Archief - Weet het voor de moment niet meer

Hoi,

Momenteel volg ik een "opleiding" in het buitengewoon onderwijs, nadat ik mijn eerste jaar in het middelbaar onderwijs heb verkloot door altijd afwezig te zijn. Feitelijk weet ik niet of ik slim genoeg ben voor het normaal secundair onderwijs maar ik weet wel dat mijn afwezigheden ervoor zorgde dat ik niet mee kan volgen. Reden van mijn afwezigheden was dat ik niet echt tegen de kritiek / het plagen van mijn mede leerlingen kon, ik was dan ook hyper gevoelig voor zo een soort zaken. Ik heb namelijk een zijspoor van autisme maar ondanks de gevoeligheid en een licht gebrek aan spraakvermogen (ik stotter af en toe) heb ik er weinig last van. De gevoeligheid is er zo goed als uit, en ik kan met de problemen die ik heb omgaan.

Enfin, na een half jaar in het eerste jaar beroeps hebben gezeten hebben ze mij buitengegooid omdat ik "te dom" was. Heb een test moeten doen van het CLB en die stuurde mij direct naar het buitengewoon onderwijs. Ben nooit een school manneken geweest en de lessen die ik kreeg namen mij helemaal de motivatie weg omdat het lessen van het lager onderwijs waren.. Bv, wiskunde was een grap, meestal waren het oefeningen van 5+6, 3x1, 1x0, enz... dus veel tijd heb ik er ook niet ingestoken en bleef dus opnieuw meerdere malen thuis tot dat ik een nieuwe kans kreeg om mee te doen aan "type 9", wat dus eigenlijk een soort opleiding is voor mensen met autisme maar een normale begaafdheid. Daar heb ik veel geleerd over mezelf maar ook over mijn toekomst, dingen waar ik nog niet stil bij stond werden mij uitgelegd en druk opgelegd zodat ik besefte dat het belangrijk was.

Dus, sinds twee jaar geleden ben ik bewust van mijn toekomst en besef ik dat het helemaal verneukt is. Al mijn vroegere kameraden zijn al afgestudeerd en hebben een dikke diploma, en ik krijg dit jaar nog een attest waarop staat dat ik "kan werken in een normale arbeidsomgeving, met ondersteuning", wat eigenlijk 1 van mijn grootste angsten is sinds ik op deze school zit. Ik heb een soort fobie gekregen om dom te zijn ofzo.. want in elk gesprek probeer ik zo normaal mogelijk te zijn. Ik voel me echt dom soms als ik praat met wat kameraden die hun secundair afgemaakt hebben of die al werken.

Mijn enigste werkpunten zijn dat ik beleefd moet zijn en vaker naar school komen, maar sinds ik 18 ben zit ik op het punt dat ik echt geen fuck meer geef omdat wat ik ga krijgen zowieso al bijna niks is, en dan wordt er van mij nog verwacht dat ik daar naar die lesgevers hun pijpen ga dansen en van die belachelijke opdrachten doen zoals figuurtjes uitknippen of papieren plastificeren, terwijl ik bij mijn thuis in 't zwart programmeer voor bedrijven en bijna dagelijks met computers werk (zowel software en hardware). Ik zit in opleidingsvorm 1, korte samenvatting ervan is dat ik niet kan functioneren in de sociale maatschappij en ondersteuning nodig heb (dus een beschutte werkplaats) dus als ik zie wat mij te wachten staat heb ik niet veel zin in de toekomst zenne, kaarsen maken en dozen dichtplakken, dan hang ik mij nog liever op want ik weet zo al dat ik depressief ga worden van dat gelimiteerd gedoe. Ik ben nu al depressief omdat de mensen hier mij zien als iemand die incapabel is en mij behandelen als een mongool.

Ik weet eigenlijk niet of ik nu dom of slim ben, want ik heb een maandje geleden mijn theoretisch examen gehaald van den auto (46/50) en dat was nochtans vrij gemakkelijk om te studeren (heb trouwens ook NOOIT geleerd voor iets voordat ik dees examen had gedaan). Ik wou, (om zelfvoldoening te hebben, zodat ik mij niet meer minder voel) avond school gaan doen in modules om toch mijn secundair onderwijs attest te halen maar ik heb echt schrik voor daar tijd in te steken. School heeft nooit gegaan bij mij en, door mijn beperking, heb ik gemerkt dat hetgeen wat mij interesseert er alleen ingaat. De rest gaat aan 1 oor in en de ander uit.

Ma enfin, ik heb tijdens deze opleiding 2 jaar (2x per week) stage gedaan in computer winkels als PC technieker (2 weken blokstage inc., dus 2 weken lang van ma t/m zaterdag stage doen) en werk momenteel al een jaar ofzo in het zwart; pcs samenstellen, software ontwikkelen (c++ en lua), herstellingen, enz. Mijn punten (ondanks dat de leerstof kei gemakkelijk is) zijn vrij goed, maar dan moet ik wel erbij zetten dat ik geen examens of huiswerk krijg lol.

Omdat mijn toekomstig attest bijna niks is wil ik al niet te ver gaan zoeken. Liefst zou ik werken als hetgeen wat mij goed zit en wat ik heel goed kan, pc technieker dus, maar nu dat ik een beetje in die wereld zit is het duidelijk dat ik in vergelijking met mensen die van de hoge school komen bijna niks ben in de ogen van de werkgevers..

Ik wou gaan werken bij bpost of carglass maar met dees attest heb ik toch mijn twijfels of ze mij gaan aanpakken, want ge moet zelfstandig werken en op mijn attest gaat staan "met ondersteuning", of WAAR DAN OOK, als het maar niet in een beschutte werkplaats is, want ik zit hier nu al bijna 7 jaar op deze school en als ik zie hoe dat ze u hier behandelen en wat dat ge allemaal moet doen dan val ik stil. Dan weet ik echt niet wat ik nog moet doen, want als ik daar moet werken dan doe ik men eigen iets aan.

Sorry voor den hele boterham ma ik vond dat een beetje achtergrond nodig was om mijn huidige situatie te begrijpen. Er is mij aangeboden om GTB te gaan doen, da is een soort VDAB ma die doen alles voor u (soliciteren enz.) en uw werkgever krijgt dan ook een toelage / moet minder betalen voor u ofzo dus dat helpt ook bij het werk zoeken zeggen ze.

Is er nog hoop voor mij?

Er is altijd hoop.

Als je zou verwachten dat je nu gemakkelijk elke job zoals je vrienden die regulier onderwijs gevolgd hebben, dan zullen we je moeten teleurstellen. Er zullen inderdaad werkgevers zijn die afgeschrikt zullen zijn door je getuigschrift. Dat kan je niet vermijden, je functioneert nu eenmaal niet zoals een "normpersoon".

Ben je daarom dom? Nee, dat heb je bewezen met je pc-kennis. Je kan dus wel degelijk iets, alleen zal je moeten aanvaarden dat niet alles zo vlot verloopt zoals je denkt. Er is zeker werk voor jou, alleen zijn de kansen een stukje kleiner dan bij anderen.

Via de VDAB is het zeker mogelijk om een uitdagende job te vinden. Hét middel voor jou is idd GTB. Dat is géén dienst die alles voor jou doet, wel een dienst die alles samen met je doet en ervaring heeft met het tewerkstellen van mensen met een arbeidshandicap. Zij kunnen, al dan niet via aftastende stages, kijken wat een gepaste job is voor jou en dan samen met jou op zoek gaan en sollicitaties begeleiden. Zij weten voor welke steunmaatregelen je in aanmerking komt en kunnen ook de werkgever daarin begeleiden.

Ik ken zo iemand die (ongeveer) chef is van een ICT-dienst waarbij zijn personeel vooral uit autisten bestaat (imho een stuk zwaarder dan wat jij beschrijft). Die leveren uitstekend werk en kunnen ook echt (ICT-gewijs dan toch) leuk werk leveren. Zijn er zo duizenden bedrijven? Nee, zeker niet. Maar als je de kansen grijpt die er zijn, kan je zeker een leuke job vinden. Misschien niet het eerste jaar, misschien niet de eerste 2-3 jaar, maar eens je kan aantonen dat je wil werken en het geluk hebt de goeie match te hebben, kan het gerust zijn dat je de job voor de komende 40 jaar met alle plezier doet .

Al overwogen om een syntra avondcursus te volgen?
Of, als je wordt toegelaten, een vdab opleiding?
Geen diploma maar een attest, maar ook geen "overbodige" leerstof waardoor je zou afhaken.

Dat is het probleem wat met ass: een te grote beperking om volledig normaal volgens een normen van de maatschappij te leven, maar helemaal niet te vergelijken met een mentale beperking.
Je zal je weg wel vinden, denk ik. Maar helaas niet zonder hulp of met veel meer tijd, vallen en opstaan.

In elk geval heel veel succes!

Ik herken mijzelf wel in sommige zaken. Ik kan u gewoon 1 gouden raad geven: werk aan uw zelfbeeld. Krijg eens zelfrespect. Weet wat ge kunt, bvb programmeren is niet voor iedereen weggelegd. Dat vereist een inzicht dat niet veel mensen hebben, misschien heb je wel een hoog IQ? Ik ben ook iemand die niet kan leren wat mij niet interesseert, waardoor mijn algemene kennis nihil is, ik heb wel een zeer sterk redeneringsvermogen en ben daar zeer blij mee. Ik werk in IT en ben gespecialiseerd in 1 bepaalde richting die mij volledig ligt. Deze job heb ik ook niet zomaar cadeau gekregen... Ik heb ook jaren verschillende jobs met tegenzin gedaan.

Zoals hier gezegd, zoek ergens een Syntra of VDAB opleiding die u interesseert. En leer vooral van uzelf te houden, als iemand u "pest" of kleineert, leer om daar boven te staan, het is het allemaal nie waard om daar mee bezig te zijn. Focus u op uzelf en uw toekomst, die pesters zijn meestal degene die het later nergens schoppen.
Wat mij dan vooral stoort is dat ge zegt van dan hang ik mij liever op, ik weet niet in hoeverre ge daar serieus in zijt, maar van zoiets zou ik het krijgen. Ik heb ook heel diep gezeten in het secundair, zo goed als depressief liep ik daar rond. Ik ben nu enkele jaren later een totaal onherkenbaar persoon buiten toen. Ik ben zelfzeker, ik heb een goede job en een goede vrouw. Ik heb het niet cadeau gekregen en ik had mijn opleidingsverleden niet mee, net zoals u. Maar door te geloven in mijzelf en hard te werken ben ik er wel geraakt, er is geen enkele reden waarom gij dat niet zou kunnen. Uw "root" zijt gij zelf, als ge zelf niet stabiel zijt gaat ge nooit hogerop kunnen bouwen, want ge zult instorten, maar als uwe root stevig gebouwd is, kunde verder bouwen en een tegenslagske verwerken, om er daarna terug te staan.
Het is pas als die andere mensen u echt raken en ge niet meer gelooft in uzelf dat ge verkeerde dingen zult gaan doen, waar niemand beter van wordt. Ik heb zelf nooit met zo'n gedachten gelopen want ik heb het niet zo ver laten komen, zorg dat dat bij u ook niet gebeurd.

Hopelijk heb je hier iets aan.

Elkspirit zei:

Hoi,

Momenteel volg ik een "opleiding" in het buitengewoon onderwijs, nadat ik mijn eerste jaar in het middelbaar onderwijs heb verkloot door altijd afwezig te zijn. Feitelijk weet ik niet of ik slim genoeg ben voor het normaal secundair onderwijs maar ik weet wel dat mijn afwezigheden ervoor zorgde dat ik niet mee kan volgen. Reden van mijn afwezigheden was dat ik niet echt tegen de kritiek / het plagen van mijn mede leerlingen kon, ik was dan ook hyper gevoelig voor zo een soort zaken. Ik heb namelijk een zijspoor van autisme maar ondanks de gevoeligheid en een licht gebrek aan spraakvermogen (ik stotter af en toe) heb ik er weinig last van. De gevoeligheid is er zo goed als uit, en ik kan met de problemen die ik heb omgaan.

Enfin, na een half jaar in het eerste jaar beroeps hebben gezeten hebben ze mij buitengegooid omdat ik "te dom" was. Heb een test moeten doen van het CLB en die stuurde mij direct naar het buitengewoon onderwijs. Ben nooit een school manneken geweest en de lessen die ik kreeg namen mij helemaal de motivatie weg omdat het lessen van het lager onderwijs waren.. Bv, wiskunde was een grap, meestal waren het oefeningen van 5+6, 3x1, 1x0, enz... dus veel tijd heb ik er ook niet ingestoken en bleef dus opnieuw meerdere malen thuis tot dat ik een nieuwe kans kreeg om mee te doen aan "type 9", wat dus eigenlijk een soort opleiding is voor mensen met autisme maar een normale begaafdheid. Daar heb ik veel geleerd over mezelf maar ook over mijn toekomst, dingen waar ik nog niet stil bij stond werden mij uitgelegd en druk opgelegd zodat ik besefte dat het belangrijk was.

Dus, sinds twee jaar geleden ben ik bewust van mijn toekomst en besef ik dat het helemaal verneukt is. Al mijn vroegere kameraden zijn al afgestudeerd en hebben een dikke diploma, en ik krijg dit jaar nog een attest waarop staat dat ik "kan werken in een normale arbeidsomgeving, met ondersteuning", wat eigenlijk 1 van mijn grootste angsten is sinds ik op deze school zit. Ik heb een soort fobie gekregen om dom te zijn ofzo.. want in elk gesprek probeer ik zo normaal mogelijk te zijn. Ik voel me echt dom soms als ik praat met wat kameraden die hun secundair afgemaakt hebben of die al werken.

Mijn enigste werkpunten zijn dat ik beleefd moet zijn en vaker naar school komen, maar sinds ik 18 ben zit ik op het punt dat ik echt geen fuck meer geef omdat wat ik ga krijgen zowieso al bijna niks is, en dan wordt er van mij nog verwacht dat ik daar naar die lesgevers hun pijpen ga dansen en van die belachelijke opdrachten doen zoals figuurtjes uitknippen of papieren plastificeren, terwijl ik bij mijn thuis in 't zwart programmeer voor bedrijven en bijna dagelijks met computers werk (zowel software en hardware). Ik zit in opleidingsvorm 1, korte samenvatting ervan is dat ik niet kan functioneren in de sociale maatschappij en ondersteuning nodig heb (dus een beschutte werkplaats) dus als ik zie wat mij te wachten staat heb ik niet veel zin in de toekomst zenne, kaarsen maken en dozen dichtplakken, dan hang ik mij nog liever op want ik weet zo al dat ik depressief ga worden van dat gelimiteerd gedoe. Ik ben nu al depressief omdat de mensen hier mij zien als iemand die incapabel is en mij behandelen als een mongool.

Ik weet eigenlijk niet of ik nu dom of slim ben, want ik heb een maandje geleden mijn theoretisch examen gehaald van den auto (46/50) en dat was nochtans vrij gemakkelijk om te studeren (heb trouwens ook NOOIT geleerd voor iets voordat ik dees examen had gedaan). Ik wou, (om zelfvoldoening te hebben, zodat ik mij niet meer minder voel) avond school gaan doen in modules om toch mijn secundair onderwijs attest te halen maar ik heb echt schrik voor daar tijd in te steken. School heeft nooit gegaan bij mij en, door mijn beperking, heb ik gemerkt dat hetgeen wat mij interesseert er alleen ingaat. De rest gaat aan 1 oor in en de ander uit.

Ma enfin, ik heb tijdens deze opleiding 2 jaar (2x per week) stage gedaan in computer winkels als PC technieker (2 weken blokstage inc., dus 2 weken lang van ma t/m zaterdag stage doen) en werk momenteel al een jaar ofzo in het zwart; pcs samenstellen, software ontwikkelen (c++ en lua), herstellingen, enz. Mijn punten (ondanks dat de leerstof kei gemakkelijk is) zijn vrij goed, maar dan moet ik wel erbij zetten dat ik geen examens of huiswerk krijg lol.

Omdat mijn toekomstig attest bijna niks is wil ik al niet te ver gaan zoeken. Liefst zou ik werken als hetgeen wat mij goed zit en wat ik heel goed kan, pc technieker dus, maar nu dat ik een beetje in die wereld zit is het duidelijk dat ik in vergelijking met mensen die van de hoge school komen bijna niks ben in de ogen van de werkgevers..

Ik wou gaan werken bij bpost of carglass maar met dees attest heb ik toch mijn twijfels of ze mij gaan aanpakken, want ge moet zelfstandig werken en op mijn attest gaat staan "met ondersteuning", of WAAR DAN OOK, als het maar niet in een beschutte werkplaats is, want ik zit hier nu al bijna 7 jaar op deze school en als ik zie hoe dat ze u hier behandelen en wat dat ge allemaal moet doen dan val ik stil. Dan weet ik echt niet wat ik nog moet doen, want als ik daar moet werken dan doe ik men eigen iets aan.

Sorry voor den hele boterham ma ik vond dat een beetje achtergrond nodig was om mijn huidige situatie te begrijpen. Er is mij aangeboden om GTB te gaan doen, da is een soort VDAB ma die doen alles voor u (soliciteren enz.) en uw werkgever krijgt dan ook een toelage / moet minder betalen voor u ofzo dus dat helpt ook bij het werk zoeken zeggen ze.

Is er nog hoop voor mij?

Klik om te vergroten...

- Als "pc-technieker" gaan u harde tijden tegenmoet. Dat is echt een jobke dat aan het uitsterven is. Je zal hoger moeten mikken dan pc in elkaar boksen. Dat is trouwens iets wat elke it'er in de infrastructuur moet kunnen (geen developers, die zijn daarvoor ... niet geschikt)
- GTB is geen soort vdab, die werken zelfs samen met vdab voor opleidingen etc...
- GTB doet niet alles voor u, die helpen u met iets: samen naar een werkgever stappen bijvoorbeeld. Die CV en het gesprek moet je nog zelf maken en zelf voeren hé.

Maar bon, er is zeker nog hoop. Wel wat hoger mikken dan pc-technieker

Eens snel doorlezen.
Ook in onze familie hadden we 1 iemand die in het Vibso zat.
Terwijl z'n tweelingszus in het moderne ASO zat.

Die jongen is nooit anders behandeld geweest in onze familie.
En ja, tijdens de hevige discussie's aan tafel kon die meestal geen input geven.
Niettemin werkt die nu.
Eerst bij THV, TNT, ...
Werkt nu nog steeds.

Bleek later dat hij eigenlijk autisme heeft en redelijk 'normaal begaafd' is.
(Uiteindelijk: werkt hij normale 38uren week, is onlangs getrouwd en al 2 kinderen).
(Natuurlijk heeft hij wel niet de meest prestigieuze jobs, als je het vergelijkt met z'n tweelingzus die natuurlijk redelijk meer dan hij verdiend)
Maar door z'n 'aandoening' kan die eigenlijk niet volle bak meedraaien in de mallemolen die het standaard leven is.
Echter zijn er wel jobs & ondersteuningsmaatregelen.

En GTB heeft inderdaad geen schuif liggen met daar werkgevers die wel zo iemand als jij zou aannemen.
Ze ondersteunen u enkel maar.
Maar veelal komt het er op neer dat jijzelf achter werk moet zoeken (zoals de VDAB dat van jouw verwacht) en dat je bij eventuele ondersteuning (extra toelage, speciaal statuut, ...) bij heb terecht kunt voor vragen.
Veel moet je er niet van verwachten.
CV en gesprek met eventuele werkgever is inderdaad voor u.

Ik zou alvast de kans wagen bij Bpost.
Daar nemen ze regelmatig mensen aan zonder diploma.
Zie je ook regelmatig verschijnen in hun 'interview met Bpost medewerker'. Ze krijgen dan ook de kans om op kosten van Bpost alsnog hun middelbaar diploma te behalen.

Jouw situatie klinkt mij bekend in de oren. Om een heel lang verhaal kort te maken: ik ben ook in het bijzonder secundair onderwijs terecht gekomen na een drietal scholen te hebben gedaan in het gewoon onderwijs. In het gewoon onderwijs lukte het op sociaal gebied gewoon niet en ik heb toen ook op die momenten erg diep gezeten. Niet dat ik er een einde wilde aan maken, maar mijn zelfbeeld zat redelijk onder 0. Ik had ook weinig vrienden en wist geen blijf met mezelf.

Anyway. Ik heb die tijd in het bijzonder onderwijs gebruikt om eerst en vooral tot rust te komen en mezelf te leren kennen, Wie ben ik, wat zijn mijn sterktes en zwaktes, hoe kan ik een betere en meer sociaal persoon worden? Ik ben er vooral zelf in blijven geloven en ben na het bijzonder onderwijs naar het hoger onderwijs gegaan, om daar een bachelor te behalen.

Mijn ouders hadden voor mij enkel werk in een beschutte werkplaats in gedachten. Nu ben ik 31 jaar, heb een prachtige vrouw en 1 kind en heb nen deftige job en ik rij met een auto (hoevel er veel waren die zeiden dat ik dat nooit ging kunnen). Niet dat mijn functiebeperking geen roet meer in het eten gooit, maar ik ben doorheen de jaren mentaal sterker geworden, waardoor ik alles toch min of meer onder controle heb.

Bottomline: niet opgeven. Stel een doel voor ogen en werk daar naartoe. Leer eerst om in jezelf te geloven en leer appreciëren wie je bent.

Zelfs in mijn geval: na mijn Bachelor had ik ook altijd spijt dat ik geen IT-gerelateerd diploma of iets dergelijks heb behaald. Ben nu bezig met een getuigschrift aan de Vives met afstandsonderwijs. Tot nog toe geen moment spijt van gehad!

Blijf erin geloven!

Waarom geen examencommissie voor uw secundair diploma? Kan je volledig met zelfstudie behalen, dus als je faalt heb je het alleen maar aan jezelf te danken.

Als je "programmeert voor bedrijven" wat bedoel je daar dan mee? Ben je echt iets van enige betekenis voor die firma's? Waarom begin je dan niet officieel? Waarom zijn die bedrijven u geld beginnen geven voor u werk? Wat lijnen verder zeg je dat je ziet dat je niets bent zonder diploma langs de andere kant kon je blijkbaar wel firma's overtuigen om u (in't zwart) geld te geven om aan hun applicaties te morrelen?