Xcd
Legacy Member
Na vijf jaar is het dan zo ver. Op de mijn thesis na, is mijn masterdiploma zo goed als binnen. Helaas met minder extatische gevoelens dan ik verhoopt had. Ik ben maar matig enthousiast gezien mijn ietwat tegenvallende stage tijdens het laatste jaar. Ik weet dat er nog andere wegen te bewandelen zijn binnen mijn beroepssector (HR), maar wanneer ik vacatures bekijk, moet ik vaststellen dat deze mij eerder afstoten dan aantrekken.
Zoals ik het zie, kan ik twee kanten uit. Ten eerste kan ik mijzelf in de arbeidsmarkt gooien en hopen dat het werk na verloop van tijd beter meevalt dan gehoopt, met het reële risico dat dit niet zo is en ik uiteindelijk voor de rest van mijn dagen vastzit in een sector waar ik mij nooit echt thuis in gevoeld heb.
Ten tweede kan ik verder studeren. Er is 1 master-na-master die er echt uitspringt voor mij, en dat is toegepaste informatica (UGent). Informatica heeft mij altijd al geïnteresseerd, maar ik was wiskundig niet sterk genoeg om hier een masteropleiding voor te volgen. Doen dan, zou je dan zeggen, maar dit vind ik een ongelofelijk sprong in het onbekende. Is die opleiding wel voldoende sterk om zonder voorkennis ict-werk op universitair niveau mee te doen? Ga ik er nota bene werk mee in de ict vinden? Ik veronderstel immers dat mensen die een volwaardige master (of zelf bachelor) in informatica sowieso de voorkeur krijgen. En ten slotte, mijn grootste vrees, is er nog een weg terug als ik er geen werk in de ict mee vind? Ik kan mij voorstellen dat werkgevers binnen de HR zich vragen stellen bij zo’n overgang van sector en (terecht) twijfels bij mijn motivatie hebben.
Ik zit dus met een ongelofelijk dilemma en zou graag eens andere meningen horen, eventueel van mensen die zelf zo’n master-na-master gevolgd hebben en ervaringen willen delen…
Zoals ik het zie, kan ik twee kanten uit. Ten eerste kan ik mijzelf in de arbeidsmarkt gooien en hopen dat het werk na verloop van tijd beter meevalt dan gehoopt, met het reële risico dat dit niet zo is en ik uiteindelijk voor de rest van mijn dagen vastzit in een sector waar ik mij nooit echt thuis in gevoeld heb.
Ten tweede kan ik verder studeren. Er is 1 master-na-master die er echt uitspringt voor mij, en dat is toegepaste informatica (UGent). Informatica heeft mij altijd al geïnteresseerd, maar ik was wiskundig niet sterk genoeg om hier een masteropleiding voor te volgen. Doen dan, zou je dan zeggen, maar dit vind ik een ongelofelijk sprong in het onbekende. Is die opleiding wel voldoende sterk om zonder voorkennis ict-werk op universitair niveau mee te doen? Ga ik er nota bene werk mee in de ict vinden? Ik veronderstel immers dat mensen die een volwaardige master (of zelf bachelor) in informatica sowieso de voorkeur krijgen. En ten slotte, mijn grootste vrees, is er nog een weg terug als ik er geen werk in de ict mee vind? Ik kan mij voorstellen dat werkgevers binnen de HR zich vragen stellen bij zo’n overgang van sector en (terecht) twijfels bij mijn motivatie hebben.
Ik zit dus met een ongelofelijk dilemma en zou graag eens andere meningen horen, eventueel van mensen die zelf zo’n master-na-master gevolgd hebben en ervaringen willen delen…
.
Excuseer dan 
