Pegasus Spiele

Na mijn cozy ervaring in Animal Crossing: New Horizons, was het tijd voor een nieuwe rustgevende titel. Antropomorfe dieren zitten er deze keer niet in, maar het aspect van bouwen aan je eigen nieuwe ‘eiland’ wel. Jawel, ik heb het over Dorfromantik. De oplettende lezer zal denken: “Hoe maar dat heb je toch al gereviewd?!”. Dat klopt inderdaad. Al is het nu de beurt aan Dorfromantik: Het Bordspel, van de hand van Michael Palm en Lukas Zach, uitgegeven door Pegasus Spiele, en in onze contreien verdeeld door Intrafin Games. Dat er veel gelijkaardige elementen inzitten, hoef ik jullie alvast niet te vertellen. Maar wie ook benieuwd is of ik eerder het bordspel of de videogame verkies, kan het samen met mij ontdekken in onderstaande review!

In december reviewde Joeri Savannah Park, een tegellegspel uit 2021 van het befaamde Duitse duo Michael Kiesling en Wolfgang Kramer. Een jaar na de release van Savannah Park, waren Kramer en Kiesling opnieuw van de partij met het vervolg Caldera Park. Na de Afrikaanse savanne, trekken we deze keer naar de wildernis van Noord-Amerika, waar elke speler het beste natuurpark in Yellowstone probeert te creëren voor de verschillende inheemse dieren.

Soms kom je van die bordspellen tegen waarvan de ontwerper noch de uitgever je ook maar iets zeggen, maar waarbij je ontegensprekelijk wordt aangetrokken door de artwork op de doos. Dit was voor mij het geval bij Discordia, niet te verwarren met Concordia, een spel met een gelijkaardige titel en thema. Beide spellen nemen je immers mee naar de periode van het Romeinse Rijk, waar je helpt om de glorie van Rome te bewerkstellingen.

Net zoals het geval is voor videogameontwikkelaars, kon je het aantal Belgische bordspeluitgevers lang op één à twee handen tellen. Maar ook hier komt langzaamaan verandering in. Naast onze Belgische trotsen Repos Production (7 Wonders, Ca$h'n Guns) en Pearl Games (Troyes, Black Angel), zijn er enkele uitgevers die de laatste jaren aan een sterke opmars zijn, waaronder Geek Attitude Games, Jumping Turtle Games en Game Brewer. Die laatste heeft al enkele interessante bordspellen uitgebracht van grootheden uit de bordspellenwereld, zoals van Andreas Steding (Gùgōng, Stroganov) en Michael Kiesling en Wolfgang Kramer (Paris). Maar meer opvallend: ze geven vaak de kans aan Vlaamse ontwerpers die via Game Brewer hun eerste bordspel kunnen lanceren.

Vorig jaar recenseerde Cerulean het spel Bonfire van Stefan Feld, waarin gnomen de mystieke vreugdevuren proberen aan te wakkeren om licht te brengen op hun donkere planeet. Het thema van het spel is eigenlijk vooral aankleding, want verder is Bonfire een klassiek Stefan Feld-bordspel waarbij verschillende spelmechanismen worden gecombineerd tot een heerlijke point salad. Hoewel het niet mijn favoriete spel van de ontwerper is, wist hij met Bonfire toch een fijne en vooral mooie ervaring voor te schotelen.

Ark Nova werd voor het eerst voorgesteld op Spiel vorig jaar en sindsdien is het spel bezig aan een indrukwekkende veroveringstocht. De designer van het spel, Mathias Wigge, mag hier best trots op zijn, want het is namelijk zijn eerste uitgegeven bordspel. Sinds februari dit jaar ligt het spel in de winkelrekken en White Goblin Games bracht eind april een Nederlandstalige versie op de markt, waarvan de eerste druk intussen is uitverkocht. Momenteel lijkt Ark Nova de nieuwste grote hype te zijn in de bordspellenwereld, zelfs onze Vlaamse community kan niet zwijgen over het spel. Intussen klom het zelfs de BoardGameGeek-top 10 binnen. Maar is Ark Nova al die hype eigenlijk wel waard?