Archief - Verder studeren & samenwonen met je vriendin

Goeiedag allemaal,

Zoals de titel al doet vermoeden zit ik met enkele vragen over hoe haalbaar het is samen te wonen met je vriendin terwijl je nog studeert.

Laat ik eerst even kort de situatie waarin ik zit schetsen.
Dit academiejaar is voor mij en mijn vriendin ons laatste, we zitten beide in dezelfde klas in dezelfde richting.
We volgen de professionele bachelor in het onderwijs: secundair onderwijs: lichamelijke opvoeding en bewegingsrecreatie.
Momenteel wonen wij allebei nog bij onze ouders, maar we zijn wel continu samen. Oftewel blijft zij bij mijn ouders thuis slapen oftewel ik bij haar.
We zijn nog niet zo heel lang samen (een jaartje en een half) maar het is wel een serieuze relatie en we willen onze toekomst samen opbouwen.

In principe zouden we zonder problemen na ons afstuderen een jaartje kunnen werken en wat geld samen sparen en dan eventueel kijken om met de hulp van de ouders iets kleins te kopen om samen te wonen en samen te verbouwen.

Leuk plan maar ik zit echter nog met een grote twijfel, ik speel al heel lang met het idee industriële wetenschappen te studeren.
Dit is echter niet echt voor de hand liggend gezien ik 0 vrijstellingen zal hebben vanuit mijn huidige richting.
M.a.w. ik zou dus gewoon de volledige studie van minstens 4 jaar (heb al horen waaien dat het 5 jaar wordt) van nul beginnen.

Voor je denkt dat dit voor een bachelor lichamelijke opvoeding misschien te hoog gegrepen is wil ik misschien kort even mijn schoolcarrière uit de doeken doen.
De eerste graad in het secundair onderwijs deed ik moderne wetenschappen. In het eerste jaar ging dat goed (altijd rond de 70% voor alles), in het tweede jaar begon ik wat te puberen en wat minder mijn best te doen waardoor mijn punten zakten tot soms onder de 60%. Ik kreeg wel nog een A- attest maar ik moest veranderen van school door problemen met mijn toenmalige jeugdcoördinator en ging naar een andere school in de TSO richting handel. Hier opnieuw had ik in het eerste jaar (van de tweede graad dus) altijd redelijk goede punten, ook weer telkens rond 70%, in het tweede jaar bleven mijn punten ook wel goed behalve voor mijn hoofdvak bedrijfseconomie. Dit vak interesseerde me echt bitter weinig en ik had dit vak 6 uren per week.

In mijn vrije tijd ben ik altijd sportief geweest en ik wou eigenlijk al van in het eerste middelbaar keuze sport doen om later naar sportwetenschappen te gaan.
Na lang argumenteren met mijn ouders kon ik ze ervan overtuigen om naar de TSO richting lichamelijke opvoeding en sport over te stappen.
Deze overstap was een succes, theoretisch was dit een misschien een gemakkelijke richting maar we hadden iets van een 15 uren sport in de week en de sfeer in de klasgroep en met de leerkrachten zat heel goed.

Ik kreeg dus in heel mijn secundaire schoolcarrière maar weinig wiskunde (5 uren in mijn 2de jaar handel), maar had hier wel altijd goede punten voor. Ik ben me dus bewust dat ik me moet bijscholen in wiskunde om de richting industriële wetenschappen aan te kunnen. Hiervoor heb ik al de wiskunde boeken van de 3de graad We-Wi 6uur mogen lenen van een kennis en ik ben ook van plan een 15 tal uurtjes bijles te nemen in de loop van dit academiejaar.

Ondertussen heb ik wel een goede studiemethode voor mezelf in het hoger onderwijs, ik ben meestal nogal snel met alles weg, het komt er gewoon op neer dat als ik mijn zaken op orde houd ik geen noemenswaardige problemen heb op vlak van studeren, in mijn huidige richting althans.

Nu zou dit alles geen probleem zijn als ik geen twee jaar had verloren na het secundair onderwijs. Ik starte eerst met de richting grafische en digitale media, omdat het me wel wat leek artistiek bezig te zijn op de computer, maar jammer genoeg was de richting voor mij een tegenvaller.
Daarna ging ik een jaartje in de bouw werken met mijn vader (zelfstandige aannemer), ik ging al vaak mee om wat bij te verdienen toen ik nog naar school ging, maar zag het niet zitten dit voor de rest van mijn leven te doen dus begon ik aan mijn huidige richting.

En dan nu mijn probleem, is het eigenlijk wel financieel haalbaar om met je werkende vriendin samen te wonen in een goedkope studio terwijl jij een voltijdse studie aangaat?
Ik zou met mijn diploma wel wat zelfstandig kunnen bijverdienen als groepslesgever in een fitness, zwemleraar of met tal van andere mogelijkheden als jobstudent.
(350 euro in de maand moet haalbaar zijn)
Mijn vriendin zou met wat geluk een vast inkomen tussen de 1200 - 1300 euro kunnen versieren.

Is het dan eigenlijk wel voordelig om deze vier jaren op te offeren, ik bedoel als je met twee na een aantal jaren werken in het onderwijs elk 1500 euro kunt verdienen kan je wel comfortabel leven me dunkt. Ik zal niet met de laatste nieuwe Mercedes voor de deur staan maar dat boeit me eigenlijk vrij weinig als je je indenkt hoeveel vakantie je als leerkracht hebt (waarin je trouwens ook weer zelfstandig wat kan bijverdienen).
Of bijt ik liever vier jaren op mijn tanden om daarna veel gemakkelijker aan een job te kunnen geraken en ook de mogelijkheid om op veel meer plaatsen te kunnen werken spreekt me erg aan.
En als ik dan wat ouder wordt en ik het wat rustiger aan wil doen kan ik nog altijd in het onderwijs stappen, mag ik door de combinatie van beide diploma's vakken als wiskunde, natuurwetenschappen, en ook praktijkvakken onderwijzen.

Dit is natuurlijk een heel persoonlijke keuze maar ik hoop reacties te lezen van mensen die min of meer in hetzelfde schuitje zitten of hebben gezeten en hun inzicht in deze.
Hoe hebben jullie het probleem van alleen wonen + studeren kunnen overbruggen, of het probleem dat je partner al geld binnenbrengt en jij niet,...

Alvast bedankt voor de mensen die de moeite nemen om me te proberen helpen!

Ik ben er niet in thuis, maar ik weet één ding: onderwijs is een onzekere sector. Als uw vriendin een vaste baan had, met 100% werkzekerheid is er geen probleem. Ik zit in dezelfde situatie, dus ik kan getuigen dat het mogelijk is.

ALS ge het doet: weet dan dat ge uiteraard al eens discussies gaat krijgen over geld. Uw vriendin gaat zich moeten voorbereiden op 4 jaar geen foliekes meer, ge gaat spaarzaam moeten zijn bij boodschappen doen, op water/energie,.... Besef dat voor ge eraan begint. Praat erover met uw twee, wijs haar ook op de gevolgen want die zijn het zwaarst voor haar.
Persoonlijk 'overbrug' ik het verschil door in natura "bij te dragen". Ik ben zo wat de huisman, terwijl zij werkt (de omgekeerde wereld dus). Dat werkt voor ons ; en voor mij (vergt wel wat planning hier en daar, maar het werkt).

En als ge dan eens in een (financiële) discussie zit, onthou dat het een tijdelijk probleem is. Over x-aantal jaar hebt ge twee inkomens (het uwe misschien meer dan aanvankelijk het geval zou zijn, dankzij uw extra diploma).

Je hebt in geval van tegenslag geen geld om op terug te vallen, blijf nog een jaar thuiswonen.

Onderwijs is inderdaad een onzekere sector, vandaar dat ik echt wel nog dat extra diploma zou willen.
Maar dus als het lukt dat mijn vriendin een vast inkomen heeft (kan ook buiten het onderwijs), moet het lukken volgens jou.

Zo wat extra doen in huis omdat zij gaat werken zou ik ook zeker zien zitten.
Maar wat bedoel je precies met 4 jaar geen foliekes meer?
Hoe regelen jullie trouwens jullie vervoer, nemen jullie het openbaar vervoer of delen jullie een autootje ofzo?
En kunnen jullie bijvoorbeeld nog eens een uitstapje doen af en toe samen of is dat dan te moeilijk?

Bedankt alleszins voor uw antwoord

Met foliekes bedoel ik dat als zij zin heeft om in één en dezelfde maand én nieuwe schoenen, én nieuwe kleren én een nieuwe sacoche te gaan kopen, dat soms niet kan. Of dat ze zich niet eens kan uitleven in de solden omdat die maand nogal dure rekeningen in de bus zijn gevallen. En dat steekt vrouwen nogal eens tegen. ;-)

In ons geval gaat het, maar ik dien te nuanceren: zij heeft een mooi inkomen, maar ook een bedrijfswagen met tankkaart. Daarnaast heeft ze geen 9-to-5-job, maar draait ze veel uren (niet zo zeer uit noodzaak, maar omdat ze bij een big four werkt) en heeft een aantal nettovergoedingen bovenop haar brutoloon.
Waar mogelijk gebruiken we/gebruik ik haar auto, eventueel leen ik de auto van mijn ouders.

Uitstapjes gaan, maar zijn afhankelijk van maand tot maand. Er zijn dure maanden tussen met veel verjaardagen bijvoorbeeld, dan zou het niet slim zijn om uit te gaan eten. Als we dan eens een uitstap doen is het meestal ook met de wagen (dagje zee bijvoorbeeld, want ze rijdt "voor niks"). Citytrips zitten er niet in, want dan zijt ge al rap 500 euro kwijt, maar concerten of voorstellingen zijn geen probleem.

Daarnaast hebben wij het geluk dat ik een redelijk gevulde spaarrekening had die ik kon aanspreken om de grote aankopen à la meubels en wasmachine te doen, om verf te kopen, om rolgordijnen te kopen,... . Dus tenzij dat jullie ook een spaarpot hebben, kunt ge inderdaad best nog even bij de ouders blijven zitten. Met dat samenwonen gaan echt veel kosten gemoeid, meer dan ge denkt.


Ik bedoel maar, ge kunt perfect van één loon leven (mits werkzekerheid), maar ge moet bij elke uitgave even nadenken of dat op dat moment in de maand wel mogelijk is + ge moet ergens al een spaarpot hebben om op terug te vallen, zoals hierboven aangegeven.

hebben ik en mijn vriendin 2 jaar gedaan. Sinds 1 september (vandaag dus) werkt ze zelf.

De ouders dragen in ons geval ook wel 500€ pm bij dus dat verzacht de wonde een beetje. Maar je moet vooral de discussie vooraf aangaan en daarna consequent zijn. Ik heb bv altijd gezegd dat ik de kosten van het leven (eten en onderdak dus) ik ging dragen (+ die 500€ dan) en dat ik daar ook nooit moelijk over ging doen. En dat is tot op heden ook altijd gebeurd.

Vermijd gewoon dat je die discussie later hebt. Want in het heetst van de strijd is het rap gezegd: "jamaar, ik betaal het hier wel allemaal he!".

Btw, starten in het onderwijs is geen vetpot (1500€ netto) en is ook redelijk krap om met 2 personen rond te komen in mijn ervaring.

damocles zei:

hebben ik en mijn vriendin 2 jaar gedaan. Sinds 1 september (vandaag dus) werkt ze zelf.

De ouders dragen in ons geval ook wel 500€ pm bij dus dat verzacht de wonde een beetje. Maar je moet vooral de discussie vooraf aangaan en daarna consequent zijn. Ik heb bv altijd gezegd dat ik de kosten van het leven (eten en onderdak dus) ik ging dragen (+ die 500€ dan) en dat ik daar ook nooit moelijk over ging doen. En dat is tot op heden ook altijd gebeurd.

Vermijd gewoon dat je die discussie later hebt. Want in het heetst van de strijd is het rap gezegd: "jamaar, ik betaal het hier wel allemaal he!".

Btw, starten in het onderwijs is geen vetpot (1500€ netto) en is ook redelijk krap om met 2 personen rond te komen in mijn ervaring.

Klik om te vergroten...

Hm wel tof dat je ouders je hierin een beetje steunen.
Ik denk dat dit misschien wel ook nog zou moeten lukken met mijn ouders, alhoewel ik eerder denk dat ze liever hebben dat ik nog wat thuis blijf en wat geld spaar.

Maar de thuissituatie van mijn vriendin is wat minder evident vandaar dat zij ook vooral zou willen samenwonen dus het verwijt "ik betaal hier wel alles" zou ik niet rap krijgen.