We are totally losing the plot....Echt...Totally...
Geschreven met 200% overtuiging.
Er is een land bezig met de steden, een ander land, inclusief hun ouderen en kinderen, plat te bombarderen omdat ze ergens een idee hebben gehad dat ze dat getroffen land moeten "bevrijden".
En wij liggen hier wat te lullen over het feit dat WS al dan niet zijn mep tegen de oren van CR op een of andere manier kan verantwoorden...
De cultuur van "de andere je kaak aanreiken" is echt wel waanzinnig erover aan het gaan...
Mijn echtgenote zit in chemo, en als zij zelf de aanzet voor geeft om er grapjes over te maken (wat ze heel dikwijls doet), absoluut geen probleem, maar den eerste die dat wil doen zonder aanzet van haar gaat van mij toch ook een stevige WS lap rond zen oren krijgen.
Soms is een "alsjeblieft niet doen" echt niet voldoende...Het had voor te beginnen gewoonweg niet mogen gebeuren.
En soms gaat de emotie ervoor zorgen dat je iemand een mep rond zen oren geeft, net zoals dien typ in Rusland zijn emotie zegt dat hij een half land moet plat bombarderen, kinderen incluis...
En als Biden een koe een koe noemt (en ik moet van dien mens echt niet veel hebben), dan gaan ze helemaal op hun achterste poten staan, terwijl ik hem (knarsetandend) allen maar gelijk kan geven...
Diplomatie gaat ook maar zover....
Wat mij betreft, chapeau van WS dat het bij een mep met platte hand gebleven is, bij mij had het bloedneus geweest, sommige dingen zijn echt off-limit, tenzij op voorhand even afgesproken of het wel OK is, maakt niet uit of het een dodelijke ziekte is, of iets dat alleen maar "erg" is.
Ik hoop alvast al de grappenmakers hier die CR zijn discours acceptabel vinden, nooit tegen te komen, ge gaat er niet vanaf komen met en een zoemend oor moest ge bij ons hetzelfde proberen!
Dus, op de vraag in de topic title, "grenzen aan humor"? Hell yes. Absoluut!
Hier gooi je toch een hoop zaken op een hoop die niets met elkaar te maken hebben.
1) even de focus op iets anders leggen wil niet zeggen dat we daarom geen aandacht meer hebben voor de oorlog. Als je alles zo moet relativeren dan hadden we vorige week ook niet moeten praten over de 6 carnavalisten die stierven omdat er in Oekraïne meer doden vallen
2) emoties zijn normaal en zeker bij comedy. Dat zal niemand ontkennen, maar je hebt nog steeds een proportionele reactie. Dat was dit niet.
Als ik elke keer ik gekwetst iemand op zijn gezicht moest hebben geslagen en iedereen zo moest redeneren...
Overigens, ik zal het dan maar zeggen, mijn vriendin heeft ook alopecia. Zij het, voorlopig, enkel tijdens stress momenten en enkel (redelijk bedekbare) plekken. Al wil ik daar niet mee zeggen dat volledig zichtbaar kaal zijn daarmee te vergelijken is, hoewel bij ernstige stress dat wel een gevolg kan zijn.
(Ik denk dat ik nalv de reactie van mijn moeder op mijn vriendin bij aanvang van onze relatie 3.5 jaar geleden het daar hier ook redelijk uitgebreid over haar en de behandeling gehad heb)
Ik vind persoonlijke ervaring dus irrelevant in deze.
3) als je een vrijgeleide wil geven aan medische aandoeningen en de psychologische effecten daarvan dan kan je dus de boeken voor comedy dicht doen. Want wie zegt dat dikke mensen, korte mannen,... minder psychisch zouden leiden onder hun aandoening? Ik noem er nu 2 maar ik kan wel nog een lijstje verzinnen.
Met woorden heb je de keuze om ze te negeren of er mee leren omgaan. Met een fysieke aanval is dat wel wat anders.
4) er is een reden waarom vrijheid op meningsuiting één van de cornerstones van onze samenleving is en dispropotioneel geweld dat niet is. De redenen ga ik hier niet opnieuw herhalen.
Maar opnieuw, het gaat hier over een comedian, geen pestkop. Ik denk dat dat niet genoeg kan gezegd worden want dat blijft toch wel cruciaal. Die context en de setting zijn enorm belangrijk.
5) het was 1 mop in een stuk waar letterlijk iedereen erdoor gehaald werd. Het was geen monoloog over Jada en hoe lelijk ze zou zijn.
De voorbije jaren zijn die roasts vaker gebeurd. Opnieuw, als iedereen daar zo moet op reageren,...
Het blijft voor een deel de taak van een comedian om de grens van humor en het acceptabele op te zoeken. Dat maakt vaak net de beste comedy.
Het logisch gevolg is dat die grens soms of vaak overschreden zal worden.
En dus, geweld goedkeuren als iemand vindt dat een comedian de grens overgaat lijkt me geen goede piste.
(en dit komt van iemands wiens idool decennialang het mikpunt is en was van humor over zijn uiterlijk door een medische aandoening, zijnde vitiligo én een psychische door childhood trauma resulterend in chirurgie om zichzelf te veranderen.
En iemand die een groot deel van zijn jeugd gepest werd omwille van uiterlijke kenmerken : mijn lengte, puisten, kleren,...
Dus ik heb zeker begrip voor de "andere kant", maar proportie is alles en eigen ervaring is irrelevant in deze. Al zie ik de ironie in dat ik persoonlijke ervaring gebruik om aan te tonen waarom die irrelevant is. Maar heb die dus bewust niet gebruikt tot hiertoe)
6) de Biden vergelijking gaat nergens over. De taal van een president in een oorlogsituatie en de mogelijke gevolgen van escalatie zijn wel van een andere orde dan een mop op een podium door een comedian.
Laat staan dat iemand hier gezegd heeft Biden in zijn gezicht te slaan daarvoor.
. Er ook al eens bij stil gestaan dat men merendeels een zwakkere eruit pikt om te pesten?
