Total Chaos voelt vanaf minuut één als iets dat uit pure goesting is ontstaan, niet uit een spreadsheet met deadlines en marketingpraat. Dat klopt ook met de oorsprong: het begon als een totale conversie-mod voor DOOM II. Zo’n mod waarbij je na vijf minuten al denkt: "dit is eigenlijk een compleet andere game, hoe kan dit nog altijd op de Doom-engine draaien?" Het strafste is dat je die mod-roots vandaag niet voelt als een beperking, maar als een soort stevige ruggengraat. Total Chaos is nog altijd een first-person game die vlot beweegt zoals Doom, maar het heeft dat gevoel in een survivalhorror-jasje gegoten dat eerder naar Resident Evil en Silent Hill ruikt dan naar demonenslachting op Mars.