Geheugenverlies

[TRUMP]

Ik vroeg me af of ik de enige ben, die naarmate ik ouder wordt, bepaalde zaken minder "absorbeer".

Een voorbeeldje: Een voetbal toernooi van toen ik kind was (euro 2000) kan ik me nog quasi elke match voor de geest halen.
Dit toernooi vindt elke 4 jaar plaats. die van 2004 en 2008 zie ik ook nog levendig voor me (al in iets mindere mate), maar die laatste toernooien: amper. Hoewel ik die ook allemaal heb gevolgd.

Zelfde met films. Films die ik in mijn kindertijd heb gezien, kan ik quasi van begin tot eind nog voor de geest halen.
Nu is het vaak zo dat ik een film zie passeren, en me zelfs afvraag of ik die al eens heb gezien of niet? en dan na een kwartier moet vast stellen van: ahja die heb ik al eens gezien.

Ik vind dat eigenlijk een beangstigende gedachte, want als je naar het bejaardentehuis gaat, en je zit bij je oma of opa, dan is dat ook zo:
Ze herinneren zich alles nog van hun jeugdige tijd, maar vraag hen wat ze gisteren hebben gegeten, ze weten het niet meer...

Zijn er nog members die dit ervaren, en in hoeverre?

 

[DwightSchrute]

Met WK en EK heb ik dat inderdaad ook, WK 2002 kan je me elke match vragen en ik zal weten wat de uitslag was, zelfs de groepsfases. Het ek 2020 ben ik moeten gaan opzoeken wie daar nu weer in de finale stond.

Ik denk wel dat zaken die je voor het eerst meemaakt, beter in je geheugen blijven zitten. De beste remedie tegen ouder worden is dan ook nieuwe ervaringen en zaken proberen en meemaken.

 

[TRUMP]

Met WK en EK heb ik dat inderdaad ook, WK 2002 kan je me elke match vragen

Ja onlangs in ons stamcafé; Daar komen steeds een paar zwarten over de vloer, spullen verkopen ...
Ik vroeg van waar ze waren. Senegal zeiden ze.
Ik zei "aha. Baba bouba Diop!, ". "Jaja zeiden ze, die scoorde tegen Frankrijk de winnende doelpunt in de openingsmatch toen, en was meteen een sensationeel resultaat"

Dat was toen ook voor mij mijn eerste wereldbeker.

Maar vraag me nu, wat Senegal nog heeft gepresteerd de laatste 20 jaar, ik weet er niets van.

 

[Aprella]

Net als de rest van het lichaam, gaan de hersenen er ook op achter uit als je ouder wordt. Het is belangrijk om dus cognitief bezig te houden en jezelf uit te dagen. Zoals hierboven al vernoemd kunnen dit nieuwe ervaringen zijn, maar bv ook door een cognitief uitdagende job, of hobbies waar je wat bij moet nadenken.

Ik doe niets liever dan cognitief bezig te zijn. Ik game, lees, schrijf, speel board games. Ik moet ook veel informatie verwerken op het werk.

En ja, gezond leven is natuurlijk ook belangrijk.

 

[belloc]

Ik heb dat met veel zaken eigenlijk die eerder "visuele stroomdata" zijn. Bijv. van de matches van het WK 2022 herinner ik me van een paar belangrijke matches slechts een paar beelden of belangrijke momenten. Iets wat ik in een boek heb gelezen, herinner ik me beter.

Ze herinneren zich alles nog van hun jeugdige tijd, maar vraag hen wat ze gisteren hebben gegeten, ze weten het niet meer...

Het kortetermijngeheugen gaat achteruit met het ouder worden, maar het kan ook zijn dat zaken zoals wat ze gisteren gegeten hebben niet echt kan schelen. Ik heb zelf moeite met het herinneren van wat ik een paar dagen geleden gegeten heb. Geheugen heeft ook te maken met motivatie, aandacht en emotie.

 

[Mr.Anderson]

Het kortetermijngeheugen gaat achteruit met het oudere worden, maar het kan ook zijn dat zaken zoals wat ze gisteren gegeten hebben niet echt kan schelen. Ik heb zelf moeite met het herinneren van wat ik een paar dagen geleden gegeten heb. Geheugen heeft ook te maken met motivatie, aandacht en emotie.

Dit vooral. Met ouder worden ben ik veel minder fucks gaan geven om veel dingen, waardoor het ook niet meer blijft hangen.

+ sinds de kinderen er zijn is mijn leven precies in een stroomversnelling gegaan en vliegen de jaren voorbij. Gelukkig helpt Google foto's mij om elke dag toch even stil te staan bij x-aantal jaar geleden.

 

[Spector]

Klinkt heel herkenbaar allemaal. En eerlijk gezegd ook een beetje scary.

Ik kom voor mijn job op veel plekken met nieuwe mensen maar ook vaak oudere bekende. Ik heb tegenwoordig heel vaak dat ik me een verhaal kan herinneren die verteld is geweest, maar ik kan me niet meer herinneren wie het vertelde. Is dat ook iets herkenbaar?
Ik merk wel dat de weken waar ik geen alcohol drink dat alles veel vlotter gaat en als ik nog maar enkele pintjes zou drinken, dat het boeltje al snel omzeep is.

 

[gamer5]

Hier ook van hetzelfde, zeker sinds er kinderen zijn. Ik denk dat een overload aan schermen daar ook wel voor iets tussenzit.

Terwijl ik zit de werken staan er podcasts op of YouTube filmpjes in de achtergrond. Ondertussen komen er chats binnen en stuurt de vriendin voor plannen te maken. Ondertussen ook op BG wat Posts zitten lezen en door de Twitter feed gaan. Dan komen daar nog eens de kinderen bij.

De hoeveelheid informatie die we moeten verwerken op een dag swingt gewoon de pan uit en dan blijft er gewoon niet veel hangen lijkt het.

 

[Enj0i^]

Hier ook van hetzelfde, zeker sinds er kinderen zijn. Ik denk dat een overload aan schermen daar ook wel voor iets tussenzit.

Terwijl ik zit de werken staan er podcasts op of YouTube filmpjes in de achtergrond. Ondertussen komen er chats binnen en stuurt de vriendin voor plannen te maken. Ondertussen ook op BG wat Posts zitten lezen en door de Twitter feed gaan. Dan komen daar nog eens de kinderen bij.

De hoeveelheid informatie die we moeten verwerken op een dag swingt gewoon de pan uit en dan blijft er gewoon niet veel hangen lijkt het.

Herkenbaar, ik kan ook praktisch niks meer doen zonder dat ik iets aan het 'consumeren' ben.

In de auto -> podcasts
Koken -> Youtube
Werken -> podcasts
Eten -> Tv

Het enige waar ik principieel ben en niks van media consumeer is tijdens mijn dagelijkse avondwandeling. Vroeger luisterde ik ook toen naar podcasts of muziek, maar heb mezelf nu al twee jaar verplicht om dan effectief gewoon naar de natuur te luisteren.

Doet deugd.

 

[Kas de Kalebas]

Dat kwam ooit eens in Interne Keuken aan bod. Naarmate je ouder wordt worden je hersenen zelfs onderbewust véél selectiever in wat ze opslaan in het langetermijngeheugen. Da's evolutionair ook normaal: In je vormende jaren zijn al die nieuwe indrukken belangrijk om te onthouden, omdat ze je helpen overleven. Eet je echter voor de 100ste keer dezelfde bessen uit dezelfde soort struik, is er geen behoefte meer om dat als een herinnering op te slaan. Je weet ondertussen wel dat die bessen niet giftig zijn, dus het heeft gewoon geen zin om dat op te slaan. Alles dat op routine begint te lijken ga je gewoon niet onthouden. Ik betrap me er ook zelfs op dat ik naar mijn werk fiets, en eenmaal aangekomen me zelfs soms niet herinner of ik aan een bepaald kruispunt 20 minuten daarvoor moest wachten aan het rood licht, of ik meteen groen had. Meestal wel hoor, maar soms niet.
EDIT: teruggevonden

VRT MAX

radio1.be

Gek genoeg: ik herinner me wél nog dat ik die aflevering in podcastvorm jaren geleden beluisterde op de fiets toen ik op het ringfietspad in Antwerpen terug naar huis aan het rijden was. Zeer raar hoe het geheugen werkt.

Ik denk dat dat ook zeer dicht verband houdt met onze indruk van hoe snel de tijd voorbij gaat. De routine zorgt ervoor dat een groot deel van de dag gewoon niet echt meer als een herinnering wordt opgeslaan, waardoor we uit een heel jaar veel minder herinneringen halen dan uit een jaar in onze jeugd. Dat geeft ons de illusie dat dat jaar sneller is voorbijgegaan.
Het antwoord is dus telkens om vooral nieuwe ervaringen op te zoeken.

 

[Skoebiedoe]

Ik ging hier iets posten ….maar ben het kwijt …zal voor volgende keer zijn als ik het niet vergeet .

 

[makila]

Vooral mijn heel korte termijn geheugen gaat de laatste tijd lichtjes achteruit. Zo wil ik iets doen maar even 1 honderste sec kort afgeleid? Dan weet ik plots niet meer wat ik wilde doen. Eventjes later schiet mij dit dan wel weer te binnen. Maar dat is frusterend. Je denkt: Wat wilde ik nu weer doen?? **** ik weet het echt niet meer.

Middellange en lange termijngeheugen zijn nog uitstekend. (en het korte termijn in de zin van een uur en langer geleden is ook nog goed)

Ik had verwacht op mijn 49ste dat het lange of middeltermijn geheugen als eerste achteruit zou gaan? Maar bij mij is dat dus eerder het korte termijngeheugen. (al is dit relatief he, 99.9% van de tijd gaat het wel steeds goed).

Ik ging hier iets posten ….maar ben het kwijt …

Je lacht er mee maar ik heb dat af en toe wel eens voor de laatste tijd. Maar in 100% van de gevallen schiet dat nadien wel terug binnen en post ik het alsnog.

Klinkt heel herkenbaar allemaal. En eerlijk gezegd ook een beetje scary.

Ach ja zolang het geen dementie is .. no worries he. Dat zou ik scary vinden. Mijn eigen bewustzijn verliezen.

 

[makila]

maar vraag hen wat ze gisteren hebben gegeten, ze weten het niet meer...

Lol die vraag heb ik nooit kunnen beantwoorden. Ook niet toen ik 18 was.
Wat ik de dag voordien gedronken had (hint hint) wist ik wel te zeggen (en nu nog steeds)

Het is wel zo, mijn moeder (77 jaar oud) weet dikwijls niet meer wat ze de week ervoor tegen mij gezegd heeft en begint daar dan telkens opnieuw over.
En dan denk ik: Mmm ... ok ..

 

[Skoebiedoe]

Je lacht er mee maar ik heb dat af en toe wel eens voor de laatste tijd. Maar in 100% van de gevallen schiet dat nadien wel terug binnen en post ik het alsnog.


Ach ja zolang het geen dementie is .. no worries he. Dat zou ik scary vinden. Mijn eigen bewustzijn verliezen.

Maar ik lach er niet mee hoor .
Ik heb dat ook regelmatig voor dat ik soms met dingen bezig ben en dan vergeet met wat ik nu bezig was , ik moet ook regelmatig naar mijne bril zoeken omdat ik niet meer weet waar ik hem nu gelaten heb , overlaatst mijne auto moeten zoeken …ik dacht dat hem hier wat verder op de parking stond maar deze stond gewoon voor de deur geparkeerd …en nee het heeft niets met dementie te maken .

Heb ook al ondervonden dat ik minder belangrijke dingen sneller vergeet .. en soms moet ik ook zoeken in mijn geheugen een kan het ‘opeens ‘ tevoorschijn komen .
Laatst nog liggen denken aan die fietsen met zo een motortje vandoor en hoe die weer noemden …met 2 man eentje 55 en den andere 62 liggen denken van hoe noemden die weer …en na een half uur zijn we er dus op gekomen .
Dus het zit er ergens nog wel maar gewoon wat verder weg .

 

[makila]

Maar ik lach er niet mee hoor .
Ik heb dat ook regelmatig voor dat ik soms met dingen bezig ben en dan vergeet met wat ik nu bezig was , ik moet ook regelmatig naar mijne bril zoeken omdat ik niet meer weet waar ik hem nu gelaten heb , overlaatst mijne auto moeten zoeken …ik dacht dat hem hier wat verder op de parking stond maar deze stond gewoon voor de deur geparkeerd …en nee het heeft niets met dementie te maken .

Heb ook al ondervonden dat ik minder belangrijke dingen sneller vergeet .. en soms moet ik ook zoeken in mijn geheugen een kan het ‘opeens ‘ tevoorschijn komen .
Laatst nog liggen denken aan die fietsen met zo een motortje vandoor en hoe die weer noemden …met 2 man eentje 55 en den andere 62 liggen denken van hoe noemden die weer …en na een half uur zijn we er dus op gekomen .
Dus het zit er ergens nog wel maar gewoon wat verder weg .

Net zoals een harde schijf van een PC kan uw harde schijf dus vol geraken hé.

Je kan dit deels trainen (hersenen zijn een soort van flexibele harde schijf die kan toenemen in volume of verminderen in volume) en 10 GB kan zeker 12 GB worden maar finaal is vol = vol. Dan gaan je hersenen moeten prioritizeren.

Alle zo denk ik er toch over. En neen 1 op 1 kan je natuurlijk een harde schijf niet vergelijken met fysieke hersenen (verre van) maar als puntje bij paaltje komt: Er zit gewoon ergens een grens / limiet op de data die je kan bewaren he.

 

[Nineshots]

Ik heb heel vaak dat ik opeens denk van “aja dat wil ik nog doen voor ik vertrek” of iets dergelijks.
Om dan een minuut later enkel nog te weten dat ik iets moet doen, maar heel veel moeite heb om me nog te herinneren wat precies.
Het zijn dan ook acties die niet echt te maken hebben met wat ik ga doen. Waardoor ik geen link heb om te achterhalen wat dat nu precies was.
Bv een idee hebben en dat willen googlen voor je vertrekt.
Zoiets is wel echt frustrerend.

 

[Str8_6]

Heb ik ook, maar langs de andere kant heb ik vorig jaar en dit jaar vrij veel moeten studeren om enkele brevetten te halen op mijn werk en ik vond het zot hoe vlug ik die grote pakken leerstof nog steeds kon verwerken.

Maar een vervolgfilm of een seizoen van een serie met een jaar tussen is een ramp. Ik weet daar dan dus echt geen bal meer van. Als ik dan de recap zie dan herken ik de beelden wel maar weet ik totaal niet meer over wat het verhaal ging.

 

[Avondland]

Ik heb eerder een nonchalant geheugen en kan soms heel sterk in mijn eigen wereld zitten. Je leert daarmee omgaan, maar dat heeft uiteraard zijn nadelen. Voordeel is dat ik redelijk stressloos door het leven ga.

 

[Biljart]

Ik heb dat eerder in periodes van stress, en die heb ik op werk wel enorm (ben daarom ook aan het solliciteren extern).
Enorme stress zorgde er bij mij voor dat ik echt wel snel vergat.

 

[Sir. K]

In verband met dat korte termijngeheugen. Ik had dat vooral door met veel te veel tegelijkertijd bezig te zijn.

Zaken die ik niet meteen moest doen neerpennen in een Microsoft To Do (of alternatief) heeft dat grotendeels opgelost. Uw hersenen laten de neergeschreven dingen los en focussen terug op de andere zaken. Toch een stukje 'stress' dat wegvalt.