nav een post van Arevee in het oudertopic, op dit idee gekomen.
Wie is/was je favoriete leerkracht en waarom? En welke leerkracht kon je echt niet uitstaan?
Ik had in Wetenschappen-Wiskunde 8 uur les van Bob Carron. Was een onconventionele leerkracht, maar heeft me het meest bijgebracht van wiskunde. Zijn lessen bestonden uit 5 minuten theorie en dan enkele oefeningen erop. Alles in eigen tempo, met mogelijkheid om extra vragen te stellen of gewoon even over iets anders bezig te zijn. Dat maakte hem niet uit, zolang je maar klaar was. Gezien we maar met 7 waren die die 8u wiskunde volgden, waren we vaak vlug klaar en legde hij nog iets nieuws uit over wiskunde, maar altijd interessant verteld.
Er was maar 1 maar: hij was hevig actief in het verenigingsleven en zeker met de Tinekesfeesten in Heule. Die maandag erna hadden we hem 3 uur, waarvan 2 uur na elkaar. Het lukte hem nog nét om de 5 minuten theorie te geven en wat vragen op te schrijven, de rest van de les heeft hij geslapen. Langs de andere kant nam hij me zonder problemen mee naar de finale van de wiskundeolympiade aan de andere kant van het land en was hij zichtbaar trots dat een leerling van hem daar geraakt was.
Het tegengestelde was de leerkracht wiskunde in het derde jaar. Die had héél veel aandacht voor de juiste stappen die je moest volgen. Loste je een oefening op door een stap over te slaan, dan kreeg je minpunten, zelfs al was je uitkomst perfect en snapte je duidelijk hoe iets werkte. Dat jaar was ik bijna gebuisd.
Wij kregen ook nog het aparte vak informatica. Dat bevatte een stuk theorie maar ook dingen zoals Isolab (een autootje programmeren). Omdat ik al veel bezig was met PC's was dat nogal dwaas en daarom mocht ik van hem zelf wat met Turbo Pascal bezig zijn. Differentiatie zoals het toen nog niet bestond!
Een leerkracht die eigenlijk beter professor geworden was, was onze leerkracht biologie. Die was gepassioneerd door de natuur, maar vergat de werkelijkheid en kon het ook niet zo goed uitleggen. Een leerlinge had ooit op een uitstap uit verveling aan een boom wat blaadjes afgetrokken. Haar reactie: "Hang dat terug".
Wie is/was je favoriete leerkracht en waarom? En welke leerkracht kon je echt niet uitstaan?
Ik had in Wetenschappen-Wiskunde 8 uur les van Bob Carron. Was een onconventionele leerkracht, maar heeft me het meest bijgebracht van wiskunde. Zijn lessen bestonden uit 5 minuten theorie en dan enkele oefeningen erop. Alles in eigen tempo, met mogelijkheid om extra vragen te stellen of gewoon even over iets anders bezig te zijn. Dat maakte hem niet uit, zolang je maar klaar was. Gezien we maar met 7 waren die die 8u wiskunde volgden, waren we vaak vlug klaar en legde hij nog iets nieuws uit over wiskunde, maar altijd interessant verteld.
Er was maar 1 maar: hij was hevig actief in het verenigingsleven en zeker met de Tinekesfeesten in Heule. Die maandag erna hadden we hem 3 uur, waarvan 2 uur na elkaar. Het lukte hem nog nét om de 5 minuten theorie te geven en wat vragen op te schrijven, de rest van de les heeft hij geslapen. Langs de andere kant nam hij me zonder problemen mee naar de finale van de wiskundeolympiade aan de andere kant van het land en was hij zichtbaar trots dat een leerling van hem daar geraakt was.
Het tegengestelde was de leerkracht wiskunde in het derde jaar. Die had héél veel aandacht voor de juiste stappen die je moest volgen. Loste je een oefening op door een stap over te slaan, dan kreeg je minpunten, zelfs al was je uitkomst perfect en snapte je duidelijk hoe iets werkte. Dat jaar was ik bijna gebuisd.
Wij kregen ook nog het aparte vak informatica. Dat bevatte een stuk theorie maar ook dingen zoals Isolab (een autootje programmeren). Omdat ik al veel bezig was met PC's was dat nogal dwaas en daarom mocht ik van hem zelf wat met Turbo Pascal bezig zijn. Differentiatie zoals het toen nog niet bestond!
Een leerkracht die eigenlijk beter professor geworden was, was onze leerkracht biologie. Die was gepassioneerd door de natuur, maar vergat de werkelijkheid en kon het ook niet zo goed uitleggen. Een leerlinge had ooit op een uitstap uit verveling aan een boom wat blaadjes afgetrokken. Haar reactie: "Hang dat terug".
). Ik weet nog goed dat die man ons in't 6e op de duur zo de keel uitkwam dat wij collectief weigerden om nog naar z'n lessen te gaan, z'n toetsen in te vullen, hem negeerden en gewoon bleven doorpraten, etc. en dat geregeld de directie of het CLB moesten komen 'bemiddelen'. Zijn eindexamen (in't 6e) was 'toevallig' ook het enige examen waar ik een zware onvoldoende voor had, terwijl alle andere examens heel goed waren gegaan. Maar omdat veel klasgenoten in dezelfde situatie zaten, heeft er niemand herexamens (voor fysica) of een C-attest gekregen, want het was duidelijk dat het aan die pipo lag.
. Voorts was de leerkracht wiskunde ook het herinneren waard voor haar toewijding, empathie en geduld. Zij was het perfecte voorbeeld van de ideale leerkracht.
