Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Het lijkt wel plots het belangrijkste nieuwsfeit van de afgelopen dagen te zijn, ook een beetje gek.'t Is alleszins een dankbaar onderwerp om gekaapt te worden door politici.
Het lijkt mij dat de oude/ouderwetse visie was dat eerder per gezinseenheid te zien, per gezamenlijke aangifte van de personenbelasting. Met het huwelijksquotiënt zelfs als lichte bonus om het haalbaarder te maken dat iemand de zorg van de kinderen op zich neemt. Het is opvallend hoe dat quotiënt nu wordt aangevallen vind ik, terwijl dat vroeger net gold als solidariteit.Maar hoeveel gewicht draagt die eigen mening? Ik bedoel, ok Connor richt zich impliciet op allochtonen, maar hij raakt wel een kernvraag van onze sociale welvaartstaat: hoeveel beslissingsrecht heeft een individu om niet bij te dragen aan de maatschappij waar hij/zij wel van geniet. En daar volgen veel subvragen op waar vandaag geen antwoorden op voorzien zijn, en tegelijk de druk op de beperkte activeringsgraad duiden.
De crux is solidariteit, en werken is de beste vorm van solidariteit
Het lijkt mij dat de oude/ouderwetse visie was dat eerder per gezinseenheid te zien, per gezamenlijke aangifte van de personenbelasting. Met het huwelijksquotiënt zelfs als lichte bonus om het haalbaarder te maken dat iemand de zorg van de kinderen op zich neemt. Het is opvallend hoe dat quotiënt nu wordt aangevallen vind ik, terwijl dat vroeger net gold als solidariteit.Maar hoeveel gewicht draagt die eigen mening? Ik bedoel, ok Connor richt zich impliciet op allochtonen, maar hij raakt wel een kernvraag van onze sociale welvaartstaat: hoeveel beslissingsrecht heeft een individu om niet bij te dragen aan de maatschappij waar hij/zij wel van geniet. En daar volgen veel subvragen op waar vandaag geen antwoorden op voorzien zijn, en tegelijk de druk op de beperkte activeringsgraad duiden.
De crux is solidariteit, en werken is de beste vorm van solidariteit
Het lijkt mij dat de oude/ouderwetse visie was dat eerder per gezinseenheid te zien, per gezamenlijke aangifte van de personenbelasting. Met het huwelijksquotiënt zelfs als lichte bonus om het haalbaarder te maken dat iemand de zorg van de kinderen op zich neemt. Het is opvallend hoe dat quotiënt nu wordt aangevallen vind ik, terwijl dat vroeger net gold als solidariteit.
Anyway, het lijkt me ook gekoppeld aan enkele ideologische vragen over hoe we net de zorg voor onze kinderen zien. En misschien ook wel in hoeverre ons maatschappelijk model ons leven moet ondersteunen of omgekeerd.
.Het lijkt mij dat de oude/ouderwetse visie was dat eerder per gezinseenheid te zien, per gezamenlijke aangifte van de personenbelasting. Met het huwelijksquotiënt zelfs als lichte bonus om het haalbaarder te maken dat iemand de zorg van de kinderen op zich neemt. Het is opvallend hoe dat quotiënt nu wordt aangevallen vind ik, terwijl dat vroeger net gold als solidariteit.
Anyway, het lijkt me ook gekoppeld aan enkele ideologische vragen over hoe we net de zorg voor onze kinderen zien. En misschien ook wel in hoeverre ons maatschappelijk model ons leven moet ondersteunen of omgekeerd.
Huwelijksquotiënt hangt vaak helemaal niet samen met zorgen voor kinderen.Met het huwelijksquotiënt zelfs als lichte bonus om het haalbaarder te maken dat iemand de zorg van de kinderen op zich neemt.
Het gaat mij niet om de uitwerking, ik zeg gewoon dat het vroeger waarschijnlijk ook wel als solidair werd bekeken dat men zo een gezin ondersteunde, terwijl nu, in een veranderende samenleving, het plots asociaal is om niet te werken. Ik begrijp de problemen die iemand kan hebben na een gestrand huwelijk zonder ooit te werken, maar ik vind het nog altijd een lichte bonus hoor. Het is niet of het maakt het plots zeer haalbaar voor velen om op een inkomen terug te vallen.Het huwelijksquotiënt is géén "lichte bonus", maar bedraagt al minstens 4000 euro per jaar. Dat zijn ongeveer 2 maandlonen voor een kapotbelaste alleenstaande/alleenwonende in dit land.
Tel daarbij ook maar minstens € 1750 aan bijdrage voor gezondheidszorgen, die de partner niet betaalt omdat zij of hij ten laste valt van de RSZ van de werkende partner, maar die ook "solidair" betaald wordt, terwijl die dat als niet werkende alleenstaande zonder uitkering (want niet werkwillig) wél zou moeten betalen. Het verhoogde risico op armoede na scheiding, het niet delen van pensioenrechten... allemaal onvoldoende geregeld.
Werkende mensen die de kosten van hun kinderopvang aftrekken van hun belastingen krijgen daarvoor hooguit ongeveer € 1600 terug. Ondertussen genereren die wél meer economische inkomsten, zowel bij de kinderopvang, als waar zij werken. Betalen zij hun eigen aandeel in de gezondheidszorg, etc.
Ik vind het dus niet meer dan normaal dat er 30 jaar na de invoering van dat huwelijksquotiënt eens kritisch naar gekeken wordt.
Ja dat iedereen het kan gebruiken weet ik, zo gaat dat met elke maatregel. Maar heb jij daar enige cijfers van?Huwelijksquotiënt hangt vaak helemaal niet samen met zorgen voor kinderen.
Een kinderloos koppel waarvan 1 partner niet werkt, geniet hier evengoed van.
Ja, en we gaan zwaar investeren in opvang, en nog wat zaken die ik niet meteen zie gebeuren of effect zie hebben vermoed ik.In hetzelfde interview gaf Rousseau trouwens ook aan dat hij het ouderschapsverlof wou uitbreiden.
Zorgen voor kinderen wordt dus langs een andere kant wel draaglijker gemaakt.
Zoals die nu bestaat wel, maar je kan die gunstmaatregel bijv ook beperken en enkel toestaan aan ouders met kinderen onder een bepaalde leeftijd.Ja dat iedereen het kan gebruiken weet ik, zo gaat dat met elke maatregel.
Nope, maar zal niet gering zijn.Maar heb jij daar enige cijfers van?
Ik vind het absurd dat de dag van vandaag een koppel niet zou mogen kiezen voor een situatie waar een partner werkt en de andere de zorg voor kinderen op zich neemt. Massaal investeren in kinderopvang (waar we nu al niemand voor vinden) zodat iedereen die zorg kan uitbesteden.
Gaan we daar allemaal gelukkiger door worden?
Geen idee, nog niet relevant hier. Maar ik vermoed dat men dit betaalbaarder wil houden voor mensen die geen keuze hebben zeker. Als je iedereen aan de slag wil, zullen er wel situaties genoeg zijn waar er geen grootouders of andere partijen zijn om de 2 maand zomervakantie te overbruggen. Dat gaat hier ook nog een probleem worden in de toekomst.Onlangs trouwens gehoord dat al die kampen voor kinderen tijdens de schoolvakanties ook onder kinderopvang vallen en dus een deel fiscaal in te brengen zijn, dan liever iemand die de keuze maakt om onbezoldigd thuis te blijven.
Het huwelijksquotiënt is géén "lichte bonus", maar bedraagt al minstens 4000 euro per jaar. Dat zijn ongeveer 2 maandlonen voor een kapotbelaste alleenstaande/alleenwonende in dit land.
Tel daarbij ook maar minstens € 1750 aan bijdrage voor gezondheidszorgen, die de partner niet betaalt omdat zij of hij ten laste valt van de RSZ van de werkende partner, maar die ook "solidair" betaald wordt, terwijl die dat als niet werkende alleenstaande zonder uitkering (want niet werkwillig) wél zou moeten betalen. Het verhoogde risico op armoede na scheiding, het niet delen van pensioenrechten... allemaal onvoldoende geregeld.
Werkende mensen die de kosten van hun kinderopvang aftrekken van hun belastingen krijgen daarvoor hooguit ongeveer € 1600 terug. Ondertussen genereren die wél meer economische inkomsten, zowel bij de kinderopvang, als waar zij werken. Betalen zij hun eigen aandeel in de gezondheidszorg, etc.
Ik vind het dus niet meer dan normaal dat er 30 jaar na de invoering van dat huwelijksquotiënt eens kritisch naar gekeken wordt.
Klopt, en zelfs voor de volle 14,4 EUR/dag (lang 11,2 geweest) welke ene belastingvoordeel oplevert van 45% = welgeteld 6,5 EUR/Dag. Een fractie van wat de werkelijke kostprijs voor de ouders van de kampen en een fractie van het verlies voor de overheid aan RSZ/belastingen op het loon wat de ouders nu kunnen verdienen op die dag i.p.v. (onbetaald) thuis te zitten met hun kinderen.Onlangs trouwens gehoord dat al die kampen voor kinderen tijdens de schoolvakanties ook onder kinderopvang vallen en dus een deel fiscaal in te brengen zijn, dan liever iemand die de keuze maakt om onbezoldigd thuis te blijven.
Deze profiteert misschien niet onmiddellijk/direct financieel, maar dragen langs de andere kant niets bij en genieten toch van (vele) voordelen. Vele hier al opgenoemd (huwelijk quotiënt,...) maar afh van het inkomen denk ik ook aan:Een huismoeder die geen uitkering krijgt kun je niet verplichten te werken, want ze profiteert niet. Iemand die effectief al 2 jaar een uitkering geniet, die mag van mij wel verplicht worden om IETS te doen. Al was het 20u per week.
Gezien het tekort aan poetsvrouwen en andere laagbetaalde arbeidskrachten zou ik denken dat dat inderdaad wel maatschappelijk wenselijk is, los van het financiële.Daarnaast is het wenselijk voor de maatschappij dat een kuisvrouw aan minimum loon gaat werken en haar 3 kinderen naar de creche/school stuurt ? Ipv thuis te blijven ? Ik denk als je er economisch naar kijkt dat dat eerste nog wel is duurder kan uitvallen voor de staat (vrij zeker aangezien die kuisvrouw zo goed als 0 belastingen gaat betalen en die creche vrij zwaar gesubsidieerd gaat zijn).
"nieuwsfeit".Het lijkt wel plots het belangrijkste nieuwsfeit van de afgelopen dagen te zijn, ook een beetje gek.
.Dat sloeg op de illegale rave, threads zijn uit elkaar gehaald."nieuwsfeit".
Dit zit in de grote fiscale hervorming van Van Peteghem van juli 2022. Het is niet onaangekondigd.
Dat voorstel van Van Peteghem gaat veel gepensioneerden treffen. Bij de oudere generaties vind je nog veel koppels waarvan de echtgenote huisvrouw is geweest. Dat gaat de CD&V veel stemmen kosten. Daar zitten nog veel CD&V stemmers bij die oudere generaties.
. Ik lees op sommige plaatsen een uitfasering over twintig jaar. Dus de gepensioneerden gaan de dans ontspringen.Goh, dat zou ik toch zeker niet standaard verplichten. Wat als je partner gewoon geen zin (meer) heeft om te werken, en het dus geen bewuste keuze is van beide partners? Er zou zeker wel een systeem mogen bestaan dat je het huisvrouw/man-schap officieel kan vastleggen, met opbouw van bepaalde rechten via de werkende partner, en uiteraard het akkoord van beide partners.
- Verplichte pensioen-split tussen de twee partners, en (extra) langdurige onderhoudsplicht na eventuele echtscheiding.