Zubrowka
Well-known member
Bij deze het (eerste) topic over de Zuid-Kaukas (Azerbeidzjan, Georgie, Armenie). Bij mijn weten zijn @Avondland en @kinxton hier al eens geweest, toch in Georgië.
Juist terug van een kleine maand door deze drie landen. Stond al jaren op het programma, nu eindelijk er werk van gemaakt en heeft mijn verwachtingen overtroffen. Een echte aanrader, op zoveel vlakken, ook blij dat ik alle drie landen heb bezocht (initieel van plan om Azerbeidzjan te schrappen omwille van bereikbaarheid/visum/grens moeilijkheden).
Khinaliq-Sheki: een vogelvlucht niet, maar omdat er geen weg is door de bergen, een lange rit van 7tal uren. Sheki is bekend van het khanaat en ligt aan de voeten van de Kaukasus, mooie locatie, interessante stad met het Sheki paleis en bijhorende musea+caravanserai van de zijdetochten.
Daarna overnacht in Alat om het Qobustan nationaal park te bezoeken. Bekend van de petrogliefen en de moddervulkanen. Het eerste zijn we voorbij gereden, het tweede hebben we wel bezocht. Opnieuw prachtige omgeving. Je kan via rondhangede taxichauffeurs ook de moddervulkanen die offroad zijn bezoeken. Uiteindelijk de auto terug ingeleverd en nog twee dagen in Baku verbleven. Heel mooie, propere en moderne stad. We verblijven in het ‘oude centrum’ met uitzicht op de Flame towers en de Kaspische zee. Hoewel het een moslimland zie je amper tot geen hoofddoeken.
De landsgrenzen van Azerbeidzjan zijn sinds corona ‘gesloten’ maw Azerbeidzjanen kunnen niet over land naar de buurlanden reizen. Voor buitenlanders is er wel een uitzondering. Je hebt dus de optie om het land uit te vliegen of om zelf de grens over te steken. Er zijn veel rechtstreekse vluchten naar Tbilisi, maar ik vond ze redelijk prijzig, bovendien zou één van de redenen zijn dat de grenzen gesloten zijn, dat de corrupte kliek belangen zou hebben in de luchtvaartmaatschappij AZAL Airlines, die de monopolie heeft?
We zijn vanuit Baku met een lokale bus tot aan de grens (red bridge) gereden. Waarna we dan alleen de grens overstaken. Dat ging zonder problemen. Aan beide zijden zijn de grens bemand. Het vrachtverkeer wordt daarnaast wel nog toegelaten. We hadden dan op voorhand een taxi geregeld die ons aan de Georgische grens stond op te wachten en naar Tbilisi bracht. Een paar dagen nadat we de grens waren overgestoken, hoorden we dan de nachttrein van Baku-Tbilisi terug opgestart zou worden.
De bergen daarentegen zijn wel schitterend. Vanuit Tbilisi naar Stepandtsminda gereden via de Georgian Military Highway. Ik vond de weg er slecht bij liggen vanaf het skioord Gudauri tot Stepansminda, putten/kuilen/kapotte stroken. Niet altijd aangenaam rijden met constante focus op de weg. Schitterende omgeving dat wel. Daarna via Uplitistische en Kutais als tussenstop naar het Svan gebergte.
Bij de uitstippeling van de route las ik online dat er sinds 2024 een nieuwe weg is om vanuit Kutaisi het bekende dorp Ushguli te bezoeken. Deze weg stond nog niet in de rough guide van 2024, het was ook onduidelijk of de weg al open was, want de laatste berichten die ik las, bleek dat ze een week voordien nog meters sneeuw aan het ruimen waren. Een rit van 4 uur, onderweg kwamen we een bord tegen dat de weg tussen km xx en xx afgesloten waren, maar dat leek een bord te zijn dat er al de hele winter stond. Toch wat zitten zweten, want verdacht weinig verkeer. Uiteindelijk een tegenligger tegengehouden en hieruit bleek dat de weg inderdaad terug open was. De laatste kilometers was wel een single track dus meters sneeuw, heel indrukwekkend en gelukkig geen verkeer. Dan Ushguli en Mestia bezochten, gevolgd door ons verblijf met panorama op de Ushba. Het weer ging alle kanten uit, van zon tot regen en sneeuw en 0 graden. De omgeving was hemels. De wegen daarentegen van Mestia tot Zugdidi, verschrikkelijk, putten en builen, tientallen stroken die versteend of onverhard. Koeiten/varkens/paarden op de weg, soms met de auto door overstroomde weg, langs een landverschuiving. Soit de auto heeft het overleefd.
Vanuit Tbilisi dan met de minivan naar Yereven gereden. Je kan ook een veel tragere nachttrein nemen. Aan de grens met Armenie kregen we een korte vraag wat we in Azerbeidzjan zijn gaan doen. Gewoon toerisme antwoorden en daarmee is de kous af.
Vanuit Areni, het Noravank klooster bezocht; het Armeense ‘stonehenge’ en Tatev. Vanuit ons guesthouse in Tatev oa klooster Tatev, en dan doorgereden naar Meghri, het uiterste zuiden van Armenie aan de de grens met Iran.
Je kan er op twee manier geraken, via de M2 snelweg of via de M17, heen zijn we via de M2 snelweg gereden, de hoofdweg, je ziet heel wat Iraanse vrachtwagen/bussen rondrijden. De grens met Iran is nog gewoon geopend. Mooie route met de Meghri pass om 2400meter hoogte, Meghri ligt zelf in broerig dal, gestopt bij een tuin die openbaar te betreden is van waaruit je en prachtig uitzicht hebt op Iran.
Vervolgens dan via M17 terug naar Tatev. Het is bergweg niet vaak gebruikt worde en langs de grens met Azerbeidzjan loopt. Volgens google maps, maar iets langer rijden dan de M2, maar in werkelijkheid duurde het toch een stuk langer vooral door de slechte staat van de weg op sommige stukken. Eerste 40km op deze weg amper drie voertuigen tegengekomen. Vervolgens voornamelijk militaire voertuigen en langs verstekeringen van het Armeense leger gereden, zijn daar ondergrondse versterkingen aan het bouwen.
Dan nog vanuit Tatev naar het meer van Sevan bezocht. Via de Selim Caravanserai. Ik val in herhaling, opnieuw prachtig bergpas. Net voorbij de top, nog een wonderschone vallei met lentebloemen. We verbleven aan de oostkant van het Sevanmeer (Artanish) geboekt op een ‘resort’ waar we dan de enige toeristen waren. In Yerevan dan nog de opera bezocht, waar ze een gala concert hielden, een indrukwekkende vertoning. De cascades in Yerevan met de kleine en grote Ararat op de achtergrond is gewoonweg machtig!
Juist terug van een kleine maand door deze drie landen. Stond al jaren op het programma, nu eindelijk er werk van gemaakt en heeft mijn verwachtingen overtroffen. Een echte aanrader, op zoveel vlakken, ook blij dat ik alle drie landen heb bezocht (initieel van plan om Azerbeidzjan te schrappen omwille van bereikbaarheid/visum/grens moeilijkheden).
Azerbeidzjan
- Vlucht: via Wizzair Charleroi-Budapest (mini citytrip) vervolgens met Wizzair van Budapest naar Baku gevlogen. Vanuit Belgie zijn er geen rechtstreeks vluchten. Wizzair vliegt ook vanuit Rome naar Baku.
- Paspoort + visum nodig (e-visum, 30 dollar, onlineportaal, binnen 3 werkdagen heb je het)
- Munt: Manat (1 EUR=2 manat)
- Hotels: we zaten aan gemiddeld 35 EUR/nacht, vaak met ontbijt (booking.com)
- Taxi: Bolt (heel goedkoop)
- Auto gehuurd: via discoverscars (tp CarhireBaku, aanrader)
- Google Maps/Waze werken (vooral Waze gebruikt omwille van de ontelbare snelheidscamera’s
Khinaliq-Sheki: een vogelvlucht niet, maar omdat er geen weg is door de bergen, een lange rit van 7tal uren. Sheki is bekend van het khanaat en ligt aan de voeten van de Kaukasus, mooie locatie, interessante stad met het Sheki paleis en bijhorende musea+caravanserai van de zijdetochten.
Daarna overnacht in Alat om het Qobustan nationaal park te bezoeken. Bekend van de petrogliefen en de moddervulkanen. Het eerste zijn we voorbij gereden, het tweede hebben we wel bezocht. Opnieuw prachtige omgeving. Je kan via rondhangede taxichauffeurs ook de moddervulkanen die offroad zijn bezoeken. Uiteindelijk de auto terug ingeleverd en nog twee dagen in Baku verbleven. Heel mooie, propere en moderne stad. We verblijven in het ‘oude centrum’ met uitzicht op de Flame towers en de Kaspische zee. Hoewel het een moslimland zie je amper tot geen hoofddoeken.
De landsgrenzen van Azerbeidzjan zijn sinds corona ‘gesloten’ maw Azerbeidzjanen kunnen niet over land naar de buurlanden reizen. Voor buitenlanders is er wel een uitzondering. Je hebt dus de optie om het land uit te vliegen of om zelf de grens over te steken. Er zijn veel rechtstreekse vluchten naar Tbilisi, maar ik vond ze redelijk prijzig, bovendien zou één van de redenen zijn dat de grenzen gesloten zijn, dat de corrupte kliek belangen zou hebben in de luchtvaartmaatschappij AZAL Airlines, die de monopolie heeft?
We zijn vanuit Baku met een lokale bus tot aan de grens (red bridge) gereden. Waarna we dan alleen de grens overstaken. Dat ging zonder problemen. Aan beide zijden zijn de grens bemand. Het vrachtverkeer wordt daarnaast wel nog toegelaten. We hadden dan op voorhand een taxi geregeld die ons aan de Georgische grens stond op te wachten en naar Tbilisi bracht. Een paar dagen nadat we de grens waren overgestoken, hoorden we dan de nachttrein van Baku-Tbilisi terug opgestart zou worden.
Georgie
- ID kaart of paspoort voldoende. Geen visum nodig
- Munt: lari (ca 1 EUR=3 Lari)
- Hotels: we zaten aan gemiddeld 28 EUR/nacht, vaak met ontbijt (booking.com)
- Taxi: Bolt (niet gebruikt in Georgie)
- Sim kaart: / (offlinemaps op google maps gebruik)
- Auto gehuurd: via discoverscars (tp herz, aanrader, heeft ook locatie in het centrum)
De bergen daarentegen zijn wel schitterend. Vanuit Tbilisi naar Stepandtsminda gereden via de Georgian Military Highway. Ik vond de weg er slecht bij liggen vanaf het skioord Gudauri tot Stepansminda, putten/kuilen/kapotte stroken. Niet altijd aangenaam rijden met constante focus op de weg. Schitterende omgeving dat wel. Daarna via Uplitistische en Kutais als tussenstop naar het Svan gebergte.
Bij de uitstippeling van de route las ik online dat er sinds 2024 een nieuwe weg is om vanuit Kutaisi het bekende dorp Ushguli te bezoeken. Deze weg stond nog niet in de rough guide van 2024, het was ook onduidelijk of de weg al open was, want de laatste berichten die ik las, bleek dat ze een week voordien nog meters sneeuw aan het ruimen waren. Een rit van 4 uur, onderweg kwamen we een bord tegen dat de weg tussen km xx en xx afgesloten waren, maar dat leek een bord te zijn dat er al de hele winter stond. Toch wat zitten zweten, want verdacht weinig verkeer. Uiteindelijk een tegenligger tegengehouden en hieruit bleek dat de weg inderdaad terug open was. De laatste kilometers was wel een single track dus meters sneeuw, heel indrukwekkend en gelukkig geen verkeer. Dan Ushguli en Mestia bezochten, gevolgd door ons verblijf met panorama op de Ushba. Het weer ging alle kanten uit, van zon tot regen en sneeuw en 0 graden. De omgeving was hemels. De wegen daarentegen van Mestia tot Zugdidi, verschrikkelijk, putten en builen, tientallen stroken die versteend of onverhard. Koeiten/varkens/paarden op de weg, soms met de auto door overstroomde weg, langs een landverschuiving. Soit de auto heeft het overleefd.
Vanuit Tbilisi dan met de minivan naar Yereven gereden. Je kan ook een veel tragere nachttrein nemen. Aan de grens met Armenie kregen we een korte vraag wat we in Azerbeidzjan zijn gaan doen. Gewoon toerisme antwoorden en daarmee is de kous af.
Armenie
- Paspoort nodig. Geen visum
- Munt: dram(ca 1 EUR=425 dram)
- Hotels: we zaten aan gemiddeld 35 EUR/nacht, vaak met ontbijt (booking.com)
- Taxi: YandexGO APP (vgl met Bolt, super goedkoop)
- Sim kaart: Team Telecom Armenia (vanaf 5-6 EUR voor 7GB )
- Auto gehuurd: via discoverscars (tp herz, aanrader, heeft ook locatie in het centrum)
- Vlucht: initieel Yerevan-Dussedorf (Eurowings), dat werd 1 maand op voorhand gecanceld, dan maar Yerevan-Dortmund (Wizzair) vanaf Dortmund kun je flixbus naar Antwerpen of Eindhoven nemen. In 2027 begint Wizzair naar Charleroi te vliegen. Vanuit Brussel kan je ook met Brussels airlines, maar die vluchten zijn peperduur.
Vanuit Areni, het Noravank klooster bezocht; het Armeense ‘stonehenge’ en Tatev. Vanuit ons guesthouse in Tatev oa klooster Tatev, en dan doorgereden naar Meghri, het uiterste zuiden van Armenie aan de de grens met Iran.
Je kan er op twee manier geraken, via de M2 snelweg of via de M17, heen zijn we via de M2 snelweg gereden, de hoofdweg, je ziet heel wat Iraanse vrachtwagen/bussen rondrijden. De grens met Iran is nog gewoon geopend. Mooie route met de Meghri pass om 2400meter hoogte, Meghri ligt zelf in broerig dal, gestopt bij een tuin die openbaar te betreden is van waaruit je en prachtig uitzicht hebt op Iran.
Vervolgens dan via M17 terug naar Tatev. Het is bergweg niet vaak gebruikt worde en langs de grens met Azerbeidzjan loopt. Volgens google maps, maar iets langer rijden dan de M2, maar in werkelijkheid duurde het toch een stuk langer vooral door de slechte staat van de weg op sommige stukken. Eerste 40km op deze weg amper drie voertuigen tegengekomen. Vervolgens voornamelijk militaire voertuigen en langs verstekeringen van het Armeense leger gereden, zijn daar ondergrondse versterkingen aan het bouwen.
Dan nog vanuit Tatev naar het meer van Sevan bezocht. Via de Selim Caravanserai. Ik val in herhaling, opnieuw prachtig bergpas. Net voorbij de top, nog een wonderschone vallei met lentebloemen. We verbleven aan de oostkant van het Sevanmeer (Artanish) geboekt op een ‘resort’ waar we dan de enige toeristen waren. In Yerevan dan nog de opera bezocht, waar ze een gala concert hielden, een indrukwekkende vertoning. De cascades in Yerevan met de kleine en grote Ararat op de achtergrond is gewoonweg machtig!
Laatst bewerkt:
