Grenzen aan humor? Will Smith slaat terug.

Hier heb je een podium waar miljoenen mensen naar kijken en een comedian gewoon geslagen wordt omwille van een mop.
En dat vindt dan nog steun bij een groot deel van de bevolking, ik vind dat daarom veel verdergaand dan wat rich people's problems.

Dan leef je toch in een bubbel van westers comfort, hoor...
Er zijn wereldwijd (ook in België) miljoenen mensen met echte problemen (armoede, dagelijks geweld, vluchten voor oorlog, veel ernstigere ziektes etc.).

Smith en co. zullen ondertussen beroep doen op de allerbeste psychologen om aan zichzelf te werken. Ondertussen de tranen drogen met een $100 briefje en aan hun PA's vragen om nog een extra cocktail te brengen wanneer ze aan het zwembad liggen.

Het is uiteraard niet ok wat er gebeurd is, maar het stelt relatief gezien echt geen reet voor allemaal.
 
Dan leef je toch in een bubbel van westers comfort, hoor...
Er zijn wereldwijd (ook in België) miljoenen mensen met echte problemen (armoede, dagelijks geweld, vluchten voor oorlog, veel ernstigere ziektes etc.).

Smith en co. zullen ondertussen beroep doen op de allerbeste psychologen om aan zichzelf te werken. Ondertussen de tranen drogen met een $100 briefje en aan hun PA's vragen om nog een extra cocktail te brengen wanneer ze aan het zwembad liggen.

Het is uiteraard niet ok wat er gebeurd is, maar het stelt relatief gezien echt geen reet voor allemaal.
Op die manier kan je "het journaal" wel opbergen, want je kan alles wegrationaliseren.
De oorlog in Oekraïne, stelt niks voor, dat zijn 2 relatief welvarende landen die wat aan het vechten zijn. In Afrika zijn er kinderen die sterven van honger, dàt is pas erg!

Kinderen die sterven aan honger, dat is niet erg. Er zijn kinderen die vermoord worden!

en zo verder...
 
Dan leef je toch in een bubbel van westers comfort, hoor...
Er zijn wereldwijd (ook in België) miljoenen mensen met echte problemen (armoede, dagelijks geweld, vluchten voor oorlog, veel ernstigere ziektes etc.).

Smith en co. zullen ondertussen beroep doen op de allerbeste psychologen om aan zichzelf te werken. Ondertussen de tranen drogen met een $100 briefje en aan hun PA's vragen om nog een extra cocktail te brengen wanneer ze aan het zwembad liggen.

Het is uiteraard niet ok wat er gebeurd is, maar het stelt relatief gezien echt geen reet voor allemaal.
Als dit gebeurd zou zijn in Café de Joker in Antwerpen bij een try-out had hier geen kat om gemaald, maar dit is een podium waar miljoenen mensen naar keken en dat maakt de impact toch wel wat groter. Dat dit "first world problems" zijn voor mensen wiens huis net is kapotgeschoten weet iedereen wel, maar dat maakt het niet minder relevant. Je moet opletten dat je niet alles gaat wegrelativeren. Zo kan ik de oorlog in Oekraïne ook niet zo erg vinden, want in WOII ging het er veel erger aan toe.
 
Ik dénk dat als Polanski aan een kind had gezeten op het podium, ze hem zijn beeldje wel zouden hebben afgepakt.

Ze mogen het zeer zeker wel: The Academy's standards of conduct state that the organization can take disciplinary actions including “revoking Academy awards or honors.”


Dat is helemaal geen samenvatting, dat is een dwaze oneliner. Maar wat bedoel je met die quote van Ghandi? Want denk je echt dat Ghandi "haha, GI Jane 2!!" bedoelde, toen hij het had over meningen?
De quote is niet eens van hem. Ik ben gewoon aan het lachen met iedereen die hier op zwart-witte manier 'free speech' zit te verdedigen.

Geen nuance, geen besef dat er een verschil bestaat tussen wat wettelijk en menselijk aanvaardbaar is, alleen maar dogmatisch geblaat over hoe we vrije meningsuiting als het laatste Ultieme Goed moeten beschouwen.

Laat ik het als een symptoom van hyperindividualisme beschouwen dat dit zowat het laatste morele ideaal is dat nog aanhang heeft bij grote delen van de bevolking. Elementaire beleefdheid en een beetje rekening houden met elkaars gevoeligheden, da's tegenwoordig quatch, politieke correctheid, 'woke bullshit', of wat dan ook. Niets waard. Alleen individuele vrijheid is het verdedigen waard. Er is geen maatschappij, alleen 'jij' en 'ik', en 'ik' mag vooral alles zeggen wat ik wil zonder gevolgen. Wat een utopie zeg.
 
Laatst bewerkt:
Nee dat zeg ik niet, ik zeg dat ik er in deze specifieke situatie geen medelijden mee heb.

Iedereen heeft problemen, maar deze situatie is nu niet bepaald het einde van de wereld. Vandaar, 'rich people problems'.

Je zegt nochtans letterlijk dat.

Moet ook wel toegeven dat ik noch met Chris Rock noch met Will Smith noch met zijn vrouw medelijden heb.
Dit zijn rich people problems. (zie ook @berenod zijn post, dat relativeert dit toch wel)
Anekdotisch: ik ken een vrouw met die ziekte die volledig kaal is. Kan u op basis daarvan wel verzekeren dat dat voor vrouwen emotioneel zwaar is. Dus om daar dan voor een hele zaal (en eigenlijk voor de hele wereld) een op de persoon gerichte grap over te maken, dat is smakeloos en kinderachtig (even kinderachtig als er op te reageren met geweld).

En je zegt dan ook nog dat je iemand kent die dezelfde ziekte heeft en dit emotioneel heel zwaar is. Behalve dan als je rijk en beroemd bent?
 
Laatst bewerkt:
Ik heb dat hier nog niemand zien uitleggen. Ik heb al veel gelezen "jamaar, dat is anders", maar nog niemand die kan uitleggen waarom dat anders is.
Wat @zarathustra zegt is hetgene er het dichtste bij komt, en met mensen hun ziekte lachen is duidelijk punch down.
Daar ga ik niet mee akkoord. Het is niet omdat je ziek bent dat je niet machtig, rijk en succesvol kan zijn ( zoals Jada Smith)

Om maar het Verhofstadt voorbeeld terug te gebruiken, er is een groot verschil tussen lachen met zijn gebit en dat van de kassierster in de Colruyt.
 
Ik kan moeilijk inschatten of zijn excuses oprecht zijn, ik kan niet in zijn hoofd kijken. Ik ben benieuwd wat The Academy als sanctie zal opleggen, ik mag hopen dat de man zijn oscar toch wel mag behouden. Zijn prestaties als acteur staan voor mij los van een fout die hij maakt.

Wat ik mis in deze is een maatschappelijk debat of algehele afkeuring van dit gedrag. Ik heb natuurlijk niet alle nieuwbronnen gelezen maar waar is de pers die altijd zo strijdt voor gelijkheid en tolerantie?

Het is ironisch dat voor veel zaken het debat breed wordt opengetrokken maar voor zoiets fundamenteels als niet op je bek krijgen als comedian en het recht op vrije meningsuiting vind ik het akelig stil.
De VTM interviewde gisteren een meisje met alopecia om uit te leggen wat alopecia is, fine. Maar waarom gaan ze niet praten met comedians die al langer onder vuur liggen in een steeds gevoeliger wordend klimaat en waar dit toch wel kon dienen als een wereldwijd symbool. Toevallig een boek gelezen net van Andrew Boyle, een comedian die dat heel mooi uitlegt. Waarom kunnen we het daar eens niet wat meer over hebben?
Ironisch dat dezelfde journaliste duidelijk haar afkeur voor het badpakken defilé kon meegeven als iets wat toch niet meer kan in 2022 maar de aanval op comedians weinig tot niets over zegt.
VRT heeft wel een artikel met comedians gemaakt zag ik net, maar ik vind het al bij al wat mager. Zoals ik zei comedy vind ik een beetje de kanarie in de koolmijn.

Er wordt wel telkens de nadruk gelegd dat het hier om een comedian gaat en pure humor, dat die nooit mag gecensureerd worden. Maar vind je zelf ook niet dat bij humor zowel plaats als moment daarvoor allesbepalend zijn?

Chris Rock die in zijn zaalshow deze grap maakt, een show waar duidelijk mensen komen voor zijn grappen en grollen, waar noch Will noch Jada Smith aanwezig zijn.
Of Chris Rock die deze grap rechstreeks tot deze laatsten maakt, voor een volle zaal collega's en quasi de hele (film)wereld, tijdens een awardshow, waar de focus ligt op het uitdelen van filmprijzen en niet op het roasten, ondanks dat sommigen dat wel lijken te beweren.

Vind je niet dat dit een verschil is?

Het is niet omdat we (of ik) deze grap misplaatst en onnodig vinden, dat we enerzijds Will Smith zijn actie goedpraten en anderzijds humor zomaar willen censureren hé. Maar Chris Rock en andere comedians mogen zichzelf imo wel degelijk in vraag stellen of alles, onder het mom van "het is toch comedy", zomaar overal moet kunnen.

Stel, je loopt als vader met je invalide kind over straat, er is een vrij podium op pakweg de Meir waar op dat moment een humorist een show geeft. Die ziet jou als vader met je kind lopen en maakt plots tov zijn publiek een grap over jou en je kind. Je hebt daar niet om gevraagd. Je bent daar niet om naar een comedyshow te kijken. Moet kunnen? Het is een comedian, het is humor?

En als die vader dan die humorist in een emotionele bui een klap voor zijn kop geeft. Toch ergens te begrijpen? Of compleet ongehoord en beperking van de vrije meningsuiting wanneer je vindt dat die comedian te ver is gegaan?
 
Laatst bewerkt:
Er wordt wel telkens de nadruk gelegd dat het hier om een comedian gaat en pure humor, dat die nooit mag gecensureerd worden. Maar vind je zelf ook niet dat bij humor zowel plaats als moment daarvoor allesbepalend zijn?

Chris Rock die in zijn zaalshow deze grap maakt, een show waar duidelijk mensen komen voor zijn grappen en grollen, waar noch Will noch Jada Smith aanwezig zijn.
Of Chris Rock die deze grap rechstreeks tot dezen laatsten maakt, voor een volle zaal collega's en quasi de hele (film)wereld, tijdens een awardshow, waar de focus ligt op het uitdelen van filmprijzen en niet op het roasten, ondanks dat sommigen dat wel lijken te beweren.

Vind je niet dat dit een verschil is?

Het is niet omdat we (of ik) deze grap misplaatst en onnodig vinden, dat we enerzijds Will Smith zijn actie goedpraten en anderzijds humor zomaar willen censureren hé. Maar Chris Rock en andere comedians mogen zichzelf imo wel degelijk in vraag stellen of alles, onder het mom van "het is toch comedy", zomaar overal moet kunnen.

Stel, je loopt als vader met je invalide kind over straat, er is een vrij podium op pakweg de Meir waar op dat moment een humorist een show geeft. Die ziet jou als vader met je kind lopen en maakt plots tov zijn publiek een grap over jou en je kind. Je hebt daar niet om gevraagd. Je bent daar niet om naar een comedyshow te kijken. Moet kunnen? Het is een comedian, het is humor?

En als die vader dan die humorist in een emotionele bui een klap voor zijn kop geeft. Toch ergens te begrijpen? Of compleet ongehoord en beperking van de vrije meningsuiting wanneer je vindt dat die comedian te ver is gegaan?
Zowat elke pester die ik ken, spreekt zijn daden goed met "het was toch maar een grapje". In die hun ogen zijn dat dus allemaal comedians.
 
Mijn enige bijdrage aan dit fait divers:

Voor de rest: de klap is uitgedeeld, de excuses zijn aangeboden & we gaan allemaal verder met ons leven tot de volgende massale verontwaardiging / shock.
 
Die excuses zijn goed maar de vraag is heeft hij die comedian ook zelf gebeld en zich geëxcuseerd of houdt hij het bij dit publiek berichtje op social media. Want in dat tweede geval tjah stelt weinig voor aangezien het ook zijn team kan zijn dat dit bericht getypt heeft. Zoals Trump op Twitter plots de aanvallers op het capitool veroordeelde wat eigenlijk ook niemand geloof aan hechtte. Hij had er minstens bij kunnen zetten dan dat hij die Chris gebeld heeft of sterker nog hij had Chris kunnen bellen waarna Chris zelf op zijn social media kon zetten dat er persoonlijke excuses waren geweest.

Alsook, waarom staat er in zijn excuses nog een paar zinnen waarom hij het gedaan heeft en medical condition en emotional reaction etc. Nergens voor nodig. Inexcusable is inexcusable.
als je zo gaat redeneren gaat een celeb nóóit zijn excuses moeten aanbieden he, want zelfs de avond zelf hangt er een hele entourage en PR-team aan zijn telefoon om dat te fixen. dan gaat het nooit oprecht zijn.
 
Je zegt nochtans letterlijk dat.

En je zegt dan ook nog dat je iemand kent die dezelfde ziekte heeft en dit emotioneel heel zwaar is. Behalve dan als je rijk en beroemd bent?

Niet zeveren aub.
Ik zeg dat iedereen problemen heeft. Maar een miljonair die een andere miljonair op zijn gezicht slaat omdat die een mop over zijn kalende vrouw heeft gemaakt, dat is een heel klein probleem waar ik weinig medelijden voor voel.

Uiteraard, wat @Avondland zegt (en wat volgens mij @kay-gell ook bedoelt) is dat de setting wel zorgt voor een grotere impact (een publiek van miljoenen mensen). Dat klopt, maar dan nog moeten we dit echt wel relativeren hoor. En nee, niet "wegrelativeren", maar gewoon "relativeren".

Jij beweert dat ik zeg dat "rijke mensen geen gevoelens hebben, niet (ongeneeslijk) ziek kunnen worden, niet depressief, geen zelfmoordgedachten hebben".
Dat zeg ik duidelijk niet.
 
Er wordt wel telkens de nadruk gelegd dat het hier om een comedian gaat en pure humor, dat die nooit mag gecensureerd worden. Maar vind je zelf ook niet dat bij humor zowel plaats als moment daarvoor allesbepalend zijn?

Chris Rock die in zijn zaalshow deze grap maakt, een show waar duidelijk mensen komen voor zijn grappen en grollen, waar noch Will noch Jada Smith aanwezig zijn.
Of Chris Rock die deze grap rechstreeks tot dezen laatsten maakt, voor een volle zaal collega's en quasi de hele (film)wereld, tijdens een awardshow, waar de focus ligt op het uitdelen van filmprijzen en niet op het roasten, ondanks dat sommigen dat wel lijken te beweren.

Vind je niet dat dit een verschil is?

Het is niet omdat we (of ik) deze grap misplaatst en onnodig vinden, dat we enerzijds Will Smith zijn actie goedpraten en anderzijds humor zomaar willen censureren hé. Maar Chris Rock en andere comedians mogen zichzelf imo wel degelijk in vraag stellen of alles, onder het mom van "het is toch comedy", zomaar overal moet kunnen.

Stel, je loopt als vader met je invalide kind over straat, er is een vrij podium op pakweg de Meir waar op dat moment een humorist een show geeft. Die ziet jou als vader met je kind lopen en maakt plots tov zijn publiek een grap over jou en je kind. Je hebt daar niet om gevraagd. Je bent daar niet om naar een comedyshow te kijken. Moet kunnen? Het is een comedian, het is humor?

En als die vader dan die humorist in een emotionele bui een klap voor zijn kop geeft. Toch ergens te begrijpen? Of compleet ongehoord en beperking van de vrije meningsuiting wanneer je vindt dat die comedian te ver is gegaan?

Ja, opnieuw ik vind nog steeds dat dat moet kunnen.
Kijk, ik heb het al vaak gezegd er is een keerzijde aan een medaille aan het recht op vrije meningsuiting , maar dat blijft voor mij absoluut en wordt vandaag al meer dan voldoende beknot.
 
En die mop van Chris Rock is toch heel onschuldig. GI Jane is super stoer, dus ik zou het zelfs eerder als een compliment beschouwen. Als hij zou willen, kon hij veel grovere moppen gemaakt hebben (die vrouw staat bekend als de matras van Hollywood). Jammer dat ze het cliché heeft bevestigd dat vrouwen geen humor hebben.
Ik nomineer deze post trouwens voor de meest wansmakelijke post op beyondgaming dit jaar. In drie zinnen een compleet gebrek aan inlevingsvermogen tonen, vervolgens een beetje slutshamen, om af te sluiten met wat onverbloemd seksisme. En ja, je kunt seksistisch zijn tov je eigen geslacht.
 
Dan negeer je het verschil tussen:
- Haha, Leonardo DiCaprio heeft altijd jongere liefjes. (zowat de "ergste" grap van Gervais toen)
- Haha, GI Jane!!

En dat verschil is er wel degelijk, vind ik.

Niet dat het in deze discussie heel veel zin heeft om de moppen van beide heren te vergelijken. Maar zo voor de vuist weg herinner ik me van Gervais toch grappen over de verslavingen van acteurs, het lachen met aan lager wal geraakte Hollywood insiders na verwikkeld te zijn geraakt in schandalen, lachen met Epstein,,...
 
Laatst bewerkt:
Ik kan moeilijk inschatten of zijn excuses oprecht zijn, ik kan niet in zijn hoofd kijken. Ik ben benieuwd wat The Academy als sanctie zal opleggen, ik mag hopen dat de man zijn oscar toch wel mag behouden. Zijn prestaties als acteur staan voor mij los van een fout die hij maakt.

Wat ik mis in deze is een maatschappelijk debat of algehele afkeuring van dit gedrag. Ik heb natuurlijk niet alle nieuwbronnen gelezen maar waar is de pers die altijd zo strijdt voor gelijkheid en tolerantie?

Het is ironisch dat voor veel zaken het debat breed wordt opengetrokken maar voor zoiets fundamenteels als niet op je bek krijgen als comedian en het recht op vrije meningsuiting vind ik het akelig stil.
De VTM interviewde gisteren een meisje met alopecia om uit te leggen wat alopecia is, fine. Maar waarom gaan ze niet praten met comedians die al langer onder vuur liggen in een steeds gevoeliger wordend klimaat en waar dit toch wel kon dienen als een wereldwijd symbool. Toevallig een boek gelezen net van Andrew Boyle, een comedian die dat heel mooi uitlegt. Waarom kunnen we het daar eens niet wat meer over hebben?
Ironisch dat dezelfde journaliste duidelijk haar afkeur voor het badpakken defilé kon meegeven als iets wat toch niet meer kan in 2022 maar de aanval op comedians weinig tot niets over zegt.
VRT heeft wel een artikel met comedians gemaakt zag ik net, maar ik vind het al bij al wat mager. Zoals ik zei comedy vind ik een beetje de kanarie in de koolmijn.
Ik kan je alleen maar gelijk geven. Ik zag gisteren Hans Teeuwen een filmpje online posten waar hij reageert op deze situatie en aan mvr. Smith refereert als "die kale hoer". Velen hier en elders zullen dat smakeloos en ongepast vinden. Maar Teeuwen is net iemand die graag de grenzen van het aanvaardbare opzoekt (of overschrijdt) net om daaromtrent ook een punt te maken: laat die kanarie niet sterven!
 
Niet dat het in deze discussie heel veel zin heeft om de moppen van beide heren te vergelijken. Maar zo voor de vuist weg herinner ik me van Gervais toch grappen over de verslavingen van acteurs, het lachen met aan lager wal geraakte Hollywood insiders na verwikkeld te zijn geraakt in schandalen, lachen met Epstein en zijn misbruik en zelfmoord,...

Dat is ook het probleem met het willen censureren of goedpraten van censuur.
Het plaatsen van grenzen op vrije meningsuiting (en die van comedians) op basis van gekwetste gevoelens en hate speech is gewoon een enorm subjectief gegeven dat voor veel te veel interpretatie vatbaar is
Wat jij een acceptabele mop vindt (over jonge liefjes) kan voor iemand die als jonge vrouw in een gedwongen machtsrelatie zat wel kwetsend zijn en zo kunnen we wel even blijven doorgaan.
Ondertussen zijn en al genoeg groepjes die speciale bescherming menen te genieten om god-weet-welke reden.
 
Dat is ook het probleem met het willen censureren of goedpraten van censuur.
Het plaatsen van grenzen op vrije meningsuiting (en die van comedians) op basis van gekwetste gevoelens en hate speech is gewoon een enorm subjectief gegeven dat voor veel te veel interpretatie vatbaar is
Wat jij een acceptabele mop vindt (over jonge liefjes) kan voor iemand die als jonge vrouw in een gedwongen machtsrelatie zat wel kwetsend zijn en zo kunnen we wel even blijven doorgaan.
Ondertussen zijn en al genoeg groepjes die speciale bescherming menen te genieten om god-weet-welke reden.
En daarmee keur je dus hate speech goed... Het is toch vrij simpel, wie dénkt er ook maar dat iemand akkoord zou gaan als ze op voorhand toestemming hadden gevraagd? Voor zover ik kan aanvoelen, niemand. Bijgevolg ga je dus bewust mensen aanvallen en kwetsen.
 
En nog los daarvan: er mag ook eens wat aandacht zijn voor de ongelooflijke klassevolle manier waarop Rock met heel die situatie omging als een beschaafde man mét enorm veel zelfbeheersing.

Rock had het recht om terug te slagen, maar hij "ate the punch", en zweeg ook nog eens toen Smith zijn scheldtirade afstak. Sterker zelfs hij zei nog dat hij ging zwijgen over zijn vrouw en kon er nog op een humoristische manier mee omgaan.

Exact het tegenovergesteld van driftkikker Smith over hoe je wél met een hoog gelade emotionele situatie moet omgaan.
 
Terug
Bovenaan