Beste
Zelf ben ik afgestudeerd als FBT'er en ik kan zeggen dat ik helemaal geen spijt heb van mijn studiekeuze, integendeel zelfs.
Als je verder wil studeren, vind ik biomedisch als de meest evidente keuze. Maar je kan natuurlijk ook voor ingenieur gaan.
Kwa werkmogelijkheid is er voldoende aanbod, zowel in de privé als aan de universiteiten als je voor research gaat. Ik moet er wel bij vermelden om binnen te geraken bij een universiteit, de selecties vrij zwaar zij. Je wordt vaak zowel op theoretisch als praktisch vlak uitgebreid ondervraagd. In de privé zijn ze daarin al wat soepeler. Daarnaast kan je ook werken in een medische labo voor bloedanalyse, maar dat raad ik af tenzij je nergens aan werk geraakt want dat is meer een MLT richting. Kwaliteitscontrole in fabrieken behoren ook tot de mogelijkheid. De uiteindelijke keuze hangt af waar uw interesse ligt. Ligt uw interesse in chemie dan is het logisch dan je in de chemische sector gaat zoeken.
Om terug te komen op uw opmerking van routine, kan ik enkel zeggen dat alle jobs uit routine bestaan. U geeft het voorbeeld van stalen ophalen en analyseren. Deze voorbeeld opzich is ook al routine, want je zal dat steeds opnieuw en opnieuw moeten uitvoeren. Wat de routine een beetje kan doorbreken zijn de variaties die je krijgt op je werk. Zelf werk ik aan de unief voor kankeronderzoek. Ik zal enkele technieken aanhalen die ik toepast: weefselkweek, FACS, RNA/DNA extractie, (q)RT-PCR, western blot, ELISA,... En binnenkort zal ik ook operatieve ingrepen moeten uitvoeren op muizen. Dus van routine is er helemaal geen sprake.
Ook je denkbeeld van "de handen van de universiteit" is ook niet correct. Als je aan de universiteit zit word je verondersteld kritisch te zijn en met mogelijk suggesties naar voren te komen. Vaak is het onvoldoende enkel de taken uit te voeren van wat je gevraagd wordt. Als je zo gaat werken ga je gewoon niet geraken in de research. In mijn geval is het vooral veel literatuurstudie, zelf planning maken, statistiek uitvoeren en ze dan presenteren bij de vergadering. Dus uw beeld van laborant klopt niet met de werkelijkheid. Ik moet er wel bij vermelden dat de aangehaalde voorbeelden geldt voor research aan het unief. Wat de situatie in de privé is kan ik u helaas niet vertellen, maar ik denk dat het niet veel zal schelen, waarschijnlijk een beetje minder flexibilitiet omdat het vooral om geld draait.
Hopelijk ben je wat wijzer met deze uitleg.
ff offtopic: waar studeer je? Bij St-Lievens of Erasmus, of nog ergens anders? Ik ben zelf van St-Lievens.