Mijn grootste probleem met genderneutrale toiletten, en dat is zonder zwans: ik heb het al lastig om op de pot te zitten voor een nr 2 als ik naast mij of aan de lavabo een man hoor, laat staan dat daar een paar vrouwen staan te babbelen.
Er wordt vaak als argument gebruikt dat bepaalde zaken ons worden opgedrongen, en dat is vaak zever. Bij het songfestival bv, er wordt ons helemaal niets opgedrongen, wil je het niet zien dan kijk je gewoonweg niet. Het songfestival is de laatste tig jaar sowieso al het podium en een uitlaatklep voor de queer gemeenschap, so be it, ik kijk al lang niet meer dus maakt mij ook niet uit.
Maar met genderneutrale toiletten heb ik wel dat gevoel. In het nieuwe sportgebouw in de gemeente hiernaast zijn het dus genderneutrale toiletten. Dat werd voorgesteld door de progressieve vleugel in de gemeente en men heeft dat aanvaard grotendeels omdat men "mee met de tijd wou zijn". Terwijl ik van heel erg veel mensen hoor, mannen én vrouwen, dat ze er zich toch nogal ongemakkelijk bij voelen wanneer ze daar op de pot zitten of aan de urinoir staan. Dan vind ik zoiets dus wel degelijk opgedrongen door een minderheid aan een meerderheid. En heel vaak vind ik daar de beweegredenen om het te doen dus scheef. Niet in het kader van gendergelijkheid, zodat iedereen zich comfortabel zou voelen. Nee, want velen voelen zich er niet comfortabel bij, de meerderheid zelfs volgens mij. Dus blijft over: een kleine groep plezieren die per sé zijn wil daarin wil opdringen. En dat stoort me wel degelijk. Want er is een simpele oplossing voor: mannentoiletten, vrouwentoiletten én genderneutrale. Dan kan iedereen zich comfortabel voelen in de omgeving die hij/zij/x verkiest.
Idem voor het douchevoorbeeld, het is op flessen getrokken en uiteraard dient dat voorbeeld om te polariseren en te choqueren, maar in de praktijk kan je natuurlijk wel de vraag stellen: wat als een pak vrouwen of mannen zich niet comfortabel voelen omdat een transgender persoon mét "tegengesteld" geslachtsdeel dezelfde kleedkamer gebruikt als hen? Moeten we hen daarvoor veroordelen als zijnde conservatieve zuurpruimen terwijl we wel rekening houden met de rechten en gevoelens van die transgender persoon? Of houden we mss toch ook best rekening met hun gedachten en gevoelens en zoeken we een oplossing waarbij iedereen zich tevreden en comfortabel voelt?