreven studiepunten of je wordt voor een minimumperiode van drie jaar of volledig onthouden van de mogelijkheid om u her in te schrijven in dezelfde richting) en zoals het er nu naar uitziet zal ik tegen deze maatregel aanlopen met als gevolg dat ik mezelf niet meer zal mogen inschrijven volgend jaar.
Tijdens verschillende afgelopen examenperiodes heb ik al vaker gedacht dat studeren niets voor mij is. Ik kan de motivatie niet opbrengen om op een examen te gaan papegaaien wat een leerkracht wilt/verwacht, laat staan dat ik de motivatie heb om te studeren voor een examen (zelfs al vind ik sommige vakken (semi-)interessant). Verder ga ik niet naar lessen omdat ik liever ga werken, ik kan mezelf voor geen 2 minuten aandachtig houden in een les, enzoverder.
Ik besef ergens wel dat ik misschien iemand ben die liever met zijn handen werkt dan dat die achter een bureau moet zitten om een job uit te voeren of zich door boeken moet worstelen, dus misschien heb ik gewoon de verkeerde richting(en) gekozen in het verleden om nu op een punt te belanden dat ik met mijn rug tegen de muur sta en compleet niet meer weet wat te doen. (Opleidingshistoriek: ASO (eco-wis6) – TEW – KMO)
Voor velen zal hier misschien de stereotypische stem van een luie student zonder doorzettingsvermogen in klinken, maar ik weet dat het daar niet 100% aan ligt. Ja, inderdaad, als ik gewoon 4 jaar op mijn tanden had gebeten en thuis was blijven wonen in plaats van op kot te gaan had ik heel misschien TEW of KMO-management wel kunnen afronden, maar ik heb al sinds het middelbaar moeite om mij te kunnen motiveren voor school. Ik heb mij toen al zo vaak afgevraagd waarom dat ik ASO deed, al leek dit volgens mij ouders de beste keuze op dat moment (waar ik ze nooit niks voor verweten heb). Ik heb in het verleden al gesprekken gehad met studentenbegeleiding en psychologen om te zien wat de oorzaak zou zijn, maar dat heeft nooit niks opgeleverd.
Ik heb door de jaren heen zo’n haat opgebouwd voor alles wat met school te maken heeft dat het voor mij gewoon “op” is op dit moment. Daar waar ik op al mijn (studenten)werk plaatsen wel positieve dingen hoor over de prestaties die ik lever of de resultaten die ik behaal is dit op school compleet het tegenovergestelde. Dit is zo ver gegroeid dat ik op dit moment gewoon walg van het idee rond school alleen al, wat deze situatie op dit moment alleen maar moeilijker maakt.
Aan diegene die door de wall of text zijn geraakt, alvast bedankt.
Tl;dr: Ik ben school beu, ik weet niet maar wat te doen, wat zijn de mogelijkheden?
Ik sta op dit moment een beetje met de rug tegen de muur en heb hulp of inzicht nodig van externen, of misschien zelfs ervaringsdeskundige.
Ik studeer (lees: sta ingeschreven) momenteel KMO-Management aan de KdG. Echter na het zoveelste jaar dat mijn examens niet goed waren heb ik dit afgelopen jaar van de school zelf een STOP-maatregel gekregen (kort samengevat: slaag 60% van uw ingeschreven studiepunten of je wordt voor een minimumperiode van drie jaar of volledig onthouden van de mogelijkheid om u her in te schrijven in dezelfde richting) en zoals het er nu naar uitziet zal ik tegen deze maatregel aanlopen met als gevolg dat ik mezelf niet meer zal mogen inschrijven volgend jaar.
Tijdens verschillende afgelopen examenperiodes heb ik al vaker gedacht dat studeren niets voor mij is. Ik kan de motivatie niet opbrengen om op een examen te gaan papegaaien wat een leerkracht wilt/verwacht, laat staan dat ik de motivatie heb om te studeren voor een examen (zelfs al vind ik sommige vakken (semi-)interessant). Verder ga ik niet naar lessen omdat ik liever ga werken, ik kan mezelf voor geen 2 minuten aandachtig houden in een les, enzoverder.
Ik besef ergens wel dat ik misschien iemand ben die liever met zijn handen werkt dan dat die achter een bureau moet zitten om een job uit te voeren of zich door boeken moet worstelen, dus misschien heb ik gewoon de verkeerde richting(en) gekozen in het verleden om nu op een punt te belanden dat ik met mijn rug tegen de muur sta en compleet niet meer weet wat te doen. (Opleidingshistoriek: ASO (eco-wis6) – TEW – KMO)
Voor velen zal hier misschien de stereotypische stem van een luie student zonder doorzettingsvermogen in klinken, maar ik weet dat het daar niet 100% aan ligt. Ja, inderdaad, als ik gewoon 4 jaar op mijn tanden had gebeten en thuis was blijven wonen in plaats van op kot te gaan had ik heel misschien TEW of KMO-management wel kunnen afronden, maar ik heb al sinds het middelbaar moeite om mij te kunnen motiveren voor school. Ik heb mij toen al zo vaak afgevraagd waarom dat ik ASO deed, al leek dit volgens mij ouders de beste keuze op dat moment (waar ik ze nooit niks voor verweten heb). Ik heb in het verleden al gesprekken gehad met studentenbegeleiding en psychologen om te zien wat de oorzaak zou zijn, maar dat heeft nooit niks opgeleverd.
Ik heb door de jaren heen zo’n haat opgebouwd voor alles wat met school te maken heeft dat het voor mij gewoon “op” is op dit moment. Daar waar ik op al mijn (studenten)werk plaatsen wel positieve dingen hoor over de prestaties die ik lever of de resultaten die ik behaal is dit op school compleet het tegenovergestelde. Dit is zo ver gegroeid dat ik op dit moment gewoon walg van het idee rond school alleen al, wat deze situatie op dit moment alleen maar moeilijker maakt.
Aan diegene die door de wall of text zijn geraakt, alvast bedankt.
Tl;dr: Ik ben school beu, ik weet niet maar wat te doen, wat zijn de mogelijkheden?

Ik apprecieerde het studentenleven plots veel meer en tijdens de blok dacht ik regelmatig 'hier nu doorbijten of je mag terug naar een job zoeken die je niet graag doet'. Want in de sector waarin ik graag zou werken is een bachelor echt wel een min. requirement.
Nu heb ik een groep vrienden die allemaal naar de les gaan en studeren. Bij de examens zitten we dan paar uur voor het examen samen en helpen we elkaar met materie uit te klaren en elkaar mogelijke examenvragen te stellen. Dit heeft echt een grote impact op mijn examenresultaten!
