De hopeloze zoektocht naar werk
- Onderwerp starter Dr. Sheldon Cooper
- Startdatum
- Werk
quo_vadis
Well-known member
Waar is hij verontwaardigd? Zijn quote staat hieronder. Daar lees ik dat nergens dat hij verontwaardigd zou zijn, wel dat hij zijn levenstijl wat zal moeten aanpassen en dat wanneer hij dan eenmaal terug in loondienst alles terug zal aanvullen
Vega
Well-known member
Denk dat je toch wat concrete kennis/ervaring mist als je naar de VDAB gaan gelijkstelt met 'bepamperd worden' of uw eigen leven niet in handen nemen.
De VDAB doet ook loopbaanbegeleiding, net voor mensen die niet goed weten wat ze nu eigenlijk willen doen met hun job. Het is niet omdat uw richting voor u zo 'vanzelfsprekend' is, dat andere mensen dat even gemakkelijk ervaren. Ik ken zelf verschillende mensen die in een job zaten waar ze geen energie kregen maar ook geen flauw benul hadden wat ze dan wel moesten doen. Loopbaanbegeleiding kan die mensen helpen vinden waar ze wel energie uit halen. Dat is dus niet bepamperen.
Waar is hij verontwaardigd? Hij zegt gewoon dat het niet super veel is, wat ook gewoon klopt.
Met je uitleg dat dit gefinancierd wordt met geleend geld kan je elke beslissing dat geld kost daarmee afschieten als jij er niet mee akkoord gaat... Het feit dat die investering zichzelf ruimschoots zal terugbetalen denk je dan niet over na, dat gaat er bij mij dan weer niet in. Je zegt zelf dat hij momenteel allicht de jobbonus krijgt, dat zal al iets zijn wat wegvalt binnen de kortste keren. Voeg daar de hogere personenbelasting aan toe dat zijn loon gaat opleveren, wat is die 12K steun dan nog? Dat is toch gewoon een slimme investering?!
Omdat hij / zij u op "lange termijn" geld zal opbrengen ipv dat het u geld kost.
Er zijn ergere zaken in het leven.
Het is een lange termijn investering.
Dat onze regering zich eerst eens bezighoudt met belangrijkere zaken die effectief geld kosten aan de gemeenschap en op lange termijn ook niks opbrengen. Genoeg voorbeelden te vinden hier van.
Laatst bewerkt:
Tonerider
Well-known member
amai, ik heb zelf ook 2 x een opleiding gevolgd: 1x als systeembeheerder en dan een paar jaar later technisch tekenaar en dat laatste ben ik nu al 5 jaar. Ik kan enkel zeggen dat ik blij ben dat ik België leef waar ik heb kunnen 'profiteren' van het belastingsgeld van anderen en mezelf. Ik heb vanaf mijn 18 in fabrieken en magazijnen gewerkt en ik heb me nooit gelukkig gevoeld in mijn job. Altijd het gevoel dat ik meer kon dan elke dag een palletje klaarzetten of eenzelfde vijske vast zetten. Pas rond mijn 45ste heb ik de stap gezet. Ik was toen werkloos, maar wel nadat ik zelf ontslag had genomen. Het moet steken voor sommigen.
Systeembeheerder was interessant en ik heb daar al mijn CCNA's gehaald en zo, maar bleek toch de verkeerde keuze te zijn voor mij. Technisch tekenaar bleek wel een schot in de roos. Ik werk nu bijna 5 jaar voor dezelfde werkgever: op zich niets bijzonder, maar wel als je weet dat ik vroeger om de 2 jaar ergens anders ging werken, soms vanwege externe omstandigheden, soms gewoon omdat ik mijn draai niet vond in de job.
Heb ik geprofiteerd van het systeem? Ja, maar dat doen we allemaal. Iemand die goed verdiend gaat toch ook kindergeld cashen en daar betaal ik ook mee voor. Iemand die een huis kan zetten en renoveren: die gaat zijn lening ook mooi ingeven, ook al zou hij of zij het eigenlijk helemaal zelf kunnen dragen. En ik denk dat we meer dan genoeg voorbeelden hebben waar mensen profiteren van belastingsvermindering, premies, etc. die ze eigenlijk niet nodig hebben omdat ze financieel er al goed voorstaan, maar toch mooi gebruik van maken.
Dan is u herscholen naar een knelpuntberoep echt wel het minste van de zorgen qua 'profiteren'.
En qua duur voor depressies en burn-out: van burn-out kan ik niet meespreken, maar een depressie is gewoon niet onder een tijdslimiet te plaatsen. Ik heb mensen gekend die heel hun leven gevochten hebben tegen depressies (spijtig genoeg 2 ervan geresulteerd in een zelfmoord en 1'tje met verschillend pogingen tot). Ikzelf heb in mijn leven ook 1x met een depressie geworsteld: dat heeft ongeveer 2 jaar geduurd en daar zat nu eens niks profiteren in. 't is een van de ergste periodes in mijn leven. Soms droom ik nog dat ik depressief ben en dat is echt een van de vooste gevoelens die je kan hebben. In die periode heb ik geprobeerd om te werken, maar de drukte en stress kon ik niet aan. Ja, een psycholoog zal zeggen dat thuis zitten niet de oplossing is, maar die bedoelt daar zekers niet mee dat terug gaan werken de oplossing is. Het gaat dan om u niet afzonderen en actief zijn, buiten komen, maar niet in een drukke, stressvolle omgeving met deadlines, targets, of andere shit (die er juist bij sommigen voor gezorgd hebben dat ze de burn-out/depressie hebben gekregen).
Systeembeheerder was interessant en ik heb daar al mijn CCNA's gehaald en zo, maar bleek toch de verkeerde keuze te zijn voor mij. Technisch tekenaar bleek wel een schot in de roos. Ik werk nu bijna 5 jaar voor dezelfde werkgever: op zich niets bijzonder, maar wel als je weet dat ik vroeger om de 2 jaar ergens anders ging werken, soms vanwege externe omstandigheden, soms gewoon omdat ik mijn draai niet vond in de job.
Heb ik geprofiteerd van het systeem? Ja, maar dat doen we allemaal. Iemand die goed verdiend gaat toch ook kindergeld cashen en daar betaal ik ook mee voor. Iemand die een huis kan zetten en renoveren: die gaat zijn lening ook mooi ingeven, ook al zou hij of zij het eigenlijk helemaal zelf kunnen dragen. En ik denk dat we meer dan genoeg voorbeelden hebben waar mensen profiteren van belastingsvermindering, premies, etc. die ze eigenlijk niet nodig hebben omdat ze financieel er al goed voorstaan, maar toch mooi gebruik van maken.
Dan is u herscholen naar een knelpuntberoep echt wel het minste van de zorgen qua 'profiteren'.
En qua duur voor depressies en burn-out: van burn-out kan ik niet meespreken, maar een depressie is gewoon niet onder een tijdslimiet te plaatsen. Ik heb mensen gekend die heel hun leven gevochten hebben tegen depressies (spijtig genoeg 2 ervan geresulteerd in een zelfmoord en 1'tje met verschillend pogingen tot). Ikzelf heb in mijn leven ook 1x met een depressie geworsteld: dat heeft ongeveer 2 jaar geduurd en daar zat nu eens niks profiteren in. 't is een van de ergste periodes in mijn leven. Soms droom ik nog dat ik depressief ben en dat is echt een van de vooste gevoelens die je kan hebben. In die periode heb ik geprobeerd om te werken, maar de drukte en stress kon ik niet aan. Ja, een psycholoog zal zeggen dat thuis zitten niet de oplossing is, maar die bedoelt daar zekers niet mee dat terug gaan werken de oplossing is. Het gaat dan om u niet afzonderen en actief zijn, buiten komen, maar niet in een drukke, stressvolle omgeving met deadlines, targets, of andere shit (die er juist bij sommigen voor gezorgd hebben dat ze de burn-out/depressie hebben gekregen).
Wat is het verschil met iemand die vrijwillig niet gaat werken en dan gesponsord wordt door de staat om te studeren, soms wel tot 7+ jaar lang?
Furiax
Active member
Ik heb hier precies onbedoeld een serieuze discussie opgestart...
Zoals hierboven reeds door andere aangehaald, ik heb nergens gezegd dat ik verontwaardigd ben, heb enkel op de vraag van Horse geantwoord dat het een redelijk laag bedrag is dat je ontvangt. Al de rest is uw eigen interpretatie en vooroordelen.
Het systeem is nu eenmaal wat het is, zie geen enkele reden om het na te laten er gebruik van te maken.
Zoals hierboven reeds door andere aangehaald, ik heb nergens gezegd dat ik verontwaardigd ben, heb enkel op de vraag van Horse geantwoord dat het een redelijk laag bedrag is dat je ontvangt. Al de rest is uw eigen interpretatie en vooroordelen.
Het systeem is nu eenmaal wat het is, zie geen enkele reden om het na te laten er gebruik van te maken.
Hij zegt natuurlijk niet dat het "gejank" exclusief voor werknemers is. Zoals je in bepaalde topics kan lezen kunnen zelfstandigen en freelancers er ook aardig wat van.
die had ik nog gehoord, dat die verhalen verzonnen zouden zijn
Ik stuur u het promo filmpje door van de ‘depressieve’ zieke man
Want dat doet hij ook nog, publiek promo maken voor die paar uur die hij bijverdient in het zwart
DiffieHM
Well-known member
Dus je vindt toch dat je meer zou mogen krijgen (om niets te doen). Dat noem ik dus inderdaad verontwaardiging.
Tonerider
Well-known member
nee, dat maak jij ervan: iemand vraagt hoeveel je krijgt en hij antwoodt gewoon 'heel weinig', wat 530€ ook is, het is minder dan een leefloon. Hij zegt niet: 'te weinig', wat jij er wel van maakt. Waarom wil je persé het doen uitschijnen dat hij verontwaardigd is?
Laatst bewerkt:
Silence
Well-known member
Wat doen we uiteindelijk met de mensen die zo'n opleiding volgen en niet slagen of toch werk in een andere sector zoeken
Geld terugeisen?
Green Mamba
Well-known member
Een uitkering geven
kinxton
Active member
Ik zie het probleem niet. Hij wordt in beide landen belast, is intussen pensioengerechtigd maar werkt nog altijd voltijds als zelfstandige in beide landen. Hij woont permanent in het buitenland, maar draagt via zijn zelfstandige activiteit nog steeds bij aan de Belgische sociale zekerheid, ziekteverzekering en economie (door in België aan te kopen + vennootschapsbelasting). En dat zonder dat hij het eigenlijk nog moet doen, en zonder zelf gebruik te maken van het Belgische systeem. Hij is nooit werkloos geweest en werkt zelfs na zijn pensioenleeftijd nog door, ja, ook om dat hobbyvliegtuigje uit de jaren ’80 te kunnen blijven onderhouden, maar dat valt ooit vanzelf weg.
Wat mij betreft: het werk dat ik daar deed werd netjes aangegeven, en na afsluiting van het boekjaar wordt er gewoon vennootschapsbelasting in België op betaald, zoals het hoort.
Dus ja: iedereen heeft zijn systeem om anderen zwart te maken, zelfs wanneer er geen rook is.
Dat de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen, klopt. Maar het blijft schaamtelijk hoe slecht het geld van de belastingbetaler beheerd wordt.
Misschien wel, dat ontken ik niet. Natuurlijk moeten mensen hulp krijgen, en de VDAB is zo’n instantie die radeloze mensen opvangt en begeleidt, dat is op zich prima. Maar het zorgt er tegelijk voor dat mensen minder zelfonderzoek doen naar hun opties, en maar gedemotiveerd ja/nee knikken in het gezicht van een begeleider zonder echt werk te willen vinden, het is vaak omdat het 'moet'. De VDAB heeft dringend een rebranding en nieuwe manier van aanpak nodig, want ik zou daar nooit nog een vacature publiceren, noch een job willen zoeken.
Mijn enige ervaringen met de VDAB zijn als werkgever: IBO’ers over de vloer gehad, regelmatig contact voor vacatures… Altijd een ramp om de juiste eruit te filteren, en zelfs de “goeie” bleken uiteindelijk niet geschikt.
Sorry, maar als je aan loopbaanbegeleiding doet of iets nieuws zoekt, moet je op uw tanden bijten en zorgen dat je voldoende zelfkennis hebt, de markt verkent en weet waarmee je wil beginnen, in plaats van tien jobs te proberen en tien werkgevers en/of loopbaanbegeleiders te kloten.
Start... Stop... Start... Stop...
Onlangs, om maar eens een voorbeeld te geven, in de Burger King drive‑in: iemand die “super gemotiveerd” was, ik moest elk product vijf keer herhalen over die parlofoon, en het duurde nog eens enkele seconden eer ze het intikte, en het dus zichtbaar was op het scherm, wat ik besteld had, het was dan niet correct, en dus opnieuw en opnieuw... Ze leek totaal niet te weten wat ze aan het doen was, alsof ze daar gewoon 1 min geleden gedropt werd. Ik had in het gehele proces empathie en bleef vriendelijk met een normale toon, zonder me te ergeren.
Als je solliciteert voor de drive‑in, dan weet je toch wat de job inhoudt? Tenzij ze gehoor of andere problemen in de coconut had, natuurlijk.
Na te betalen kwam de manager zich zelf excuseren door te zeggen dat ze 'in training' is, terwijl ze daar zeker al 3 weken geleden ook was
(ja, de vrouw heeft na de bevalling af en toe eens zin in een burger, anders ga ik niet zo vaak naar de BK of MacDo).Wat moeten werkgevers nog aanvangen met mensen die soms moedwillig niet meer willen werken, de dag na hun eerste werkdag al met een ziektebriefje afkomen, puur omdat ze ontslagen willen worden om weer te gaan doppen, om dan van zodra ze geen dop meer krijgen, dat proces te herhalen?
Dan heb je ook werkgevers, die omdat ze niemand vinden, uit miserie aankloppen bij de VDAB, en dan zo'n IBO, of loopbaanbegeleiding-werknemer aangesmeerd krijgen die liever een bureaujob zou doen... FFS.
(N.b. geen idee of dit hier in dit BK verhaaltje het geval was.)
In ieder geval mooi dat je erin geslaagd bent om iets te vinden die je leuk vind. Je bent dan ook een goed voorbeeld die recht in z'n schoenen staat.
Neen, je hebt niet geprofiteerd, want je bent net een goed voorbeeld van hoe het gebruikt moet worden. En neen, niet iedereen doet het.
Dat zijn (fiscale) rechten die gelijk zijn voor iedereen. En voor sommige premies zijn er bepaalde voorwaarden en grenzen, niet iedereen krijgt die hoor.
Als zelfstandige ben ik soms ook depressief, maar wij hebben nergens recht op, en geen andere keuze dan verder te doen. Weer één van de zovele ongelijke behandelingen...
Ik werd als werkgever eigenlijk vooral depressief van werknemers die zonder stress werk niet gedaan kregen, deden alsof, en nadat ik er een terechte opmerking over gaf, kwamen ze de dag erop met een doktersbriefje af via whatsapp of e-mail. Zogezegd depressie.
Zo'n mensen bestaan dus echt... Als je dan op het einde van de maand hun loonbrief ziet, en moet overschrijven, zou je ervan kunnen kotsen.
De keuze van enkel nog met zelfstandige onderaannemers te werken, is dag en nacht verschil. Professionalisme ten top, en geen miserie meer. Had die keuze 15 jaar geleden beter al gemaakt.
Dat zelfstandigen nergens recht op hebben, klopt natuurlijk niet. Je hebt ook recht op een ziekteuitkering. De reden dat die bij zelfstandigen vaak geweigerd wordt is wanneer de persoon verklaart niet alle werkzaamheden te hebben stopgezet. En als je toch nog deels werkt, krijg je geen uitkering. Pas wanneer je volledig stopt (en dan een toestemming voor gedeeltelijke werkhervatting vraagt als je toch nog actief kan blijven) ben je in orde.
Dat zelfstandigen en betere bescherming verdienen, daar ben ik het wel mee eens.
Ondernemen is alleszins geen pretje inderdaad. Gemotiveerd personeel vinden wordt steeds moeilijker en moeilijker, dat is een feit.
Dat zelfstandigen en betere bescherming verdienen, daar ben ik het wel mee eens.
Ondernemen is alleszins geen pretje inderdaad. Gemotiveerd personeel vinden wordt steeds moeilijker en moeilijker, dat is een feit.
Flexijob AI & marketing assistant Zemst - De Flexperts
Voor onze klant gespecialiseerd in gezondheidszorg & welzijn zijn we op zoek naar een flexi AI & marketing assistant. Een leuke en ambitieuze bijverdienste die je grotendeels van thuis uit kunt uitvoeren. Uiteraard een aantal keer brainstormen op de werkvloer hoort er bij. Iets voor jou...
deflexperts.be
Ik wist niet dat je flexijob kon doen in de marketing sector?
Didymus
Well-known member
Flexi-jobs worden uitgebreid naar alle sectoren (vanaf 1 juli)Ik wist niet dat je flexijob kon doen in de marketing sector?
Of hoe de fiscale koterij een upgrade krijgt naar een volwaardig bijgebouw.
Zo'n hoogdravende post over hoe je de ingebakken pampermentaliteit observeert bij anderen, in een discussie over iets wat dan nog een logische investering is als overheid, komt vooral over als een gigantische hoop misplaatste arrogantie als je uit een rijk nest komt en dan nog wat jobjes toegewezen krijgt vanuit die hoek.
Ik denk dat je pamper over je ogen hangt.
