Het Universum

Een zonnepaneel heeft een rendement van pak 25%. Dus voor elke kW zonne energie dat zo'n spiegel extra naar aarde stuurt kan er 0.25kW in elektriciteit omgezet worden, en de overige 0.75kW is simpelweg extra opwarming van de aarde.
Tel daarbij de enorme CO2 uitstoot van de raketten nodig om die spiegels in hun juiste baan in de ruimte te krijgen, en dit is gewoon rampzalig voor het milieu.
Maar ja, een aantal rijke snullen zullen hiermee kunnen stoeffen door 'de zon' te laten schijnen tijdens een feestje zeker. Daarbij inderdaad het bioritme van alle omliggende mensen, dieren en planten te verpesten.
De aarde absorbeert natuurlijk niet al dat licht als warmte, een deel zal terugkaatsen naar de ruimte.
 
De aarde absorbeert natuurlijk niet al dat licht als warmte, een deel zal terugkaatsen naar de ruimte.
ok ja, volgens wikipedia heeft de aarde een gemiddelde albedo van 0.3 dus even zeer simplistisch zal 30% weerkaatst worden naar de ruimte.
Blijft 70% over om hiervan 25% elektriciteit op te wekken en de resterende 75% van 70% = 52.5% pure opwarming van de aarde.
 
Dat effect van die 50000 satellieten is heel lokaal en hangt af van waar die spiegel juist het licht naartoe reflecteert. Het effect daarvan gaat peanuts zijn: als je het licht van een oppervlak van 324m² verspreidt over een cirkel van 5km (= 5*5*Pi ~ 78.5km² ~ 78000000 m²) dan gaat dat licht enorm verdund zijn en dus minder fel zijn als daglicht waar het licht naartoe wordt weerkaatst. Dat is 1/242283, ietsje meer dan het licht van de volle maan (1/400000). Zelfs 50000 satellieten samen gaan dan een cirkel van 5km oplichten tot 1/4 tot 1/5 van een volledig zonnige dag, vergeleken met het totale aardoppervlak is dat peanuts. Het effect op ecosystemen gaat ook eerder lokaal zijn.
 
Ondertussen is de Dragonfly missie in de integration & testing fase beland, eentje waar ik enorm naar uitkijk en hoop dat Trump geen gekke dingen doet met funding van dit project....

 
Het meest kijk ik uit naar de nieuwe generatie telescopen (Nancy Grace), missies naar Venus (allemaal) en naar de buitenplaneten en diens manen (waaronder dus Dragonfly maar ook JUICE).

En dan ook missies gericht op donkere materie/donkere energie/oorsprong heelal en het in kaart brengen van exoplaneten maar dat zal vooral door telescopen gebeuren. En graag heb ik ook dat ze niet zo focussen op rode dwergen maar ik ben extreem sceptisch dat daar complex leven mogelijk is.

Venus is het meest interessant voor mij, veel interessanter dan alles naar de Maan en Mars omdat ik de kans aanwezig acht dat leven - misschien zelfs complex - nog tot vrij recent mogelijk was op Venus. En gezien het oppervlakte hoofdzakelijk niet ouder is dan een honderdtal miljoen jaar door vulkanisme. Voor Venus is het heel belangrijk om te weten te komen wanneer het de transitie maakt naar de planeet die het vandaag is waardoor dat ik in ons zonnestelsel eigenlijk Venus het meest interessant vind. En de geschiedenis van Venus zou ons eventueel beter leren helpen met de toekomst van de Aarde.

De Maan vind ik meest overschat en boeit mij niet echt. Al zou het precies dateren van alle kraters op de Maan wel heel handig zijn omdat er daar veel minder erosie is en je dan patronen kan herkennen en die dan toepassen op de Aarde voor te zien wanneer er verhoogde activiteit is van meteorieten. Als je dan eventueel een link vindt met de bepaalde stappen in de evolutie van het leven, dan kan dat nog iets opleveren. Maar het in kaart brengen (en dateren) van letterlijke elke krater op de Maan lijkt mij heel moeilijk. Er is bijvoorbeeld een vermoeden van verhoogde meteorietenactiviteit ongeveer 450 miljoen jaar geleden en dat de Aarde mogelijk toen een ringsysteem had voor een bepaalde periode - enkele tientallen miljoen jaar (niet zo indrukwekkend als Saturnus) en dan zou je op de Maan daarvan toch sporen moeten kunnen vinden maar echt onderzoek is daar niet naar gedaan.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan