Archief - Werkstudent academische bachelor geschiedenis

Goed, dit is mijn probleem. De enige sector waarin ik met mijn professionele bachelor kan werken, ben ik na luttele jaren rotbeu. Je kent het wel, indertijd verkeerde studiekeuze gemaakt, nu financiële verantwoordelijkheden hebben en dus een beetje vast zitten.

Geschiedenis is altijd een beetje mijn passie geweest en ondanks dat je niet meteen werk vindt met dat diploma heb ik zo wat het idee opgevat weer te gaan studeren. Mijn enige optie is echter dat als werkstudent te doen. Heeft iemand hier ervaring mee? Ik werk voltijds en vraag me af of studies te combineren vallen met werk en een gezond gezinsleven. Toen ik vorig jaar mijn postgraduaat volgde, lukte dat perfect, maar een engagement aangaan waarvan je pas na een achttal jaren (bachelor + master) de vruchten plukt, lijkt me riskant.

Wat denken jullie ervan?

Wat wil je juist.
- deeltijds werken en studeren
- fulltime werken zonder naar de lessen te gaan.
- avondschool

MrKend54l zei:

Wat wil je juist.
- deeltijds werken en studeren
- fulltime werken zonder naar de lessen te gaan.
- avondschool

Klik om te vergroten...

Vertel meer over de academische bachelor geschiedenis die je via avondschool kan behalen.
Hij vraagt hoe hij werk, studies en een gezond gezinsleven kan combineren. Het antwoord daarop is dat het zo goed als onmogelijk is om dit binnen een redelijke periode te doen en vol te houden. Iets dat aansluit op jouw reeds behaalde opleiding, maar dan meer in een richting die jou interesseert. Is dat geen mogelijkheid?

Ik heb verpleegkunde gestudeerd en wil helemaal niet binnen de gezondheidszorg werken. Momenteel werk ik als interim bedrijfsverpleegkundige, wat me wel bevalt, maar daar zijn geen vacatures voor te vinden. Sociaal werk spreekt me enigszins aan, maar aangezien ze de straten plaveien met sociaal assistenten maak ik geen kans op een job in die sector.

De laatste maanden heb ik heel wat tijd doorgebracht op websites van universiteiten en heb, op geschiedenis na, eigenlijk niets gevonden dat me écht aanspreekt. Exacte wetenschappen vind ik ook interessant, maar daar stoot ik op nog een groter probleem door het veel hogere niveau en mijn gebrek aan voorkennis (achtergrond moderne talen-wiskunde). Een professionele opleiding zie ik niet meer zitten. Ik heb enorm veel spijt van het feit dat ik vroeger voor de makkelijke weg gekozen heb en zou graag een masterdiploma halen in een richting die me interesseert én waarmee ik verder kan. Veel werkgevers vragen eender welk masterdiploma, dus naast meer ontwikkelingskansen, vergroot het ook mijn kansen op de arbeidsmarkt. Tot zover mijn motivatie.

Maar dat was natuurlijk het onderwerp niet

MrKend54l zei:

Wat wil je juist.
- deeltijds werken en studeren
- fulltime werken zonder naar de lessen te gaan.
- avondschool

Klik om te vergroten...

Zoals ludnak zei, wat de beste oplossing is om het met mijn leven te combineren.

Als verpleegkundige zou je toch net veel opties moeten hebben om een baan te vinden die combineerbaar is met andere studies? Suck it up tot je een nieuwe opleiding af hebt, en zoek een (deeltijdse) job in nacht- of weekendpost, of als freelancer in pakweg klinische studies (clinical trial nurses zoeken ze regelmatig).

Als je echter denkt dat je met een diploma geschiedenis, zelfs een master, sterker staat op de arbeidsmarkt dan met een professionele bachelor Verpleegkunde - = knelpuntberoep - dan heb je het toch wel mis. De tijd dat je met eender welk universitair diploma overal wel binnen geraakte, voor zover hij al ooit bestaan heeft, is waarschijnlijk toch wel voorbij.

Ik betwijfel zoals hierboven al gezegd is, ook ten zeerste of een universitaire opleiding volgen als werkstudent, een voltijdse job erop nahouden en een gezond gezinsleven willen, misschien te veel van het goede is? Tenminste als je je opleiding niet wil spreiden over 10 jaar.

Waarom geen aanvulling op jouw huidige diploma? Lerarenopleiding volgen en gaan les geven? Er zullen toch nog wel opties zijn waarin je als verpleegkundige aan de slag kan zonder in de gezondheidszorg te moeten werken?

Goh, er zijn nog altijd heel wat bedrijven die interne opleidingen organiseren voor nieuwe werknemers, hoor. Op voorwaarde dat je een master hebt. Vacatures voor clinical trial nurses gaan bijna altijd naar mensen met ervaring. Heb morgen een sollicitatiegesprek in een school voor een vervangingscontract. Als ik die job heb, kan ik eventueel een aantal jaren in het onderwijs gaan. Valt denk ik beter te combineren met studeren.

Weekend- en avondwerk heb ik lang genoeg gedaan, is niet meer aan mij besteed. Ik heb destijds een vast contract opgezegd en een paycut aanvaard om een interim nine to five te doen in een job die me wel interesseert. Puur verpleegkundig werk maakte mij echt doodongelukkig. En geloof me, de pree was de uren en het zware werk láng niet waard.

En ook niet vergeten, als je echt gewoon een 9 to 5 wilt, kan je na een aantal jaren onderwijservaring ook voor administratieve functies binnen het onderwijs solliciteren.

Als je echt per se een master wil: de VUB organiseerde dacht ik wel een volledige opleiding rechten in avondonderwijs, al weet ik niet hoe lang je dan bezig zal zijn...

Niet echt iets voor mij ;-)

zonder te weten uit wat je gezinsleven bestaat (enkel een vriendin, drukbezette echtgenote + 3 kinderen, ...?), wat je wil opofferen (wil je bvb 's nachts werken), hoe gemakkelijk je studeert, wat je kosten zijn (zit je bvb vast aan een lening, ...) ... is het moeilijk te zeggen.

Vriendin, woningkrediet en de gebruikelijke extra's (pensioensparen e.d). Gezien de gezondheidszorg slecht betaald, heb ik niet heel veel over, maar ja, ik geef mijn geld ook niet uit aan onnozelheden.

Nachtwerk is geen optie wegens gezondheidsredenen.

Winterlord zei:

Nachtwerk is geen optie wegens gezondheidsredenen.

Klik om te vergroten...

is de combinatie van vriendin + werk + studies (maw: héél veel stress) dan wel een optie wegens dezelfde gezondheidsredenen?

Niet echt. Zolang ik regelmatig leef en slaap maakt het niet uit. Heb je ooit nachten? Voor mij echt moordend, zowel fysiek als psychisch.

En wat wil je juist met dat diploma geschiedenis gaan doen?

Als passie voor geschiedenis en het idee dat je met eender welk masterdiploma overal aan de slag kan, zou ik toch ook eens stilstaan bij het feit waarom zoveel studenten geschiedenis achteraf toch nog iets anders bijstuderen (journalistiek, etc.).

Het leuke aan geschiedenis is dat de meeste lessen toch overbodig zijn, dus je kan gerust alles blokken in een vakantie ofzo.

Voor je aan zo'n avontuur begint, zou'k toch even eerst es bekijken wat je na die studie wilt gaan doen.
Het is voor een heel lange tijd, dus dat zijn enerzijds wel zorgen voor later, maar net daarom ook juist heel cruciaal, want na 8 jaar studeren constateren dat je er niets mee kan wat je echt wil gaan doen, moet een enorme opdoffer zijn. Bovendien moet je ook gemotiveerd kunnen blijven, heel die tijd lang en daar kan de gedachte aan een leuke toekomstige job wel bij helpen.

Lolplayer zei:

Het leuke aan geschiedenis is dat de meeste lessen toch overbodig zijn, dus je kan gerust alles blokken in een vakantie ofzo.

Klik om te vergroten...

Gezegd zijnde van een Socioloog/politicoloog?

Altijd zo denigrerend geweest tegenover humane wetenschappen?

8 jaar is indd lang, ik zou het echt goed overwegen, maar als je echt gemotiveerd bent dan lukt dat wel.

Waarom niet als student met examencontract?

Geen lessen volgen, boeken koop je gewoon aan de unief en je doet gewoon mee aan de examens.
Nadeel: Wel zelfstandig studeren en vaak geen toegang tot bepaalde faciliteiten.

Of schrijf je als gewone student in, maar kom amper naar de les?
Leg wat contacten met medestudenten voor nota's, info, en je krijgt toegang tot alle studentenfaciliteiten.

Kun je de studietijd halveren van 8 naar 4 (of 5 jaar, geen idee hoelang die studie duurt).

Hoi

Ik wou even reageren, want ik zit in hetzelfde schuitje. Ben ook verpleegkundige en werk in ziekenhuisverband. Ik ben dit jaar aan de bachelor geschiedenis begonnen, maar dan wel halftijds, m.a.w. ben ik er 8 jaar mee bezig indien alles vlot verloopt. Dat is lang en velen verklaren me gek. Het is inderdaad ook zo dat je het voor de werkgelegenheid niet moet doen, want beter dan verpleegkunde wordt het op dat vlak niet. Dat is ook zo.

De redenen om ermee te beginnen zijn ongeveer hetzelfde: interesse en gewoon graag studeren. Het is inderdaad ook zo dat het verpleegkundig beroep niet altijd even makkelijk is (wat niet wegneemt dat elk beroep zijn moeilijke kanten kent natuurlijk). Ik doe het vooral omdat ik het graag doe en omdat ik graag bijleer. Dit was een opleiding die me enorm aansprak en ben er dan ook voor gegaan. Het combineren lukt zeker, maar je moet inderdaad wel wat opofferingen doen. Ik doe bv elke maand wel een serie nachten en ben in mijn vrije tijd met de opleiding bezig. Ik heb wel geen kinderen of zo, dat scheelt natuurlijk.

De faciliteiten aan de universiteit maken het ook eenvoudiger om als werkstudent te combineren: je krijgt het statuut werkstudent, wat wil zeggen dat je je examens kan spreiden en dat je, naargelang de beschikbaarheid, notities krijgt van medestudenten. Hier zorgt het monitoraat allemaal voor. (Ik studeer aan de KUL).

Het is niet makkelijk en vraagt wat planning, maar het kan. Voltijds lijkt me echter onmogelijk. Dan ga je echt moeten zien dat je voor minder werktijd gaat. De hoeveelheid leerstof is niet weinig en vraagt toch wel wat tijd om te verwerken.

Het grote nadeel is dat je bijna niet naar de lessen kan. Op zich geen grote ramp, maar je mist wel het contact met medestudenten, wat toch ook wel een belangrijk onderdeel vormt van de opleiding. Er zijn ook vakken waar je verplicht naar de lessen moet (bv de oefeningvakken). Je kan niet alles skippen...

Denk er goed over na. Als je beslist om ervoor te gaan is het wel een hele spannende rit met heel wat interessante ontdekkingen.