Archief - Werken in het buitenland...

Zijn er hier mensen die momenteel in het buitenland werken of ooit gewerkt hebben ?

Het zit zo, ik heb zelf een aanbieding gekregen voor een droomjob. Loon 2 x hoger dan wat ik nu heb. Huis op kosten van de werkgever, avondmaal op kosten van de werkgever en een bedrijfswagen of woon-werk-verkeer mogelijkheid tot een chauffeur en contract onbepaalde duur. Enige probleem het is wel in China, in de hoofdstad Hong Kong. Ik werk nu al 19 jaar voor hetzelfde bedrijf en pas op ik zit daar enorm goed. Ondanks ik er goed zit voel ik toch ook wel de drang naar een nieuwe uitdaging. Zit ik in mijn midlifecrisis, ik betwijfel maar moet wel zeggen dat het enorm kriebelt om het te doen. Misschien wel net omdat er ik zo het gevoel heb dat het gras groener is aan de overkant. Ook met moeder de vrouw overlegd en staat daar niet per se negatief tegenover.

- Wat heeft jullie over de streep getrokken ?
- Welke documenten zijn hier omtrent zeer belangrijk ?
- Iemand überhaupt ervaring met China ?

Beijing is de hoofdstad, niet Hong Kong.

Maar als de familie het ziet zitten moet je u gewoon afvragen of je in zo een totaal andere cultuur wil/kan leven. Lijkt me niet te onderschatten.

En dan zeker de vraag: wat als je niet aardt? Kan je gewoon terug hier werken?

En wat gaat uw vrouw ginder doen?

Sent from my iPhone using Tapatalk

Ik heb 20 jaar in Azië gewerkt, met name Thailand.

Zelf geen ervaring met China, mentaliteit zou wel eens heel anders kunnen zijn dan Thailand.

Groote struikelblok is meestal legaal blijven op gebied van visum's en werkvergunningen, het is er niet zoals Europa, aankomen, contractje tekenen en werken, dan zou je wel eens snel in de gevangenis kunnen terechtkomen, je geeft nogal weinig details zoals wat voor soort job (les geven leidinggevende job, ...), wat voor soort werkgever (kleine KMO, grote multinational, ...) en dergelijke meer.

Je schrijft dat je al 19 jaar voor hetzelfde bedrijf werkt, dus je zal al een jaartje ouder zijn. Ik ben naar Azië vertrokken toen ik 23 was, dus nieuwe taal leren, nieuwe gewoontes leren en een nieuw sociaal leven opbouwen was zeer makkelijk op die leeftijd.

Op oudere leeftijd, niet zo makkelijk meer!

Toen ik ginder was heb ik zeer veel oudere nieuwe expats tegengekomen, en niet zoveel die zich goed in hun vel voelden, velen zelfs die het echt niet lang uithielden.

En Thailand is dan nog een van de makkelijkere landen waar alle Westerse zaken in grote supermarkten voorhanden zijn en het leven in het algemeen vrij luxueus is, In China zal het er van afhangen waar je zit.

Ik kan blijkbaar begrijpen dat je echtgenote misschien meegaat? Zijn er kinderen? Scholen kan zeer lastig (en waanzinnig duur) zijn, hoe gaat de echtgenote het vinden als ze ergens woont waar je absoluut geen brood, aardappelen vindt en geen deftige steak? Rijst is leuk in het begin, maar alle dagen maanden aan een stuk is al lastiger wanneer je het drie maal daags moet eten! Hong Kong is nu wel een wereldstad, ik heb geleerd dat je dan meestal alles wel kan vinden, maar aan een zeer dure prijs. Wanneer aardappelen 10€ de kilo kosten, dan is je dubbel loon plots zoveel niet meer!

Gelukkig is er nu internet (Stevie en dergelijk voor Belgische TV, skype voor gratis bellen/videochat, ...), toen ik naar ginder trok was dat er allemaal niet, om de week een krant van drie dagen terug en BBC world via satelliet was alles! Bellen kost toen 5€ per minuut, e-mail was er nog niet, faxen was ook zeer duur, die tijd schreven we nog brieven!

Professionele mentaliteit is ook een lastig iets, om aan te wennen, zoals gezegd, China zal anders zijn dan Thailand, maar bij ons waren de twee grootste aanpassingen ten eerste dat tijd zeer flexibel is ginder (niemand komt ooit op tijd, en ze vinden het de normaalste zaak van de wereld), en ten tweede het motto "je zal nooit je overste/meerdere tegenspreken".

Dat laatste was zeer lastig, je krijgt dus geen eerlijke feedback over wat je aan het doen bent, en maak je een foutje en geef je een foutieve opdracht, dan zal die letterlijk worden uitgevoerd zelfs als ze perfect weten dat je mis bent! Dit gaat dus tot het extreme
Er zijn een aantal vliegtuig crashes geweest met Aziatische airlines waar het onderzoek uitwees dat de reden was dat de kapitein zware fouten maakte, de co-piloot dit perfect ziet gebeuren maar gewoonweg niets durft zeggen of durft in te grijpen, omdat de kapitein zijn meerdere is en je die niet tegenspreekt, en dit helemaal tot in de grond!

In je professionele omgeving is dit iets dat extreem moeilijk is om mee leren om te gaan!


Het hangt dus enorm veel af van je eigen persoonlijkheid!

Ik woon nu bijna 2 jaar in Kuala Lumpur als expat. Kan het alleen maar aanraden. In Hong Kong is alles heel westers. Dus ja daar vind je aardappelen e. d.
Engels is daar de voertaal dus zie ook niet in waarom je een andere taal zou moeten leren. (ik ga er van uit dat je vlot Engels spreekt, anders zouden ze je wsl niet willen sturen)

Aangezien je bedrijf je woonst e. d. Betaalt zullen ze ook wel al het papierwerk afhandelen. Zij zullen wel zorgen voor een work visum en een dependant pass voor je familie.

Maar 1 tip: doe het niet enkel voor het geld want dan sta je snel terug in België

Excuses ja, in mijn enthousiasme van gisteren uiteraard Beijing is de hoofdstad en niet Hong Kong maar dat was eigenlijk in mijn bericht bijzaak. China blijft voor mij ook wel onbekend terrein. Wel al op vakantie geweest in een rondtrip in Azië. Maar toegegeven dan zie je ook alleen de schoonste kanten van die landen en niet de realiteit.
De kinderen zijn ondertussen uit het huis. Mijn vrouw is nog in volle carrière. In een bedrijf dat alles naar Roemenië aan het verhuizen is dus vroeg of laat, want ze is haar job zelf aan het verpatsen richting die landen, stopt het voor haar. Ik zelf werk in de brandbeveiliging, met name ik ben ingenieur voor sprinklerinstallaties. Omdat ze daar in China nog meer in de lucht aan het bouwen zijn en het wettelijk verplicht is om dan Sprinklers te zetten dan is dit uiteraard een zeer mooie markt met toekomst perspectieven. Ik zou er een team gaan aansturen van 20 man.

Het is voor mij uiteraard zeker niet alleen voor het geld te doen. Maar we moeten natuurlijk ook niet onnozel doen het dubbele verdienen dat is natuurlijk altijd wel aantrekkelijk. Ik ben het eens met de agrumentaties van hierboven dat op oudere leeftijd je niet zo maar ineens nog gaat verplaatsen en aanpassen enz. Maar ik heb het gevoel dat ik hier een beetje ben uitgekeken op de routine, de het vaste patroon en ik heb het gevoel dat er gewoon nog meer in zit. Nog 15 jaar lang kunnen werken en dan mooi op pensioen gaan dat is eigenlijk de grote doelstelling. Het draait natuurlijk niet alleen rondom mij als je getrouwd bent, ik zou bv. ook nooit het huis dat we hier hebben opgeven en verkopen. Ik zou wel degelijk alles achter de hand houden moest het dan toch ooit eens fout aflopen... plan b.
Mijn vrouw heeft altijd in de financïele sector gewerkt maar ze is ook wel toe aan iets anders en ze wil daar dan vooral in vastgoed gaan doen. Daar vergt wel een investering te doen maar we hebben ons huis hier afbetaalt en zitten met geen hypotheken meer dus het is eigenlijk allemaal wel de moment.

Er is dan nog wel factor vrienden, familie & kinderen die je gaat moeten achterlaten. Dit is natuurlijk de koudwatervrees op deze moment hé. Kunnen we dat wel aan...?

Het belangrijkste is je backup plan. Wat als het niet goed gaat? Kan je dan simpelweg terug naar hier op korte termijn? Indien ja, niet twijfelen want je hebt niets te verliezen in dat geval.
Indien nee, dan moet je afwegingen maken.

Ik heb Erasmus gedaan en stage gelopen in Zweden, dan een jaar gewerkt in Spanje en werk nu reeds 7 jaar in Japan. Het is inderdaad de vraag of je kan aarden in een andere cultuur maar dat weet je niet tot je probeert.

In Zweden heb ik een onvergetelijk jaar gehad maar daarna was ik wel klaar om terug naar huis te komen. Spanje was absoluut mijn ding niet maar hier in Japan heb ik mij altijd perfect thuis gevoeld. Het scheelt ook enorm dat ik in Zweden een Japans lief had opgescharreld en het meteen zeer goed kon vinden met haar familie. Verder spreek ik de taal ook. Die twee maken een enorm verschil volgens mij.

In ieder geval is Hong Kong inderdaad een wereldstad en heel anders dan de rest van China. Het is wel niet zo dat Engels daar de voertaal is. Dat is Kantonees. Het is wel zo dat de kennis van het Engels veel hoger is dan elders in China en ook o.a. de straten hebben Engelse namen. Dat heeft alles te maken met hun verleden als kolonie van het Verenigd Koninkrijk. Als ge daar gaat wonen zou ik uw in ieder geval toch sterk aanraden Kantonees te leren. Zelfs al kunnen mensen Engels, het is altijd een enorme meerwaarde om de lokale taal te spreken.

Ik zou ervoor gaan als ik uw was. Natuurlijk is het een enorme stap dus hou wel rekening met de mogelijkheid om terug te komen als het tegen valt. Ook zou ik aanraden om HK eerst even te bezoeken als ge kunt. Dan kunt ge daar de sfeer wat opsnuiven en beslissen of ge uwzelf daar ziet wonen. Ikzelf ben er twee keer geweest en ben alvast een fan. Het eten is daar echt heerlijk.

Er zit trouwens iemand op het forum die daar al jarenlang woont en werkt maar hij heeft wel sinds april niet meer ingelogd. Ge kunt altijd proberen om hem eens een privébericht te sturen. => https://www.beyondgaming.be/forums

Ook zeker de impact op eventuele pensioenen niet vergeten!

Verstuurd vanaf mijn HUAWEI VNS-L31 met Tapatalk

Als hij als expat gestuurd wordt, dan wordt dat allemaal doorbetaald normaliter