Xcd
Legacy Member
Waar te beginnen...
Ik ben 3e lic. student bedrijfspsychologie en heb nu zo'n 5 jaar universitaire studies achter de rug. Dit jaar studeer ik af als alles goed gaat. Meestal hoor je dat de eerste jaren aan de unief even doorbijten zijn, en dat het in de licenties pas echt interessant wordt. Wel, ik ben echter de omgekeerde mening aangedaan. De eerste 3 jaar vond ik behoorlijk interessant, wegens de variatie in vakken en de algemenere kennis die ik er op deed.
Sinds begin vorig jaar tot nu heeft mijn interesse eigenlijk een dieptepunt bereikt. Daarbij komt een stage van 32 weken, waar ik mij absoluut niet in kan vinden (ik doe het werk wel goed, maar ik zie mij dit onmogelijk gans mijn leven doen) en een thesisonderwerp dat ik onnoemelijk saai vind.
Daarbij komt dan nog, dat ik vindt dat ik nauwelijks iets van mijn kennis kan gebruiken op de werkvloer.
Het kost mij op dit moment dan ook enorm veel moeite om mijn jaar af te werken wegens totaal gebrek aan motivatie.
Ook het feit dat ik qua persoonlijkheid afwijk van de meeste andere mensen in mijn sector doet er weinig goeds aan. Ik ben mondeling niet even sterk als de meeste anderen, minder extravert en ook qua hobby's wijken mijn interesses af (psychologen met interesse in computers en games zijn dungezaaid).
Al bij al heb ik het gevoel dat ik niet echt op mijn plaats zit.
Een conclusie die ik zelf nogal pijnlijk vindt na een investering van 5 jaar (niet alleen door mij, maar ook door mijn ouders).
Het zou sowieso belachelijk zijn mijn opleiding nu niet af te maken, maar de vraag ik natuurlijk welke kant ik hierna met mijn leven uitga.
Ik heb onnoemelijk veel spijt dat ik niet meer tijd besteed heb aan het maken van een weloverwogen studiekeuze, maar daar heb ik nu niets meer aan.
Ga ik hierna toch werken in mijn sector (dus op een personeelsdienst van een bedrijf of in een selectiekantoor of iets dergelijks) met het reëel risico op een grote afkeer van mijn werk voor de rest van mijn leven of start ik aan een geheel nieuwe opleiding (van waarschijnlijk weer 4-5 jaar), met het risico op een serieus gezichtsverlies als ik nog steeds mijn draai niet kan vinden?
Ik heb wel enkele andere opleidingen voor ogen die mij aanspreken, maar echt zeker ben ik (nog) niet.
Het leek mij nuttig toch eens te peilen of er mensen zijn met gelijkaardige situaties, die eventueel hun mening willen delen...
Ik ben 3e lic. student bedrijfspsychologie en heb nu zo'n 5 jaar universitaire studies achter de rug. Dit jaar studeer ik af als alles goed gaat. Meestal hoor je dat de eerste jaren aan de unief even doorbijten zijn, en dat het in de licenties pas echt interessant wordt. Wel, ik ben echter de omgekeerde mening aangedaan. De eerste 3 jaar vond ik behoorlijk interessant, wegens de variatie in vakken en de algemenere kennis die ik er op deed.
Sinds begin vorig jaar tot nu heeft mijn interesse eigenlijk een dieptepunt bereikt. Daarbij komt een stage van 32 weken, waar ik mij absoluut niet in kan vinden (ik doe het werk wel goed, maar ik zie mij dit onmogelijk gans mijn leven doen) en een thesisonderwerp dat ik onnoemelijk saai vind.
Daarbij komt dan nog, dat ik vindt dat ik nauwelijks iets van mijn kennis kan gebruiken op de werkvloer.
Het kost mij op dit moment dan ook enorm veel moeite om mijn jaar af te werken wegens totaal gebrek aan motivatie.
Ook het feit dat ik qua persoonlijkheid afwijk van de meeste andere mensen in mijn sector doet er weinig goeds aan. Ik ben mondeling niet even sterk als de meeste anderen, minder extravert en ook qua hobby's wijken mijn interesses af (psychologen met interesse in computers en games zijn dungezaaid).
Al bij al heb ik het gevoel dat ik niet echt op mijn plaats zit.
Een conclusie die ik zelf nogal pijnlijk vindt na een investering van 5 jaar (niet alleen door mij, maar ook door mijn ouders).
Het zou sowieso belachelijk zijn mijn opleiding nu niet af te maken, maar de vraag ik natuurlijk welke kant ik hierna met mijn leven uitga.
Ik heb onnoemelijk veel spijt dat ik niet meer tijd besteed heb aan het maken van een weloverwogen studiekeuze, maar daar heb ik nu niets meer aan.
Ga ik hierna toch werken in mijn sector (dus op een personeelsdienst van een bedrijf of in een selectiekantoor of iets dergelijks) met het reëel risico op een grote afkeer van mijn werk voor de rest van mijn leven of start ik aan een geheel nieuwe opleiding (van waarschijnlijk weer 4-5 jaar), met het risico op een serieus gezichtsverlies als ik nog steeds mijn draai niet kan vinden?
Ik heb wel enkele andere opleidingen voor ogen die mij aanspreken, maar echt zeker ben ik (nog) niet.
Het leek mij nuttig toch eens te peilen of er mensen zijn met gelijkaardige situaties, die eventueel hun mening willen delen...
