Saphira
Legacy Member
Beste 9livers,
Ik ben me er bewust van dat dit een persoonlijke keuze is, maar wil toch even jullie insteek omdat ik denk dat mijn keuze te veel op schrik gebaseerd is.
Ik ben in 2013 afgestudeerd als kinesitherapeute en heb dan 50% loontrekkende in een ziekenhuis gecombineerd met 50% als zelfstandige. Helaas heb ik tijdens die periode zelfstandige activiteit als negatief ervaard omdat ik 1. nog geen 100% assertief was en me dus meestal liet doen door mijn zogezegde partner, 2. makkelijk 70u op een week deed met een volledige zaterdag, 3. geen sociaal leven meer had.
Ik ben gestopt met zelfstandige activiteit in 2015. Daarna enkel nog maar in een ziekenhuis gewerkt. Lastige daaraan is dat je eigenlijk onder je opleidingsniveau werkt. We verdienen zelfs minder als een verpleegster (wil ik het beroep verpleegster zeker niet minimaliseren of minder aanzien).
Mede dankzij andere negatieve invloeden op mijn huidig werk heb ik in december 2016 besloten om mijn ontslag in te dienen en terug 50% zelfstandige te aanvaarden. Echter in mijn zoektocht naar een andere activiteit als loontrekkende heb ik gemerkt dat ik ofwel geen interesse heb in de dienst die ze me aanbieden (geriatrie) of dat er een heel negatieve sfeer op de werkvloer rondhangt. Als laatste kan ik als voorbeeld geven dat ik onlangs tijdens mijn sollicitatiegesprek de vraag kreeg hoe ik reageerde wanneer ik op een nieuwe dienst zou staan waar zowel dokter als verpleegkundigen niet goed gehumeurd waren en dit zouden afreageren op mij. Daarnaast vroegen ze mij of ik collega's zou zwartmaken???? En toen ze me vroegen voor een top 3 met diensten waar ik absoluut niet wou staan en ik daarop antwoordde dat dit voor mij een onmogelijke vraag was gezien ik enkel nog maar op orthopedie gestaan heb, kreeg ik het gevoel dat ze me in het zak wilden zetten omdat ze daarna al spottend vroegen: 'en psychiatrie?'. Anyway, het sollicitatiegesprek heeft me serieus doen twijfelen of ik niet beter 100% zelfstandige zou werken.
Voordelen van zelfstandige (in mijn ogen):
- Betere uren (ten opzichte van 50% loontrekkende gecombineerd met 50% zelfstandige)
- 1 vaste plaats
- Bepalen eigen uren
- Verantwoording aan jezelf afleggen (wat tegelijkertijd ook een negatief punt zou kunnen zijn)
- tot 3x meer verdienen als nu
Nadelen:
- Hoge lasten na 3 jaar.
-> Dit is iets waar ik een enorme schrik van heb. De onwetendheid hoeveel je zult moeten achterdragen na die 3 jaar. Een goede boekhouder kan hier al verschil inmaken, maar mijn ouders hebben mij altijd verhaaltjes verteld van mensen die na 3 jaar zoveel moesten achterdragen dat ze failliet werden, huis verloren etc... Ze hebben mij nooit een positief verhaal kunnen vertellen van een zelfstandige.
Daarnaast hebben zij zelf nooit een zelfstandige activiteit uitgevoerd, niemand in mijn familie. Dus ervaringen uit eigen had kan ik niet meedelen.
- Amper kosten kunnen inbrengen.
-> De persoon bij wie ik in de groepspraktijk zal stappen heeft als voorwaarde gesteld dat zij enkel alle materiaal aankoopt die we nodig hebben om dat ze een onkost moet hebben. Als ik 100% zelfstandige zal worden, dan zal ik zelf onkosten moeten maken... Heb schrik dat die niet groot genoeg zullen kunnen zijn.
- Mijn geslacht als vrouw.
Ooit wil ik wel nog kinderen, dus als ik zwangerschapsverlof zal nemen, heb ik minder ondersteuning
Ik merk zelf dat ik gegroeid ben in het nee kunnen zeggen of het kunnen stellen van voorwaarden, maar wou toch even jullie input.
Ik ben me er bewust van dat dit een persoonlijke keuze is, maar wil toch even jullie insteek omdat ik denk dat mijn keuze te veel op schrik gebaseerd is.
Ik ben in 2013 afgestudeerd als kinesitherapeute en heb dan 50% loontrekkende in een ziekenhuis gecombineerd met 50% als zelfstandige. Helaas heb ik tijdens die periode zelfstandige activiteit als negatief ervaard omdat ik 1. nog geen 100% assertief was en me dus meestal liet doen door mijn zogezegde partner, 2. makkelijk 70u op een week deed met een volledige zaterdag, 3. geen sociaal leven meer had.
Ik ben gestopt met zelfstandige activiteit in 2015. Daarna enkel nog maar in een ziekenhuis gewerkt. Lastige daaraan is dat je eigenlijk onder je opleidingsniveau werkt. We verdienen zelfs minder als een verpleegster (wil ik het beroep verpleegster zeker niet minimaliseren of minder aanzien).
Mede dankzij andere negatieve invloeden op mijn huidig werk heb ik in december 2016 besloten om mijn ontslag in te dienen en terug 50% zelfstandige te aanvaarden. Echter in mijn zoektocht naar een andere activiteit als loontrekkende heb ik gemerkt dat ik ofwel geen interesse heb in de dienst die ze me aanbieden (geriatrie) of dat er een heel negatieve sfeer op de werkvloer rondhangt. Als laatste kan ik als voorbeeld geven dat ik onlangs tijdens mijn sollicitatiegesprek de vraag kreeg hoe ik reageerde wanneer ik op een nieuwe dienst zou staan waar zowel dokter als verpleegkundigen niet goed gehumeurd waren en dit zouden afreageren op mij. Daarnaast vroegen ze mij of ik collega's zou zwartmaken???? En toen ze me vroegen voor een top 3 met diensten waar ik absoluut niet wou staan en ik daarop antwoordde dat dit voor mij een onmogelijke vraag was gezien ik enkel nog maar op orthopedie gestaan heb, kreeg ik het gevoel dat ze me in het zak wilden zetten omdat ze daarna al spottend vroegen: 'en psychiatrie?'. Anyway, het sollicitatiegesprek heeft me serieus doen twijfelen of ik niet beter 100% zelfstandige zou werken.
Voordelen van zelfstandige (in mijn ogen):
- Betere uren (ten opzichte van 50% loontrekkende gecombineerd met 50% zelfstandige)
- 1 vaste plaats
- Bepalen eigen uren
- Verantwoording aan jezelf afleggen (wat tegelijkertijd ook een negatief punt zou kunnen zijn)
- tot 3x meer verdienen als nu
Nadelen:
- Hoge lasten na 3 jaar.
-> Dit is iets waar ik een enorme schrik van heb. De onwetendheid hoeveel je zult moeten achterdragen na die 3 jaar. Een goede boekhouder kan hier al verschil inmaken, maar mijn ouders hebben mij altijd verhaaltjes verteld van mensen die na 3 jaar zoveel moesten achterdragen dat ze failliet werden, huis verloren etc... Ze hebben mij nooit een positief verhaal kunnen vertellen van een zelfstandige.
Daarnaast hebben zij zelf nooit een zelfstandige activiteit uitgevoerd, niemand in mijn familie. Dus ervaringen uit eigen had kan ik niet meedelen.
- Amper kosten kunnen inbrengen.
-> De persoon bij wie ik in de groepspraktijk zal stappen heeft als voorwaarde gesteld dat zij enkel alle materiaal aankoopt die we nodig hebben om dat ze een onkost moet hebben. Als ik 100% zelfstandige zal worden, dan zal ik zelf onkosten moeten maken... Heb schrik dat die niet groot genoeg zullen kunnen zijn.
- Mijn geslacht als vrouw.
Ooit wil ik wel nog kinderen, dus als ik zwangerschapsverlof zal nemen, heb ik minder ondersteuning
Ik merk zelf dat ik gegroeid ben in het nee kunnen zeggen of het kunnen stellen van voorwaarden, maar wou toch even jullie input.
) dus moest je meer info wensen, pm me maar.