DafkeMega
Legacy Member
Mijn leven begint stilaan wat een puinhoop te worden en ik wil er dan ook serieus wat aan doen. 
Gezien de vele topics hier, met vaak intressante reacties wil ik hier ook mijn kort verhaaltje (als inleiding) posten en dan zien of jullie goede raad/advies hebben om mij verder te helpen en terug "op het goede pad te brengen".
Ik ben 22 jaar, ik heb geen rijbewijs, geen vast werk, dit jaar ook maar amper 3 dagen ofzo als interim gewerkt (uiteraard wel een uitkering van het RVA), ik woon nog thuis,...
Dat moet dus allemaal verandert worden. Ten eerste wil ik dus zo snel mogelijk men rijbewijs (dat is het minst van men zorgen, eens ik dat boekje ofzo te pakken krijg via via en er dan een keer fatsoenlijk aan begin en dat dan afleg te goei, dan haal ik dat wel). Dan wil ik nog alleen gaan wonen of met vrienden (met wat ik nu verdien en/of als ik wil gaan studeren, dan haal ik dat niet, maar dat zien we nog wel). En dan is er nog de studie...
Met de huidige situatie van enkele korte interimperiodes en mislukte sollicitaties ben ik dus aan 't denken of ik terug zou gaan studeren. (Hoge school, avondschool,...) Dit vooral om meer kansen te maken op de arbeidsmarkt, te doen wat ik graag zou willen doen (ook al ben ik daar nu nog niet echt uit), redelijk goed geld te verdienen, goed te leven... kortom wat iedereen wel wil denk ik.
Helaas is er ook nog het probleem, dat ik zoveel verschillende dingen heb gedaan, dat ik uiteindelijk niet meer zelf weet wat ik juist wil. Na mijn studies (middelbaar onderwijs) in Informaticabeheer had ik een veel te grote degout van het informatica (ondanks het feit dat ik iedere dag wel op men pc ook zat), dat ik besloot om psychologie te studeren. Het 1ste jaar Bachelor in de toegepaste psychologie was zo boeiend, maar tegelijk een flop: het studentenleven boeide me wel, ik "studeerde" wat me toen het meest intresseerde, maar ik studeerde vaak enkel voor de examens en tijdens het jaar zat ik meer te feesten of te gamen enzo... (het wilde studentenleven, lol). Toen dat afliep en ik (buiten mijn psychologische hoofdvakken) op de meeste vakken gebuisd was, besloot ik om Orthopedagogie te gaan studeren. Dit was in een modulesysteem, dat naar mijn mening meer bij mezelf paste. Ik zou meer gemotiveerd worden om te studeren (het moet wel in zo'n korte periodes) en de richting werd ook gepromoot om zijn praktische aspect (wat we in de richting psychologie ook minder hadden). Helaas was dat meer een rampjaar... Het niveau van de studie lag me iets te hoog (vooral de prestatiedruk, haast geen sociaal leven weer,...) en persoonlijk waren er ook een aantal problemen waardoor ik na de paasvakantie al stopte. Sindsdien stonden mijn gedachten niet meer naar het studeren, ik had er gewoonweg geen zin meer in...
Helaas! Na bijna 2 jaar ofzo "gewerkt" en gesolliciteerd te hebben (vooral IT-jobs, door mijn diploma's, werk eerder als arbeider), besef ik maar al te goed dat ik toch iets te naïef was en ondanks de vraag naar IT-mensen ik toch niet in dat profiel blijk te passen enzo... Met een hoger diploma zou ik toch een goede vaste job kunnen hebben, dat misschien echt bij me past.
Ik zit dus ook met vele twijfels. Zo oud ben ik nu ook weer niet
, maar met men 22 nog een hoge school binnenstappen als 1ste jaarsstudent weer? En dan weer niks verdienen? Nog steeds thuis moeten wonen? En als ik dan niet helemaal mijn best doe, nog steeds in hetzelfde schuitje zitten, na weer in mislukt jaar?
Zijn er niet zo'n dingens als een beroepskeuze test? Of mensen die in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten die dus wat ervaring hebben en mij raad kunnen geven wat ik het beste doe? Mijn intresses liggen zeer ruim (dat is misschien ook net het probleem): ik heb het verleden dus van informatica (waar ik nog steeds alle dagen mee bezig ben: eigen fora enzo..), mensen met hun problemen en gedragingen intresseren mij ook nog steeds erg (psychologische) en daarnaast durf ik ook zeggen dat ik enorm graag en goed kan koken dus ook dat intresseert me heel erg (maar ik zie me dan weer niet echt als chefkok later, dat hou ik eerder als passie en hobby). Mijn toekomstige studies hoeven ook niet echt met informatica of psychologie te maken te hebben: al was het vastgoedmakkelaar ofzo... Zolang het maar goed verdient
(zie je?! Ik weet echt nie wat ik wil he
). Maar goed, ik blijf ernstig... Laat de reacties nu maar komen... Hogeschool, avondschool,... alle ervaringen of raad zijn welkom!
Alvast bedankt!

Gezien de vele topics hier, met vaak intressante reacties wil ik hier ook mijn kort verhaaltje (als inleiding) posten en dan zien of jullie goede raad/advies hebben om mij verder te helpen en terug "op het goede pad te brengen".
Ik ben 22 jaar, ik heb geen rijbewijs, geen vast werk, dit jaar ook maar amper 3 dagen ofzo als interim gewerkt (uiteraard wel een uitkering van het RVA), ik woon nog thuis,...
Dat moet dus allemaal verandert worden. Ten eerste wil ik dus zo snel mogelijk men rijbewijs (dat is het minst van men zorgen, eens ik dat boekje ofzo te pakken krijg via via en er dan een keer fatsoenlijk aan begin en dat dan afleg te goei, dan haal ik dat wel). Dan wil ik nog alleen gaan wonen of met vrienden (met wat ik nu verdien en/of als ik wil gaan studeren, dan haal ik dat niet, maar dat zien we nog wel). En dan is er nog de studie...
Met de huidige situatie van enkele korte interimperiodes en mislukte sollicitaties ben ik dus aan 't denken of ik terug zou gaan studeren. (Hoge school, avondschool,...) Dit vooral om meer kansen te maken op de arbeidsmarkt, te doen wat ik graag zou willen doen (ook al ben ik daar nu nog niet echt uit), redelijk goed geld te verdienen, goed te leven... kortom wat iedereen wel wil denk ik.
Helaas is er ook nog het probleem, dat ik zoveel verschillende dingen heb gedaan, dat ik uiteindelijk niet meer zelf weet wat ik juist wil. Na mijn studies (middelbaar onderwijs) in Informaticabeheer had ik een veel te grote degout van het informatica (ondanks het feit dat ik iedere dag wel op men pc ook zat), dat ik besloot om psychologie te studeren. Het 1ste jaar Bachelor in de toegepaste psychologie was zo boeiend, maar tegelijk een flop: het studentenleven boeide me wel, ik "studeerde" wat me toen het meest intresseerde, maar ik studeerde vaak enkel voor de examens en tijdens het jaar zat ik meer te feesten of te gamen enzo... (het wilde studentenleven, lol). Toen dat afliep en ik (buiten mijn psychologische hoofdvakken) op de meeste vakken gebuisd was, besloot ik om Orthopedagogie te gaan studeren. Dit was in een modulesysteem, dat naar mijn mening meer bij mezelf paste. Ik zou meer gemotiveerd worden om te studeren (het moet wel in zo'n korte periodes) en de richting werd ook gepromoot om zijn praktische aspect (wat we in de richting psychologie ook minder hadden). Helaas was dat meer een rampjaar... Het niveau van de studie lag me iets te hoog (vooral de prestatiedruk, haast geen sociaal leven weer,...) en persoonlijk waren er ook een aantal problemen waardoor ik na de paasvakantie al stopte. Sindsdien stonden mijn gedachten niet meer naar het studeren, ik had er gewoonweg geen zin meer in...
Helaas! Na bijna 2 jaar ofzo "gewerkt" en gesolliciteerd te hebben (vooral IT-jobs, door mijn diploma's, werk eerder als arbeider), besef ik maar al te goed dat ik toch iets te naïef was en ondanks de vraag naar IT-mensen ik toch niet in dat profiel blijk te passen enzo... Met een hoger diploma zou ik toch een goede vaste job kunnen hebben, dat misschien echt bij me past.
Ik zit dus ook met vele twijfels. Zo oud ben ik nu ook weer niet
, maar met men 22 nog een hoge school binnenstappen als 1ste jaarsstudent weer? En dan weer niks verdienen? Nog steeds thuis moeten wonen? En als ik dan niet helemaal mijn best doe, nog steeds in hetzelfde schuitje zitten, na weer in mislukt jaar?Zijn er niet zo'n dingens als een beroepskeuze test? Of mensen die in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten die dus wat ervaring hebben en mij raad kunnen geven wat ik het beste doe? Mijn intresses liggen zeer ruim (dat is misschien ook net het probleem): ik heb het verleden dus van informatica (waar ik nog steeds alle dagen mee bezig ben: eigen fora enzo..), mensen met hun problemen en gedragingen intresseren mij ook nog steeds erg (psychologische) en daarnaast durf ik ook zeggen dat ik enorm graag en goed kan koken dus ook dat intresseert me heel erg (maar ik zie me dan weer niet echt als chefkok later, dat hou ik eerder als passie en hobby). Mijn toekomstige studies hoeven ook niet echt met informatica of psychologie te maken te hebben: al was het vastgoedmakkelaar ofzo... Zolang het maar goed verdient
(zie je?! Ik weet echt nie wat ik wil he
). Maar goed, ik blijf ernstig... Laat de reacties nu maar komen... Hogeschool, avondschool,... alle ervaringen of raad zijn welkom!Alvast bedankt!




