Grenzen aan humor? Will Smith slaat terug.

Zo werkt comedy natuurlijk niet hé.
Betreffende roasts, deze werken wel zo. Op voorhand worden eventuele "no go" onderwerpen meegegeven. De William Shattner roast uit 2006 was bvb zo goed als alles toegelaten, buiten de dood van zijn ex vrouw.

Deze grap van Rock was waarschijnlijk ook volledig gescreend en goed bevonden. Gervais zijn globe roasts zijn ook allemaal volledig gescreend.

Degene die denken dat het gestaged was. Je kan mooi zien dat Rock na de klap ook een gebalde vuist maakt en bijna de reflex heeft om hem een vuistslag te verkopen maar vlug zijn hand terug achter zijn rug doet.
Dat was me direct opgevallen.

Stel je voor dat hij hem een vuistslag terug heeft, ging helemaal gestoord geweest zijn. Wel respect dat hij hem kan inhouden, ging me niet gelukt zijn.
Het ziet er alvast overtuigend uit. Maar toch, we spreken hier over acteurs in kwestie hé.

Het komt ze allen te goed uit imo. Rock als de tolerante. Smith als de White Knight. De Oscars want er gebeurde nog eens iets half interessant. Jada want ze kreeg aandacht.

Copyright claim op YouTube voor dat fragment en zo hebben ze al heel hun catering bekostigd.
 
Wat gisteren gebeurde is gewoon de conclusie van gevaarlijke retoriek als "woorden zijn ook geweld"

Je ziet het hier al op de manier waarop geweld goed gepraat wordt omdat iemand met "alopecia" een groepke is waar niet mee gelachen kan worden dus de reactie verstaanbaar is. Tja...
Zo zijn er ondertussen al 101 groepjes waar je geen humor meer mag over maken. Als we allemaal met geweld gaan moeten reageren zijn we ver af van de zogezegd tolerante maatschappij waarvoor gepleit wordt.
Groepjes =/= individuen.

Je mag lachen met joden, je lacht niet met iemand die zijn ouders daarin is verloren.
 
Het probleem is dat jullie wel zeggen dat geweld niet de juiste oplossing is, maar als die slag niet gegeven wordt en er niet gereageerd wordt, dan hadden we nu geen 11 pagina's in een topic gevuld. Soms beseffen mensen pas na zo een incident dat ze te ver zijn gegaan. Dat maakt het ook moeilijk. Die slag kan misschien ook gegeven zijn omdat Smith emotioneel geprikkeld raakte, en dit zijn antwoord was. Het gebeurt soms heel snel en tijd om te denken is er niet altijd. Maar wat ik zeg... het is wel vaak pas na een incident of nadat het te laat dat er gerealiseerd wordt: er is een probleem. Hoe kan je dan het probleem detecteren voor dat het incident er is geweest.
 
Het lijkt mij of dit soort grappen nu eenmaal horenbij/vallen binnen dat Amerikaanse idee van een "roast". Een soort van "format" waar de meest grove grappen mogen worden gemaakt. Vaak, IMO, niet grappig. Dit in een maatschappij die toch wel op enkele vlakken preutser is dan gemiddeld, en waar je volgens mij ook vaak nog een vuistslag kan krijgen. Volgens mij kan een socioloog iets interessant zeggen over die combinatie.

Rekening houdend daarmee denk ik dat Smith hier dan ook volledig uit zijn rol is gevallen, en dit zal meedragen voor de rest van zijn carrière. Je kan volgens mij gewoon niet goedpraten dat je iemand fysiek aanvalt, en al zeker niet als je op een event bent waar je weet dat dit kan gebeuren.
 
Mijn vraag dan: moet je dan "tolerant" zijn tov "intolerantie".

Dat is een vaag statement hé want wie gaat definiëren wat intolerant is?
Ga je dat iedere keer laten bepalen door degene waar een mop over gemaakt is?

Maar wat jij als intolerantie ervaart rechtvaardigt daarom niet het slaan van een comedian.
 
Mijn vraag dan: moet je dan "tolerant" zijn tov "intolerantie".
Systematisch pesten verdiend altijd aangekaart te worden.

Maar humor, is heilig. Als je niet de ruimte krijgt om met een individu of een instituut te lachen, dan krimpen de muren.
 
Dat is een vaag statement hé want wie gaat definiëren wat intolerant is?
Ga je dat iedere keer laten bepalen door degene waar een mop over gemaakt is?

Maar wat jij als intolerantie ervaart rechtvaardigt daarom niet het slaan van een comedian.
Jij hebt het over dat we ver weg staan van "een tolerante maatschappij", maar als er intolerantie aanwezig is, dan kan je de "intolerantie" toch niet uit de wereld helpen door er tolerant tov te zijn. Dat klinkt als een paradox.
 
Je beseft dat dat bij quasi alle stand up comedians gebeurt he. Want nu komt de vraag: is de humor in de grap, of in de reactie van de persoon?

En de reden waarom mensen het onhaalbaar vinden om toestemming te vragen, is omdat iedereen het antwoord weet op "is het oké als we lachen met de ziekte van uw vrouw?"...

Zou het bvb oké zijn om nu op een Music Award show een grap te maken over dat Dave Grohl een gevaar is want dat iedereen die bij hem in de buurt komt zichzelf van kant maakt. Terwijl hij in de zaal zit? Ik dénk niet dat dat oké is...
Neen, de reden dat niemand het vraagt is niet omdat we het antwoord al weten maar omdat je daarmee iets start waarvan je weet dat je geen consequentie kan of wil handhaven.
Humor heeft, net zoals het geven van een kus, helemaal geen consent nodig. Humor kan kwetsend zijn, en ja, soms is het doel van de humor zelfs om te kwetsen. En dat hoort er gewoon bij.

Wie pleit dat een toestemming nodig is om met iemand te mogen lachen, is iemand die eigenlijk slecht of niet overweg kan met risico's.
Het probleem is dat je met het op robotachtige wijze wegnemen van dat risico van te kwetsen, ook het risico wegneemt dat je mensen verrast of blij maakt en dat is die prijs niet waard want dat is onze menselijkheid.
 
Mijn vraag dan: moet je dan "tolerant" zijn tov "intolerantie".

Jij hebt het over dat we ver weg staan van "een tolerante maatschappij", maar als er intolerantie aanwezig is, dan kan je de "intolerantie" toch niet uit de wereld helpen door er tolerant tov te zijn. Dat klinkt als een paradox.
Ja, dat is de paradox van Popper.
Er is volgens mij wel zoiets als proportionaliteit. Smith mocht gerust zich verbaal weren, al zou dat ook nogal vreemd zijn op dit soort events, het zou nog altijd beter zijn dan iemand fysiek aan te vallen.
 
Systematisch pesten verdiend altijd aangekaart te worden.

Maar humor, is heilig. Als je niet de ruimte krijgt om met een individu of een instituut te lachen, dan krimpen de muren.
Ja, maar wat is humor en wat is pesten. Ik denk dat het "systematische" het voor mij onderscheidt, maar het is wel een argument dat "pesters" vaak gebruiken. Pesten gebeurt onder het mom van humor en met elkaar lachen. Het is zelfs zo dat het ontstaat. En of het vandaag systematisch was, weet ik niet. Ik ken de geschiedenis niet tussen Rock en Smith. Ik neem aan van niet, maar dat weet ik niet. Hollywood is niet zo groot, en bekende mensen komen wel al eens vaker in aanraking met elkaar. Ik ken de voorgeschiedenis niet. Maar "humor" is moeilijk definieerbaar. Want uiteindelijk is zeer kwetsende humor een verbale manier van pesten. Dus als je het dan hebt over "humor is heilig", dan valt systematisch pesten daar voor een deel ook onder.
 
Jij hebt het over dat we ver weg staan van "een tolerante maatschappij", maar als er intolerantie aanwezig is, dan kan je de "intolerantie" toch niet uit de wereld helpen door er tolerant tov te zijn. Dat klinkt als een paradox.

Ja maar dan plaats jij humor (goede of slechte) ook per definitie onder de noemer intolerantie.

En het is net paradoxaal dat je tolerantie zou prediken door intolerant te zijn tov andere meningen of comedy. Wees dan eerlijk in die mate dat jij vindt dat jij (ik bedoel nu niet jou persoonlijk) vindt dat jij de enige bent die moreel de juiste beslissingen maakt en bijgevolg de rest die daar niet mee akkoord is immoreel is en als jij vindt dat die de grens over gaan het zwijgen moeten opgelegd worden of geen platform moeten krijgen.
Ik heb die dunk niet van mezelf, vandaar dat ik ook vind dat iedereen moet kunnen zeggen wat hij wil ongeacht hoe dom of kwetsend dat ook mag zijn.
Maar discussies/humor/... zijn niets waard als je niet het risico kan lopen om te kwetsen of op zere teentjes te trappen. Mocht de wetenschap nooit tegen de scheentjes van de Kerk hebben getrapt stonden we nu ook nergens op dat vlak, als extreem voorbeeld.

In dit voorbeeld had Smith dit veel beter kunnen oplossen door bijvoorbeeld op te staan en te vertrekken, een statement te doen,... ipv naar geweld te grijpen als we het dan over tolerantie hebben.
Er is ook een bepaalde norm en fatsoen om wat jij als intolerantie percipieert aan te vechten in plaats van iemand op zijn gezicht slaan.
Want als een kwetsend woord een vrijgeleide kan zijn om iemand op zijn gezicht te slaan dan kan je natuurlijk quasi elke provocatie als vrijgeleide zien voor geweld.
 
@Lakigigar
Met humor is heilig, doel ik dus op de pure basis ruimte, om met als doel, een lach, iemand te bekritiseren of een spiegel voor te dragen.
 
Neen, de reden dat niemand het vraagt is niet omdat we het antwoord al weten maar omdat je daarmee iets start waarvan je weet dat je geen consequentie kan of wil handhaven.
Humor heeft, net zoals het geven van een kus, helemaal geen consent nodig. Humor kan kwetsend zijn, en ja, soms is het doel van de humor zelfs om te kwetsen. En dat hoort er gewoon bij.

Wie pleit dat een toestemming nodig is om met iemand te mogen lachen, is iemand die eigenlijk slecht of niet overweg kan met risico's.
Het probleem is dat je met het op robotachtige wijze wegnemen van dat risico van te kwetsen, ook het risico wegneemt dat je mensen verrast of blij maakt en dat is die prijs niet waard want dat is onze menselijkheid.
Humor heeft net als het geven van een kus geen consent nodig.
Ik denk dat de meeste rechters niet van mening zijn dat je geen consent nodig hebt voor het geven van een kus. De reden dat je het niet expliciet moet vragen is omdat je dat hoort aan te voelen.

Net zoals bij humor en lachen met iemand haar ongeneeslijke ziekte, dan voel je dat dus duidelijk niet aan.

Hij roast mensen om hun reactie te zien... Wel hij heeft een reactie gehad.
 
Ja, maar wat is humor en wat is pesten. Ik denk dat het "systematische" het voor mij onderscheidt, maar het is wel een argument dat "pesters" vaak gebruiken. Pesten gebeurt onder het mom van humor en met elkaar lachen. Het is zelfs zo dat het ontstaat. En of het vandaag systematisch was, weet ik niet. Ik ken de geschiedenis niet tussen Rock en Smith. Ik neem aan van niet, maar dat weet ik niet. Hollywood is niet zo groot, en bekende mensen komen wel al eens vaker in aanraking met elkaar. Ik ken de voorgeschiedenis niet. Maar "humor" is moeilijk definieerbaar. Want uiteindelijk is zeer kwetsende humor een verbale manier van pesten. Dus als je het dan hebt over "humor is heilig", dan valt systematisch pesten daar voor een deel ook onder.
Dat is heel simpel he. Het verschil tussen humor en pesten zit hem in:
- de ernst van het feit,
- de frequentie dat dit gebeurt naar die persoon, (systematisch <-> éénmalig)
- de mate waarin de pester dit blijft doen, ondanks de directe of indirecte signalen van de geviseerde persoon dat die daaronder lijdt.

Zelfs zonder zo'n formulaïsche benadering kan ieder mens met een normaal empathisch vermogen dat verschil zien.
 
Terug
Bovenaan