Renegadexxripxx
Well-known member
In 2024 stierven wereldwijd bijna 6000 mensen ten gevolge van landmijnen. 84% daarvan waren burgers. Die dingen zorgen er voor dat gebieden lang na afloop van de conflicten onbewoonbaar of extreem gevaarlijk blijven. Dat is de reden waarom we die verdragen hebben.
Wij hebben die verdragen omdat wij ervanuit gingen dat iemand anders de kastanjes voor ons er wel zouden uithalen. En dat die imposerend genoeg is of was om ervoor te zorgen dat we alles wel met soft power konden oplossen.
Op dat moment is het dan ook gemakkelijk om verdragen te hebben en die te respecteren.
Wanneer het uw eigen leven is dat op het spel staat lijkt het mij toch wel iets andere koek te zijn. En zie ik mij persoonlijk nu echt niet gaan zeggen... awel ik gebruik geen landmijnen want iemand heeft ooit daarvoor een verdrag getekend.
Dat was een mooi sentiment.
Maar ook niet meer dan dat.
Wat niet wil zeggen dat ik op dit moment nu mijn omgeving zou vol leggen met mijnen. Maar het moment dat de Rus aan de grens van België staat is dat voor mij "the lesser evil". Of als ik het produceer zodanig dat Oekraïne die kan gebruiken indien zij kiezen om dat zo te doen.
@Renegadexxripxx er zijn toch tal van niet-mensenrechten-schendende wapens die je kunt inzetten? Drones, reguliere luchtmacht, zelfs nog zonder boots on ground. NAVO-hulp inroepen? Diplomatie? Het is niet omdat Trump dwarsligt, dat de enige andere optie is teruggaan in de tijd en onze waarden zomaar op te geven.
Ik geef u 100% gelijk in het Biden tijdperk. Omdat de united we stand together met een grote stok in de geburen. Dat ons toeliet.
Het feit dat Trump, de president van onze grote stok, daar allemaal zo overtuigd niet meer over is. Is voor mij een heel andere wereld. Een wereld waar het overkomt dat hij bereid is om zijn grote stok te gebruiken om zijn vroegere "vrienden" mee af te ranselen zodanig dat je hem maar zijn goesting geeft.
Dan lijkt het mij dat realisme een mooi gegeven is. Mensenrechten klinken en zijn goed. Maar de realiteit doet nu eenmaal afspraken en verdragen evolueren.
En dan wil ik alle tools kunnen gebruiken die er mogelijk zijn als het erop aankomt. In plaats van mijn handen achter mijn rug te binden terwijl de tegenstrever mens na mens over de kling jaagt om zijn objectieven te halen.
Ook al is dat een mens, het is nog altijd een resource. En uitputting van resources is nu eenmaal een nuttige en logische strategie. Mijn of mijn medestrijders hun overleving is iets belangrijker op dat moment als de mensenrechten van de tegenpartij. Zeker aangezien er een makkelijke oplossing is om dat te voorkomen... door namelijk niet aan te vallen.

