Tucker's Fun Factory

Bordspellen zijn er in alle prijsklassen, vormen, maten en genres. Er is dus voor ieder wat wils. Een genre dat de laatste jaren aan populariteit heeft gewonnen, is flip & write. Het begon zowat met Welcome to, waarna ook spellen zoals Silver & Gold en Cartographers volgden. Ook uitgever Tucker's Fun Factory doet met Locus diens duit in het zakje. Het is designer Stan van Rooijen zijn eerste spel en eerlijk gezegd heeft hij een goede entree gemaakt. Wat Locus precies is, kom je in deze review te weten.

In Smakken of Kakken draait alles om oplettendheid, snelheid en vooral een flinke dosis chaos. Geen epische avonturen of strategische grootse plannen deze keer, maar een luchtig, met zo'n titel kan het dan ook moeilijk anders, kaartspel waarin honden, katten en … kak de hoofdrol spelen. Of de uitgever, Tucker’s Fun Factory, met dit drollig spel weet te scoren, dat kom je in onderstaande review te weten.

De dagen worden korter, de feestdagen komen eraan; het ideale moment is aangebroken om samen met familie of vrienden gezellig een spelletje spelen. Het succes van bordspellen de laatste jaren is niet te onderschatten en voor zij die liever houden van puzzelen en raadsels oplossen, zien we ook steeds meer hybride vormen van entertainment opkomen. Zo genieten escape games in compacte vorm om te spelen aan tafel steeds meer populariteit. De kers op de taart van dit alles is dat we sinds een jaar of drie zelfs adventkalenders zien in de vorm van escape room-bordspellen.

Mijn garage puilt uit van de bordspellen. Veel van die bordspellen pakken veel plek in, al heb ik ook enkele tientallen kleine spellen. Meestal zijn dat kaart- of dobbelspellen die in een klein doosje passen. Een voorbeeld daarvan is Black Stories, een kaartspel dat uitgever Tucker's Fun Factory ons opstuurde ter review. Hoewel Black Stories in 2004 het levenslicht zag, vierde het onlangs z'n vijftiende verjaardag in Vlaanderen. Hét ideale moment dus om de gitzwarte game eens aan de tand te voelen.

In Château ben je architect van een van de twintig historische kastelen. Iedere speler bouwt en puzzelt gelijktijdig aan de plattegrond van zijn château. In deze Roll-and-Write is het de bedoeling om je kasteel zo snel mogelijk te vervolledigen. Elk kasteel komt met zijn speciale bonus om uit te spelen. De eerste speler die alle vakjes in zijn château heeft gemarkeerd, kroont zich tot winnaar van het spel. Benieuwd of de kasteelmuren stand houden!

Vorig jaar liet ik mijn review los op jullie van Calavera, wat uiteindelijk beter meeviel dan verwacht, gezien mijn niet gehele voorkeur voor dobbelsteenspellen. Toen we in de mogelijkheid waren om Yu-Ca-Tan te reviewen dacht ik dan ook dat dit wel een meevaller zou zijn. Mijn enthousiasme werd echter wel ook meteen gekelderd toen ik de ondertitel las van het spel: “Wie heeft het meeste dobbelgeluk?”. Vooroordelen zijn er om onderuit gehaald te worden, dus gaven we het alsnog een kans.

Onlangs kon je mijn review ontdekken van Sixto, het vervolg op een van de spellen die mee aan de basis lag van de roll & write-hype. Dit kleine dobbelspelletje keerde zowaar terug naar de begindagen van deze hype. Happy Campers, dat vorig jaar werd uitgebracht door Studio Infinitus, toont dan weer mooi hoe dit genre is geëvolueerd zonder aan lichtheid in te boeten. Er zijn nog steeds meer complexe varianten zoals Rome & Roll, Inscription, Dinosaur Island: Rawr 'n Write. Maar het roll & write-genre is bij uitstek een genre dat geschikt is voor lichte en familievriendelijke spelletjes die je makkelijk meeneemt wanneer je ergens naartoe gaat of op vakantie bijvoorbeeld.

Beam me up, Scotty. Bij het horen van deze iconische zin zullen de meesten onder ons waarschijnlijk direct aan de al even legendarische sciencefictionreeks Star Trek denken. Dat een bordspel met de naam Beam Me Up een ruimtethema heeft, zal dan ook niemand verwonderen. In dit dobbelspel van Klaus-Jürgen Wrede, de bedenker van Carcassonne en Calavera, probeer je om als eerste je raketten de ruimte in te schieten.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik niet zo’n voorstander ben van dobbelsteenspellen, tenzij op reis of in het juiste gezelschap. Toch had ik van Calavera al positieve dingen gehoord, dus wou ik het spel zeker en vast een kans geven. Al zeker omdat het bedacht werd door Klaus-Jürgen Wrede, de bezieler van Carcassonne. Of Calavera mijn mening over dobbelsteenspellen heeft kunnen bijschaven, kom je te weten in onderstaande review.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik van dit spel nog nooit gehoord had, maar omdat we hier thuis wel al graag een snel kaartspelletje spelen, was ik er wel benieuwd naar. De bedenkers van het spel zijn me ook niet zo bekend, maar afgaande op hun namen kan er vermoed worden dat ze uit de voormalige Sovjet-Unie afkomstig zijn. Recent was in Oekraïne "Goeiemorgen, morgen" van Nicole en Hugo een hit op TikTok. Mogelijks was dit eerder ook het geval voor "In een klein stationnetje" want in dit spel is het de bedoeling om je zeven wagonnetjes netjes in een rij te zetten. Dus wie weet zorgde een kinderliedje voor de nodige inspiratie.

Terwijl veel ervaren bordspelspelers waarschijnlijk Stefan Feld, Uwe Rosenberg, Eric M. Lang of Vital Lacerda als hun favoriete designers zullen noemen, behoort het Duitse koppel Markus en Inka Brand ook zeker tot mijn favorieten. Ik heb hen leren kennen met het geweldige Het Dorp, maar ook Raja's van de Ganges en Keer op Keer komen hier regelmatig op tafel. En voor liefhebbers van escape room-puzzels is er natuurlijk hun Exit: The Game-reeks. Met Rock de Bok werpen ze zich opnieuw op het genre van de roll and writes. Ik was alvast benieuwd of ze het succes van Keer op Keer en Rajas of the Ganges: The Dice Charmers kunnen evenaren.